#پاپیروس_های_اسلامی«عایشه سلام فراوان میرساند»: پاپیروسی از مصر در عصر نخست اسلامدر زمان خلافت حضر…
انتشار: 2026/08/10 18:48 UTCدریافت: 2026/08/11 15:05 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/11 15:05 UTC
#پاپیروس_های_اسلامی«عایشه سلام فراوان میرساند»: پاپیروسی از مصر در عصر نخست اسلامدر زمان خلافت حضرت عمر بن خطاب و در دوران امپراطوری بیزانس لشکری به فرماندهی حضرت عمرو بن عاص عازم مصر شد و طی چند سال و با درگیریهایی اندک شهرهای مهم آن را فتح کرد و این سرزمین مهم را به اراضی اسلامی ملحق کرد. مصریان که پیشتر هفت قرن سلطه رومیان را تجربه کرده بودند یا به دین اسلام درآمدند و یا با حفظ هویت مسیحی خود به پرداخت جزیه تن دادند.یکی از مجموعههای دیجیتال دانشگاه میشیگان «نظام اطلاعاتی پاپیروسشناسی پیشرفته» (APIS UM) است که مجموعهای از هزاران پاپیروس کشفشده از مصر کهن را در دسترس میگذارد. در این مجموعه حدود ۸۰۰ نسخه خطی به زبان عربی موجود است که تاریخگذاری برخی از آنها در سالهای نخست حضور لشکریان مسلمان نشان از رواج و رسمیت زبان عربی در مصر آن دوران دارد. این اوراق عمدتا شامل اسناد مربوط به مالیات، بدهکاری و بستانکاری، و معاملات است.نسخه P.Mich.inv. 5621 پاپیروسی کشف شده از منطقه فیوم در ۱۰۰ کیلومتری جنوب غرب قاهره است و به قرن هشتم میلادی تاریخگذاری شده است. این پاپیروس به رنگ قهوهای روشن و حاوی مکتوب در پشت و رو است و متن آن نامهای از طرف شخصی به نام «کلیم» به «عبدالله بن اسعد» است که با جوهر مشکی و خط نازک عربی نوشته شده است.«کلیم» یا «عمر بن کلیم» بافنده و دوزندهای است که به «عبدالله» که احتمالا بازرگان یا بوروکرات است درباره پیشرفت سفارشی برای بافت تعدادی روبنده گزارش میدهد. کلیم کار تمام روبندهها را تمام کرده است مگر یکی، و اگر عبدالله تمایل دارد خوب است که به قدر یک «دینار» پارچه «ریاط» بفرستد تا کار آخرین روبنده هم تمام شود. در غیر اینصورت باید به اطلاع کلیم برساند. و در پایان نامه سلام و تحیت شخصی به نام «#عایشه» را منتقل میکند. در صفحه پشت آن نام فرستنده و گیرنده ثبت شده است.متن عربی نامه و ترجمه آن از این قرار است:بسم الله الرحمن الرحیمالى عبد الله بن اسعد من کلیم سلم علیک فانى احمد[افتادگی] الیک الله الذى لا الله الا هواما بعد فانى اخبرک من خبرنا انا سالمین صالحینوربنا محمود وانى کنت امرتنى ان انسج لکمنادیل الوجه وانى قد نسجتهم الا واحدفان احببتهم [ا]بعث الى بدینر ریاط جیدم الا فاکتب الى ببیان ذلک وابعث الیک بهولونى انى نسجتهم کلهم لبعثت بهم مع زیدوابعث الى جریا بدینر ریاطوالسلم علیک ورحمت الله وان عیشه تقراعلیکم السلم کثیرا.ترجمه فارسیبه نام خداوند بخشنده بخشاینده.به عبدالله بن اسعد از سوی کلیم. سلام بر تو و ستایش میکنمبه تو خدایی که هیچ خدایی جز او نیست.دیگر آنکه میخواهم تو را از اخبار خود خبر دهم، خاصه آنکه ما تندرست و بهرهمندیمو ستایش از آن خداست. به من سفارشی دادی که برایتروبندههایی ببافم. و آنها را بافتهام مگر یکی را.پس اگر طالب آنهایی، پس برایم یک دینار ریاط نیکو بفرست واگر نه، پس برایم بنویس و تصریح کن و برایت آنها را خواهم فرستاد.و چنانچه همهشان را بافته بودم، پس آنها را با زید خواهم فرستاد.و بیدرنگ برایم یک دینار ریاط بفرست.و سلام و رحمت خداوند بر تو باد. عایشهبه تو سلام فراوان میرساند.عبارت دعایی «فانى احمد الیک الله الذى لا الله الا هو» در ابتدای نامه به گفته جفری خان خصیصه نامههای قرون اول و دوم هجری است. این نسخه به چند دلیل توجه پژوهشگران را به خود جلب کرده است. کاترین کلبرن در موزه متروپلیتن بر این نکته انگشت میگذارد که مقدار ریاط مورد نیاز بر اساس طول یا وزن درخواست نشده است، بلکه برحسب معادل پولی آن یعنی یک دینار بیان شده است. این یعنی قیمتگذاریها دستکم در بازار منسوجات استاندارد بوده است. ریاط به معنی «پارچه لَخت و تنک» است. همچنین سنت ابلاغ سلام از دوستان یا خویشان که به گفته کلبرن در دیگر نسخههای آن زمان نیز دیده میشود[۱].پترا سیپستین استاد زبان عربی در دانشگاه لیدن هم در فصلی به توضیح این نسخه پرداخته است. به نوشته او، در اسناد بدست آمده از جنیزه، «مندیل» به معنای دستمال سر و حولهای کوچک و چندمنظوره آمده است. کلمات «خمار» یا «خمر» و «مِقنع» در نسخههای P.Marchands III 42.5 و P.Marchands III 4.5 از همین منطقه فیوم برای اشاره به روبنده کاربرد داشته است[۲]. دلالت کلمه «منادیل الوجه» یا «منادیل للوجه» به روبندههای زنان بیراه نیست و در مصر کنونی نیز روبندههای سنتی زنان «مندیل» نام دارد. این نکته نیز برجسته به نظر میرسد که در آن زمان نام بردن از زنان خانواده ناسازگار با عرف نبوده است.منابع[۱] K. Colburn, “Materials and Techniques of Late Antique and Early Islamic Textiles Found in Egypt,” in Byzantium and Islam: Age of Transition, ed. H. C. Evans and B. Ratliff (New York, 2012), p. 166@tamadone_islami


