ابن‌سینا و ارجاع به متنی نانوشته، و حسرت معاصرین برای از بین رفتن آن!چکیدهابن‌سینا در نزاع خود با ب…

​«الإنصاف»راز کتاب ۲۰جلدی ابن‌سینا: مفقودشده یا نانوشته؟تکمله‌ای برای پست پیشیندر مقاله دکتر کلباسی، برومند و انصاری با عنوان یافته‌هایی نو دربارۀ «الإنصاف» برپایۀ «المباحثات» شیخ‌الرئیس ابوعلی سینا ضمن ارائه اطلاعاتی مفید، به تحلیل تاریخی از بین رفتن نسخه اولیه الانصاف پرداخته شده است.ابن‌سینا در نزاعی که با برخی شارحان بغدادی ارسطو داشته ادعا می‌کند این کتابش (که داوری شرح‌های نگاشته شده بر آثار ارسطو است) با خط معمولی ۱۰هزار برگ بود! و در حمله به اصفهان از بین رفت، و می‌گوید نمی‌خواهد آن را دوباره بنویسد.دکتر کلباسی و همکارانش، با تجمیع شواهد و سخنان ابن‌سینا می‌گویند وی این کتاب را باید در بازه شش ماهه نوشته باشد.نگارندگان احتمالات مختلفی را بررسی می‌کند الا این احتمال بسیار موجه که ابن‌سینا می‌خواهد بغدادی‌ها را دست به سر کند! و ادعای کتابِ ده هزار برگی صرفا برای مرعوب کردن ایشان است!ظاهرا ابن‌سینا حتی اگر قرار بود کل آثار ترجمه شده ارسطو و شارحانش‌ تا آن زمان را استنساخ کند به نیمی از این حجم هم نمی‌رسید و عدد ده هزار برگ بيشتر شبیه به سایر افسانه‌سرایی‌های مشابه در آثار ابن‌سینا است!همچنین در پست قبلی نقل شد که ابن‌سینا در نامه خود اذعان می‌کند دلیل بد خط شدنش آن است که مدت زیادی است چیزی ننوشته و از عرصه نویسندگی دور شده است. با وجود مشغول بودنش به نگارش کتابی با حجم ده هزار برگ دیگر این سخن معنایی نداشت. (دفع دخل مقدر: از آنجایی که شاگردان ابن‌سینا مانند جوزجانی و بهمنیار داستان این کتاب را از خود ابن‌سینا نقل می‌کنند، واضح می‌شود که این کتاب از سنخ مطالبی نبود که وی بر شاگردانش املا کرده باشد و آنان قلم بدست گرفته باشند و ابن‌سینا به این دلیل بد خط شده باشد)اما قرینه دیگر در تأیید این احتمال که ابن‌سینا هیچ‌گاه کتابی به این حجم ننوشته است و صرفا ادعایی برای دست به سر کردن بغدادی‌ها نموده، مطلبی است که خود دکتر کلباسی پیدا کرده‌اند: از مجموع شواهد مشخص می‌شود ابن‌سینا این کتاب را در شش ماه نوشته است. اما چگونه ممکن است ۱۰هزار برگ که به گفته ابن‌سینا ۲۰جلد بود را در شش ماه نگاشت؟!!با این شواهد، به نظر می‌رسد انتظار برای پیدا شدنِ کتاب ۲۰جلدی الإنصاف، به مانند انتظار برای پیدا شدن نوزادی است که هیچگاه به دنیا نیامده بود!#الإنصاف_ابن‌سینا @kalam_shia

ابن‌سینا و ارجاع به متنی نانوشته، و حسرت معاصرین برای از بین رفتن آن! چکیده ابن‌سینا در نزاع خود با بغدادی‌ها ادعا می‌کند در کتاب الانصاف ۲۸هزار مسأله را بررسی کرده بود، اما این کتاب در جنگ از بین رفت و فقط بخشی از آن _که اینک موجود است_ باقی مانده است. امثال…

برخی شواهد نشان می‌دهد ابن‌سینا در جدال با بغدادی‌ها و برای مرعوب کردن ایشان دروغی مصلحتی و عامدانه گفته‌ابن‌سینا زمانی را که داخل رحم مادرش بوده و هنگامی که بدنیا آمده به یاد دارد!‌از شیخ الرئیس نقل کنند که مدعی آن بوده که اوّل زمان تولدش را به خاطر داشته! می‌گفت ممکن است از این بیشتر متذکر شد، مثلا متذکر ایامی شود که در رحم مادر یا در صلب پدر بوده، و همین طور جمیع تطوراتی که در ملک نموده متذکر شود، تا به قهقرا متذکر شود اکوان عالم [تا]‌‏ ‌‏ملکوت اعلی و جبروت را تا جبروت اعلی، تا آنکه منتهی شود به تذکر از نشئه علم ربوبی، و این تذکر حقیقت معراج است و غایت عروج روحانی است.‏‌‏انتهی بیانه.‏سید روح الله خمینی، چهل حدیث، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ص۶۲۱t.me/kalam_shia/1207

ابن‌سینا جملهٔ پایانی عجیب و مهم خود را درباره بدخط بودن نوشتارش به دلیل سالها دوری از کتابت و خط می‌آورد. یک معنای این پایان بندی نبوغ‌آمیز این است که خواننده بداند این مطلب توسط خود ابن‌سینا کتابت شده. اما مسئله مهمتر به نظر من کلیدی است که ابن‌سینا برای خواننده تیزفهم برجا نهاده که بتواند بفهمد ماجرای نوشتن کتاب الانصاف و نابود شدن آن در جنگ، دروغی مصلحتی و عامدانه است. من بر این اساس و بر اساس شواهد دیگری (بر خلاف دینانی که معتقد است الانصاف بزرگترین کتاب ابن‌سینا و از شفا مهمتر است) معتقدم اساسا ابن‌سینا چنین کتابی با این حجم و طمطراق که وصف کرده ننوشته است. چرا؟زیرا در این متن چنانکه گفتم شیخ می‌گوید «نسخه سواد» کتاب الانصاف که به خط خودم نوشتم باقی است، اما در این آخر می‌گوید اساسا سالیان سال است که به دست خود چیزی کتابت نکرده است. اینگونه تناقضات در زبان شیخ همیشه و هرگاه که به صورت عامدانه رخ داده باشد، نشان از این دارد که «حقیقتی بنیادین در حال پنهان شدن است».اینجا نیز شیخ به شاگردش می‌گوید اگر بغدادیان به این میزان بحث راضی نشدند (دقیقا از این جهت که حوصله و زمان جدال با امثال اسکندر و ثامسطیوس و یحیی نحوی را ندارد) بگو ابن سینا در کتابی در ۲۸ هزار مسئله مشرقیان و مغربیان را به مصاف با یکدیگر برده است. مقصود از مغربیان مفسران سنتی ارسطو و مکتب بغداد است که توضیحِ برهانیِ محتوای مشرقیِ فلسفه را از ابن سینا و شاگردانش طلب می‌کنند و مقصود از مشرقیان سنتی است که خود ابن‌سینا و شاگرد فاضلش کیای فاضل، ابومنصور ابن زیله سردمدار آن هستند (عددی که ابن سینا می‌گوید یعنی ۲۸٠٠٠ گذشته از اغراق و به قول جوزجانی: قصد تحریک اعجاب مخاطب، عددی نمادین است و معادل یک دورهٔ حرکت قمری است و شامل ۴×۷ یعنی چهار دوره هفتگانی است که ابن سینا در مواضع دیگر آن را «مشاهرة الدارة» یعنی دور ماهیانه می‌نامد و در زبان ایزوتریک سینوی مفهومی مرکزی است؛ چنین مفاهیمی بالذات برای ابن‌سینا دارای قابلیت «تخییل مخیلهٔ قومی» و «تحریک واهمهٔ کلی» را دارند. همینطور مفاهیم «مشرق و مغرب» نیز مفاهیمی شعری و صرفا در جهت «تحریک واهمهٔ ملی» صورتبندی و بیان شده است: این مضمون را بیش از کتاب النفس شفا در «قانون» و راهکارهای "درمان روانشناختی نفس" باید جست).متن کامل‌ترابن‌سینا و ارجاع به متنی نانوشته، و حسرت معاصرین برای از بین رفتن آن!▪️پست مرتبط:t.me/kalam_shia/1212#%D8%A7%D9%84%D8%A5%D…

✍مختاری:دوستی به نام آقای علی احمدی، چند نقد بر نقدهای من بر جلسه فارابی‌پژوهی کرده‌اند چون ظاهرا اهل علم هستند و خودشان هم تحقیقاتی درباره فارابی انجام داده‌اند، نقدهای ایشان را مروری کردم.@kalam_shia

بازخوانی نهضت ترجمه حلقه‌های مفقوده در انتقال فلسفه یونان به عالم اسلام از شهروندِ آتنی تا رعیتِ بغداد ‌ امیرحسین ساکت | عضو هیئت علمی گروه فلسفه دانشگاه شهید بهشتی رضا مختاری خویی فهرست و پیشگفتار: t.me/kalam_shia/1055 تهیه کتاب: t.me/ketab_14/109%E2%80%A6%E2%80%8C%D9%81… فارابی و تقلیل رادیکال دین و وحی‌به ضمیمه مطالبی از رودُلف، آدامسون، داوری اردکانی، هانس دایبر، ابن‌طفیل، دینانی، ابراهیم مدکورآدامسون می‌گوید در این موضوع _تقلیل وحی به تخیل_ کِندی با نوشتن رساله‌ای دربارۀ رویاهای پیامبرانه پیشتاز فارابی است و البته فارابی این بحث را روشن‌تر نمود و گسترش داد (بنگرید به: پیتر آدامسون، فلسفه در جهان اسلام، ص۱۶۰-۱۵۹).این همان بستر فلسفی و معرفت‌شناختی است که نظریات برخی نواندیشان دینی معاصر _مانند عبدالکریم سروش_ بر آن استوار شده است. و همان عقبۀ تاریخی و فلسفی است که نشان می‌دهد ایدۀ «تخیل پنداشتنِ وحی» یک بدعت مدرن نیست، بلکه ریشه در تلاش‌های فارابی برای تفسیر یونانی از نبوت دارد.¹ فارابی با جایگزین کردن «فرشتۀ وحی» با «عقل فعال» و «وحی» با «اتصال قوه خیال»، مفاهیم دینی را از معنای سنتی خود تهی و آن‌ها را سکولار (فلسفی) کرد.۱. پیتر آدامسون در کتاب دیگر خود (کندی، متفکر بزرگ سده‌های میانه، ص۲۳۳ الی ۲۴۳) نشان می‌دهد که کندی چگونه با الهام‌گیری از ارسطو بدون هیچ ساز و کاری، نظریه تخیل و رؤیاهای پیامبرانه را در عالم اسلام مطرح کرد.t.me/kalam_shia/1056%E2%80%8C%D9%81%D9%84… فارابی و تقلیل رادیکال دین و وحی‌به ضمیمه مطالبی از رودُلف، آدامسون، داوری اردکانی، هانس دایبر، ابن‌طفیل، دینانی، ابراهیم مدکورآدامسون می‌گوید در این موضوع _تقلیل وحی به تخیل_ کِندی با نوشتن رساله‌ای دربارۀ رویاهای پیامبرانه پیشتاز فارابی است و البته فارابی این بحث را روشن‌تر نمود و گسترش داد (بنگرید به: پیتر آدامسون، فلسفه در جهان اسلام، ص۱۶۰-۱۵۹).این همان بستر فلسفی و معرفت‌شناختی است که نظریات برخی نواندیشان دینی معاصر _مانند عبدالکریم سروش_ بر آن استوار شده است. و همان عقبۀ تاریخی و فلسفی است که نشان می‌دهد ایدۀ «تخیل پنداشتنِ وحی» یک بدعت مدرن نیست، بلکه ریشه در تلاش‌های فارابی برای تفسیر یونانی از نبوت دارد.¹ فارابی با جایگزین کردن «فرشتۀ وحی» با «عقل فعال» و «وحی» با «اتصال قوه خیال»، مفاهیم دینی را از معنای سنتی خود تهی و آن‌ها را سکولار (فلسفی) کرد.۱. پیتر آدامسون در کتاب دیگر خود (کندی، متفکر بزرگ سده‌های میانه، ص۲۳۳ الی ۲۴۳) نشان می‌دهد که کندی چگونه با الهام‌گیری از ارسطو بدون هیچ ساز و کاری، نظریه تخیل و رؤیاهای پیامبرانه را در عالم اسلام مطرح کرد.t.me/kalam_shia/1056