📚«نگران نبودم خانه را دزد بزند. هیچچیزِ باارزشی نداشتم، جز کتاب و دواتی مرمرین، که یک روز یوسف هد…
انتشار: 2026/08/18 21:31 UTCدریافت: 2026/08/26 06:35 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/26 06:35 UTC
📚«نگران نبودم خانه را دزد بزند. هیچچیزِ باارزشی نداشتم، جز کتاب و دواتی مرمرین، که یک روز یوسف هدیهام کرد و دزدها معمولاً نگاهشان به کتاب نمیافتد، چون به نظرشان به زحمت جابهجاییاش نمیارزد...احمقها! کتاب بدزدید! روزگارِ پلشتی تمام خواهد شد و کتاب از طلا گرانتر!»
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 1 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — آهیات؛🌱
حکایت کنند که مردی را زنی بود و در کارِ وی برفته بود. و یک چشمِ آن زن سپید بود و مرد از آن عیب بیخبر بود به فرطالمحبت. چون آن محبت کم گشت، زن را گفت: این سپیدی کِی پدید آمد؟!زن گفت: «آنگاه که محبتِ ما اندر دلِ تو نُقصان گرفت.»_کشفالاسرار و عدةالابرار/ خواجهعبدالله انصاری. _پینوشت: ای بیمعرفت «آدمیزاد»!ای بیمعرفت «آدمیزاد»!ای بیمعرفت «آدمیزاد»!
شببه من گفت: چرا شبها بیداری؟! گفتم: «میترسم سهمِ من از تماشای تاریکی را کسی دیگر بدزدد. شب، طولانیترین نامهایست که خدا برای آدمهای سرگردان نوشته.»
و از شب بگوکه مبتلایانش بسیارند؛بسیار...
و خدا میداند اگر سختیِ استخوانهایِ سینهام نبود، قطعا قلبم از جا کنده میشد.
_باید چیزی نمیدانستیم، باید چیزی نمیفهمیدیم. این «فهمیدن» بود که درد داشت و این ما بودیم که دَرمانی نداشتیم.
و و و...