🔵برای رفع و حل مشکل بودجه دولت لازم است یک مقدار از هزینههای زائد کم بشود ابتهاج گفت:« شماها پول را میخواهید نفله بکنید»✍🏻فاطمه نصیریدنیای اقتصاد: غلامرضا مقدم در اواخر دهه 1340 و اوایل دهه 1350 قائممقام و معاون سازمان برنامه و بودجه کشور بود. او خاطرهای را درباره اختلاف دولت و سازمان برنامه بر سر بودجه عمرانی و بودجه جاری کشور، در دوره نخستوزیری منوچهر اقبال به ثبت رسانده است. مقدم در این باره میگوید:« در بودجه عادی دولت هزینههایی بود که قاعدتا میبایستی در داخل بودجه عمرانی کشور باشد که پیشنهاد من این بودکه آنها بیاید به بودجه عمرانی و بالعکس در بودجه عمرانی مقادیر زیادی هزینههای عادی بود که سرمایهگذاری نبود و اینها بایستی منتقل شود به بودجه عادی دولت. بنابر این اگر هزینههای زائد بودجه عادی دولت کاهش داده میشد و هزینههایی از نوع عمرانی بودجه عادی به بودجه عمرانی منتقل میشد و یک مقدار هم مالیاتها افزایش داده میشد بودجه عادی را میتوانستیم متعادل کنیم بدون اینکه احتیاجی به کاهش سهم بودجه عمرانی از درآمد نفت باشد.در آن زمان مالیات بر درآمد تقریبا وصول نمیشد و مقاطعهکاران و صاحبان صنایع و غیره که درآمدهای سرشاری داشتند تقریبا مالیاتی به دولت نمیپرداختند. نسبت مالیات بر درآمد و مالیات بر شرکتها به تولید ناخالص ملی رقم فوقالعاده پایینی بود. به طور خلاصه من به آقای ابتهاج توصیه کردم که برای رفع و حل مشکل بودجه دولت لازم است یک مقدار از هزینههای زائد کم بشود، یک مقدار هم مالیاتهای جدید و اضافی وصول شود. ایشان از من خواستند که در جلسهای که قرار بود در دفتر نخستوزیر درباره بودجه تشکیل شود شرکت و این نظرات را ابراز کنم. بنابراین خود آقای ابتهاج و من در این جلسه شرکت کردیم با حضور نخستوزیر و وزیر دارایی.» در این جلسه درخواست دولت در زمینه تخصیص بودجه بیشتر به این نهاد با واکنش ابتهاج که به تندخویی شهر داشت مواجه میشود. مقدم در ادامه خاطرات خود توضیح میدهد:« . منظور از این جلسه این بود که یک راه حلی برای مشکل دولت و سازمان برنامه پیدا شود. آقای وزیر دارایی در آن جلسه گفت هیچ راهی نیست جز اینکه از درآمد نفت حداکثر ۶۰ درصد به سازمان برنامه داده شود و ۴۰ درصد به بودجه عادی دولت تخصیص داده شود. آقای ابتهاج که طبق معمول اجازه نمیداد کسی به حریم سازمان برنامه تجاوز کند خیلی عصبانی شد که آخر اینکه نمیشود، شماها پول را میخواهید نفله بکنید به قیمت کاهش بودجه عمرانی کشور و سپس به آقای نخستوزیر گفت که آقای مقدم در این زمینه یک مطالعاتی کردهاند و اگر میل داشته باشید ایشان نظریاتشان را بگویند. بعد از من خواست نظراتم را اظهار کنم. من گفتم به هیچ وجه صلاح نیست که از درآمد نفت سهم بیشتری برای بودجه عادی تخصیص داده بشود. این سرمایه مملکت است، درآمد نفت در حقیقت درآمد نیست یک نوع سرمایه است که از زیر زمین درمیآید و این اگر تبدیل به سرمایه گذاری بشود برای مملکت چیزی میماند؛ اگر صرف هزینههای عادی بشود از بین میرود و شما یک سرمایه را تبدیل کردهاید به یک هزینه عادی و این مصلحت نیست. ولی راههایی هست که بتوان کسر بودجه عادی را تعدیل کرد. اول اینکه انتقالاتی بین بودجه عادی و بودجه عمرانی بشود و بعد هم مالیاتها افزایش پیدا کند. وقتی من موضوع مالیاتها را گفتم مرحوم ناصر وزیر دارایی خطاب به نخست وزیر گفت نه قربان به هیچ وجه امکان وصول مالیات بیشتر نیست.»─┅─═ ⚙️ ═─┅─🆔 @sanatir 🌐کانال #مدیرانصنعت
🔵آغاز پذیرش و انتقال کالا در قالب کالای ملوانی از مبدأ جزیره کیشطرح پذیرش و انتقال کالا در قالب کالای ملوانی(کالاهای تهلنجی) از امروز سه شنبه در جزیره کیش آغاز شد.به دنبال پیگیری انجام شده و معرفی جزیره کیش به عنوان مبدا ارسال کالا در قالب رویه ملوانی، انتقال اولین بخش کالاهای رسوبی از مبدأ جزیره کیش به سرزمین اصلی در قالب کالای ملوانی از امروز اجرایی شد.─┅─═ ⚙️ ═─┅─🆔 t.me/sanatir 🌐کانال #مدیرانصنعت
🔵آیاستپ و جای جدید ایران در معماری اقتصادی، کریدوری و امنیتی منطقه ✍️صادق الحسینیمقالهای که جاناتان شنزر دیروز در مجله کامنتری نوشته، با همه ایرادهایش مقاله مهمی است. تکلیف را همان اول روشن کنیم: نویسنده عضو بنیاد دفاع از دموکراسیها (افدیدی) است، همان اندیشکدهای که کارش توجیهسازی برای حمله دوباره به ایران است و باید متن را با این عینک خواند. اما فارغ از این نیت، مقاله یک واقعیت مهم را لو میدهد. و آن اینست که عربستان پروژه آیمک را متوقف و به سوی پروژه استپ رفته است. نویسنده استدلالش اینست که اگر آمریکا ایران را شکست قاطع ندهد، آیمک شکست خواهد خورد.صورت مسئله: دو معماری رقیبخاورمیانه میان دو پروژه رقیب دو نیم شده است: از یک سو آیمک (کریدور هند–خاورمیانه–اروپا) با محوریت آمریکا، اسرائیل، امارات و هند و با احتمال ورود عربستان و از سوی دیگر استپ با محوریت عربستان، ترکیه، مصر و پاکستان. حرف اصلی متن این است که ریاض دیگر به آیمک اعتماد ندارد. نه به شدنی بودنش، نه به پایداریاش، و همین بیاعتمادی استپ را از دل تردید بیرون کشیده است.آیمک چه بود و چرا مهم بود؟آیمک قرار بود یک کریدور بزرگ ترانزیتی و انرژی باشد که هند را از راه خلیج فارس و شبهجزیره عربستان به اسرائیل و از آنجا به اروپا وصل کند. اهمیتش صرفا اقتصادی نبود. این پروژه یک ابزار ژئوپلیتیک بود برای دو هدف: اول دور زدن ایران و بیرون گذاشتن تهران از مسیرهای اصلی تجارت و انرژی منطقه و دوم، تثبیت اسرائیل بهعنوان یک گره حیاتی در نقشه اقتصادی خاورمیانه و گرهزدن سرنوشت کشورهای عربی به عادیسازی رابطه با اسرائیل. به بیان دیگر، آیمک نقشهای بود برای ساختن نظمی که در آن ایران حذف و اسرائیل مرکز باشد.استپ چیست و چرا اهمیت دارد؟اما استپ درست در جهت مخالف حرکت میکند و اهمیتش را باید در سه لایه دید. از نظر اقتصادی استپ مسیرهای جایگزینی از دل ترکیه و مصر و پاکستان پیشنهاد میکند که انرژی و کالای چینی را بدون عبور از اسرائیل به بازارهای جهانی برساند. یعنی معماری اقتصادی منطقه دیگر گروگان عادیسازی با تلآویو نخواهد بود. از نظر امنیتی، این کشورها (بجز مصر) با نوشتن یک موافقتنامه دفاعی مشترک عملا اعلام کردهاند که دیگر نمیخواهند امنیتشان را به چتر بیثبات آمریکا بسپارند و دنبال یک سازوکار دفاعی خودبنیاد منطقهایاند. از نظر ژئوپلیتیک، استپ یعنی چرخش وزن قدرت از محور غربگرای آیمک به سمت یک بلوک اسلامی مستقلتر که در آن آنکارا و اسلامآباد و قاهره و ریاض همپیمان میشوند. تحولی که کل توازن منطقه را جابهجا میکند.استپ بدون ایران کامل نمیشودبه نظر من این شرایط برای ایران بک تحول بزرگ است. جذابیت آیمک بهطور محسوس افت کرده و عملا از دور خارج میشود، و در مقابل استپ باید شکل بگیرد و پیش برود. اما نکته کلیدی اینجاست: این چهار کشور در طول مسیر ناگزیر به ایران نیاز پیدا میکنند، چون بدون تهران هیچ معماری امنیتی و انرژی و کریدوری در این منطقه پایدار نمیماند. یعنی استپ به آیاستپ تبدیل میشود؛ یعنی ایران عضو پنجم میشود.معماری امنیتی، نه فقط اقتصادیایران نباید صرفا حلقهای در یک کریدور اقتصادی باشد، بلکه باید جزئی از معماری امنیتی منطقه هم بشود. همان موافقتنامه دفاعی که میان عربستان و پاکستان و ترکیه بسته شده، اگر روزی به ایران هم گشوده شود، خودش نشانه تولد این نظم تازه است. حدس من این است که دقیقا همین مسیر را خواهند رفت؛ چون منطق موازنه قدرت، دیر یا زود آنها را به سمت گنجاندن ایران هل میدهد.جمعبندی: نویسنده نتیجه میگیرد که تنها یک پیروزی قاطع آمریکا و شکست ایران میتواند عربستان را به آیمک بازگرداند. اما اگر همین گزاره را وارونه بخوانیم، پیام واقعی متن این است: آمریکا نتوانست ایران را زمین بزند، ولی میزان ریسک را براب همه آشکار کرد و این پنجره ای برای یک معماری امنیتی و اقتصادی تازه با محوریت ایران باز کرده است که باید هوشمندانه استفاده کنیم.📎 منبع
🎥 قالیباف: افزایش قیمت بنزین توسط دولت تدبیر حسابشده نیستکاهش مصرف بنزین باید با شیوههایی صورت گیرد که بیشترین عدالت و کمترین نارضایتی را در مردم ایجاد کند.حل مشکل کمبود بنزین باید با برنامهریزی جامع و بسیار هوشمند انجام شود.دشمن برای سوءاستفاده از اقدامات دولت جهت کاهش مصرف بنزین برنامه ریزی کرده است.#بنزین─┅─═ ⚙️ ═─┅─🆔 t.me/sanatir 🌐کانال #مدیرانصنعت
📊هوش مصنوعی تعداد افرادی که در هر سال به جمع میلیاردرها افزوده میشوند را شتاب بخشید و نسبت به سال ۲۰۲۲، تعداد میلیاردرهای جدید تقریبا سالی ۲ برابر شده استدر سال ۲۰۲۲ در جهان ۳۵ نفر با ثروت ۷۴ میلیارد دلار به جمع میلیاردرها اضافه شدند اما ۲۰۲۵ تعداد میلیاردرهای جدید ۲۸۷ نفر با ثروت ۶۸۴ میلیارد دلار بود.| باشگاه خبرنگاران جوان─┅─═ ⚙️ ═─┅─🆔 t.me/sanatir 🌐کانال #مدیرانصنعت
📻 سرمقاله ۲۷ مرداد دنیای اقتصادنبرد با اسلحه اقتصادی ✍️ مجید حیدریدر جنگهای نوین، اقتصاد جایگزین میدانهای نظامی کلاسیک شده است. اکنون سرنوشت رویاروییها نه با قدرت نظامی، بلکه با مدیریت بهینه هزینهها، ثبات ارزی و تابآوری داخلی تعیین میشود.در تقابل ایران و آمریکا، هر دو طرف بر این باورند که زمان به نفع آنهاست، اما تجربه نشان میدهد جنگ فرسایشی برای هر دو پرهزینه است.مهمترین آسیبپذیری اقتصاد در این جنگ، نه فقط تحریمهای خارجی، بلکه تورم مزمن و ضعفهای داخلی است. تحریمها زمانی اثرگذار میشوند که با نااطمینانی های داخلی همراه باشند. از این رو، مهار تورم یک ضرورت راهبردی برای حفظ معیشت خانوار و تابآوری کشور است که تنها از طریق انضباط مالی دولت، اصلاح نظام بانکی و ثبات در سیاستگذاری حاصل میشود.علاوه بر این، روانسازی تجارت خارجی و ایجاد پیشبینیپذیری در قوانین، کلید افزایش قدرت مانور کشور است.─┅─═ ⚙️ ═─┅─🆔 t.me/sanatir 🌐کانال #مدیرانصنعت