بسته خبری کانالچهارشنبه ۲۸ مرداد:«کودتای 53» امروز در «پاتوق مستند»مستند تحسین شده «کودتای 53» ساخت…

دنیای سینما:t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:هیوا سیفی‌زاده به چهار سال حبس محکوم شد🔹هیوا سیفی‌زاده، خواننده، پس از صدور حکم بدوی پرونده مربوط به اجرای او در عمارت «روبرو»، برای نخستین بار درباره این پرونده و محکومیت خود توضیح داد.🔹او اعلام کرده است که به چهار سال حبس تعزیری با اتهام «تشویق به فساد و فحشا» محکوم شده است.🔹سیفی‌زاده در واکنش به این حکم نوشته است که فارغ از اینکه یک خواننده زن است و همواره با چنین محدودیت‌هایی روبه‌رو بوده، اکنون به‌عنوان یک شهروند با اتهامی سنگین مواجه شده که می‌تواند بر زندگی و آینده حرفه‌ای او تأثیر بگذارد.🔹او در ادامه پرسیده است: «کدام رفتار مشخص من مصداق تشویق به فساد و فحشا بوده است؟» و گفته است که پاسخی برای این پرسش در رأی صادرشده پیدا نکرده است.t.me/donyayecinema

دنیای سینما:کودک درون#مجموعه_انیمیشن_کوتاهhttps://t.me/donyayecinemadonyayecinema.ir

دنیای سینما:🔺فرهنگ؛ زیرساخت پنهان تاب‌آوری شهر در جنگ و پساجنگ‼️ضرورت ایجاد اطلس تاب‌آوری فرهنگی و کارگروه تاب‌آوری فرهنگی و میراث شهری در دوران جنگ و پساجنگ🖋#مریم_اطیابیجنگ فقط ساختمان‌ها، خیابان‌ها و زیرساخت‌های شهری را تهدید نمی‌کند؛ بخشی از آسیب آن متوجه چیزی است که کمتر دیده می‌شود اما برای تداوم زندگی شهری حیاتی است: فرهنگ، حافظه جمعی و هویت شهر. یک موزه، کتابخانه، سینما، تئاتر، فرهنگسرا، بازار تاریخی، کارگاه صنایع‌دستی، موسیقی خیابانی یا حتی یک فضای عمومی محل اجرای تئاتر خیابانی و گردهمایی شهروندان، بخشی از سرمایه فرهنگی شهر است. بنابراین، همان‌گونه که شهر برای آب، برق و شبکه حمل‌ونقل برنامه تاب‌آوری دارد، باید برای «زندگی فرهنگی» خود هم برنامه داشته باشد.🔸بر همین اساس، پیشنهاد می‌شود در مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهری، «کارگروه تاب‌آوری فرهنگی و میراث شهری» تشکیل و همزمان پروژه «اطلس تاب‌آوری فرهنگی شهر» و «داشبورد مدیریتی تاب‌آوری فرهنگی» طراحی شود. که هدف آن ایجاد یک شاکله و نظام منسجم برای شناخت، پایش، حفاظت، اولویت‌بندی و بازسازی سرمایه فرهنگی شهر در دوران جنگ و پساجنگ است.🔸البته اطلس تاب‌آوری فرهنگی را نباید صرفاً یک نقشه GIS دانست؛ اطلس در واقع «نقشه زنده فرهنگ شهر» است. در آن می‌توان مکان و وضعیت میراث تاریخی، موزه‌ها، کتابخانه‌ها، فرهنگسراها، سینماها، سالن‌های تئاتر، مراکز تفریحی، فضاهای اجرای موسیقی و تئاتر خیابانی، رویدادها، صنایع‌دستی، جاذبه‌های گردشگری و حتی مکان‌های مهم حافظه جمعی را ثبت کرد. برای هر عنصر هم اطلاعاتی مانند اهمیت فرهنگی، وضعیت کالبدی، میزان آسیب‌پذیری و اولویت مداخله درج شود.🔸برای مثال، اگر یک موزه در محدوده‌ای پرخطر قرار داشته باشد، اطلس می‌تواند نشان دهد: ارزش فرهنگی بالا، آسیب‌پذیری بالا، نیازمند حفاظت فوری. یا درباره یک بازار تاریخی مشخص کند که علاوه بر ارزش میراثی، محل فعالیت ده‌ها هنرمند صنایع‌دستی و یک محور گردشگری مهم است؛ بنابراین آسیب به آن فقط آسیب به یک ساختمان نیست، بلکه به اقتصاد محلی و گردشگری هم ضربه می‌زند.🔸در کنار اطلس، داشبورد مدیریتی تاب‌آوری فرهنگی باید به‌عنوان «صفحه کنترل» مدیران طراحی شود. اطلس بیشتر به پرسش‌هایی «چه سرمایه‌های فرهنگی دارد، این سرمایه‌ها کجا هستند، چقدر آسیب‌پذیرند و چگونه می‌توان از آنها حفاظت و برای بازسازی شهر استفاده کرد؟» پاسخ می‌دهد، اما داشبورد به پرسش «اکنون چه مسئله‌ای مهم‌تر است و کجا باید اقدام کنیم؟» پاسخ می‌دهد. اگر  اطلس تاب‌آوری نقشه و بانک اطلاعات است. داشبورد مدیریتی ابزار تصمیم‌گیری بر اساس همان اطلاعات است. برای نمونه، داشبورد می‌تواند نشان دهد از میان ۳۰ فرهنگسرا، ۵ مرکز در وضعیت پرخطر، ۱۰ مرکز نیازمند حمایت و ۱۵ مرکز آماده ادامه فعالیت هستند؛ یا از میان ۶۰ کارگاه صنایع‌دستی، ۲۰ کارگاه نیازمند حمایت فوری‌اند. به این ترتیب تصمیم‌گیری از حالت کلی و سلیقه‌ای به تصمیم‌گیری داده‌محور نزدیک می‌شود.🔸در دوران جنگ، کارگروه باید نقش «اتاق فکر و رصد فرهنگی بحران» را بر عهده گیرد: پایش خسارت، مستندسازی دیجیتال، شناسایی مراکز در معرض خطر، اولویت‌بندی حفاظت، ثبت وضعیت فعالان فرهنگی و هنری، صنایع‌دستی و ارائه گزارش‌های سریع به مدیریت شهری. در این مرحله، حفاظت فقط از ساختمان نیست؛ باید تا حد امکان از «زیست فرهنگی» هم حفاظت شود. ادامه فعالیت کتابخانه، فرهنگسرا، سینما، تئاتر، موسیقی و برنامه‌های محله‌ای، متناسب با شرایط ایمنی، می‌تواند به حفظ ارتباط اجتماعی شهروندان کمک کند.🔸در پساجنگ، اطلس و داشبورد باید از ابزار پایش به ابزار بازسازی تبدیل شوند. پرسش این بار این است: از کجا شروع کنیم؟ کدام موزه باید زودتر احیا شود؟ کدام بافت تاریخی ظرفیت بازگشت گردشگری دارد؟ کدام کارگاه صنایع‌دستی برای حفظ اشتغال نیازمند حمایت است؟ کدام فرهنگسرا می‌تواند دوباره به مرکز حیات اجتماعی محله تبدیل شود؟🔸در این میان، «حافظه جمعی» هم باید یک لایه مهم اطلس باشد؛ ثبت روایت‌های مردم، مکان‌های خاطره‌انگیز، آیین‌ها، موسیقی‌ها و سنت‌هایی که ممکن است در بحران فراموش شوند. این اقدام، فرهنگ را از مجموعه‌ای از ساختمان‌ها به شبکه‌ای زنده از خاطرات، انسان‌ها و فعالیت‌های شهری تبدیل می‌کند.🔸در نهایت، این طرح می‌تواند سه خروجی اصلی داشته باشد: اطلس تاب‌آوری فرهنگی، داشبورد مدیریتی تاب‌آوری فرهنگی و سند راهبردی بازسازی فرهنگی پساجنگ. در چنین مدلی، مرکز مطالعات دیگر صرفاً تولیدکننده گزارش نخواهد بود؛ بلکه به مرکز دانش، پایش و سیاست‌گذاری تاب‌آوری فرهنگی شهر تبدیل می‌شود؛ نهادی که در روزهای بحران برای حفاظت از سرمایه فرهنگی و در روزهای پس از جنگ برای بازگرداندن «زندگی» به شهر تصمیم‌سازی می‌کند./ میراث باشیt.me/donyayecinema

دنیای سینما:t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:پاسخ صریح محمد قوچانی به ناصر مهدوی/ نسل من عبور از شریعتی را مدیون سروش است اما در سروش هم نمانده است/نه مریدم، نه مراد، روزنامه‌نگارم و جستجوگر حقیقت محمد قوچانی، سردبیر نشریه آگاهی نو و روزنامه‌نگار: نسل ما عبور از شریعتی را مدیون سروش است اما قرار نیست در سروش متوقف بمانیم و در آن خانه بمانیم.من با هیچ شخص یا جریان فکری پیمان مریدی و مرادی نبسته ام و به عنوان روزنامه‌نگار در جستجوی حقیقت هستمتفاوت اصلی کار ما با مریدان این است که روزنامه‌نگار باید تاریخ امروز را با نگاهی انتقادی برای آیندگان بنویسد. سروش در دهه شصت فیلسوف و ایدئولوگ حکومت بود و در نهادهای حکومتی برای اسلامی‌سازی دانشگاه‌ها مأموریت داشت.لیبرالیسم سیاسی بدون پذیرش بازار آزاد رقابتی و بخش خصوصی در عمل ناتمام و ناممکن است.انکار اقتصاد و بازار در تفکر روشنفکری دینی با روح مدرنیته و توسعه سازگاری چندانی ندارد.نقد من به دکترین هسته‌ای سروش از سر دلسوزی برای کشوری است که اکنون در شرایط پیچیده بین‌المللی قرار دارد.صوفیان در تاریخ نشان داده اند که اگر به قدرت برسند ممکن است به خشونت‌های غیرمنتظره‌ای متوسل شوند.ناصر مهدوی، استاد فلسفه و عرفان در یادداشتی که در کانال تلگرامی خود منتشر کرده می گوید: فضای روشنفکری و فرهنگی ایران در شرایطی که جامعه با رنج‌های متعدد روبه‌روست، به‌جای کمک به مردم و یافتن راهی برای برون‌رفت از مشکلات، گرفتار جدال‌های تند و شخصی شده است.او با اشاره به نقدهای دکتر موسی غنی‌نژاد به علی شریعتی و سپس نقد عبدالکریم سروش و مقاله محمد قوچانی با عنوان «لیبرالیسم نقابدار»، می‌گوید این مناقشات نه‌تنها به تلطیف فضای فکری جامعه کمک نکرده، بلکه بر تیرگی آن افزوده است. او در نقد روش قوچانی، مقاله او را گرفتار «ذات‌گرایی» و «جزمیت معرفتی» و نیز استقرای ناقص می‌داند؛ به این معنا که قوچانی از یک جنبه خاص درباره فناوری و مدرنیته، حکمی کلی صادر کرده و بر اساس نقد سروش از صنعت و تکنولوژی، تمام شخصیت و کارنامه فکری او را زیر سؤال برده است. مهدوی ضمن تأکید بر اینکه قصد دفاع از اندیشه سروش را ندارد، از قوچانی می‌خواهد در نقد مخالفان خود از قطعیت‌گرایی و برچسب‌زنی فاصله بگیرد و به‌جای کوچک‌کردن واقعیت در چارچوب ذهنی خود، ذهن را برای فهم پیچیدگی واقعیت گسترش دهد.t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir