بار دیگـــــر آمـــــدی مبهــــوت و حیـرانــم کنـیدر ازاء دیــــــدنت ســــــر در گـــریبــــانـــم…
انتشار: 2026/08/17 20:34 UTCدریافت: 2026/08/17 23:24 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/17 23:24 UTC
بار دیگـــــر آمـــــدی مبهــــوت و حیـرانــم کنـیدر ازاء دیــــــدنت ســــــر در گـــریبــــانـــم کنـیدل پریشــان تو بـــودم در تمــــام عمـــر خویـشباز میــخواهی که آن ســـان دل پریشـانــم کنـیدیــده ام از بس کشیــده انتظارت روز و شـبقطــــره ی اشـکـی نـدارد گـر که گـریانــم کنـیانتظــــار مـــن نه ایــن بودســت ای آرام جــانخواستــــم تـا رو گشــــایـی ، رو نمـــایانـــم کنـیگوشه ی چشمت بس اسـت این عالمم ویران کُنَدتا بخــواهی با نگــاهت خـــــانه ویـــرانـــم کنـیآنچـــان رنجــور و بیمـــارم از ایــن فقـــدان تـوآسی ام تـا بـا نگـاهـــــت دیــــده درمانـــم کنــیهجــر طــــولانی و آه و ، هر دعــای بــی ثمـــــرمُلحـدم کــــرده که میخـــواهم پشیمـــانــم کنـیسجــدگاهــم باشــــد آن آغوش و آنگـــه در بغـلدر حـــــریم بـازوان خــــــود مسلمـــــانـم کنـیمست سازی آن لب و چشمانِ نرگـس را ، پس آنبــر لبـــان مسـت خـود بر بوســه مهمــانم کنــیتا به حیرت آیــم از لعـــل لب و چشمــانِ حـورمسـت گــردانی مــرا همـــواره مستـــانـم کنــیدیـــده بـر حُســن تو بنـــدم وُ بـه استثنـاء تـوتا نگـــاهِ نرگســت پیــوستــه احســـانــم کنــیاین مبــاهـات و عطــــا هرگــز دریــغ از مـن مکنتا بـه آداب مسلمــــــانـی فـــــراخـوانـــــم کنـی
