مقاله با عنوان «اعرب در فلسطین از دوره آشوری نو تا دوره هخامنشی (پارس)» نوشته دیوید اف. گراف (David…
انتشار: 2026/07/29 07:49 UTCدریافت: 2026/08/02 18:22 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/02 18:22 UTC
مقاله با عنوان «اعرب در فلسطین از دوره آشوری نو تا دوره هخامنشی (پارس)» نوشته دیوید اف. گراف (David F. Graf) (منتشر شده در مجله ARAM در سال ۲۰۱۵) بررسی شواهد تاریخی، باستانشناسی، کتیبهشناختی و سکهشناسی درباره حضور، مهاجرت و ادغام جمعیتهای ادومی و عرب…شواهد سکهشناسی و باورهای مذهبیسکههای قدار و جشم عرب (Geshem the Arab): مقاله به بررسی سکههای ضربشده با عباراتی چون ŠHRW و ارتباط احتمالی آنها با شخصیتی کتابمقدسی/تاریخی به نام «جشم عرب» (مخالف نحمیا) و پادشاهان قدار میپردازد.🆎سکهسازی مستقل در عربستان: کاوشهای مدائن صالح، تیماء و دومةالجندل نشان میدهد که در سدههای ۵ تا ۴ پیش از میلاد، ضرابخانههایی در شمال عربستان سکههای آتنی را با حک کردن نام خدایان و حاکمان خود ضرب میکردند. وجود این سکهها در فلسطین نشاندهنده حضور مستقیم اعراب شمال عربستان در ایدومیا طی دوره هخامنشی است.پرستش الهههای شمال عربستان در جنوب فلسطین:العُزّی (al-'Uzzā): سکههایی به سبک آتنی در فلسطین کشف شده که دارای حروف آرامی یا یونانیِ مرتبط با الهه عربی «العزی» هستند. همچنین کتیبهها به وجود معابد و زمینهای وقفشده برای העזא / العزی اشاره دارند.منوة / مناة (Manōta / Manāt): سکههای تقلیدی آتنی که کلمه mnwt (منوة/مناة) بر روی آنها حک شده، نشاندهنده ورود پرستش الهههای دادانی، لیانی و نبطی از شمال عربستان (مانند مدائن صالح و تیماء) به منطقه فلسطین در دوره هخامنشی است.مقاله ثابت میکند که منطقه ایدمیا (Idumea) در دوره هخامنشی و پیشا-هلنیستی، منطقهای یکدست نبود، بلکه یک جامعه یکجانشین و کشاورزی بود که استخوانبندی اصلی آن را ترکیب ادومی-عرب تشکیل میداد. این جامعه، ریشه و پیشزمینه اصلی شکلگیری پادشاهی نبطیان و فرهنگ نبطی در سدههای بعدی شد.تنوع منشأ اعراب ، اعراب حاضر در فلسطین دو گروه عمده بودند:شهرنشینان پرپیشینه: آمده از مراکز شهری و فرهنگی پیشرفته مثل تیماء در شمال عربستان و مأرب در جنوب عربستان (سبأ).کوچنشینان و شبانان: ساکنان مناطق روستایی که به عنوان محافظ، شتربان یا معاملهگر جذب شبکه تجاری کاروانها شده بودند.گراف نشان میدهد عربها:مالیات پرداخت میکردند.در معاملات تجاری شرکت داشتند.اسناد حقوقی داشتند.در اقتصاد ادوم ادغام شده بودند.در نتیجه حضور آنان دائمی بوده است.نتیجه اصلی آن این است که اعراب در دوره هخامنشی بخشی از جمعیت جنوب فلسطین بودند، در ساختار اقتصادی و اداری منطقه نقش داشتند، و شواهد کتیبهای نشان میدهد که عناصر فرهنگی و زبانی مرتبط با نبطیان پیش از شکلگیری رسمی پادشاهی نبطی در حال ظهور بوده است.نکته قرآنی و شواهد باستان شناسی اله های :یافتههای باستانشناسی، کتیبهشناسی و سکهشناسی طی دهههای اخیر نشان دادهاند که خدایان عربی یادشده در قرآن، مانند اللات، العُزّى و مناة، شخصیتهای واقعی و پرستششده در میان جوامع مختلف عرب پیش از اسلام بودهاند و شواهد مادی از پرستش آنها در شمال عربستان، قلمرو نبطیان و بخشهایی از جنوب فلسطین به دست آمده است.قرآن از چند خدای مشهور عربهای پیش از اسلام نام میبرد، از جمله:اللاتالعُزّىمناة (سوره نجم، آیات ۱۹ تا ۲۰)از دیدگاه باستانشناسی، کتیبهشناسی و سکهشناسی، امروزه شواهد فراوانی وجود دارد که نشان میدهد این خدایان واقعاً در شمال و شمالغرب عربستان و بخشهایی از شام و جنوب فلسطین پرستش میشدند.العُزّى در کتیبههای نبطی، دادانی و نیز روی برخی سکههای دوره هخامنشی و هلنیستی دیده میشود.مناة در کتیبههای شمال عربستان و در برخی سکههای تقلیدی آتنی که در شمال عربستان و جنوب فلسطین یافت شدهاند، با صورت mnwt ثبت شده استاللات نیز در کتیبههای صفوی، ثمودی، نبطی، پالمیری و آثار رومی-عربی بهخوبی مستند شده و یکی از شناختهشدهترین الهههای عرب باستان است.مقاله دیوید گراف نیز، او به شواهدی از العُزّى و مناة در محیط ایدومیه و جنوب فلسطین اشاره میکند و این را نشانهای از نفوذ آیینهای عربی در دوره هخامنشی میداند@tamadone_arab@tamadone_islami


