#دلنوشته ای رسول مهربانیها!ای که نامت آرامش دلهای بیپناه است،ای که خاک قدمت قبلهی اشکهای شبانه…
انتشار: 2026/08/14 12:02 UTCدریافت: 2026/08/14 18:55 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/14 18:55 UTC
#دلنوشته ای رسول مهربانیها!ای که نامت آرامش دلهای بیپناه است،ای که خاک قدمت قبلهی اشکهای شبانهام...شبها که دلم برای دیدنت تنگ میشود،به آسمان خیره میشوم و گمان میبرمکه پشت ابرهای این دل تاریک،چهرهی مهربانت پنهان است.چه غریبانه زیستیم در این روزگار،که از سنتهایت جز نامی بر دیوارها نمانده،و از سیرهات جز خاطرهای در گوشهی کتابها.ای کاش صدای اذانات هنوز در کوچههای دلمان طنینانداز بود،ای کاش مهربانیات را در رفتارمان جاری میکردیم،ای کاش در نمازهایمان خشوع تو را،و در بخششمان کرم تو را،و در عشقمان صداقت تو را به یاد میآوردیم.اما ما...ما در گرداب دنیا چنان غرق شدیم،که یاد تو را به مهمانی دلهایمان راه ندادیم.تنها ماندهام با شرمی بزرگ،با دلی که از قساوت سنگیتر شده،با چشمانی که از اشک توبه تهی گشته...خدایا!آه ای خدای مهربانتر از مادر،چه کردیم با امانتهایت؟چه کردیم با پیامبرت؟مرا ببخش که در سادهترین سنتهایش کوتاهی کردم،مرا ببخش که در کوچههای شلوغ زندگی،قدمهایش را گم کردم،مرا ببخش که دلام را از یادش تهی ساختم...اللهم صل علی محمد و آل محمد،و اغفر لنا ما مضی،و ارحم تقصیرنا،و اهدنا سبیل حبیبک المصطفی.ای رسول رحمت!دلام غرق در حسرت دیدار توست،و جانام مشتاق بوی خاک قدومت.از دور دستی بر سرمان بکش،که بیتو، این دلهای خسته،راهی جز گمراهی نمیدانند...و خدایا...باز هم میگویم و باز هم تکرار میکنم:ببخش مرا ببخش مراببخش مرا...که جز تو پناهی نیست،و جز راه محمد صلیاللهعلیهوسلم رهایی نیست💫 و آخر دعوانا أن الحمد لله رب العالمین