میراث بازگشت‌ناپذیر ژینا؛ «سال‌ها آزادی و آزادگی»🔷دیدبان آزار: روز گذشته، نمایندگان مجلس شورای اسلا…

میراث بازگشت‌ناپذیر ژینا؛ «سال‌ها آزادی و آزادگی»🔷دیدبان آزار: روز گذشته، نمایندگان مجلس شورای اسلامی با کلیات طرح مقابله با نفوذ سرویس‌های اطلاعاتی و دولت‌ها یا نهادهای بیگانه در کشور موافقت کردند. این طرح مصاحبه، گفت‌وگو یا هرگونه ارتباط با رسانه‌های خارج از کشور را جرم‌انگاری می‌کند. 🔷 میم، فعال حقوق زنان ساکن در ایران به دیدبان آزار می‌گوید در صورت تایید طرح توسط شورای نگهبان، روزهایی تاریک‌تر در انتظار جامعه مدنی و فعالان فمینیست خواهد بود. او ادامه می‌دهد: این طرح در صورت تصویب و اجرایی شدن، در واقع اعلام مرگ برای جامعه‌ای است که همچنان در زیر بمباران و فشار، به‌صورت خودسامان برای بازیابی و دوام‌آوری تلاش می‌کند. اعلام همزمان مرگ جامعه و مرگ اندک فعالیت‌های آگاهی‌بخش و آزادی‌خواهانه معطوف به زنان است. مجلس به‌صورت آگاهانه تصمیم گرفته با نگاهی قیم‌انگارانه برای تمام مردمی که شهروند به حساب نمی‌آیند تصمیم بگیرد که به‌صورت عریان از دایره مردم بودن حذف شوند. این حذف حتما برای زنان هم شدت بیشتری خواهد داشت. 🔷 علاوه بر طرح مجلس، دادستان تهران امروز اعلام کرده «برخورد با تخلفات و جرایم منافی عفت برخی کافه‌ها و رستوران‌های تهران و همچنین فروشگاه‌هایی که اقدام به فروش البسه نامتعارف می‌کنند به‌صورت جدی در دستورکار قرار دارد.» 🔷 نون، فعال فمینیست ساکن ایران به دیدبان آزار می‌گوید: بعد از «زن، زندگی، آزادی» و پیشروی‌هایی که زنان در خیابان، در خانواده، در ادارات و در بسیاری از عرصه‌های دیگر انجام دادند، حکومت هم وادار به عقب‌نشینی شد. بنابراین من این‌طور تحلیل نمی‌کنم که مثلاً دولت پزشکیان آمد و لایحه حجاب را اجرا نکرد؛ بلکه زنان پیشروی کرده بودند و حکومت چاره‌ای جز عقب‌نشینی نداشت. ما هر روز شاهد بلوغ بیشتر این جنبش در خیابان‌ها هستیم. شکل این حضور، سال گذشته یک‌طور بود و امروز شکل دیگری دارد و ممکن است شش ماه دیگر باز هم تغییر کند؛ اما مسیر کلی آن رو به جلوست.🔷 این فعال فمینیست باور دارد برخی دستاوردهای زنان بازگشت‌پذیر به نظر نمی‌رسند. او با اشاره به مشاهدات خود می‌گوید: تغییری که در خیابان‌های شهرهای ایران اتفاق افتاده، غیرقابل انکار است. حکومت هر کاری از دستش برآمده انجام داده، اما نتوانسته این روند را متوقف کند. همین امروز دادستان تهران گفته که برخورد با کافه‌ها و رستوران‌ها و مسائلی که از آن با عنوان «اعمال منافی عفت» یاد می‌شود، در دستور کار جدی دادستانی قرار دارد. اما وقتی از «اعمال منافی عفت» صحبت می‌کنند، یکی از مصادیق اصلی مورد نظرشان همان بی‌حجابی یا به تعبیر خودشان بدحجابی است. با این حال، حتی در این زمینه هم عملاً نتوانسته‌اند شرایط موجود در جامعه را به عقب برگردانند. وقتی در خیابان‌های تهران قدم می‌زنم، احساس می‌کنم دیگر هیچ نیرو و سرکوبی نمی‌تواند این فضایی را که به وجود آمده، به عقب برگرداند. زن‌ها روزبه‌روز در عرصه‌های مختلف جلو می‌روند. کافی است یک زن موتورسوار را ببینی؛ فردا صد زن موتورسوار می‌بینی و پس‌فردا دویست نفر. أصلا منتظر تعیین تکلیف گواهینامه موتورسواری نمی‌مانند. این روند مدام گسترده‌تر می‌شود و دیگر نمی‌توان جلوی آن را گرفت. حتی شکل و فرم لباس پوشیدن زنان هم روزبه‌روز تغییر می‌کند. خود من وقتی به سال گذشته نگاه می‌کنم، با خودم می‌گویم چرا آن موقع این‌طور لباس می‌پوشیدم؟ چرا آن‌طور که امروز لباس می‌پوشم، همان زمان لباس نمی‌پوشیدم؟ این تغییرات در چیزهایی که در فضای عمومی دیده می‌شوند، بسیار محسوس است.🔷 در جنبش زنان ایران ارتباط با شبکه‌های فراملی سابقه دارد؛ دال در این زمینه می‌گوید:اهمیت و کارکرد این همبستگی‌ها در دوران اعتراضات ژینا بیش از همیشه رویت‌پذیر شد. ارتباط و پیوند، به اشتراک گذاشتن تجربه و دانش و همکاری مشترک، ابزار تقویت مقاومت و مبارزه برای جنبش‌‌های فمینیستی در نقاط مختلف دنیاست. در سال‌های اخیر فمینیست‌های منطقه ما خیلی بیشتر از گذشته به هم‌سرنوشتی‌ها واقف شده‌ و بعد فراملی مبارزات خود را برجسته کرده‌اند. حالا اقتدارگرایی به مقابله با این همبستگی‌ها آمده است. از طرفی دیگر، روابط فعالان داخل و خارج ایران بیش از همیشه تحت نظر خواهد قرار گرفت و جرم‌انگاری خواهد شد. امیدوارم این طرح تصویب نشود، اما از حالا باید فکر کنیم که چطور نگذاریم بیشتر از قبل به انزوا برانندمان. باید فکر کنیم چطور باید ارتباطات باقی‌مانده را حفظ و با ارعابی که چنین قانونی در فضای مدنی و سیاسی ایجاد خواهد کرد مقابله کنیم.نسخه کامل متن@shbazneshasteganir