که ویرانی شهر ایران ازوستکه مه مغز بادش بتن بر مه پوست👤 فردوسی@FerdowsiPoet

نخست آفرین کرد بر کردگاربران شادمان گردش روزگار👤 فردوسی@FerdowsiPoet

چنین گفت کای نامدار بلندتوی در جهان تابوی سودمند👤 فردوسی@FerdowsiPoet

مرا دل سراسر پر از مهر تو استهمه توشهٔ جانم از چهر تو است👤 فردوسی@FerdowsiPoet

بده روز و ده شب به زابل رسیدکسش بر زمین بر نهاده ندید👤 فردوسی@FerdowsiPoet

چو الیاس را کو به مرز خزرگوی بود با فر و پرخاشخر👤 فردوسی@FerdowsiPoet

همه رزمگاهش به تاراج دادسپه را همه بدره و تاج داد👤 فردوسی@FerdowsiPoet