✅ بسیج؛ مدرسه عشق یا قرارگاه بقا؟✍ سیداحمدرضا احمدپوربرای فهم انتصاب حسین طائب به ریاست بسیج، نباید از خود طائب آغاز کرد؛ بلکه باید تحول تاریخی بسیج در گذر زمان را دید.بسیج در دهۀ نخست جمهوری اسلامی، دستکم در تصور بخش بزرگی از حامیان انقلاب و جنگ، نهادی مردمی بود. تعابیری مانند «مدرسۀ عشق» که از سوی برخی مسئولان ارشد آندوره مانند بنیانگذار ج.ا و نخستوزیر وقت، بهکار میرفت، تنها، شعار نبود؛ بلکه بازتاب تصویری بود که از بسیج، بهسان سازمانی داوطلبانه، اجتماعی و برآمده از متن جامعه وجود داشت. بسیج آندوره، هرچند در ساختار حکومت قرار داشت؛ اما هنوز از شکاف عمیق میان حکومت و جامعه که امروز مشاهده میشود، متأثر نشده بود.در سه دهۀ گذشته، کارکرد بسیج به تدریج دگرگون شد و از سازماندهی اجتماعی و مشارکت مردمی به کارکردهای سیاسی، امنیتی و کنترلی تغییر ماهیت یافت.پایگاههای بسیج که زمانی قرار بود حلقۀ اتصال جامعه و حکومت باشند، بیش از پیش در شبکۀ امنیتی و اطلاعاتی نظام ادغام شدند. همزمان، مساجد نیز از جایگاه سنتی خود بهمانند کانونهای اجتماعی محلهمحور فاصله گرفتند و به بخشی از سازوکار حکمرانی ایدئولوژیک و سیاسی بدل شدند. در چنین بستری، انتصاب حسین طائب یک جابهجایی عادی مدیریتی نیست؛ بلکه حامل یک پیام راهبردی است.اگر هدف حاکمیت، ترمیم رابطۀ بسیج با جامعه و بازگرداندن آن به جایگاه اجتماعی گذشته بود، انتظار میرفت فردی با سابقۀ فرهنگی، اجتماعی یا برخوردار از جایگاه مردمی انتخاب شود. اما انتخاب فردی که مهمترین هویت سیاسی او در دو دهۀ اخیر با نهادهای اطلاعاتی و امنیتی گره خورده، پیام دیگری میفرستد: «اولویت اصلی نه بازسازی اعتماد اجتماعی، بلکه مدیریت امنیتی جامعه است».اهمیت این انتصاب زمانی روشنتر میشود که در کنار سایر تغییرات اخیر دیده شود. انتصاب محسن رضایی به دبیری شورای عالی امنیت ملی، انتقال محمدباقر ذوالقدر به حلقه مشاوران رهبری، ارتقای احمد وحیدی در ساختار فرماندهی سپاه و دیگر جابهجاییهای مشابه، همگی نشان میدهند که وزن نیروهای امنیتی و نظامی باسابقه در هستۀ تصمیمگیری افزایش یافته است و رویکرد قدرت تهاجمیتر پیش میرود.بسیاری از ناظران این تحولات را نشانۀ آمادگی برای دورهای طولانی از رویارویی با دشمنان و از سویی رویارویی با بحرانهای داخلی ارزیابی کردهاند. این انتصابات الزاماً بهمعنای تصمیم برای آغاز جنگ نیست؛ بلکه شاید جنبۀ بازدارندگی و نشانهای از آمادگی باشد؛ بااینحال، اینگونه انتصابات به احتمال زیاد نشان میدهد که سطوح عالی قدرت، احتمال وقوع رویاروییهای بزرگتر را جدی گرفتهاند.در چنین شرایطی، حکومت معمولاً سازمان خود را نه برای شرایط عادی، بلکه برای بدترین سناریوها بازآرایی میکند؛ ازاینرو، طائب را باید فرماندۀ بسیج در دوران «بحرانِ پیشبینیشده» دانست، نه فرماندۀ بسیج در دوران آشتی اجتماعی.بسیجی که طائب تحویل میگیرد، دیگر بسیج دهۀ ۱۳۶۰ نیست. مأموریت آن نیز دیگر صرفاً جذب نیروهای داوطلب یا فعالیتهای اجتماعی نیست.در نگاه امنیتی حاکم بر ساختار قدرت، بسیج، بخشی از معماری تابآوری نظام در برابر تهدیدهای خارجی و ناآرامیهای داخلی محسوب میشود؛ بههمیندلیل، تجربۀ اطلاعاتی و امنیتی طائب نه یک ویژگی فرعی، بلکه دقیقاً دلیل انتخاب او به دید میآید؛ ازاینرو، مهمترین معنای انتصاب طائب را نباید در «قدرتمندتر شدن بسیج» جستوجو کرد؛ بلکه باید در انسجامبخشی سازمانی و امنیتی بسیج بهشمار آورد. قدرت سازمانی، لزوماً بهمعنای قدرت اجتماعی نیست. بسیج هر اندازه که از نظر ساختاری منسجمتر، امنیتیتر و هماهنگتر شود، همزمان فاصلۀ آن با بخشهای بیشتری از جامعه افزایش مییابد.برداشت پایانیانتصاب طائب را میتوان نماد ورود جمهوری اسلامی به مرحلهای از برتری راهبرد امنیتی حاکمیت دانست؛ مرحلهای که در آن اولویت اصلی، نه گسترش مشارکت اجتماعی، بلکه افزایش ظرفیت بقا، کنترل بحران و مدیریت رویاروییهای آینده است. اگر بسیج دهۀ نخست انقلاب «مدرسه عشق» تلقی میشد، بسیج امروز بیش از هرچیز در حال تبدیل به «قرارگاه بقا» است؛ قرارگاهی که مأموریت آن حفظ انسجام حاکمیت در دورانی است که تصمیمگیران، آن را دوران مخاطرات بزرگ و پیوسته میبینند.#تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane
سی ان ان: ترامپ استراتژی خود در قبال ایران را تغییر داده و به فشار بلندمدت متمایل شده استسی ان ان:ترامپ به نمایندگان ارشد خود دستور داده است که مذاکرات با ایران را متوقف کنند، که نشان دهنده تغییری عمده در استراتژی اوست. کاخ سفید از تلاش برای "تحت فشار قرار دادن ایران در بازه کوتاه مدت" فاصله گرفته و به سمت تلاش بلندمدتتر برای "خفه کردن" تهران از طریق فشار اقتصادی و نظامی مداوم حرکت میکند.به نظر میرسد هدف این راهبرد، افزایش فشار به مرور زمان است تا زمانی که ایران تمایل بیشتری به پذیرش شرایط ترامپ داشته باشد.#تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane
ربع پایانی عمر✍️ ح-درویشیبیر یوهانسون، جامعهشناس سوئدی که در دانشگاه استکهلم جامعهشناسی تدریس میکرد، مقالهای برای سالمندان نوشته است که در آن تجربه شخصیاش پس از بازنشستگی را با عنوان «ربع پایانی عمر» بازگو میکند:همانطور که میدانی... زمان طوری حرکت میکند که گویی تو را میرباید، بیآنکه متوجه سرعت گذرش باشی...انگار همین دیروز بود که جوان بودم و تازه زندگی را آغاز میکردم... ولی به طرز عجیبی احساس میکنم که این اتفاق مربوط به قرنها پیش بوده، و از خود میپرسم: همهی آن سالها کجا رفتند؟میدانم که همهی آنها را زندگی کردهام، خاطراتی از آن زمان و رویاهایی که در سر داشتم دارم...اما ناگهان متوجه شدم که اکنون در ربع پایانی زندگیام هستم، و این کشف مرا شگفتزده کرد...همهی آن سالها کجا رفتند!؟ جوانیام کی و کجا از من جدا شد؟در طول عمرم با سالمندان زیادی روبهرو شدم، اما همیشه فکر میکردم پیری چیزی دور از من است... آن زمان در ربع اول مسیر زندگیام بودم و ربع چهارم آنقدر دور بهنظر میرسید که حتی نمیتوانستم تصورش را بکنم...اما حالا، ربع چهارم در را کوبیده، از آستانهام گذشته و جوانیام را با خود برده است... دوستانم بازنشسته شدهاند، موهایشان سفید شده، آهسته راه میروند، به سختی میشنوند، به زحمت میفهمند...برخی از آنها از من بهترند و برخی بدتر... اما بهوضوح میبینم که چقدر تغییر کردهاند... دیگر آن آدمهای پرشور و جوانی که در خاطرم بودند نیستند...ما اکنون همان سالمندانی هستیم که زمانی نگاهشان میکردیم و هرگز تصور نمیکردیم روزی مثل آنها شویم...امروز برایم حمام کردن خودش به هدف روز تبدیل شده!! و چرت نیمروزی دیگر اختیاری نیست، بلکه ضروریست!!چرا که اگر خودم بهدلخواه نخوابم، همانجا که نشستهام خوابم میبرد...و اینگونه وارد فصل جدیدی از زندگیام شدهام، بیآنکه برای دردها، ناتوانیها و کارهایی که میخواستم انجام دهم ولی هرگز نکردم آماده باشم...چقدر برای کارهایی که نباید انجام میدادم پشیمانم... و چقدر برای چیزهایی که باید انجام میدادم و نکردم افسوس میخورم...در عین حال، کارهای زیادی هم هست که از انجامشان در گذشته خوشحالم...پس اگر تو هنوز وارد ربع پایانی زندگیات نشدهای... بگذار به تو یادآوری کنم که زودتر از آنچه فکرش را میکنی از راه میرسد...بنابراین، هرچه در زندگیات میخواهی انجام دهی، همین حالا انجامش بده...کار را به فردا نینداز!!زندگی با سرعت میگذرد... پس هرچه میتوانی امروز انجام بده، چون هیچگاه نمیتوانی مطمئن باشی که در کدام ربع از زندگیات هستی...هیچ تضمینی نیست که همهی فصلهای عمرت را ببینی... پس امروز را زندگی کن و هرچه میخواهی انجام دهی یا بگویی تا عزیزانت بهیاد بسپارند، همان امروز بگو و انجام بده...امیدوار باش که قدردانت باشند و بهخاطر همهی آنچه برایشان در این سالها کردهای، دوستت داشته باشند...«زندگی» هدیهای است برای تو.و نحوهی زندگیات، هدیهایست برای کسانی که بعد از تو میآیند...پس آن را عالی کن... زندگیات را خوب زندگی کن.از روزت لذت ببر...کاری مفرّح انجام بده...شاد باش...برای تو روزی فوقالعاده آرزو دارم...به یاد داشته باش که «سلامتی» ثروت واقعیست، نه طلا و نقره...و بهتر است این موارد را هم در نظر داشته باشی:بیرون رفتن خوب استبازگشت به خانه بهترفراموش کردن اسامی اشکالی ندارد... چون بعضیها حتی فراموش کردهاند که تو را میشناسند!میدانی که قرار نیست در همهچیز حرفهای باشی، مثل گلفکارهایی که قبلاً انجام میدادی، دیگر برایت مهم نیستند، و اینکه اهمیتی هم نمیدهی که دیگر علاقهای نداریروی صندلی راحتی و با تلویزیون روشن بهتر از تخت میخوابیدلت برای روزهایی که فقط با کلید «روشن» و «خاموش» همهچیز کار میکرد تنگ شدهتمایل داری از کلمات کوتاهتری استفاده کنی: «چی؟»... «کی؟»... «کجا؟»لباسهای زیادی در کمد داری... که بیش از نیمی از آنها را دیگر هرگز نخواهی پوشیدچیزهای قدیمی برایت ارزشمندتر میشوند:آهنگهای قدیمیفیلمهای قدیمیو از همه بهتر: دوستان قدیمی!!این را برای دوستان قدیمیات بفرست... بگذار بخندند و با تو همنظر باشند...و به یاد داشته باش: مهم نیست چه اندازه جمع کردهای، بلکه مهم این است که چه چیزهایی پخش کردهای...و این نشان میدهد که چه نوع زندگیای داشتهای...در پایان... و گمان میکنم این خلاصهی خرد زندگیام باشد:ما خوب میدانیم که نمیتوانیم زمانی به عمرمان بیفزاییم، اما میتوانیم زندگی را به زمانمان بیفزاییم...#تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane
( آقای پوتین )مناسبات تغییر کرده، محاسبات چطور؟سالهاست روسیه در ایران، جمهوری اسلامی را به عنوان یک کارت راهبردی در بازی بزرگ خود با غرب نگه داشته است.گاهی کارت انرژی،گاهی کارت امنیت،گاهی کارت سوریه و خاورمیانه،و گاهی کارت مقابله با آمریکا.اما یک واقعیت بزرگ در حال شکلگیری است:ایران دیگر آن ایران سابق نیست؛ و جمهوری اسلامی نیز دیگر آن حکومتی نیست که بتواند آینده ایران را نمایندگی کند.مردم ایران تغییر کردهاند.نسلهای جدیدی در ایران شکل گرفته است .و مهمتر از همه، شکاف میان حکومت و جامعه به نقطهای رسیده که نمیتوان آن را با ابزارهای امنیتی و سیاسی برای همیشه پنهان کرد.بنابراین سؤال من از شما این است:اگر مناسبات تغییر کرده، چرا محاسبات روسیه نباید تغییر کند؟آقای پوتین،ممکن است جمهوری اسلامی برای روسیه یک متحد مهم باشد؛اما جمهوری اسلامی ، «ایران» نیست.این دو را یکی گرفتن، شاید در کوتاهمدت سود داشته باشد؛اما در بلندمدت میتواند برای روسیه یک اشتباه تاریخی باشد.شما بهتر از هرکس میدانید که سیاست خارجی بر اساس منافع بلندمدت ساخته میشود، نه دوستی با حکومتها.حکومتها میآیند و میروند.پیمانها تغییر میکنند.ائتلافها فرو میریزند.اما ملتها باقی میمانند.و ملت ایران، تصمیم خود برای تغییر را گرفته است .غرش فریاد تغییر در ایران را بشنوید و شکوه شجاعان آزادیخواه و جاویدنام را ببینید .اینها پیشقراولان آزادی ایران و حاکمان فردایی بسیار نزدیک اند .آن روز، ایرانیان به یاد خواهند آورد چه کشورهایی در روزهای سخت کنار آنها بودند .و چه کشورهایی در کنار حکومتی ایستادند که مردمش را سرکوب میکرد.این همان نقطهای است که روسیه باید درباره آن فکر کند.آیا ارزش دارد آینده روابط خود با یکی از مهمترین ملتهای منطقه را فدای بقای یک حکومت کند؟آیا منطقی است روسیه در جنگ پنهان سیاسی با نیروهای آزادیخواه ایرانی قرار بگیرد؟آیا بهتر نیست مسکو از همین امروز، به جای شرطبندی روی یک حکومت، روی رابطه با «ملت ایران» سرمایهگذاری کند؟من از شما نمیخواهم دوست ایران باشید.از شما میخواهم واقعگرا باشید.اگر منافع روسیه برای شما در اولویت است!!! باید بدانید که ایران فردا میتواند یکی از مهمترین شرکای روسیه باشد .اما این رابطه زمانی ساخته خواهد شد که ملت ایران احساس نکند روسیه در مقابل انتخاب تاریخی او ایستاده است.ایران نه حیاط خلوت روسیه است،نه میدان بازی آمریکا .و نه ملک هیچ قدرت خارجی.ایران متعلق به ایرانیان است. مردم ایران تصمیم گرفته اند نظام سیاسی خود را تغییر دهند، و هیچ قدرت خارجی نمیتواند جلوی آن را بگیرد.بنابراین شاید عاقلانهترین سیاست برای مسکو این باشد که تصمیمی منطبق با واقعیت بگیرد .از جنگ با آینده ، دست بردارید .با آزادیخواهان ایرانی دشمنی نکنید .در مسیر اراده ملت ایران مانع ایجاد نکنید .و برای آینده، پل بسازید نه دیوار.آقای پوتین،ممکن است امروز فکر کنید جمهوری اسلامی یک برگ برنده در دست روسیه است.اما اگر ورق برگردد چه؟اگر فردا همین برگ، به عاملی برای از دست دادن رابطه روسیه با ملت ایران تبدیل شود چه؟سیاستمدار بزرگ کسی نیست که فقط بازی امروز را ببرد؛کسی است که راه زندگی و معامله فردا را باز نکهدارد .مناسبات تغییر کرده است، آقای پوتین.معادلات منطقه تغییر کرده.جامعه ایران تغییر کرده.نسل ایرانی تغییر کرده.موازنه قدرت در جهان تغییر کرده.حالا سؤال این است:محاسبات شما هم تغییر کرده است؟اگر پاسخ مثبت است، هنوز فرصت وجود دارد.فرصت برای اینکه روسیه به جای دفاع از یک حکومت، رابطهای تاریخی با یک ملت بسازد.فرصت برای اینکه مسکو بفهمد:ایرانِ آینده، دشمن روسیه نیست؛اما ممکن است روسیهای را که در برابر آینده ایران ایستاده باشد، هرگز فراموش نکند.انتخاب با شماست، آقای پوتین.مناسبات تغییر کرده.محاسبات چطور؟محمد قربانیان#تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane
📝📝 آنچه امروز در اقتصاد ایران مشاهده میکنید ناشی از سیاستهای اشتباه دولت است نه جنگ!♈️ ابوالقاسم حکیمیپور، اقتصاددان و فارغالتحصیل توسعه از دانشگاه کالیفرنیا: ♈️ اسم قحطی و محاصره دریایی را میآورند تا مردم را بترسانند.♈️ حداکثر اثر جنگ بر روی تورم بنابه نظر انجمن اقتصاددانان ۱۵ درصد است.#تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane
برای ثبت در تاریخ✅ اولتیماتوم نماینده نظامی مجلس: جوانها به خیابان بیایید حکم تیرتان صادر شدهبعد ۱۸ و ۱۹ دی چندتا فرمانده انتظامی و سپاه اومدن تو تلویزیون گفتن که بسیج هیچ سلاحی نداشت و نیروهای ما دستخالی بودن، حالا سالار ولایتمدار نماینده ۴ درصدی تو چشم همه نگاه می کند و می گوید خونتون حلاله و بسیج تمام کشور مسلحه و منتظره بیایید بیرون که بهتون شلیک کنه.مجری هم میبینه یارو خیلی حواسش به عاقبت حرفاش نیست، جلوی تهدید هاشو میگیرهبنظر به این نتیجه رسیده اند این تجمعات شبانه خیلی نمیتونه جلوی اعتراضات اتی را بگیرد و بازدارندگی ایجاد کند.پ.ن: برادران ولایی تعداد زیادی از جوانان زخمی را از بیمارستانهای کشور بیرون اوردند و تیر خلاص زدند. کاری که یزید با کسانی که فتنه گران خارجی مینامید، انجام نداد.#تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane