پاکسازی سواحل جنوبی قشم و جزیره هنگام از آلودگی نفتی🔸 شینا انصاری، رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست، در…

سروش محلاتی: «یا لثارات الحسین» از طرف ائمه مطرح نشده/ با چرخه خونخواهی خشونت ادامه می‌یابدآیت‌الله محمد سروش محلاتی با تشریح تاریخچه خونخواهی در تاریخ اسلام، تاکید کرد: با وجود شهادت بزرگانی چون حمزه و جعفر طیار، پیامبر اکرم، علی(ع) و دیگر امامان، هیچ کجا این شعار را به شیعیان تعلیم ندادند و بسیاری از کسانی که با شعار خون‌خواهی امام حسین حرکت کردند، دنبال اهداف دیگری با استفاده از این نام مبارک بودند.سروش محلاتی افزود: قرآن اساسا ارتباط خون را از قاتل به غیرقاتل قطع می‌کند و اگر بی گناهی کشته شد، فقط ولی دم حق انتقام دارد.وی گفت: بعضی می گویند غیر از اولیای دم، حق عمومی برای جامعه هم وجود دارد، چون مقتول عضو مفید جامعه بوده، ولی آیا امیرالمومنین برای جامعه اسلامی مفید و موثر نبود؟ ایشان در وصیت خود بیان کرد: مبادا به جان هم بیفتید و بگویید علی کشته شد، اگر نماندم، قاتل را عفو کنید، و الا فقط قاتل من کشته شود. اما آیا امیرالمومنین به مصالح عمومی جامعه توجه نداشت؟ استاد حوزه با اشاره به پذیرش اصل قصاص در سوره بقره افزود: اما بعد خدا می‌فرماید « فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ» قصاص حق است اما تکلیف نیست، باید مجازاتی باشد تا جلوی جرم و جنایت گرفته بشود، اما شما حق برادری را به جا بیاورید. اینجا قاتل را به عنوان برادر معرفی می‌کند، در حالی که قتل عمد اتفاق افتاده است.این پژوهشگر فقه سیاسی دو جریان خون‌خواهی در تاریخ اسلام را «خون‌خواهی خلیفه سوم با شعار یا لثارات عثمان» و «پرچم یالثارات مردم کوفه برای خون‌خواهی امام حسین» برشمرد و ادامه داد: عبارت «یا لثارات» یعنی کسانی که خونخواهی می‌کنید! برخیزید، این خونخواهی یک شعار اجتماعی و عمومی است، نه قصاص که اختصاص به خانواده مقتول دارد.به گفته سروش محلاتی، معنای تعبیر «ثارالله و ابن ثاره» این است که علی(ع) و حسین(ع) ثارالله هستند و خونخواه اباعبدالله الحسین خداست. امام حسین خونش را در راه خدا داد و کسی که شایسته است طلب خونش را بکند، خداست. طبق برخی روایات، مرحله‌ای از این خونخواهی در زمان ظهور اتفاق می‌افتد و این تکلیفی در خون خواهی بر عهده مسلمان ها قرار نمی‌دهد.وی با طرح این سوال که «آیا از مظلوم نباید حمایت کنیم؟» گفت: به خصوص وقتی مسلمانان مظلوم از ما کمک می‌خواهند، کمک به مظلوم، یک وظیفه انسانی و اسلامی است، اما چهارچوبی در قرآن دارد، در آیه ۷۲ سوره انفال، اگر افرادی به خاطر دینشان مورد ظلم قرارگرفته و از شما کمک خواستند، قرآن می فرماید شما وظیفه دارید به کمک بشتابید، مشروط به مواردی و اهمیت حفظ پیمان با دولت‌های دیگر، از کمک به مظلوم بیشتر است.این کارشناس فقه سیاسی گفت: سوره مائده در اوج قدرت مسلمانان نازل شد، آیه ۱۳ درباره یهودی‌هاست که بیشترین دشمنی را با مسلمانان داشتند و پیمان‌ها را زیر پا می‌گذارند و دین خدا را تحریف می‌کنند، اما باز پیغمبر موظف می‌شود آتش جنگ را حتی با آنها خاموش نگه دارد تا مسلمانان آسیب نبینند، جنگ در اینجا ممنوع نشده، اما مهم رویکرد و سیاست حتی در برابر متجاوزین است.متن کامل👇ensafnews.com/660320@massoumehebtekar

سید محمد خاتمی: باید شجاعت و فداکاری رئیس جمهور پزشکیان را که با امضاء تفاهم نامه افتخاری را نصیب ایران عزیز کردند قدر دانست.ایشان نشان دادند به قولی که به مردم داده اند پای بندند و برای آنچه به مصلحت ملی است و موجب رهائی کشور از مشکلات بشود حاضر به هرگونه اقدام و فداکاری هستند. همچنین همراه دولت خود در کنار مردم و گره‌گشا از کار مردم در بحرانی ترین لحظات هستند و از طعن و تهدید دیگران که گرچه صدایشان بلند است، ولی جایگاه مهمی در اکثریت جامعه ندارند، هراس ندارند. همچنانکه دیگر عزیزان مسئول هم لعن و طعن تندروها را تحمل کردند و گفتنی است که این همه بر احترام رئیس جمهور و اعتماد به ایشان افزود.@massoumehebtekar

تنش در اسارت و راهش بسته؛ اما سرش هنوز رو به جاده بود و باور داشت که دارد می‌دود، حتی اگر واقعیت چیز دیگری باشدشاید زندگی هم همین است؛ گاهی شرایط، دست‌وپایت را می‌بندد، بعضی راه‌ها را از تو می‌گیرد و تو را مجبور می‌کند...اما تا وقتی ذهنت تسلیم نشده، هنوز تمام نشده‌ای آزادی، قبل از اینکه در زندگی رخ نشان دهد، در ذهن باید اتفاق افتد تا ...

موتورسیکلت‌سواری زنان؛ یک ضرورت اجتماعی و اقتصادی✍:اکرم هدایتیبحث بر سر امکان موتورسواری زنان، نباید صرفاً به یک موضوع حقوقی یا سبک زندگی تقلیل پیدا کند. امروز، این مسئله با اقتصاد خانواده، اشتغال، استقلال زنان، حمل‌ونقل شهری و حتی عدالت اجتماعی ارتباط مستقیم دارد.نیمی از جمعیت کشور را زنان تشکیل می‌دهند و در میان آنان، گروه بزرگی از زنان مجرد، زنان شاغل و زنان سرپرست خانوار قرار دارند که برای رفت‌وآمد روزانه با محدودیت‌های جدی مواجه‌اند. برای بسیاری از این زنان، خرید خودرو به دلیل قیمت بالای خودرو، هزینه سوخت، بیمه، تعمیرات و نگهداری، اساساً امکان‌پذیر نیست. در چنین شرایطی، موتورسیکلت می‌تواند یک وسیله حمل‌ونقل کم‌هزینه، سریع و در دسترس باشد.برای یک زن سرپرست خانوار، موضوع فقط «موتورسواری» نیست. تصور کنید زنی برای تأمین معاش خانواده مجبور است هر روز چند مسیر مختلف را طی کند؛ فرزندش را به مدرسه برساند، به محل کار برود، خرید روزانه انجام دهد یا برای انجام امور اداری و درمانی خانواده جابه‌جا شود. دسترسی به یک وسیله نقلیه ارزان و مستقل می‌تواند زمان و هزینه رفت‌وآمد او را به شکل قابل‌توجهی کاهش دهد و فرصت بیشتری برای کار و درآمدزایی ایجاد کند.برای زنان مجرد نیز استقلال در رفت‌وآمد می‌تواند به معنای دسترسی آسان‌تر به دانشگاه، محل کار، دوره‌های آموزشی و فرصت‌های شغلی باشد. مخصوصاً در شهرهایی که حمل‌ونقل عمومی پوشش مناسبی ندارد یا ساعات فعالیت آن محدود است، داشتن یک وسیله نقلیه شخصی می‌تواند دامنه انتخاب‌های یک زن را افزایش دهد.از سوی دیگر، اگر قرار است نگرانی‌هایی درباره ایمنی، پوشش یا نحوه استفاده از موتورسیکلت وجود داشته باشد، راه‌حل آن محرومیت کلی زنان نیست؛ بلکه باید آموزش، آزمون مهارت، صدور گواهینامه، رعایت مقررات راهنمایی و رانندگی و استفاده از تجهیزات ایمنی را جدی گرفت.اتفاقاً صدور گواهینامه می‌تواند به افزایش ایمنی کمک کند؛ چون فردی که گواهینامه دریافت می‌کند، باید آموزش ببیند، قوانین را یاد بگیرد و صلاحیت رانندگی او احراز شود. نمی‌توان از یک سو زنان را از دریافت گواهینامه محروم کرد و از سوی دیگر انتظار داشت مسئله حضور آنان در خیابان‌ها و استفاده از وسایل نقلیه خودبه‌خود حل شود.یک تناقض جدی نیز وجود دارد: اگر قانون درباره رانندگی زنان با موتورسیکلت سکوت کرده است، چرا باید این سکوت به معنای ممنوعیت تفسیر شود؟ محرومیت از یک حق، نیازمند مبنای روشن قانونی است.موضوع مهم‌تر این است که جامعه امروز ایران با مسائل اقتصادی و حمل‌ونقل متفاوتی نسبت به گذشته روبه‌روست. زنان بیش از گذشته در بازار کار حضور دارند، بسیاری از خانواده‌ها با فشار اقتصادی مواجه‌اند و تعداد زنانی که به تنهایی مسئول تأمین زندگی خود یا خانواده‌شان هستند، قابل چشم‌پوشی نیست.بنابراین، بهتر است به جای نگاه کردن به موتورسواری زنان از زاویه محدودیت و ممنوعیت، آن را از منظر حق دسترسی برابر به امکانات حمل‌ونقل، فرصت اقتصادی و استقلال اجتماعی بررسی کنیم.موتورسیکلت قرار نیست جایگزین همه وسایل حمل‌ونقل باشد؛ اما برای بخشی از زنان می‌تواند یک ابزار مهم برای کار کردن، درس خواندن، کسب درآمد، مدیریت زندگی و کاهش هزینه‌های روزمره باشد.مسئله امروز این نیست که «آیا زنان به موتور علاقه دارند یا نه؟» مسئله این است که آیا جامعه می‌تواند برای زنانی که به هر دلیل به این وسیله نیاز دارند، یک مسیر قانونی، ایمن و مسئولانه فراهم کند یا خیر.اگر قرار است عدالت اجتماعی را جدی بگیریم، باید بپذیریم که دسترسی زنان به حمل‌ونقل نیز بخشی از همین عدالت است. زنان نباید برای استفاده از یک وسیله نقلیه، نه با تبعیض حقوقی مواجه باشند و نه مجبور شوند از مسیرهای غیررسمی و ناایمن استفاده کنند.راه‌حل روشن است: آموزش، گواهینامه، استانداردهای ایمنی و اجرای قانون؛ نه حذف زنان از حق رانندگی.#مجمع_فرهنگیانhttps://t.me/majmae_farhangian@massoumehebtekar

سوره فتح مربوط به صلح حدیبیه است، نه به جنگ سید علیرضا بهشتی طی سخنانی به مناسبت رحلت پیامبر اکرم(ص)، در مجتمع فرهنگی احیای فضیلت، گفت:برخلاف آنچه معمولاً تصور می‌کنیم، صلح حدیبیه به عنوان یک فتح مبین، یعنی یک پیروزی آشکار، برای مسلمانان رقم خورد. تقریباً به جز اندکی از مسلمانان، بسیاری از کسانی که همراه پیامبر بودند، حتی صحابه بزرگ، از انعقاد این قرارداد بسیار ناراحت بودند. اما وقتی پیامبر(ص) تشخیص داد که زمان جنگ نیست و زمان صلح است، صلح کرد. وقتی پیامبر(ص) مصلحتی را برای امت اسلامی در نظر می‌گرفت، اگر حفظ آن مصلحت اهمیت داشت و لازم بود در جایی انعطاف به خرج دهد، این کار را انجام می‌داد. حتی پیش از صلح حدیبیه، صلح‌ها و قراردادهای دیگری وجود داشت و مشرکان مکه چندین بار پیمان‌های صلحی را که با پیامبر(ص) داشتند، زیر پا گذاشته بودند.پیامبر(ص) طی ۲۳ سال، با تلاش و مجاهدت کوشش کرد جامعه‌ای شکل دهد که عاری از روابط استثماری باشد. به همین دلیل، ما دین اسلام را دینی رهایی‌بخش می‌دانیم و مهم‌ترین رسالت پیامبر و پیامبران نیز همین رهایی‌بخشی است. وقتی می‌خواهیم به سیره عملی پیامبر نگاه کنیم یا اساساً تاریخ را بررسی کنیم، با دو رویکرد می‌توانیم به تاریخ نگاه کنیم. یکی اینکه تاریخ را به عنوان یک دادگاه ببینیم؛ دادگاهی که در آن انسان‌ها و جوامع را یک به یک فرا بخوانیم و کارنامه آنها را مورد ارزیابی قرار دهیم. این رویکرد امروزه در جامعه ما رواج بیشتری دارد. حوادثی در جامعه و کشور ما رخ داده، انقلابی شکل گرفته و پس از انقلاب، نظام سیاسی برپا شده که بیش از چهار دهه از آغاز آن گذشته و فراز و نشیب‌هایی را پشت سر گذاشته‌ایم. امروز نیز در بخش بزرگی از جامعه، نوعی نارضایتی نسبت به وضعیتی که در آن قرار داریم، با درجات و معانی مختلف، در میان مردم رواج پیدا کرده است. در تمایز با این رویکرد، رویکرد دیگری نیز نسبت به تاریخ وجود دارد و آن اینست که با تاریخ به مثابه عبرت مواجه شویم. می‌خواهیم از گذشته درس بگیریم و می‌خواهیم گذشته چراغ راه آینده باشد. عضو هیأت علمی دانشگاه تربیت مدرس اظهار داشت: این رویکرد، آینده‌نگر و آینده‌گراست؛ نه اینکه گذشته برای آن بی‌اهمیت باشد. طبیعتاً وقتی به تاریخ مراجعه می‌کنیم، به گذشته مراجعه کرده‌ایم، اما بررسی ما از گذشته برای این نیست که ببینیم در صدر اسلام کدام شخص یا گروه چه ظلم و ستمی کرده، چه کاری باید انجام می‌داده و انجام نداده و چه کاری را نباید انجام می‌داده و انجام داده و سپس بررسی را در همین‌جا خاتمه دهیم. نتیجه چنین رویکردی این است که به آنها ناسزا بگوییم و از دست آنها عصبانی باشیم و در نهایت لعن و نفرین کنیم؛ اما چیزی فراتر از این حاصل نمی‌شود. اگر به تاریخ گذشته این‌گونه نگاه کنیم که پیامبر گرامی اسلام(ص) نهضتی را برای ساختن جامعه‌ای جدید برپا کرده و تلاش کرده است از همان انسان‌ها و همان مردم، انسان‌هایی متفاوت بسازد، آن‌گاه موضوع متفاوت می‌شود. به بیان علمی امروز، پیامبر تلاش کرد کاری انجام دهد که این انسان‌ها تصویر دیگری از خودشان را به عنوان هویت خویش ببینند و برای تحقق آن تصویر تلاش کنند؛ از آنچه هستند رها شوند و به سوی آنچه مطلوب می‌دانند حرکت کنند. این، رهایی‌بخشی است و دانشی است که می‌تواند رهایی‌بخش باشد. بنابراین، رویکرد ما در این بحث، تاریخ به مثابه محکمه نخواهد بود، بلکه تاریخ به مثابه عبرت خواهد بود...متن کامل 👇👇👇jamaran.news/fa/tiny/news-1722738@massoum…

مهمانی‌های ساده؛ راهی برای حفظ صمیمیت در روزهای سخت اقتصادیپیشنهاد: تغییر و تعدیل در نگاهمان به مهمانی‌ها و بازگشت به سادگی و صمیمیت🔻مهمانی‌های پرهزینه را به دورهمی‌های ساده و صمیمی تبدیل کنیم/ تعداد مهمانی‌ها را کم نکنید؛ آن‌ها را ساده‌تر کنید.🔻به‌جای پذیرایی کامل، هر خانواده یک خوراکی یا غذا همراه بیاورد (مهمانی دونگی و مشارکتی).🔻پذیرایی را از نمایش و تجمل خارج کنید و بر گفت‌وگو و باهم‌بودن تمرکز کنید.🔻از غذاهای سنتی، خانگی و کم‌هزینه بیشتر استفاده کنید.🔻برنامه‌های جمعی کم‌هزینه مثل پیاده‌روی، چای عصرانه، بازی خانوادگی را جایگزین کنید.🔻عادت "خجالت از سادگی" را کاهش دهیم.🔻ارزش مهمانی را از مقدار هزینه جدا کنید و معیار را محبت، ارتباط و حمایت اجتماعی قرار دهید.🔻 فضای سبز و هوای آزاد را محل دورهمی های خود انتخاب کنید، تا یک خانواده به خاطر میزبانی، دچار مشقت و صرف هزینه زیاد نشود.منبع: کانال خلاص در "بله"