خویشکاری الهه/ سیاره ونوس در اساطیر رومی، عمدتاً مرتبط با عشق، زیبایی، میل و اشتیاق، آمیزش جنسی، با…

⭐️ با توجه به افزایش قیمت کتاب و منابع، مجموعه ای از کانال ها با محتوای pdf کتاب در اختیار شماست، کافیست متن را لمس کنید 📚

🎁 مجموعه ویژه تبادلات منتخب؛🚀 علمی    🥢 💬فلسفی🥢  🏦تاریخی🌐 سیاسی 🥢 👨‍🎨 هنری 🥢  📂pdfکتاب✔️ هر کانال و گروه پیش از معرفی، به‌دقت بررسی شده است.✔️

▣ Scene of the Bacchanal, 1700. Willem van Mieris (1662-1747)‹ صحنه این نقاشی نشان میده که یک باکخانت ( کاهن دیونیزوس) برهنه  یک خوشه انگور رو‌ در یک کاسه که توسط یک ساتیر نگه داشته شده ،می‌فشارد. در پس زمینه ، یک باکانته دیگر با یک تنبور می رقصه ، در حالی که یک ساتیر دیگه در حال نواختن نی است.پ.ن: باکانته یعنی زن عیاش و میگسار و همچنین پرستنده خدای شراب باکوسساتیر هم خدای درجه دوم رفیق باکوس که با گیسویی راست ایستاده گوش‌های نوک تیز دو شاخ کوچک و ساق‌های بز معرفی شده و یک جام ( چوبی که میوه درخت کاج بر سر آن بود و شاخه مو و عشقه در آن پیچیده بودند ) یا آلتی موسیقی در دست داشت .تو اساطیر یونانی و رومی ساتیرها مظهر غرایز خشن بی قیدی کامل شهودی و شور بودند و اوقات خود رو بتعقیب پریان رقاص زن و باده گساری سپری می‌کردند .ساتیرها تو اسطوره های یونان، ارواح جنگلی با بالا تنه‌ی انسانی و پایین تنه‌ی بز هستند. این موجودات افسانه ای اغلب اوقات دارای نعوظی غیر قابل کنترل هستند.ساتیرها همراه با سیلون‌ها جزو شرکت کنندگان همیشگی در مراسم دیونوسوسی بودند › ⚜@legendfolkepic⚜

#پریان موجودات کوچک، بالدار و دوست‌داشتی مستقر در رودخانه، کوهستان و جنگل هستند که به آنها نه صفات مثبت داده شده و نه صفات منفی . به نحوی موجوداتی مابین فرشته و هیولا هستند. این موجودات هم برای سرگرمی به انسان‌ها زیان می‌رسانند و هم به آنها کمک می‌کنند. در برخی روایات گفته می‌شود که پریان ارواح موجوداتی (فرشتگان طرد شده) هستند که به سبب گناهانی که در طول عمر خود مرتکب شده‌اند در بدن چنین موجوداتی زندانی شده‌اند و مانند اغلب موجودات اساطیری نامیرا نیستند.در اوستا پریان موجوداتی شرور هستند که به شکل زنانی زیبا با قایم شدن و تغییر شکل دادن مردم را می‌فریبند. دشمن اصلی پریان آتش است که موجب دیوانگی آنها می‌شود و طبق آداب تمدن باستانی ایرانی برای شناخت یا دور کردن آنها باید همیشه در خانه آتشی روشن باشددر برخی روایات زنان جادوگری که در هفت‌خوان رستم و هفت‌خوان اسفندیار به شکل زنی زیبا ظاهر می‌شوند همان پریانی هستند که جهت فریب قهرمانان شاهنامه به آنها نزدیک می‌شوند اما در هر دو داستان توسط قهرمان شناسایی شده و هلاک می‌گردند.#اساطیر_ایران ⚜@legendfolkepic⚜

📌سه هزار سال دومپس از بیهوشی اهریمن، اورمزد آفرینش گیتی را آغاز می‌کند. او در یک سال و در شش نوبت آسمان، آب، زمین، گیاه، جانور و انسان را خلق می‌کند. سالگرد این آفرینش‌ها شش جشن است که به جشن‌های گاهنبار یا گهنبار معروفند. ۱:مدیوزرم گاه به معنای میان بهار و به یادبود آفرینش آسمان در اردیبهشت ماه. ۲:مدیوشم گاه به معنای میان تابستان و به یادبود آفرینش آب در تیرماه. ۳:پدیشه گاه به معنای گردآوری غله و به یاد بود آفرینش زمین در شهریور ماه. ۴:ایاسریم گاه به معنای بازگشت به خانه و به یاد بود آفرینش گیاه در مهرماه. ۵: مدیاریم گاه به معنای میان سالد و به یادبود آفرین چهارپایان در دی ماه. ۶: همسپهمدیم گاه به معنای همه سپاه و به یاد بود آفرینش انسان در روزهای آخر سال.در این پیش نمونه‌های اصلی آفرینش، گاو پیش نمونه چهارپایان و کیومرث پیش نمونه انسان هستند. در پایان سه هزار سال دوم، اهریمن با یاری دوستان خود به هوش می‌آید و تصمیم می‌گیرد که این پیش نمونه‌های آفرینش را تخریب کند و به جهان کنونی حمله کند.#اساطیر_ایران⚜@legendfolkepic⚜

خویشکاری الهه/ سیاره ونوس در اساطیر رومی، عمدتاً مرتبط با عشق، زیبایی، میل و اشتیاق، آمیزش جنسی، باروری، شکوفایی، رفاه و پیروزی بود.در لایه‌های کهن‌تر دین رومی، ونوس بیشتر با باروری، باغ‌ها، رویش گیاهان و کامیابی پیوند داشت تا صرفاً عشق شهوانی.پس از همسان‌انگاری با آفرودیت یونانی بسیاری از ویژگی‌ها و اسطوره‌های او را به خود گرفت و به الههٔ اصلی عشق و زیبایی تبدیل شد و همین زمان بود که در اخترشناسی درخشان ترین جرم آسمانی پس از خورشید و ماه ، ونوس نام گرفت که پیش تر ارسطو آن را آفرودیت نامیده بود. نمادهای نجومی آن یک ستاره ی هشت پر به همراه هلال ماه و قرص خورشید است.او از طریق پسرش آئنیاس نیای اسطوره‌ای مردم روم محسوب می‌شد و به همین دلیل اهمیت سیاسی و مذهبی ویژه‌ای داشت. خاندان‌هایی مانند یولیوس سزار او را با لقب ونوس ژنتریکس (ونوس مادر) می‌ستودند.نمادهای او شامل گل رز و درخت مورد بود. روز جمعه (Dies Veneris) به او اختصاص داشت و جشن‌هایی مانند ونرالیا و وینالیا برگزار می‌شد. خویشکاری اصلی ونوس، تجسم نیروی جاذبه، باروری و زیبایی در طبیعت و روابط انسانی بود که هم جنبه شخصی (عشق) و هم جنبه اجتماعی-سیاسی (مادری قوم روم و پیروزی) داشت.