#داستان_کوتاه 📝✨داستانی از غرور و بصیرت📝✨در روزگاری که شهرها رنگوبویِ تفاخر به خود گرفته بود، مردی…
انتشار: 2026/08/13 06:35 UTCدریافت: 2026/08/15 05:12 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 05:12 UTC
#داستان_کوتاه 📝✨داستانی از غرور و بصیرت📝✨در روزگاری که شهرها رنگوبویِ تفاخر به خود گرفته بود، مردی توانگر و مغرور که جامههای زربفت به تن داشت، در کوچهای به نابینایی رسید که بر کنارهای نشسته بود و با آرامشی مثالزدنی، به نوایِ باد در میان برگها گوش میسپرد. آن مردِ مغرور، که گویی از دیدنِ آرامشِ آن نابینا به خشم آمده بود، جلو رفت و با صدایی که از پسِ آن تحقیر میبارید، پرسید: «ای مرد! شنیدهام میگویند خداوند چون دری را ببندد، دری دیگر بگشاید. تو که از نعمتِ دیدن محروم گشتهای، بگو بدانم این درِ جایگزین چیست؟ آیا گوشهایت صداهای آسمانی میشنوند یا دستهایت از خاک، طلا میسازند؟»نابینا، که از همان کلامِ نخست، بویِ کبر و تفرعن را از جانِ آن مرد استشمام کرده بود، لبخندی زد. لبخندی که نه از سرِ خضوعِ ساختگی، که از سرِ آگاهی بود. اندکی سرش را بلند کرد، گویی که مستقیم به چشمانِ پنهانبینِ مرد مینگریست و با صدایی آرام و استوار گفت: «ای دوست! خداوند نه تنها یک در، که هزاران در به رویم گشوده است. اما بالاترین نعمتی که در این لحظه نصیبم شده، این است که تو را نمیبینم!»مرد مغرور که انتظار داشت نابینا با آه و ناله از سرنوشتِ خویش گلایه کند، ناگهان در خود فرو ریخت. کلامِ نابینا چون تیری از چلهرها شده، زرهِ غرورش را درید. او که تا آن لحظه گمان میکرد در موضعِ قدرت است، حالا در برابرِ کلامِ آن پیرِ روشنضمیر، خود را عریان و حقیر یافت.آن نابینا ادامه داد: «تو اگر چشمانت میدید، میفهمیدی که دیدنِ چهرهیِ منِ خاکی، چه ارزشی دارد که اینچنین به آن میبالی؟ من از تاریکیِ چشمانم، به روشناییِ وجدان رسیدهام؛ اما تو که میبینی، هنوز در تاریکیِ غرورِ خویش دستوپازنی و تفاوتِ میانِ "دیدن" و "نگریستن" را در نیافتهای.»مردِ مغرور، بیآنکه کلامی بر زبان آورد، از خجالت سر به زیر انداخت. سکوتی سنگین میان آن دو حاکم شد. رهگذرانی که تا آن لحظه تنها زرقوبرقِ لباسِ مرد را دیده بودند، حالا با شنیدنِ پاسخِ کوبنده، نگاهشان به آن پیرِ نابینا تغییر کرد. مرد مغرور، با گامهایی لرزان و دلی که گویی از غرورش خالی شده بود، از آن کوچه دور شد؛ در حالی که میدانست آن روز، نابینا نبود که محتاجِ ترحم بود، بلکه او بود که در دیدنِ حقیقت، از همیشه نابیناتر بود.@naghmehayefaribaei
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 0 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — نغمه های فریبایی
چقدر دوستت دارم... وقتی 15 سالت بودمـن بهت گفتم کـه دوستت دارمصورتت از شرم قرمز شد و سرت رو بـه زیر انداختی و لبخند زدی. وقتی کـه 20 سالت بودمـن بهت گفتم کـه دوستت دارمسرت رو روی شونه هام گذاشتیدستم رو تـو دستات گرفتیانگار از اینکـه منو از دست بدی وحشت داشتی وقتی کـه 25 سالت بودمـن بهت گفتم کـه دوستت دارم .صبحانه مو آماده کردی وبرام آوردی ..پیشونیم رو بوسیدیگفتی بهتره عجله کنی داره دیرت می شه. وقتی 30 سالت شدمـن بهت گفتم دوستت دارمبهم گفتی اگه راستی راستی دوستم داریبعد از کارت زود بیا خونه وقتی 40 ساله شديمـن بهت گفتم کـه دوستت دارمتـو داشتی میز شام رو تمیز می کردیگفتی باشه عزیزمولی همین حالا وقت اینه کـه بری تـو درسها بـه بچه مون کمک کنی وقتی کـه 50 سالت شدمـن بهت گفتم کـه دوستت دارمتـو همونجور کـه بافتنی می بافتیبهم نگاه کردی و خندیدی وقتی 60 سالت شدبهت گفتم کـه چقدر دوستت دارمتـو بـه مـن لبخند زدی… وقتی کـه 70 ساله شديمـن بهت گفتم دوستت دارمدر حالیکه روی صندلی راحتیمون نشسته بودیممـن نامه هاي عاشقانه اتکـه 50 سال پیش برای مـن نوشته بودی رو می خوندمدستامون تـو دست هم بود وقتی کـه 80 سالت شد…این تـو بودی کـه گفتی کـه مـن رو دوست داری..نتونستم چیزی بگم…فقط اشک در چشمام جمع شداون روز بهترین روز زندگی مـن بود…چون تـو هم گفتی کـه منو دوست داریبـه کسیکه دوستش داری بگو کـه چقدر بهش علاقه داری و چقدر در زندگی براش ارزش قائل هستی چون زمانی کـه از دستش بدی مهم نیست کـه چقدر بلند فریاد بزنی، زیرا کـه او دیگر صدایت را نخواهد شنید.به قلم: #محمد_صالحعلادکلماتور: #فریبا_عطاریان_ثانی میکس: #محمدیان@naghmehayefaribaei@radioqessegou.
🪐تو روانشناسے یہ مفهومے داریمبہ اسم اثر "جغرافیاے روانی". یعنے محیط بہ شدت روے ما و رابطہ عاطفے ما تأثیر میذارہ. دوتا مثال میزنم: زوجهایے ڪہ تو یہ شهر پر از فرصتهاے شغلے زندگے میڪنن، ممڪنہ بیشتر وقتها تصمیم بگیرن بیشتر روے ڪار و پیشرفت تمرڪز ڪنن. در حالیڪہ زوجهایے ڪہ تو شهرهاے آروم و ڪمجمعیت هستن، ممڪنہ بیشتر ترجیح بدن روے خانوادہ و زندگے سادہ تمرڪز ڪنن.یا مثال دیگہ: شما وقتے توے یڪ شهر بزرگ و شلوغ مثل تهران زندگے میڪنے، بہ خاطر ترافیڪ، سر و صدا، و شلوغے، سطح استرس بالاترے رو تجربہ میڪنے. این استرس میتونہ باعث بشہ ڪہ توے رابطهت زودتر تحریڪپذیر بشے یا حوصلہ بحثهاے طولانے و عمیق رو نداشتہ باشی.اما وقتے توے یڪ شهر ڪوچڪ یا نزدیڪ طبیعت مثل شمال یا جنوب ایران زندگے میڪنے، آرامش محیط میتونہ باعث بشہ ڪہ توے رابطہ عاطفیت صمیمیتر و مهربونتر باشے و زمان بیشترے رو براے بهتر شدن رابطہ بذارے!@naghmehayefaribaei
هرگز؛ هیچ دو انسانی با روحیات و علاقهمندیهای مطلقا مشترک، یافت نشده است،پس اگر در یک رابطهی دو نفره،هیچ مشکل و برخوردی به وجود نیاید،به این معنی ست که یکی از این دو نفر تمام حرف های دلش را نمی زند."آلبا دسس پدس@naghmehayefaribaei
خوردن تخم مرغ با تن ماهی ممنوع !❌◽️بعضی غذاها وقتی با هم ترکیب شوند، خاصیت یکدیگر را خنثی میکنند و اگر مصرف این غذاها را ادامه دهیم دچار کمبود املاح و ویتامین های لازم میشویم.◽️مصرف بعضی از غذاها مثل ماهی و تخم مرغ در معده تولید عفونت و کرم میکند و منجر به ابتلا بیماری نقرس، روماتیسم، قولنج، بواسیر، پیوره و دندان درد میشود.@naghmehayefaribaei
در این زمانهی بی های و هوی لال پرستخوشا به حال کلاغان قیل و قال پرستچگونه شرح دهم لحظه لحظهی خود رابرای این همه ناباورِ خیال پرستبه شب نشینیِ خرچنگهای مردابیچگونه رقص کند ماهی زلال پرسترسیدهها چه غریب نچیده میافتندبه پای هرزه علفهای باغِ کال پرسترسیدهام به کمالی که جز انالحق نیستکمالِ دار برای منِ کمال پرستهنوز زندهام و زنده بودنم خاری استبه تنگ چشمیِ نامردم زوال پرست#محمدعلی_بهمنی @naghmehayefaribaei
به ما سوختن و ساختن را آموختندو افسوس که هیچ کس به ما نگفت؛نساختی هم مهم نیست ؛مهم نسوختن استمهم این است که تو یکبار فرصت زندگی داری...سالی که گذشت، ماهی که رفت،روزی که تمام شد،دیگر بر نخواهد گشت حتی همین لحظه که چشم های مهربانت را به این صفحه ی کوچکمستطیل شکل دوخته ایهرگز تکرار نخواهد شد کسی به ما نگفت ؛ماندن به پای آدم های اشتباهی هنر نیست هنر زندگی، جسارت داشتن استاز پیله رها شدن و پرواز کردن است هنر،رقصیدن و خندیدن وعشق ورزیدن است هنر، با پروانه ها چرخیدنو گل ها را بوسیدن است هنر ، مهربان بودن استزندگی کردن است هنر نسوختن است حتی به قیمت نساختن ...!🌱@naghmehayefaribaei