حکایت کنند که مردی را زنی بود و در کارِ وی برفته بود. و یک چشمِ آن زن سپید بود و مرد از آن عیب بی…
انتشار: 2026/08/22 22:48 UTCدریافت: 2026/08/26 06:35 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/26 06:35 UTC
حکایت کنند که مردی را زنی بود و در کارِ وی برفته بود. و یک چشمِ آن زن سپید بود و مرد از آن عیب بیخبر بود به فرطالمحبت. چون آن محبت کم گشت، زن را گفت: این سپیدی کِی پدید آمد؟!زن گفت: «آنگاه که محبتِ ما اندر دلِ تو نُقصان گرفت.»_کشفالاسرار و عدةالابرار/ خواجهعبدالله انصاری. _پینوشت: ای بیمعرفت «آدمیزاد»!ای بیمعرفت «آدمیزاد»!ای بیمعرفت «آدمیزاد»!
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 2 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — آهیات؛🌱
شببه من گفت: چرا شبها بیداری؟! گفتم: «میترسم سهمِ من از تماشای تاریکی را کسی دیگر بدزدد. شب، طولانیترین نامهایست که خدا برای آدمهای سرگردان نوشته.»
و از شب بگوکه مبتلایانش بسیارند؛بسیار...
و خدا میداند اگر سختیِ استخوانهایِ سینهام نبود، قطعا قلبم از جا کنده میشد.
_باید چیزی نمیدانستیم، باید چیزی نمیفهمیدیم. این «فهمیدن» بود که درد داشت و این ما بودیم که دَرمانی نداشتیم.
و و و...
خشنود بودن، خاموش شدنِ صدای «اگر و کاش» در سر آدم است.