#پریان موجودات کوچک، بالدار و دوست‌داشتی مستقر در رودخانه، کوهستان و جنگل هستند که به آنها نه صفات…

⭐️ با توجه به افزایش قیمت کتاب و منابع، مجموعه ای از کانال ها با محتوای pdf کتاب در اختیار شماست، کافیست متن را لمس کنید 📚

🎁 مجموعه ویژه تبادلات منتخب؛🚀 علمی    🥢 💬فلسفی🥢  🏦تاریخی🌐 سیاسی 🥢 👨‍🎨 هنری 🥢  📂pdfکتاب✔️ هر کانال و گروه پیش از معرفی، به‌دقت بررسی شده است.✔️

▣ Scene of the Bacchanal, 1700. Willem van Mieris (1662-1747)‹ صحنه این نقاشی نشان میده که یک باکخانت ( کاهن دیونیزوس) برهنه  یک خوشه انگور رو‌ در یک کاسه که توسط یک ساتیر نگه داشته شده ،می‌فشارد. در پس زمینه ، یک باکانته دیگر با یک تنبور می رقصه ، در حالی که یک ساتیر دیگه در حال نواختن نی است.پ.ن: باکانته یعنی زن عیاش و میگسار و همچنین پرستنده خدای شراب باکوسساتیر هم خدای درجه دوم رفیق باکوس که با گیسویی راست ایستاده گوش‌های نوک تیز دو شاخ کوچک و ساق‌های بز معرفی شده و یک جام ( چوبی که میوه درخت کاج بر سر آن بود و شاخه مو و عشقه در آن پیچیده بودند ) یا آلتی موسیقی در دست داشت .تو اساطیر یونانی و رومی ساتیرها مظهر غرایز خشن بی قیدی کامل شهودی و شور بودند و اوقات خود رو بتعقیب پریان رقاص زن و باده گساری سپری می‌کردند .ساتیرها تو اسطوره های یونان، ارواح جنگلی با بالا تنه‌ی انسانی و پایین تنه‌ی بز هستند. این موجودات افسانه ای اغلب اوقات دارای نعوظی غیر قابل کنترل هستند.ساتیرها همراه با سیلون‌ها جزو شرکت کنندگان همیشگی در مراسم دیونوسوسی بودند › ⚜@legendfolkepic⚜

📌سه هزار سال دومپس از بیهوشی اهریمن، اورمزد آفرینش گیتی را آغاز می‌کند. او در یک سال و در شش نوبت آسمان، آب، زمین، گیاه، جانور و انسان را خلق می‌کند. سالگرد این آفرینش‌ها شش جشن است که به جشن‌های گاهنبار یا گهنبار معروفند. ۱:مدیوزرم گاه به معنای میان بهار و به یادبود آفرینش آسمان در اردیبهشت ماه. ۲:مدیوشم گاه به معنای میان تابستان و به یادبود آفرینش آب در تیرماه. ۳:پدیشه گاه به معنای گردآوری غله و به یاد بود آفرینش زمین در شهریور ماه. ۴:ایاسریم گاه به معنای بازگشت به خانه و به یاد بود آفرینش گیاه در مهرماه. ۵: مدیاریم گاه به معنای میان سالد و به یادبود آفرین چهارپایان در دی ماه. ۶: همسپهمدیم گاه به معنای همه سپاه و به یاد بود آفرینش انسان در روزهای آخر سال.در این پیش نمونه‌های اصلی آفرینش، گاو پیش نمونه چهارپایان و کیومرث پیش نمونه انسان هستند. در پایان سه هزار سال دوم، اهریمن با یاری دوستان خود به هوش می‌آید و تصمیم می‌گیرد که این پیش نمونه‌های آفرینش را تخریب کند و به جهان کنونی حمله کند.#اساطیر_ایران⚜@legendfolkepic⚜

خویشکاری الهه/ سیاره ونوس در اساطیر رومی، عمدتاً مرتبط با عشق، زیبایی، میل و اشتیاق، آمیزش جنسی، باروری، شکوفایی، رفاه و پیروزی بود. در لایه‌های کهن‌تر دین رومی، ونوس بیشتر با باروری، باغ‌ها، رویش گیاهان و کامیابی پیوند داشت تا صرفاً عشق شهوانی. پس از همسان‌انگاری…با سپاس از این مطلب در خور تامل که بانو مونیکا از همراهانمون در کانال زحمت ارائه ش رو کشیدن

خویشکاری الهه/ سیاره ونوس در اساطیر رومی، عمدتاً مرتبط با عشق، زیبایی، میل و اشتیاق، آمیزش جنسی، باروری، شکوفایی، رفاه و پیروزی بود.در لایه‌های کهن‌تر دین رومی، ونوس بیشتر با باروری، باغ‌ها، رویش گیاهان و کامیابی پیوند داشت تا صرفاً عشق شهوانی.پس از همسان‌انگاری با آفرودیت یونانی بسیاری از ویژگی‌ها و اسطوره‌های او را به خود گرفت و به الههٔ اصلی عشق و زیبایی تبدیل شد و همین زمان بود که در اخترشناسی درخشان ترین جرم آسمانی پس از خورشید و ماه ، ونوس نام گرفت که پیش تر ارسطو آن را آفرودیت نامیده بود. نمادهای نجومی آن یک ستاره ی هشت پر به همراه هلال ماه و قرص خورشید است.او از طریق پسرش آئنیاس نیای اسطوره‌ای مردم روم محسوب می‌شد و به همین دلیل اهمیت سیاسی و مذهبی ویژه‌ای داشت. خاندان‌هایی مانند یولیوس سزار او را با لقب ونوس ژنتریکس (ونوس مادر) می‌ستودند.نمادهای او شامل گل رز و درخت مورد بود. روز جمعه (Dies Veneris) به او اختصاص داشت و جشن‌هایی مانند ونرالیا و وینالیا برگزار می‌شد. خویشکاری اصلی ونوس، تجسم نیروی جاذبه، باروری و زیبایی در طبیعت و روابط انسانی بود که هم جنبه شخصی (عشق) و هم جنبه اجتماعی-سیاسی (مادری قوم روم و پیروزی) داشت.