⛽️ یک هنرنمایی دستجمعی!✍️حامد پاک طینتبین اعلام نرخ آزاد بنزین ۸۷.۲۰۰ تومانی آزمایشی در کرمان تا متوقف شدن این طرح تقریبا ۶ ساعت بیشتر طول نکشید!سورپرایزی در کار نیست؛ همه پذیرفته ایم که این یک روال عادی در فرآیند تصمیم گیری مملکتمان است!روشن است که این ایده یک شبه شکل نگرفته و در حال شکل گیری بوده، انتخاب محل نیز اتفاقی نبوده، اما خبر، قبل از یک آماده سازی همه جانبه لو رفته است!بنابراین اجرای این طرح یا طرحی مشابه این طرح، شایعه یا منتفی نیست بلکه سیگنالی برای نزدیک شدن به یک تغییر اجباری بزرگ استچه شد که یکی از بزرگترین دارندگان منابع نفتی روی کره خاکی به چنین روزی افتادند؟تولید انبوه خودروهای پرمصرف، مصرف غیرمتعارف روزانه بنزین، نرخ گذاری غیر طبیعی، قاچاق، خروج حجم عظیمی از بنزین به خارج از کشور، عدم تکافوی تولید در پالایشگاهها بدلیل تقاضای بالا و عدم توسعه آنها بدلیل تحریم، اجبار به واردات به همه این دلایل، مصرف ارز به همه این دلایل، فشار مالی و ارزی هنگفت بر شانه های دولت و جراحی دوره ای نرخ بنزین و نقطه سر خط!این سیکل نامتناهی است که مردم مقاوم ایران در آن گرفتار شده انددر حقیقت اگر دولت فقط پالایشگاه بسازد مشکل بطور کامل حل نمی شود، اگر فقط قیمت را بالا ببرد فشار اجتماعی ایجاد می کند، اگر جلوی قاچاق را به فرض محال بگیرد مصرف داخلی هنوز در جای خود است، به خودروساز داخلی که امیدی نیست، اگر خودروی کم مصرف وارد کند کار یک شب و دو شب نیستاگر وزارت صنعت کاهش اجباری مصرف در خودروها را دستور کار قرار داده بود، اگر قوانین مجلس برای آنها جریمه های کلان در نظر گرفت بود، اگر راهنمایی و رانندگی از تردد خودروهای پرمصرف با قوانین موجود جلوگیری کرده بود، اگر آزاد سازی بدون تعرفه گمرکی خودروهای کم مصرف در کشور جاری شده بود، اگر وزارت نفت ظرفیت پالایشگاهی تولید بنزین با امکانات جاری را با اطلاعاتی که از این بحران داشت در دستور کار قرار داده بود، اگر بخش خصوصی را با مشوقهای اقتصادی و امنیت اقتصادی به تولید دعوت کرده بود،اگر وزارت اقتصاد خیلی زودتر از اینها حتی از همان سال ۱۳۹۸ که جراحی بنزین انجام شد و خسارتها به بار آورد مدل یارانه بنزین را تغییر داده بود، اگر سازمان برنامه و بودجه دخل و خرج و بحرانی که روزی تبدیل به گره کور برای کشور خواهد شد بعنوان موضوعی که قابل اهمال نیست دیده بود و با مطالعه موارد مشابه در دیگر کشورها پیشنهادی منسجم برای رئیس دولت برده بود، اگر بانک مرکزی جای چنین هزینه ای، از تامین ارز جای دیگری کم می گذاشت تا غیر مستقیم به حل این چالش کمک کند، اگر شهرداری ها آنقدر حمل و نقل عمومی مدرن و انبوه را در کلان شهرها گسترش داده بودند که جایگزینی برای کم مصرفی مردم وجود داشت، اگر وزارت راه با توسعه راههای ریلی، وابستگی مردم به جاده ها را کاهش داده بود، اگر سازمان استاندارد و محیط زیست سیاستهای به شدت سخت گیرانه تری نسبت به تعداد اسقاط خودرو در پیش گرفته بودند و سرانجام اگر رئیس دولتی داشتیم که چنین مواردی را از سازمانهای ذیربط طلب کاری می کرد به چنین روزی نمی افتادیم.بحران بنزین در ایران حاصل یک هنرنمایی دستجمعی است!جمع پدید آورنده ای که جای اتخاذ هر یک از این تصمیم ها و اقدامات، تصمیم گرفته اند هزینه نهایی این هنرنمایی را صرفا از راه گرانی بنزین بگیرندبرای یکبار هم که شده گره های کور این کشور را از راه درست و با دست باز کنید!#بنزین─┅─═ ⚙️ ═─┅─🆔 @sanatir 🌐کانال #مدیرانصنعت
🔵آغاز پذیرش و انتقال کالا در قالب کالای ملوانی از مبدأ جزیره کیشطرح پذیرش و انتقال کالا در قالب کالای ملوانی(کالاهای تهلنجی) از امروز سه شنبه در جزیره کیش آغاز شد.به دنبال پیگیری انجام شده و معرفی جزیره کیش به عنوان مبدا ارسال کالا در قالب رویه ملوانی، انتقال اولین بخش کالاهای رسوبی از مبدأ جزیره کیش به سرزمین اصلی در قالب کالای ملوانی از امروز اجرایی شد.─┅─═ ⚙️ ═─┅─🆔 t.me/sanatir 🌐کانال #مدیرانصنعت
🔵آیاستپ و جای جدید ایران در معماری اقتصادی، کریدوری و امنیتی منطقه ✍️صادق الحسینیمقالهای که جاناتان شنزر دیروز در مجله کامنتری نوشته، با همه ایرادهایش مقاله مهمی است. تکلیف را همان اول روشن کنیم: نویسنده عضو بنیاد دفاع از دموکراسیها (افدیدی) است، همان اندیشکدهای که کارش توجیهسازی برای حمله دوباره به ایران است و باید متن را با این عینک خواند. اما فارغ از این نیت، مقاله یک واقعیت مهم را لو میدهد. و آن اینست که عربستان پروژه آیمک را متوقف و به سوی پروژه استپ رفته است. نویسنده استدلالش اینست که اگر آمریکا ایران را شکست قاطع ندهد، آیمک شکست خواهد خورد.صورت مسئله: دو معماری رقیبخاورمیانه میان دو پروژه رقیب دو نیم شده است: از یک سو آیمک (کریدور هند–خاورمیانه–اروپا) با محوریت آمریکا، اسرائیل، امارات و هند و با احتمال ورود عربستان و از سوی دیگر استپ با محوریت عربستان، ترکیه، مصر و پاکستان. حرف اصلی متن این است که ریاض دیگر به آیمک اعتماد ندارد. نه به شدنی بودنش، نه به پایداریاش، و همین بیاعتمادی استپ را از دل تردید بیرون کشیده است.آیمک چه بود و چرا مهم بود؟آیمک قرار بود یک کریدور بزرگ ترانزیتی و انرژی باشد که هند را از راه خلیج فارس و شبهجزیره عربستان به اسرائیل و از آنجا به اروپا وصل کند. اهمیتش صرفا اقتصادی نبود. این پروژه یک ابزار ژئوپلیتیک بود برای دو هدف: اول دور زدن ایران و بیرون گذاشتن تهران از مسیرهای اصلی تجارت و انرژی منطقه و دوم، تثبیت اسرائیل بهعنوان یک گره حیاتی در نقشه اقتصادی خاورمیانه و گرهزدن سرنوشت کشورهای عربی به عادیسازی رابطه با اسرائیل. به بیان دیگر، آیمک نقشهای بود برای ساختن نظمی که در آن ایران حذف و اسرائیل مرکز باشد.استپ چیست و چرا اهمیت دارد؟اما استپ درست در جهت مخالف حرکت میکند و اهمیتش را باید در سه لایه دید. از نظر اقتصادی استپ مسیرهای جایگزینی از دل ترکیه و مصر و پاکستان پیشنهاد میکند که انرژی و کالای چینی را بدون عبور از اسرائیل به بازارهای جهانی برساند. یعنی معماری اقتصادی منطقه دیگر گروگان عادیسازی با تلآویو نخواهد بود. از نظر امنیتی، این کشورها (بجز مصر) با نوشتن یک موافقتنامه دفاعی مشترک عملا اعلام کردهاند که دیگر نمیخواهند امنیتشان را به چتر بیثبات آمریکا بسپارند و دنبال یک سازوکار دفاعی خودبنیاد منطقهایاند. از نظر ژئوپلیتیک، استپ یعنی چرخش وزن قدرت از محور غربگرای آیمک به سمت یک بلوک اسلامی مستقلتر که در آن آنکارا و اسلامآباد و قاهره و ریاض همپیمان میشوند. تحولی که کل توازن منطقه را جابهجا میکند.استپ بدون ایران کامل نمیشودبه نظر من این شرایط برای ایران بک تحول بزرگ است. جذابیت آیمک بهطور محسوس افت کرده و عملا از دور خارج میشود، و در مقابل استپ باید شکل بگیرد و پیش برود. اما نکته کلیدی اینجاست: این چهار کشور در طول مسیر ناگزیر به ایران نیاز پیدا میکنند، چون بدون تهران هیچ معماری امنیتی و انرژی و کریدوری در این منطقه پایدار نمیماند. یعنی استپ به آیاستپ تبدیل میشود؛ یعنی ایران عضو پنجم میشود.معماری امنیتی، نه فقط اقتصادیایران نباید صرفا حلقهای در یک کریدور اقتصادی باشد، بلکه باید جزئی از معماری امنیتی منطقه هم بشود. همان موافقتنامه دفاعی که میان عربستان و پاکستان و ترکیه بسته شده، اگر روزی به ایران هم گشوده شود، خودش نشانه تولد این نظم تازه است. حدس من این است که دقیقا همین مسیر را خواهند رفت؛ چون منطق موازنه قدرت، دیر یا زود آنها را به سمت گنجاندن ایران هل میدهد.جمعبندی: نویسنده نتیجه میگیرد که تنها یک پیروزی قاطع آمریکا و شکست ایران میتواند عربستان را به آیمک بازگرداند. اما اگر همین گزاره را وارونه بخوانیم، پیام واقعی متن این است: آمریکا نتوانست ایران را زمین بزند، ولی میزان ریسک را براب همه آشکار کرد و این پنجره ای برای یک معماری امنیتی و اقتصادی تازه با محوریت ایران باز کرده است که باید هوشمندانه استفاده کنیم.📎 منبع
🎥 قالیباف: افزایش قیمت بنزین توسط دولت تدبیر حسابشده نیستکاهش مصرف بنزین باید با شیوههایی صورت گیرد که بیشترین عدالت و کمترین نارضایتی را در مردم ایجاد کند.حل مشکل کمبود بنزین باید با برنامهریزی جامع و بسیار هوشمند انجام شود.دشمن برای سوءاستفاده از اقدامات دولت جهت کاهش مصرف بنزین برنامه ریزی کرده است.#بنزین─┅─═ ⚙️ ═─┅─🆔 t.me/sanatir 🌐کانال #مدیرانصنعت
📊هوش مصنوعی تعداد افرادی که در هر سال به جمع میلیاردرها افزوده میشوند را شتاب بخشید و نسبت به سال ۲۰۲۲، تعداد میلیاردرهای جدید تقریبا سالی ۲ برابر شده استدر سال ۲۰۲۲ در جهان ۳۵ نفر با ثروت ۷۴ میلیارد دلار به جمع میلیاردرها اضافه شدند اما ۲۰۲۵ تعداد میلیاردرهای جدید ۲۸۷ نفر با ثروت ۶۸۴ میلیارد دلار بود.| باشگاه خبرنگاران جوان─┅─═ ⚙️ ═─┅─🆔 t.me/sanatir 🌐کانال #مدیرانصنعت
📻 سرمقاله ۲۷ مرداد دنیای اقتصادنبرد با اسلحه اقتصادی ✍️ مجید حیدریدر جنگهای نوین، اقتصاد جایگزین میدانهای نظامی کلاسیک شده است. اکنون سرنوشت رویاروییها نه با قدرت نظامی، بلکه با مدیریت بهینه هزینهها، ثبات ارزی و تابآوری داخلی تعیین میشود.در تقابل ایران و آمریکا، هر دو طرف بر این باورند که زمان به نفع آنهاست، اما تجربه نشان میدهد جنگ فرسایشی برای هر دو پرهزینه است.مهمترین آسیبپذیری اقتصاد در این جنگ، نه فقط تحریمهای خارجی، بلکه تورم مزمن و ضعفهای داخلی است. تحریمها زمانی اثرگذار میشوند که با نااطمینانی های داخلی همراه باشند. از این رو، مهار تورم یک ضرورت راهبردی برای حفظ معیشت خانوار و تابآوری کشور است که تنها از طریق انضباط مالی دولت، اصلاح نظام بانکی و ثبات در سیاستگذاری حاصل میشود.علاوه بر این، روانسازی تجارت خارجی و ایجاد پیشبینیپذیری در قوانین، کلید افزایش قدرت مانور کشور است.─┅─═ ⚙️ ═─┅─🆔 t.me/sanatir 🌐کانال #مدیرانصنعت