دنیای سینما

دنیای سینما:کسی نیست که بشکنه تنهایی‌مو#بشنویمhttps://t.me/donyayecinema

دنیای سینما:t.me/donyayecinema

دنیای سینما:درآمد ۲۰ همتی پلتفرم‌های نمایش خانگی در ۱۴۰۵؟علیرضا رئیسیان، کارگردان سینما در استودیو ایسنا:🔹پیش بینی می‌شود مجموع درآمد چند پلتفرم‌ خاص در شبکه نمایش خانگی  ۲۰ همت در سال 1405 است.🔹محاسبه دخل و خرج پلتفرم‌ها و آمار رسمی منتشر شده، ۱۰۰ درصد سود خالص را نشان می‌دهد در حالی که کیفیت محصول در آن‌ها کمترین اهمیت را دارد.isna.ir/xdWTFjt.me/donyayecinema

دنیای سینما:مرو از منt.me/donyayecinema

دنیای سینما:انقلابی در  صنعت سینماt.me/donyayecinema

باشد تنها بخشی از آن را بارها و بارها بازتولید می کند.از سوی دیگر نظام آموزش سینما نیز در این روند بی تأثیر نبوده است.بسیاری از دانشجویان سینما پیش از آنکه با ادبیات کهن ایران، تاریخ معاصر، فرهنگ ملی و تجربه زیسته مردم خود آشنا شوند با نظریه ها و الگوهای سینمای غرب تربیت می شوند.این آشنایی ارزشمند است اما زمانی که جایگزین شناخت ریشه های فرهنگی خود شود به تدریج "فیلم سازی" شکل می گیرد که زبان سینما را می داند اما زبان جامعه خود را کمتر می شناسد. چنین فیلمسازی هنگام خلق شخصیت به جای رجوع به حافظه تاریخی و فرهنگی ملت خود بیشتر به شخصیت هایی مراجعه می کند که در آثار خارجی دیده است.پیامد این روند تنها حذف قهرمان نیست بلکه کاهش امید اجتماعی نیز هست. جامعه ای که در آثار هنری خود پیوسته با انسان های شکست خورده، بی هدف و ناتوان روبه رو می شود به تدریج باور خود را به امکان تغییر از دست می دهد.سینما قرار نیست واقعیت را انکار کند و قرار نیست همه شخصیت ها فرشته باشند اما تفاوت بزرگی میان نمایش آسیب و ستایش آسیب وجود دارد.تفاوت بزرگی میان روایت تلخی و عادی سازی تلخی وجود دارد اگر هنر تنها زشتی را بازتولید کند و هیچ روزنه ای برای رهایی نشان ندهد دیگر به اصلاح جامعه کمک نمی کند بلکه به تثبیت ناامیدی یاری می رساند.نکته مهم آن است که قهرمان به معنای انسان بی عیب نیست بزرگترین قهرمانان تاریخ سینما نیز ضعف داشته اند اما تفاوت آنان در مسیر حرکتشان بوده است. آنان در برابر ضعف های خود تسلیم نمی شدند بلکه برای غلبه بر آنها تلاش می کردند.قهرمان کسی است که مخاطب را یک گام به جلو می برد نه آنکه او را در بن بست رها کند.سینمای ایران نیز برای بازگشت به جایگاه اثرگذار خود نیازی به ساخت شخصیت های غیرواقعی و دست نیافتنی ندارد بلکه باید انسان هایی را به تصویر بکشد که در دل همین جامعه زندگی می کنند، اشتباه می کنند، زمین می خورند اما دوباره برمی خیزند.شاید زمان آن رسیده باشد که سینمای ایران بار دیگر نسبت خود را با مفهوم قهرمان بازتعریف کند نه با بازگشت به کلیشه های گذشته و نه با تقلید از الگوهای وارداتی بلکه با تکیه بر فرهنگ ایرانی و اسلامی و تجربه زیسته مردمی که هنوز در میان آنان انسان های شریف، فداکار، مسئولیت پذیر و امیدوار فراوان هستند.این جامعه همچنان معلمان دلسوز،  پزشکان متعهد، کارگران امین، مادران فداکار، دانشمندان جوان،  رزمندگان ایثارگر و کارآفرینان مسئولیت پذیر را در دل خود دارد اما سهم آنان در سینما بسیار کمتر از سهم شخصیت هایی است که تمام هویتشان در بحران و فروپاشی خلاصه می شود.سینمای ایران برای عبور از بحران امروز  بیش از هر چیز به بازسازی اعتماد نیاز دارد؛  اعتماد فیلمساز به انسان اعتماد، انسان به فضیلت و اعتماد مخاطب به اینکه هنوز می تواند روی پرده نقره ای تصویری از آرزوهای خود را ببیند.اگر این اعتماد دوباره شکل بگیرد، قهرمان نیز بازخواهد گشت زیرا قهرمان پیش از آنکه یک شخصیت سینمایی باشد یک باور است. باوری که نخست باید در ذهن نویسنده زنده شود تا بتواند بر پرده سینما جان بگیرد.t.me/donyayecinema

تأملی بر دگرگونی جهان بینی فیلم‌نامه‌نویسان و تأثیر جریان‌های مسلط سینمای جهان بر ایرانبیژن همدرسی سینما پیش از آنکه صنعت باشد فرهنگ است و پیش از آنکه سرگرمی باشد روایتگر روح یک جامعه است.جامعه ها را می توان از قهرمانانی که می سازند شناخت؛ و شاید، دقیق تر آنکه می توان از قهرمانانی که دیگر نمی سازند آینده آنها را پیش بینی کرد.اگر شخصیت های یک ملت در آینه سینمایش به انسان هایی خسته، شکست خورده، سرگردان و بی اعتقاد تبدیل شوند باید پرسید این تغییر تنها محصول تحولات اجتماعی است یا نتیجه دگرگونی نگاه کسانی است که این شخصیت ها را خلق می کنند.اگر به چهار دهه گذشته سینمای ایران نگاه کنیم با یک تغییر آشکار روبه رو می شویم.در سال های نخست پس از انقلاب و به ویژه در سینمای دفاع مقدس و بخش مهمی از آثار اجتماعی شخصیت هایی حضور داشته اند که اگرچه بی نقص نبودند اما حامل فضیلت بودند، انسان هایی که مسئولیت را بر منفعت شخصی ترجیح می دادند و برای خانواده، مردم و برای باورهای خود هزینه می پرداختند. دروغ، خیانت، اعتیاد و فروپاشی اخلاقی اگر هم وجود داشت مانع اصلی داستان بود نه ویژگی اصلی قهرمان داستان.مخاطب پس از پایان فیلم احساس می کرد انسانی را دیده که می تواند به او نزدیک شود ، از او الهام بگیرد یا دست کم آرزو کند شبیه او باشد.امروز اما در بخش قابل توجهی از سینمای ایران با تصویری متفاوت روبه رو هستیم. شخصیت های اصلی اغلب انسان هایی هستند که از درون شکست خورده اند، درگیر اعتیاد، مشروبات الکلی، روابط متزلزل، خشونت، بی تفاوتی یا بحران های عمیق اخلاقی هستند. گویی دیگر فضیلت نه تنها ارزش نمایشی ندارد بلکه برای برخی فیلم نامه نویسان باورپذیر هم نیست.شخصیت مثبت اگر هم وجود داشته باشد معمولاً ساده لوح، منفعل یا فاقد جذابیت دراماتیک تصویر می شود و در مقابل شخصیت آلوده،  پیچیده تر، جذاب تر و واقعی تر معرفی می شود.این دگرگونی اتفاقی نیست. هیچ شخصیتی خارج از ذهن نویسنده متولد نمی شود. هر قهرمان بازتاب جهان بینی خالق خود است. نویسنده پیش از آنکه داستان بنویسد جهان را تفسیر می کند و همان تفسیر را در قالب شخصیت هایش به مخاطب عرضه می کند.اگر نویسنده به امکان پاکی ایمان داشته باشد قهرمانی خلق می کند که با وجود ضعف ها به سوی فضیلت حرکت می کند اما اگر انسان را موجودی محکوم به سقوط بداند طبیعی است که شخصیت هایش نیز اسیر همان نگاه خواهند بود.به همین دلیل نمی توان تحول شخصیت پردازی در سینمای ایران را صرفاً نتیجه تغییرات اجتماعی دانست بخش مهمی از این دگرگونی به تغییر نسل فیلم نامه نویسان و فیلم سازان باز می گردد نسلی که بسیاری از آنان جهان را از دریچه ای متفاوت می بینند و نسبت به مفاهیمی مانند ایثار ایمان خانواده مسئولیت و حتی قهرمان نگاهی انتقادی یا گاه بی اعتقاد دارند.این تغییر نگاه حق طبیعی هر هنرمندی است اما وقتی به جریان غالب تبدیل شود نتیجه آن تغییر چهره سینما خواهد بود.در کنار این مسئله نباید از تأثیر سینمای جهان غافل شد.طی سه دهه اخیر سینمای غرب نیز دستخوش تحولی جدی شده است.قهرمان کلاسیک جای خود را به ضدقهرمان داده است.شخصیت هایی که مرز میان خیر و شر را مخدوش می کنند و گاه رفتارهای غیراخلاقی آنان نه تنها محکوم نمی شود بلکه عامل جذابیت روایت نیز به شمار می آید. این الگو به واسطه جشنواره های بین المللی، دانشگاه های سینمایی، رسانه های جهانی و شبکه های نمایش خانگی به سرعت در کشورهای مختلف از جمله ایران گسترش یافته است.البته تأثیرپذیری از سینمای جهان ذاتاً پدیده ای منفی نیست. هیچ سینمایی در جهان در خلأ رشد نمی کند.مشکل از جایی آغاز می شود که اقتباس از فرم به تقلید از جهان بینی تبدیل شود.زمانی که فیلم ساز تنها ظاهر سینمای جهان را وام نمی گیرد بلکه نگاه آن به انسان، جامعه، خانواده و اخلاق را نیز بدون توجه به بستر فرهنگی خود بازتولید می کند در چنین شرایطی شخصیت ایرانی آرام آرام هویت بومی خود را از دست می دهد و به نسخه ای تقلیدی از کاراکترهایی تبدیل می شود که در فرهنگی دیگر متولد شده اند.... این دگرگونی را نمی توان تنها با تغییر سلیقه فیلم نامه نویسان توضیح داد.ساختار تولید نیز در شکل گیری آن نقش داشته است.فیلم سازی که موفقیت حرفه ای خود را بیش از آنکه در ارتباط با مخاطب داخلی جستجو کند در حضور در جشنواره های خارجی ببیند به تدریج به سمت روایت هایی حرکت می کند که بیش از آنکه دغدغه های جامعه ایرانی را بازتاب دهد با سلیقه جریان مسلط سینمای جهان همخوانی داشته باشد،  در چنین فضایی فقر، اعتیاد، فروپاشی خانواده، خشونت و ناامیدی به عناصر ثابت بسیاری از روایت ها تبدیل می شوند زیرا تصور می شود این تصویر بیش از هر چیز برای مخاطب خارجی قابل فهم و قابل توجه است؛ نتیجه آن است که بخشی از سینمای ایران به جای آنکه روایتگر همه حقیقت جامعه

دنیای سینما:اقتباسی میان وفاداری و بازآفرینی/ویژگیهای مهم #سریال_بامداد_خمار چیست؟ صبا کریمی در روزنامه قدس نوشت: «بامداد خمار» را نمی‌توان اقتباسی کاملاً وفادار و به معنای کلاسیک آن دانست؛ بلکه آبیار تلاش کرده در دل رمان، تغییراتی داده و داستانی با پیچ و خم‌های بیشتری پیش روی ما قرار دهد و به قصه عمق بیشتری ببخشد.چنین تغییراتی نشان می‌دهد آبیار و گروه نویسندگان، بیش از بازسازی صرف متن، در پی خلق روایتی متناسب با ظرفیت‌های سریال بوده‌اند؛ روایتی که بتواند جهان پیرامون شخصیت‌های اصلی را گسترده‌تر کند. از همین منظر، «بامداد خمار» را نمی‌توان اقتباسی کاملاً وفادار و به معنای کلاسیک آن دانست؛ بلکه اینجا با اثری مواجهیم که تلاش کرده از دل رمان، داستانی با پیچ و خم‌های بیشتری پیش روی ما قرار دهد.این رویکرد به شخصیت‌های فرعی مجال بیشتری برای حضور می‌دهد و به قصه عمق بیشتری می‌بخشد...آبیار نه ‌تنها در ساخت و پرداخت داستان عجله به خرج نداده، بلکه در معرفی شخصیت‌های قصه و ساختار آن‌ها نیز با حوصله برخورد کرده است. اگرچه سریال با تکیه بر مرجعی از پیش موجود، بنیان و اساس کاراکترها را بنا کرده، اما پرداخت به آن‌ها و نزدیک شدن به جهان شخصیت‌های فرعی، این امکان را به وجود آورده که سریال متکی به چند شخصیت اصلی نباشد و تقریباً تمامی کاراکترها در پیشبرد داستان نقش مؤثری داشته باشند.بازی بازیگران از دیگر ویژگی‌های مهم سریال بامداد خمار است. بازیگرانی همچون علی مصفا، لاله اسکندری، پریوش نظریه، حسین کیانی، بهناز جعفری، گلاره عباسی و گلاب آدینه توانسته‌اند به شخصیت‌های خود هویت و تشخص ببخشند و در کنار آن‌ها بازیگران جوان‌تر همچون فرزانه فرنام، دانیال پورصباح و به ویژه حمید صفت بازی‌های قابل توجهی دارند. با این حال، همه بازی‌ها در یک سطح قرار نمی‌گیرند و در برخی موقعیت‌ها، فاصله میان کیفیت بازیگران محسوس است.از دیگر نکات مهم در سریال #بامداد_خمار، توجه به زبان و فرهنگ دوران قاجار و به‌ویژه اختصاص جایگاهی ویژه به شعر است. شعر در دیالوگ‌های سریال صرفاً حضوری تزئینی ندارد و بخشی از فضای اثر را شکل می‌دهد و به آن حال ‌و هوایی متناسب با جهان ادبی قصه می‌بخشد. از طرفی تأکید بر ادبیات، ضرب‌المثل و کنایه‌ها و همچنین پرداختن به رسم و رسومات و خرافات آن دوران، ضعف کتاب را در بی‌توجهی به حال و هوای آن زمان جبران کرده است.qudsonline.ir/xcSB3https://t.me/donyayeci…

دنیای سینما:واکنش نوید محمدزاده در رابطه با حمایتش از فلسطین و واکنش ها به عکسایی که منتشر کرده بود[ عاشق ایرانم و با همه سختی‌ها اینجا وایمیستم و طرفدار زندگی‌امبین فلسطین و اسرائیل قطعا فلسطین را انتخاب می‌کنم.اصلا با اسرائیل حال نمی‌کنم]t.me/donyayecinema

دنیای سینما:هر باد، که از سوی بخارا به من آیدبا بوی گل و مشک و نسیم سمن آیدبر هر زن و هر مرد، کجا بروزد آن بادگویی مگر آن باد همی از ختن آیدنی نی، ز ختن باد چنو خوش نوزد هیچکان باد همی از بر معشوق من آیدهر شب نگرانم به یمن تا تو برآییزیرا که سهیلی و سهیل از یمن آیدکوشم که بپوشم، صنما، نام تو از خلقتا نام تو کم در دهن انجمن آیدبا هرکه سخن گویم، اگر خواهم وگر نیاول سخنم نام تو اندر دهن آیدt.me/donyayecinema

دنیای سینما:📝 نقد کتاب "از نوشتن بگو"کتابی درباره هنر دیدن؛ درباره اینکه چگونه یک نویسنده به جهان نگاه می‌کند و چگونه از دل مکان، زمان، حافظه و زبان، داستانی می‌آفریند که بتواند تجربه انسانی را بازتاب دهد.ما از صفر شروع می‌کنیم اما کلمات نه، و همین موضوع است که بسیار بسیار اهمیت دارد. زیرا هرچند ما در بستر زبان بزرگ می‌شویم، وقتی شروع به استفاده از کلمات برای خلق یک اثر داستانی می‌کنیم، این کار بطور قطع با استفاده از همان کلمات برای ادای یک سلام و احوال‌پرسی ساده تلفنی متفاوت است، درست مثل استفاده از رنگ و روغن روی بوم.ترجمه فارسی کتاب با عنوان «از نوشتن بگو» با برگردان معصومه عسکری در سال 1404 در 130 صفحه از سوی انتشارات عینک به بازار آمده است. ترجمه اثر به فارسی روان و قابل فهم صورت گرفته است. حسام فروزان درباره‌ی این اثر نوشته که می‌توانید در سایت وینش بخوانید.#از_نوشتن_بگو#یودورتا_ولتی#معصومه_عسکری#نشر_عینک#نوشتنhttps://t.me/donyayecinemaدنیای سینما:📝 نقد کتاب "از نوشتن بگو"کتابی درباره هنر دیدن؛ درباره اینکه چگونه یک نویسنده به جهان نگاه می‌کند و چگونه از دل مکان، زمان، حافظه و زبان، داستانی می‌آفریند که بتواند تجربه انسانی را بازتاب دهد.ما از صفر شروع می‌کنیم اما کلمات نه، و همین موضوع است که بسیار بسیار اهمیت دارد. زیرا هرچند ما در بستر زبان بزرگ می‌شویم، وقتی شروع به استفاده از کلمات برای خلق یک اثر داستانی می‌کنیم، این کار بطور قطع با استفاده از همان کلمات برای ادای یک سلام و احوال‌پرسی ساده تلفنی متفاوت است، درست مثل استفاده از رنگ و روغن روی بوم.ترجمه فارسی کتاب با عنوان «از نوشتن بگو» با برگردان معصومه عسکری در سال 1404 در 130 صفحه از سوی انتشارات عینک به بازار آمده است. ترجمه اثر به فارسی روان و قابل فهم صورت گرفته است. حسام فروزان درباره‌ی این اثر نوشته که می‌توانید در سایت وینش بخوانید.#از_نوشتن_بگو#یودورتا_ولتی#معصومه_عسکری#نشر_عینک#نوشتنhttps://t.me/donyayecinema

دنیای سینما:#فیلم_کوتاه We Missed Youمحصول (2011)برنده جایزه ویژه هیئت داوران از جشنواره فیلم کنt.me/donyayecinema

دنیای سینما:*فقط دو نفر به دیدن این فیلم رفتند!*در یک هفته از سینمای ایران از جمعه ۱۶ مرداد تا ۲۳ مرداد، سینماها در قالب دوازده هزار و هفتصد و هجده سانس، میزبان دویست و هشتاد و سه هزار و هفتصد و سی و چهار مخاطب بوده‌اند.در انتهای همین جدول پرشمار، «خط نجات» ساخته وحید موسائیان نشسته است؛ با دو تماشاگر در یک سانس. صد و نود و هشت هزار تومان فروش. این، خلاصه فیلمی که در یک هفته، تنها دو نفر را به سالن کشانده و کمتر از دویست هزار تومان نصیب صاحبانش کرده است.*واقعا حیرت انگیز است این همه بازیگر مطرح در یک فیلم باشد و در یک هفته 2 بلیت فروخته باشد. بازیگرانی چون: امیر آقایی، مصطفی زمانی، پگاه آهنگرانی، لادن مستوفی، آرمین رحیمیان، مجید مظفری و ...*این عدد را می‌شد نادیده گرفت، اگر تنها یک اتفاق منفرد بود. اما نیست. نگاهی به کارنامه موسائیان، تصویر آشنایی را پیش چشم می‌آورد:*«فرزند چهارم»، فیلمی با بودجه‌ای که رسانه‌ها آن را میلیاردی خوانده‌اند، با صحنه‌هایی فیلمبرداری‌شده در مرز سومالی و کنیا، زیر سایه نیروهای مسلح شبه‌نظامی، در گیشه به فروشی زیر صد میلیون تومان رسید.*«وقتی برگشتم...» با بازیگرانی چون رضا کیانیان و بیتا فرهی، دو سال منتظر ماند تا روی پرده برود و در نهایت فروشی نزدیک به دویست میلیون تومان ثبت کرد؛ رقمی که حتی هزینه چند روز تبلیغات یک فیلم متوسط را هم پوشش نمی‌دهد. و حالا «خط نجات»، سومین حلقه همین زنجیره، با دو تماشاگر در یک سانس.سه فیلم، در فاصله‌ای نزدیک به پانزده سال، با یک الگوی مشترک: بودجه‌ای از جیب عمومی، از نهادهایی چون بنیاد سینمایی فارابی؛ فیلمنامه‌ای رمانتیک یا اجتماعی با پرداختی سنتی و بی‌خطر؛ بازیگرانی شناخته‌شده که قرار است تضمین فروش باشند؛ و در پایان، سالن‌هایی خالی. این الگو تصادف نیست.*پرسش اینجاست: چرا؟ چرا فیلمی که با پول بیت المال ساخته می‌شود، باید هر بار همین مسیر شکست را تکرار کند؟ پاسخ را باید در جایی جست که کمتر به آن پرداخته می‌شود: در نبود سازوکار پاسخگویی.*در بخش خصوصی، یک تهیه‌کننده که دو یا سه بار پیاپی سرمایه‌اش را در گیشه از دست بدهد، دیگر سرمایه‌گذار پیدا نمی‌کند. منطق بازار، بی‌رحم اما صادق است. اما در ساختاری که بودجه از محل عمومی و بدون معیار شفاف ارزیابی تخصیص می‌یابد، این انتخاب طبیعی هرگز رخ نمی‌دهد.*تعارف را کنار بگذاریم کارگردانی که سه بار پیاپی در گیشه شکست خورده، بار چهارم هم بودجه می‌گیرد؛ چون پاسخگویی او نه به تماشاگر، که به نهادی است که با معیارهای دیگری تصمیم می‌گیرد.*و این‌جاست که باید صریح گفت: مسئله، تنها یک کارگردان نیست. مسئله، ساختاری است که تولید را از منطق مخاطب جدا کرده است.وقتی فیلمی نه برای جلب تماشاگر، که برای عبور از یک فرایند اداری ساخته می‌شود، نتیجه‌اش همین می‌شود که در جدول فروش این هفته دیدیم: میان دویست و هشتاد و سه هزار مخاطبی که به سینما رفته‌اند، سهم چنین آثاری به دو نفر در یک سانس می‌رسد. این، اتلاف منابعی است که در شرایط اقتصادی امروز کشور، هیچ توجیهی ندارد.*سینمای ایران کم استعداد، کم قصه، یا کم کارگردان جوان و گرسنه برای دیده‌شدن ندارد. آنچه کم دارد، شجاعت نهادهای تأمین‌کننده بودجه برای قطع یک چرخه شکست‌خورده است.**تا زمانی که ارزیابی عملکرد، پیش از تخصیص بودجه بعدی صورت نگیرد، تا زمانی که سابقه فروش یک کارگردان در تصمیم‌گیری برای فیلم بعدی‌اش نقشی نداشته باشد، «خط نجات» آخرین نمونه نخواهد بود. فیلم بعدی، با همین الگو، در راه است؛ و سالن بعدی، احتمالاً با همین تعداد تماشاگر، متاسفانه.نکته تاسف بار این است که احتمالا همین الان در یک نهاد یا ارگانی دارند بودجه تصویب می شود برای فیلم بعدی وحید موسائیان و امثال او که تعدادشان هم کم نیست./ عصر ایرانt.me/donyayecinema

دنیای سینما:برش هایی از فیلم سینمایی "فروشنده"اثر برنده اسکار اصغر فرهادیt.me/donyayecinema

دنیای سینما:ارزیابی ۵ سال مدیریت ضعیف جبلی بر صداوسیما: از دست دادن مرجعیت خبری؛ سریال‌های ضعیف، مقابله با دولت، انتصابات بد و...صداوسیما در دوران جبلی شروعی طوفانی در بخش خبر داشت و نمایش اعتراضات خیابانی اصفهان، همه را به احیای مرجعیت خبری امیدوار کرد، اما این رویکرد دوام نیاورد و تلویزیون به همان رویه محافظه‌کارانه سابق برگشت.ایده اصلی تیم جدید، سلبریتی‌زدایی بود و برنامه‌های شاخصی چون «خندوانه»، «کتاب‌باز»، «دورهمی» و «عصر جدید» تعطیل شدند، اما پس از ۲.۵ سال ناگهان دنده معکوس کشید و موجی از مجری شدن بازیگران راه افتاد، هرچند نتوانست چهره‌های درجه‌یکی مثل عادل فردوسی‌پور، مهران مدیری و رامبد جوان را برگرداند.نقد جدی دیگر، انتصابات بر اساس وابستگی سیاسی بدون تجربه مدیریت رسانه‌ای بود که به کوچ چهره‌های شاخص برنامه‌سازی به پلتفرم‌ها و گاف‌های مدیریتی انجامید.یکی از پرحاشیه‌ترین ابعاد، رویه سیاسی تقابلی با دولت است. اقدام عجیب صداوسیما در دو تکه کردن گفت‌وگوی رئیس مجلس، پخش نشدن صحبت‌های اژه‌ای در حمایت از دولت و پخش نشدن گفت‌وگوی وزیر خارجه در برنامه «ماجرای جنگ» از جمله این موارد است.در حوزه نمایش خانگی، سازمان نتوانست ساماندهی قانونی انجام دهد و ساترا ابزار اجرایی لازم برای جلوگیری از انتشار بدون مجوز را ندارد. در مقابله با پخش‌های زنده پلتفرم‌ها نیز ناموفق بود.نکات مثبت این دوره، تعیین تکلیف سریال‌های بلاتکلیف مانند «سرزمین مادری»، ورود موفق به سینما با فیلم «موقعیت مهدی» و سریال «عاشورا» و توجه به سوژه‌های استراتژیک مانند انقلاب و دفاع مقدس است، هرچند توازن آنتن به هم خورد.در حوزه نظرسنجی‌ها، شفافیت کاهش یافت و آمارها به صورت گزینش‌شده منتشر می‌شود که امکان تحلیل علمی را از بین برده است./ خراسانt.me/donyayecinema

دنیای سینما:شهاب حسینی به روایت هوش مصنوعیt.me/donyayecinema

دنیای سینما:پست و استوری اینستاگرام نوید محمدزاده با لباسی با طرح پرچم فلسطینt.me/donyayecinema%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A… سینما:پست و استوری اینستاگرام نوید محمدزاده با لباسی با طرح پرچم فلسطینt.me/donyayecinema

دنیای سینما:مسعود امیرلویی درگذشتمسعود امیرلویی، عکاس در ۶۸ سالگی درگذشت.این عکاس فقید متولد ۱۳۳۷ بود. دوره لیسانس عکاسی را در دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران و فوق لیسانس عکاسی را در دانشگاه هنر گذارنده بود.مسعود امیرلویی از شاگردان هادی شفائی از بنیانگذار عکاسی نوین ایران بود.داوری مسابقات و نمایشگاه‌های داخلی و بین‌المللی عکاسی، تدریس در دانشگاه‌ها و برگزاری نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی در داخل و خارج از کشور از جمله فعالیت‌های مسعود امیرلویی بوده، همچنین این هنرمند فقید صاحب امتیاز و مدیر مسوول نشریه علمی، فرهنگی و آموزشی دوربین عکاسی بوده است." دنیای سینما" فقدان این هنرمند را تسلیت می گوید.t.me/donyayecinema

دنیای سینما:اینجا #ایران ماستt.me/donyayecinema

دنیای سینما:🔺 پرویز پرستویی و رضا استادی راویان مستند برادران کارآفرینمستند بلند «احمدمحمود آل خیام» با موضوع زندگی احمد و محمود خیامی؛ کارآفرینان برجسته ایرانی و موسسان ایران ناسیونال،سرانجام از سازمان سینمایی پروانه نمایش گرفت.30nemaplus.ir/?p=14898https://t.me/donyay… سینما:🔺 پرویز پرستویی و رضا استادی راویان مستند برادران کارآفرینمستند بلند «احمدمحمود آل خیام» با موضوع زندگی احمد و محمود خیامی؛ کارآفرینان برجسته ایرانی و موسسان ایران ناسیونال،سرانجام از سازمان سینمایی پروانه نمایش گرفت.30nemaplus.ir/?p=14898https://t.me/donyay…

دنیای سینما:بزرگداشت علی حاتمی با حضور زنده یادان: جمشید مشایخی، عزت‌الله الله انتظامی، محمدعلی کشاورز و داود رشیدی - آذر ماه ۱۳۸۰۲۳ مرداد زادروز زنده یاد استاد علی حاتمی t.me/donyayecinema

دنیای سینما :#اینجا_ایران_است 🔹تصاویری زیبا از بندرعباسt.me/donyayecinema

دنیای سینما:روحت شاد عالیجناب موسیقی معاصرجمعی از هنرمندان با انتشار دل نوشته و متن های مختلف از ضایعه در گذشت مرحوم «ایرج» ملقب به پهلوان آواز ایران سخن گفتند.احسان خواجه امیری (خواننده موسیقی پاپ)پهلوان آواز ایران از بین ما رفت.حسین علیشاپور (خواننده موسیقی)ایرج نمی‌میرد. همان‌گونه که آنان که یادگارهای برجسته‌ دنیاساز از خود برجای می‌گذارند نمی‌میرند و تاریخ همیشه به نیکی از آنها یاد خواهد کرد.آن سطوت و صلابت و سرخوشی کجا از یاد می‌رود؟ مردی که حنجره‌ و وجودش صد مرغ خوشخوان را به میهمانی آورده بود اکنون دیگر در میان ما نیست. اما او اکنون بخشی مهم و بزرگ از تاریخ موسیقی اصیل ایرانی‌ست.درگذشت استاد خواجه‌امیری را به همه‌ علاقه‌مندان هنر و موسیقی ایران و به خانواده‌ محترمشان تسلیت می‌گویم. صدای آسمانی و بی‌نظیر ایرج تا درازنای تاریخ این سرزمین میهمان دل‌های عاشقان باقی خواهد ماند.علیرضا قربانی (خواننده موسیقی)برای تو ای یگانه آواز ایرانکه یگانه خواندی و یگانه ماندی و نامت بر تارک هنر این سرزمین جاودانه شد.پهلوان بی بدیل آوار ایران زمین، بدرود.پرویز پرستویی (بازیگر )روحت شاد عالیجناب موسیقی معاصرتسلیت به خانواده محترمش، به خصوص احسان خواجه امیری عزیز و خانواده محترم موسیقی معاصر ایران زمینروحشان شاد و یادشان همیشه گرامی.حسام الدین سراج ( خواننده موسیقی)استاد ایرج (حسین خواجه امیری) در جنس و قدرت صدا و تنوع تحریرهای خلاق که خاص خود او بود بی نظیر بود.آسمانی شدن پهلوان آواز ایران را به خانواده عزیز و محترم خواجه امیری به هم میهنان هنر دوست و جامعه هنر ایران تسلیت عرض می کنم.تهمینه میلانی (کارگردان سینما )به ایرج لقب «پهلوان آواز» را داده اند و در میان طرفدارانش با این لقب شناخته می شود.زنده یاد محمدرضا شجریان درباره ایشان گفته است: «صدای ایرج در تاریخ آوازخوانی ما یک متر و معیار است و هرکس بخواهد در بالاترین حد حنجره صدایی را مثال بزند می گوید صدا شبیه صدای ایرج است.تسلیت به خانواده محترم خواجه امیری، تسلیت به جامعه هنری، تسلیت به همه دوستدارانش.وحید تاج (خواننده موسیقی)هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق ...استاد ایرج عزیزصدای پر صلابت و جاودانه شما تا ابد بر تاریخ این سرزمین خواهد درخشید .تسلیت به خانواده و فرزندان گرامی استاد ایرج و تمامی دوستداران ایشان.سالار عقیلی (خواننده موسیقی)متاسفانه پهلوان آواز ایران از بین ما رفت؛ ولی نغمه ها و آواهای ماندگارش هرگز از یاد مردم نخواهد رفت و جاودان خواهد ماند.روحت شاد استاد بزرگ و مهربانتسلیت به جامعه هنری ایران به خصوص جامعه موسیقی.شهره سلطانی (بازیگر)با صدایتان یک دنیا خاطره دارم، یادتان گرامی.محمد معتمدی ( خواننده موسیقی )سفرت به خیر پهلوان بی تکرار.پوریا اخواص (خواننده موسیقی)بار دیگر از قفس مرغ هزاری پرکشید ...روان استاد حسین خواجه امیری (ایرج) شاد و یادش گرامی.علی زند وکیلی (خواننده موسیقی)استاد ایرج عزیز صدایتان تا ابد در تاریخ آواز ایران ماندگار خواهد بود. تسلیت به احسان عزیز و خانواده گرامی شان.بابک شهرکی ( نوازنده موسیقی)به پایان آمد این دفتر آواز ایرانی، حکایتی هم متاسفانه باقی نمانده.گرشا رضایی (خواننده موسیقی پاپ)شما بزرگ تر بودین؛ از همه بزرگ تر؛ سفرتون بخیر.مجید ناظم پور (نوازنده موسیقی)ایرج بزرگ هم از بین ما رفت. فقط دانش و تکنیک وسیع آوازی ، رنگ و وسعت صدا و شعر شناسی ایرج نبود که آواز ایرج را متمایز کرد.این آواز آسمانی، نتیجه صفای دل مهربانی، مردم دوستی، تواضع، صداقت و بسیاری ارزش های دیگر بود که این چنین دلربایی می کرد.تسلیت به همه عاشقان دلسوخته موسیقی.تهمورس پورناظری (آهنگساز و نوازنده موسیقی)در غم درگذشت استاد ایرج، آواز خوان بزرگ و من هم دردم با دوستداران صدای بی مانند ایشان و احسان خواجه امیری عزیز.مصطفی راغب (خواننده موسیقی پاپ)استاد ایرج هم از بین ما پرکشیدندو چه حیف که آواز هر روز غریب تر می شودآخرین دیداری که داشتم با این بزرگوار در آیین تشییع استاد گلپایگانی.مهدی یغمایی (خواننده موسیقی پاپ )تسلیت عرض می کنم احسان جان؛ غم نبینی برادر، روز تولد من و دقیقا 21 روز بعد از پدرم.حامد بهداد (بازیگر )ایرج رفتبابک جهانبخش ( خواننده موسیقی پاپ)احسان عزیزم از شنیدن خبر درگذشت پدر بزرگوارت استاد ایرج خواجه امیری واقعا متاثر شدم. می دانم هیچ کلمه ای نمی تواند سنگینی این داغ را کم کند.استاد ایرج هنرمندی بزرگ و ریشه ای ارزشمند در موسیقی این سرزمین بود و نام و صدای ماندگارش همیشه در دل مردم خواهد ماند.سهراب پور ناظری ( نوازنده و آهنگساز موسیقی)ایرج صدای بی همتای آواز ایرانعلیرضا سعیدی - مهرt.me/donyayecinema

دنیای سینما:پنجاه و پنج سال بعد از بهروز وثوقی: امیر جدیدی «داش آکل» می‌شود🔹سال‌ها بعد از ساخت فیلم «داش‌آکل» مسعود کیمیایی با نقش‌آفرینی بهروز وثوقی، نسخه تازه‌ای از داستان صادق هدایت به کارگردانی حمید نعمت‌الله برای شبکه نمایش خانگی جلوی دوربین می‌رود.🔹نقش اصلی این سریال را امیر جدیدی بر عهده دارد؛ بازیگری که در مقایسه با هم‌نسلانش حضور بسیار کمتری در سریال‌های نمایش خانگی داشته و حالا قرار است در نخستین سریال نمایش خانگی حمید نعمت‌الله ایفای نقش کند.🔹سریال «داش‌آکل» برای پلتفرم «آپرا» ساخته می‌شود؛ پلتفرمی که پس از تغییر سرمایه‌گذار و مدیرانش، تعداد زیادی سریال در دست تولید دارد.t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:تصویر روز ناسا؛ خورشیدگرفتگی کامل در اسپانیا۱۲ آگوست ۲۰۲۶t.me/donyayecinema

دنیای سینما:ایرج و فردین! احمد زیدآبادیتحریرهای طولانی ایرج از او پدیده‌ای در آواز ایرانی ساخت.زنده‌یاد محمدعلی فردین در اشتهار مرحوم ایرج نقش بسیار مؤثری ایفا کرد به طوری که بسیاری از عوام با دیدن فیلم‌های فارسی گمان می‌کردند که ایرج همان فردین است. در زندان گوهردشت کرج، همبندی بسیار بانمکی از اهالی دوگنبدان بود که به زندگی خود در زندان پایان داد.نام فامیلش کرمی خیرآبادی بود. او در همین باره نقل می‌کرد که یک روز راننده‌ای در مسیر خود ایرج را که در کنار جاده منتظر ماشين بوده سوار کامیون می‌کند و بعد به او می‌گوید‌؛ بگذار نوار ایرج را برایت پخش کنم تا حظ ببری!ایرج به او می‌گوید اجازه بده به جای ایرج من خودم برایت بخوانم و بعد می‌زند زیر آواز.راننده از تحریر او به وجد می‌آید و می‌گوید؛ فلانِ....ایرج! ناز نفسِ خودت! بخوان که بهتر از ایرج می‌خوانی!ایرج پس از اتمام آواز به راننده می‌گوید؛ راستش را بخواهی من خودم ایرج هستم!راننده از این سخن رو در هم می‌کشد و با اعتراض به او می‌گوید؛ تو ایرجی؟ مرا احمق گیر آورده‌ای؟ من خودم تو فیلم‌ها ایرج را ديده‌ام آدم حظ می‌کند نگاهش کند بعد تو با این قیافه....ایرج هستی؟خدا همه را بیامرزد.t.me/donyayecinema

دنیای سینما:#قهوه_و_سیگار#کافه_نشینیhttps://t.me/donyayecinemadonyayecinema.ir

دنیای سینما:ماجرای عجیب توقیف پاسپورت یک فیلم‌ساز🔸مهرداد اسکویی در جریان سفر به کوزوو برای حضور در جشنواره فیلم داکیوفست با مشکلاتی در فرودگاه کشور آلبانی، که برای ترانزیت وارد آن شده بود، روبرو می‌شوداو در متنی که در اختیار ایسنا گذاشته توضیح می‌دهد:🔹... وقتی به فرودگاه تیرانا در آلبانی می‌رسم، در کمال تعجب می‌بینم که پلیس فرودگاه گذرنامه‌ام را توقیف می‌کند و با لحنی ناخوشایند به من اطلاع می‌دهد که باید با همان پروازی که وارد آلبانی شده‌ام به مبدا یعنی شهر نیس فرانسه برگردم! می‌پرسم چرا؟ جواب می‌دهند: چون ایرانی هستی!🔹گفتم فقط می‌خواهم از آلبانی گذر کنم و به کوزوو بروم، اما پلیس‌ها می‌گویند نمی‌شود، می‌گویند که آلبانی، مانند آمریکا، برای ممنوعیت ورود ایرانیان قانون گذاشته است.🔹من از ساعت ۶ بعدازظهر در فرودگاه معطل ماندم تا در نهایت پلیس فرودگاه با مداخله سفارت کوزوو و مسئولین جشنواره داکیوفست  قبول می‌کنند که من صبح روز بعد با  پروازی به وین در اتریش و از آنجا به کوزوو بروم.  🔹حالا که این متن را می نویسم، پاسپورتم در توقیف پلیس آلبانی است. روی میز رییس پلیس فرودگاه است. او گفته دو ساعت قبل از پروازت بیا پاسپورتت را بگیر و از کشور ما خارج شو. این پلیس‌ها چند بار به من برگه نشان دادند و از قانونی گفتند که آلبانی شما ایرانی‌ها را به کشورش راه نمی‌دهد. همان موقع بود که  فکر کردم من باید حتما تاریخ آلبانی را بخوانم.isna.ir/xdWSxPt.me/donyayecinema

دنیای سینما:حسین فخری با خلوص و ارادتش چنان سوزناک و موقر می‌خواند که هیچ دافعه‌ای را بر نمی‌انگیزد کهعشق و اشتیاقش به امام حسین از ریشه‌های اصیل عزاداری جنوبی می‌آید...واکنش‌های جالب مردمی را به مداحی او ببینید...t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:🔺خورشید گرفتگی امشب اسپانیا از نگاه خلبانt.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:محسن چاوشی تو دل یه مزرعه یه کلاغی رو سیاههوایی شده بره پابوس امام رضااما هی فک میکنه اونجا جای کفتراستآخه من کجا برم یه کلاغ که روسیاه استt.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:🖤 ایرج خواجه امیری درگذشت«ایرج»(حسین خواجه‌امیری)، پیشکسوت موسیقی درگذشت.این هنرمند در دوران فعالیت هنری خود بیش از ۲۰۰۰ آواز، تصنیف و ترانه در برنامه‌های مختلف خواند.صدایش ماندگار، نامش جاودان و یادش گرامی مراسم تشییع و وداع با ایرج صبح جمعه برگزار می‌شود⚫مراسم تشییع و وداع با این خواننده نام‌آشنای موسیقی ایران، ساعت ۱۰ صبح روز جمعه ۲۳ مردادماه از مقابل تالار وحدت برگزار می‌شود.⚫ پیکر ایرج خواجه‌امیری پس از برگزاری مراسم تشییع و وداع، برای خاکسپاری به قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) منتقل و در این قطعه به خاک سپرده خواهد شد.t.me/donyayecinema%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A… سینما:🖤 ایرج خواجه امیری درگذشت«ایرج»(حسین خواجه‌امیری)، پیشکسوت موسیقی درگذشت.این هنرمند در دوران فعالیت هنری خود بیش از ۲۰۰۰ آواز، تصنیف و ترانه در برنامه‌های مختلف خواند.صدایش ماندگار، نامش جاودان و یادش گرامی مراسم تشییع و وداع با ایرج صبح جمعه برگزار می‌شود⚫مراسم تشییع و وداع با این خواننده نام‌آشنای موسیقی ایران، ساعت ۱۰ صبح روز جمعه ۲۳ مردادماه از مقابل تالار وحدت برگزار می‌شود.⚫ پیکر ایرج خواجه‌امیری پس از برگزاری مراسم تشییع و وداع، برای خاکسپاری به قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) منتقل و در این قطعه به خاک سپرده خواهد شد.t.me/donyayecinema

دنیای سینما:💢در مراسم نخستین سالگرد درگذشت «مهران زینت‌بخش» مطرح شد؛مهران زینت‌بخش؛ بخشی از حافظه جمعی سینمای مستند🍃متن کامل در لینک زیرkhanehcinema.ir/fa/news/943https://t.me/d… سینما:💢در مراسم نخستین سالگرد درگذشت «مهران زینت‌بخش» مطرح شد؛مهران زینت‌بخش؛ بخشی از حافظه جمعی سینمای مستند🍃متن کامل در لینک زیرkhanehcinema.ir/fa/news/943https://t.me/d…

دنیای سینما:از مجموعۀ «فرش ایرانی» فیلمی از مجید مجیدی t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:موسیقی سریال ولایت عشق اثر بابک بیاتبا صدای دکتر محمد اصفهانی تو آفتاب هشتمین / سِرّ چهارده عددبیدار کن خواب مرا / از وحشت این دیو و ددt.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:گزیده‌ای از فیلم سینمایی هر شب تنهاییبا بازیگری لیلا حاتمی و حامد بهداد به کارگردانی رسول صدرعاملیt.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:محمد از قلب ها وارد می‌شودو این پیروزی جاودانه است.فیلم الرسالة اثر ارزشمند مصطفی عقادt.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:معرفی کتابعنوان" از غبار بپرس"معروف ترین رمان " جان فانته" است. رمانی که سال ها پس از مرگ نویسنده در فهرست پرفروش ها قرار گرفت و فانته را تبدیل به یکی از بهترین نویسندگان نسل خودش کرد. " از غبار بپرس " روایت عشقی غریب و پیچیده است. می گویند: این رمان، بهترین کتابی است که در باره ی " لس آنجلس" نوشته شده است. [... آن موقع بیست سالم بود . می گفتم لعنتی، صبر داشته باش، باندینی . ده سال وقت داری کتاب بنویسی، پس سخت نگیر، بزن بیرون و در باره زندگی چیز یاد بگیر. تو خیابان ها قدم بزن . مشکل تو این است ؛ نادانی ات در باره زندگی. آن ، خدای من، پسر اصلا می دانی هیچ تجربه ای با زن ها نداشته ای؟ ]  چالز بوکوفسکی در باره این کتاب می نویسد: آغاز آن کتاب معجزه ی جنون آمیز و بزرگی برای من بود. از غبار بپرس و نویسنده اش جان فانته. تاثیر ابدی روی نثر من گذاشت. سی و نه سال بعد دوباره این کتاب را خواندم. هنوز سر پاست. مثل بقیه کتاب های فانته. اما این یکی کتاب محبوب من است. چون اولین کشف جادو برایم به حساب می آید.t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:گروه موسیقی وان دم ...🎧🎼نباشه گر که بیگانه بشه هموطن مناگر که خاک من از دست بره جایی ندارم دلم میمیره از غصه دیگه نایی ندارمt.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:💢یادبود «مهران زینت بخش» در خانه سینما▫️سه شنبه ۲۰ مرداد ساعت ۱۷ سالن سیف الله داد🍃متن کامل در لینک زبرkhanehcinema.ir/fa/news/942https://t.me/d…

دنیای سینما:‍ 🗣 تاک‌شو یا لجن‌شو؟ ابتذال سرگرمی✍️ امید فاخرمهمان معروف، حرف بی‌ارزش؛ اقتصاد تازه‌ی لودگی با تصویر. پلتفرم‌ها و سامانه‌های اشتراک ویدیو را این روزها لجن گرفته،  به این دلیل که بخش قابل توجهی از تولیداتشان به مسابقه‌ای برای لمپن‌بازی، چرت‌گویی و شکار کلیک تبدیل شده است. تاک‌شوهایی که قرار بود محل گفت‌وگو باشند، به صحنه‌ای برای نمایش آدم‌هایی تبدیل شده‌اند که گاهی تنها امتیازشان معروف بودن است؛ نه دانشی دارند که منتقل کنند، نه تجربه زیسته‌ای که به کار دیگری بیاید و نه حرفی که ارزش شنیدن داشته باشد.مهمان می‌آید، از ماشینش می‌گوید، از دیت‌هایش، از روابطش، از زندگی خصوصی‌اش و گاهی هم از مسائل جنسی. مجری هم به جای آنکه گفت‌وگو را هدایت کند، در بسیاری از مواقع وارد بازی دلبری و لاس‌زدن با مهمان می‌شود. گفت‌وگویی که فقط برای تولید واکنش هیجانی از مخاطب است.حتی خنده‌ها و گریه‌ها هم تصنعی به نظر می‌رسند. گاهی می‌خندند چون باید بخندند و گاهی گریه می‌کنند تا نشان دهند «مثل مردم» هستند. اشک‌ها نیز گاه بیشتر از آنکه نشانه رنج باشند، بخشی از میزانسن برنامه‌اند؛ نوعی اشک تمساح رسانه‌ای برای تحریک مخاطب و افزایش ویو.در این برنامه های سخیف، مسئله تبدیل شدن ابتذال به ارزش مبادله‌ای است. هرچه حرف خصوصی‌تر، جنسی‌تر، بی‌پرواتر و شرم‌آورتر باشد، امکان وایرال شدنش بیشتر است. در اقتصاد پلتفرمی، نزاکت مزاحم است؛ مکث مزاحم است؛ تفکر مزاحم است. چیزی که اهمیت دارد واکنش فوری مخاطب است: بخندد، عصبانی شود، فحش بدهد، به اشتراک بگذارد و دوباره برگردد.به همین دلیل هر برنامه از دیگری در رقابت است؛ اما نه در کیفیت، بلکه در میزان عبور از مرزها. انگار مسابقه‌ای شکل گرفته برای اینکه ببینیم چه کسی می‌تواند یک قدم بیشتر از دیگری از نزاکت، حریم، ادب و شأن گفت‌وگو فاصله بگیرد.از ابوطالب حسینی تا مجید واشقانی، از مهیار حسن تا امیرحسین قیاسی، تفاوت‌ها هرچه باشد، یک منطق مشترک در بسیاری از این برنامه‌ها دیده می‌شود: مهمان باید دیده شود، مجری باید دیده شود و خود گفت‌وگو باید قابلیت بریده‌شدن و وایرال‌شدن داشته باشد.این وضعیت البته فقط مسئله سلبریتی‌ها نیست. مخاطب هم در این چرخه سهم دارد. پلتفرم چیزی را عرضه می‌کند که می‌داند مصرف می‌شود و مخاطب چیزی را مصرف می‌کند که مرتب بیشتر و بیشتر عرضه می‌شود. یک چرخه معیوب شکل گرفته است: ابتذال تولید می‌شود چون دیده می‌شود و دیده می‌شود چون مرتب تولید می‌شود.دردناک‌تر آن است که گاهی آدم از دیدن و شنیدن اتفاقی بخشی از این محتوا در اینستاگرام شرم می‌کند؛ نه از اینکه با یک امر ممنوع مواجه شده، بلکه از اینکه می‌بیند نزاکت اجتماعی چگونه آرام‌آرام از عرصه عمومی عقب رانده می‌شود.سرگرمی و سازندگانش می‌توانند شعور داشته باشند. شوخی می‌تواند ظریف و سنجیده باشد، شوخی می‌تواند خلاقانه و بامعنا باشد، شوخی می‌تواند طنازانه باشد، صمیمیت می‌تواند محترمانه باشد و گفت‌وگو می‌تواند جذاب باشد بی‌آنکه به لودگی، لاس‌زدن، افشای زندگی خصوصی و نمایشگری فروکاسته شود.وقتی معروف بودن جای حرف داشتن را بگیرد، وقتی «ویو» جای «ارزش» بنشیند و وقتی واکنش جای گفت‌وگو را بگیرد، با کارخانه تولید ابتذال برای اقتصاد توجه مواجهیم و بدترین بخش ماجرا ایبن است که ما دیگر فقط ابتذال را تماشا نمی‌کنیم؛ داریم آن را به معیار موفقیت تبدیل می‌کنیم.t.me/donyayecinema

دنیای سینما:🔻دبیر چهل و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر منصوب شد    🔸️با پیشنهاد مدیرکل هنرهای نمایشی،  تایید اعضای شورا سیاستگذاری و با حکم مهدی شفیعی معاون امور هنری وزیر فرهنگ، ایوب آقاخانی به عنوان دبیر چهل و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر منصوب شد.t.me/donyayecinema

دنیای سینما:«هزاران بار»اثر: چارلی کانینگهامموسیقی ملایم لاتینt.me/donyayecinema

دنیای سینما:معرفی کتاب "خانه ی خوبرویان خفته" نوشته ی یاسوناری کاواباتا است که در سال 1961 منتشر شد.داستان کتاب به زندگی مردی تنها به نام اگوچی می پردازد که به امید داشتن چیزی بیشتر، دائما به خانه خوبرویان خفته سر می زند. این خانه، موسسه ای است که در آن، مردان مسن پول می دهند تا شب را در کنار «زیبارویان خفته» بگذرانند؛ در رمان خانه خوبرویان خفته، توصیفات اگوچی از کارهایش با رویاهای شبانه ی او در کنار «زیبارویان خفته»، در هم می آمیزند.کاواباتا، نخستین ژاپنی برنده جایزه ادبیات نوبل است. در ۹ سالگی  مادر، پدر، مادربزرگ و تنها خواهرش را از دست داد؛ دلیل حس انزوا و درون مایه ی مرگ در اکثر آثارش را همین یتیمی زودهنگام دانسته اند. از دانشگاه امپراتوری توکیو در ادبیات فارغ التحصیل شد. اولین اثر موفق او، «رقاصه ایزو» است. در سال ۱۹۴۵ یکی از بهترین آثارش، «آوای کوهستان» را نوشت که موفق به دریافت جایزه نوبل شد. درباره وی که سال ها از ضعف جسمانی شدید رنج می برد در ۱۶ آوریل ۱۹۷۲ در شهر زوچی به وسیله گاز خودکشی کرد.دو فیلم بر اساس رمان آوای کوهستان در سال های 2006 و 2011 ساخته شده است.t.me/donyayecinema

دنیای سینما:رائد فریدزاده:چراغ سینما را روشن نگه داشتیم🔹رئیس سازمان سینمایی در گفتگو با اهالی رسانه از سیاست ها، برنامه ها، چالش ها و سختی های دو سال مدیریتش بر سینما گفت مدیریت این نشست با مسعود نجفی مدیرکل روابط عمومی سازمان بود:* چهار کلان برنامه در نظر گرفته شده بود،  با ترکیبی از نیروها و مدیران جوان و با سابقه و با همدلی در شرایط سخت و بحرانی، چراغ سینما را روشن نگه داشتیم.* فعالیت‎های سازمان در یک منظومه منسجم  طراحی شده و اقدامات ذیل افق‌های اصلی که مدنظر دولت است اتفاق می افتند.   افزایش فرصت برای استعدادهای جوان به ویژه در استان‌ها، توسعه زیرساخت در مناطق کم برخوردار، گسترش وفاق با سینماگران و به روز رسانی نظام تنظیم گری و توسعه و گسترش حضور بین المللی سینمای ایران افزون بر کلان برنامه های وزیر فرهنگ در سازمان پیگیری شد. *  اولین محور تلاش برای منتفی شدن شکاف میان دولت و هنرمندان بود تا فضای تعامل و گفتگو با همراهی خانه سینما انجام شد.بحث بعدی عدالت فرهنگی بود تا در شهرهای بالای صدهزار نفر حداقل یک سالن سینما تاسیس شود و متاسفانه بودجه ای جدا از آن دیده نشد و با این تکالیف  و بودجه محدود خود کار را پیش بردیم.* با توجه به بحث عدالت فرهنگی، شکل گیری سینما در استان‌ها با مدیریت استانداران اتفاق خوبی بود و تاکنون ۹ استان جلسات اول و دوم خود را در این مورد برگزار کردند و مسائل مطرح شده و استان‌های صنعتی به این سمت و سو رفتند تا صندوق توسعه سینمایی در استان را شکل دهند. *  یکی از مباحث دیگر، بحث مخاطب و رعایت حقوق مخاطب بوده که در حوزه  تلاش کردیم توازنی را رقم بزنیم. اگر سبد  کالای فرهنگی خود را محدود به یک گروه خاص کنید حق انتخاب را از خود سلب کردید که با شورای صنفی تلاش کردیم تا این سبد متنوع باشد.*  صدور پروانه فیلمسازی 184 پروانه اتفاق افتاد که 80 فیلم اولی و 70 تهیه کننده فیلم اولی داشتیم. شاهد صدور 347 پروانه غیرسینمایی، از میان 448 تقاضا و صدور 99 پروانه نمایش سینمایی و 301 غیر سینمایی بودیم.  هنروتجربه ظرفیت بالایی در این زمینه داشته است.  صدور 70 مجوز موسسات سینمایی و غیرسینمایی در کشور صدور 81 گواهینامه درجه هنری، 45 مجوز آموزشگاه که در کل کشور 268 آموزشگاه در تهران و شهرستان داریم که نشان از استقبال مخاطبان دارد. *  اقدامی در سازمان سینمایی رقم خورد و آنهم تسهیم از مبدا بود که این طرح پیشتر توسط روسا و مدیران پیگیری می‌شد و شکل گیری سمفا در دوران آقای انتظامی گام مهمی بود، اما آنچه که امروز به سرانجام رسیده است همت و توافق خود صنوف بود تا تک تک صنوف دخیل در این فرایند پای کار آمدند و به این بالندگی رسیدند که این درخواست صورت بگیرد و زیرساخت ها فراهم شود تا بحث تسهیم از مبدا محقق شود. بحث شفافیت و رونق اقتصادی و پیش بینی سرمایه در سینما را می‌توان در این طرح دید. اگر این سرمایه به درستی قابل پیش بینی باشد چرخه تولید به فعالیت خود با سرعت بیشتری اتفاق می افتد و سود به خود چرخه تولید و اکران می رسد و به رونق کل سینما افزوده خواهد شد.*  شبهه‌ای پیش آمده بود که سازمان سینمایی خود معرفی کننده فیلم به جشنواره هاست در حالی که اینگونه نیست و شرکت های پخش این کار را انجام می دهند، فیلمی که به‌عنوان فیلم ایرانی در جشنواره هست باید فرایند قانونی را طی کرده و صاحب پروانه ساخت و نمایش باشد. آثاری که خارج از این فرایند تولید می‌شوند وجود دارد و اینکه چه میزان است تعداد دقیقی نداریم، اما اینکه اکثر فیلمسازان با این انگیزه فیلم می سازند این است که اثر را هم‌زبانان و هموطنان خودشان ببینند، انگیزه فیلمساز این است که اثر بدون ترجمه دیده شود. ما تلاش می‌کنیم تا این مشکلات حل شود و در نهایت فیلمسازان بتوانند در کمترین زمان و بدون مشکل مجوزها را دریافت کنند. * در حوزه معیشت هنرمندان ما جلسات هم اندیشی داشتیم و داریم و ادامه دار خواهد بود و بدون گفتگو این تغییرات محقق نخواهد شد. تنها راه برون رفت از مشکلات فرهنگ و هنر شنیدن و شنیدن و گفتن است.  باید راه حل های مشخصی نسبت به بضاعت موجود در نظر گرفت. سازمان سینمایی در سال گذشته از افزایش بودجه محروم بود و در سال گذشته حدود 20 درصد صورت گرفت و حدود 600 میلیارد اختصاص یافت  و امسال حدود 722 میلیارد بودجه در اختیار داریم که همه می‌دانند 700 میلیارد رقم بزرگی نیست و اجرایی کردن برنامه ها کار بسیار سختی است. در شرایط سخت و خشکسالی بودجه که فضا برای فعالیت های عمومی و بخش خصوصی بیشتر فراهم است ما باید بتوانیم نسبت خود را با بخش خصوصی بازتعریف کنیم و مشارکت نهادهای دیگر را نیز در نظر بگیریم، سهم وزارت ارشاد سهم اندکی است در بودجه و سازمان سینمایی نیز از بعضی بودجه ها بی بهره است.t.me/donyayecinema

دنیای سینما:پشت صحنه فیلم «استخر»" استخر" فیلمی ایرانی در ژانر کمدی به کارگردانی سروش صحت و تهیه‌کنندگی محمد شایسته و نویسندگی سروش صحت و ایمان صفایی محصول سال ۱۴۰۴ است.این فیلم سومین ساخته سینمایی صحت پس از "جهان با من برقص" و "صبحانه با زرافه‌ها" است.t.me/donyayecinema

دنیای سینما:درسی در باره اسطوره از زنده یاد بهرام بیضایی پژوهشگر، فیلمساز و نویسنده در دانشگاه " استنفورد"ایرانیان با تاکید بر ازدواج شهربانو (دختر یزدگرد سوم) و امام حسین ارتباط ویژه‌ای میان خود و خاندان پیامبر برقرار کردند و این ارتباط مبنای تشیع قرار گرفت.در واقع شیعیان ایران، معتقد بودند که با این ازدواج، فره ایزدی شاهنشاهان ایران باستان به فرزندان امام سوم شیعیان منتقل شده است و با رسیدن شهریاری ایران به فرزندان شهربانو، اسلام ایرانی نقش پررنگی در حیات سیاسی و اجتماعی ایرانیان یافت. ١٣٩١ مصادف  ٢٠١٣پی‌نوشت: شهربانو، همسر امام حسین( ع) می‌شود که بعد امام سجاد(ع)حاصل این ازدواج می‌شود،از همین روی سیدها در ایران زیاد هستند که اجداد شان از طرف مادری به امام سجاد( ع) می‌رسد. و پدری به امام حسین(ع).t.me/donyayecinema

دنیای سینما:*ما را سرگرم کردند!وقتی هیاهوی رسانه، فرصت فکر کردن به زندگی را از ما می‌گیرد....گاهی برای کنترل یک انسان، نیازی به زندان نیست؛ کافی است آن‌قدر سرگرمش کنی که دیگر فرصت فکر کردن نداشته باشد.شاید این جمله، یکی از تلخ‌ترین توصیف‌ها از وضعیت انسان معاصر باشد.ما صبح با گوشی بیدار می‌شویم و شب با همان گوشی می‌خوابیم. خبر، تصویر، ویدئو، پیام و شبکه اجتماعی لحظه‌ای رهایمان نمی‌کند. دائماً در حال دیدن و شنیدنیم؛ اما کمتر می‌پرسیم:من برای چه زندگی می‌کنم؟شاید مشکل فقط سختی زندگی نباشد؛ شاید ما آن‌قدر سرگرم شده‌ایم که فرصت پرسیدن سؤال‌های مهم زندگی را از دست داده‌ایم.سرگرمی؛ آرام‌بخش یا فرار؟سرگرمی ذاتاً بد نیست. انسان به تفریح، خنده، هنر و استراحت نیاز دارد. مشکل از جایی آغاز می‌شود که سرگرمی از «استراحت از زندگی» به فرار از زندگی تبدیل شود.وقتی هر بار تنها می‌شویم سراغ گوشی می‌رویم، وقتی کوچک‌ترین سکوت را با شبکه اجتماعی پر می‌کنیم، باید بپرسیم:از چه چیزی فرار می‌کنیم؟گاهی انسان از تنهایی فرار نمی‌کند؛ از مواجهه با خودش فرار می‌کند.زیرا سکوت، آینه است.در سکوت، سؤال‌هایی ظاهر می‌شوند که در هیاهو شنیده نمی‌شوند:من چه می‌خواهم؟به کجا می‌روم؟چه چیزی واقعاً برایم ارزشمند است؟آیا زندگی من انتخاب خودم است یا حاصل فشار جامعه و رسانه؟رسانه فقط سرگرم نمی‌کند؛ ما را شکل می‌دهد. رسانه مدرن فقط ابزار انتقال اطلاعات نیست؛ می‌تواند میل، ترس، ذائقه و سبک زندگی ما را شکل دهد.به ما می‌گوید چه چیزی زیباست، و چگونه خوشبخت باشیم.اما مهم‌تر از آن،گاهی به جای ما تعیین می‌کند به چه چیزی فکر کنیم.از یک خبر به خبر دیگر، از یک ویدئو به ویدئوی دیگر واز یک موج مجازی به موج بعدی می‌رویم.ذهنمان دائماً مشغول است؛ اما آیا واقعاً می‌اندیشد؟مشغول بودن با اندیشیدن یکی نیست.ممکن است ذهن انسان پر از اطلاعات باشد، اما در پایان روز حتی یک قدم به شناخت خودش نزدیک نشده باشد.اقتصاد توجه؛ نبرد برای ربودن ذهن امروز توجه انسان به یک کالای ارزشمند تبدیل شده است.هزاران اعلان، تصویر، تیتر و ویدئو برای گرفتن چند ثانیه از ذهن ما رقابت می‌کنند.اما مسئله فقط اقتصاد نیست. وقتی ذهن دائماً ربوده شود، فرصت تمرکز، تفکر و خلوت از بین می‌رود.انسانی که همیشه حواسش به بیرون است، کم‌کم ارتباطش با درون را از دست می‌دهد.و شاید یکی از بزرگ‌ترین فقرهای انسان امروز همین باشد:اطلاعات فراوان، توجه اندک و معنای کم.ما از زندگی خسته‌ایم یا از خودمان؟ می‌گوییم خسته‌ایم؛ از کار، مشکلات، خبرها و آینده.بخشی از این خستگی واقعی است و نمی‌توان فشارهای اقتصادی و اجتماعی را نادیده گرفت.اما گاهی خستگی عمیق‌تر است:انسان از زندگی‌ای خسته می‌شود که نمی‌داند چرا باید ادامه‌اش دهد.اگر انسان برای رنج خود معنایی پیدا کند، تحمل آن آسان‌تر می‌شود؛ اما رنج بی‌معنا، کوچک‌ترین فشار را هم سنگین می‌کند.پس شاید مشکل فقط کمبود امکانات نباشد؛ کمبود معناست.عرفان؛ شکستن حصار سرگرمیعرفان اسلامی دعوتی جدی به بیداری است.در منطق عرفان، انسان نباید آن‌قدر در ظواهر و کثرت‌ها غرق شود که حقیقت خویش را فراموش کند.مولانا بارها انسان را به بازگشت به اصل خویش فرا می‌خواند.از این منظر، یکی از بزرگ‌ترین موانع بیداری، غفلت است؛ اینکه انسان آن‌قدر در بیرون غرق شود که درون خود را نبیند.گاهی هزاران ساعت سرگرمی، در واقع هزاران ساعت فرار از خویشتن است.عرفان نمی‌گوید از دنیا فرار کن؛ می‌گوید در دنیا باش، اما اسیر دنیا نباش.تلفن، اینترنت، هنر و سرگرمی می‌توانند ابزار زندگی باشند؛ مشکل زمانی آغاز می‌شود که زندگی به ابزار آنها تبدیل شود.وقتی «چرا» را فراموش می‌کنیم انسان امروز پاسخ‌های زیادی برای «چگونه» دارد:چگونه پول بیشتری به دست بیاورم؟چگونه بیشتر دیده شوم؟چگونه موفق‌تر شوم؟اما سؤال اصلی گم شده است:چرا؟چرا باید بیشتر داشته باشم؟چرا باید بیشتر دیده شوم؟ وقتی «چرا» حذف شود، انسان ممکن است تمام عمر برای «چگونه»ها بدود و در پایان به مقصدی برسد که اصلاً نمی‌خواسته است.این همان بحران معناست. خطرناک‌ترین مرحله،بی‌تفاوتی است .انسان غمگین هنوز چیزی برایش مهم است.اما وقتی می‌گوید:«هرچه شد، شد.»«دیگر مهم نیست.»«فایده ندارد.»باید نگران شد.بی‌تفاوتی می‌تواند نشانه فرسایش امید باشد و جامعه‌ که امید را از دست بدهد، توان حرکت را نیز از دست می‌دهد.پس بازگرداندن معناوامید، فقط مسئله‌ای شخصی نیست؛ مسئله‌ای اجتماعی است.راه بازگشت؛ بیداری به جای سرگرمیبحران معنا با چند جمله انگیزشی حل نمی‌شود. باید هم درون انسان اصلاح شود و هم شیوه زندگی او.چند راهکار عرفانی۱. خلوت روزانه:هر روز دست‌کم پانزده دقیقه بدون گوشی و رسانه تنها باشیم؛ نه برای سرگرمی، برای دیدن خود.انتخاب مطلب از محسن گلیt.me/donyayecinema

دنیای سینما:استیون اسپیلبرگ و مارتین اسکورسیزی موقع گرفتن عکس در حال تلاش برای فهمیدن اینکه باید به کدام دوربین نگاه کنند.اسپیلبرگ هم رو به به عکاسان و تصویربرداران می گوید: "۹ کارگردان آن طرف ایستاده ان"t.me/donyayecinema

دنیای سینما:t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:📷 هومن مرادی کرمانی سرپرست معاونت مستند مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی شد/ یک اتفاق خوب🔸هومن مرادی کرمانی مدیر مستند مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی، با کارنامه ای موفق پس از سال ها تجربه کارشناسی و مطالعه در حوزه سینمای مستند به عنوان سرپرست معاونت مستند مرکز منصوب شد.defc.ir/post/10720t.me/donyayecinema

دنیای سینما:💢همایون اسعدیان مدیرعامل خانه سینما در جمع اهالی رسانه🔹ما جنگ رسانه را باختیم 🔹ما در رسانه باختیم و کم‌کاری می‌کنیم. عکسی که یکی از همیاران هلال احمر از جنگ گرفته بود، اگر در زمان خود در سطح جهانی منتشر می‌شد، می‌توانست تمام فضای جنگ را به نفع ما تغییر دهد. ما با همین دو عکس می‌توانستیم فضای جهانی را تغییر دهیم؛ در شرایطی که رسانه‌ها کاملاً علیه ما بودند.🔹جهان عوض شده و سینما نیز دیگر سینمای سابق نیست. باید تلاش کنیم سینمای زیرزمینی را به روی زمین بیاوریم تا قابل کنترل باشد. 🔹پلتفرم‌ها در حال حاضر رونق دارند و حدود ۱۰ تا ۱۵ سریال در حال تولید است. این نشان می‌دهد که پلتفرم‌ها از نظر امنیت سرمایه‌گذاری نگرانی جدی ندارند.🔹ما در شرایط فعلی به کنسرت احتیاج داریم، به سینما احتیاج داریم و به فعالیت‌های فرهنگی نیاز داریم؛ در غیر اینصورت جامعه به سمت افسردگی می‌رود. هیچ اشکالی ندارد که در چنین شرایطی فیلم کمدی ساخته شود؛ اتفاقاً امروز به آن نیاز داریم.🍃متن کامل در اینک زیرkhanehcinema.ir/fa/news/941https://t.me/d… سینما:💢همایون اسعدیان مدیرعامل خانه سینما در جمع اهالی رسانه🔹ما جنگ رسانه را باختیم 🔹ما در رسانه باختیم و کم‌کاری می‌کنیم. عکسی که یکی از همیاران هلال احمر از جنگ گرفته بود، اگر در زمان خود در سطح جهانی منتشر می‌شد، می‌توانست تمام فضای جنگ را به نفع ما تغییر دهد. ما با همین دو عکس می‌توانستیم فضای جهانی را تغییر دهیم؛ در شرایطی که رسانه‌ها کاملاً علیه ما بودند.🔹جهان عوض شده و سینما نیز دیگر سینمای سابق نیست. باید تلاش کنیم سینمای زیرزمینی را به روی زمین بیاوریم تا قابل کنترل باشد. 🔹پلتفرم‌ها در حال حاضر رونق دارند و حدود ۱۰ تا ۱۵ سریال در حال تولید است. این نشان می‌دهد که پلتفرم‌ها از نظر امنیت سرمایه‌گذاری نگرانی جدی ندارند.🔹ما در شرایط فعلی به کنسرت احتیاج داریم، به سینما احتیاج داریم و به فعالیت‌های فرهنگی نیاز داریم؛ در غیر اینصورت جامعه به سمت افسردگی می‌رود. هیچ اشکالی ندارد که در چنین شرایطی فیلم کمدی ساخته شود؛ اتفاقاً امروز به آن نیاز داریم.🍃متن کامل در اینک زیرkhanehcinema.ir/fa/news/941https://t.me/d…

دنیای سینما:ایران زیبابندرعباس زیبا[ خراب آن کس که آبادت نخواهد وطن ]t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:✅ قبله عالم فرمودند:«راه آهن مضر است برای استقلال شما»!اعتمادالسلطنه در خاطرات روزانه‌اش روایتی دارد، از جنس رویدادهای کوچکی که پدیده‌ای بزرگ را آشکار می‌سازد (ص۴۶۲):«موسیو بوآتالِ بلژیکی نمونه کوچکی از تراموا [را] آورده بوده که ناصرالدین شاه فرموده بودند: «گُه خورده بود، شتر و قاطر و خر صد هزار مرتبه از راه آه‍ن بهتر است. حالا [که] چهل پنجاه فرنگی در تهران هستند ما عاجزیم، اگر راه آهن ساخته شود هزار نفر بیایند؛ چه خواهیم کرد!»تمامی این فرموده‌ی شاه را می‌توان در دو نوع از هراس ما ایرانیان تقسیم‌بندی کرد:۱)فن‌هراسی (Technophobia)۲)بیگانه‌هراسی (Xenophobia)پدیده‌ای که در آن مواجهه‌ی ما ایرانیان با فناوری هم‌زمان پدیدآورنده‌ی دو هراس بوده است.همانگونه که آبراهامیان در کتاب «ایران بین دو انقلاب» می‌گوید: «هنگامی که ناصرالدین‌شاه برای احداث خط آهن تهران به حضرت عبدالعظیم، با یک شرکت بلژیکی قرارداد بست، گاریچی‌ها به دلیل ترس از پدید آمدن رقیبی ارزان‌قیمت، روحانیون به دلیل مخالفت با نفوذ اجنبی و زائران نیز به دلیل هراس ناشی از مرگ یکی از زائران در زیر موتوربخار، دست به دست هم دادند تا خط آهن را ویران کنند».نمونه‌ی دیگر از این فناوری‌هراسی مخالفت عین الدوله با تلگراف بود. او معتقد بود: «اگر رعایا دارای تلگراف شدند در ولایات و ایالات مملکت محروسه ایران، در جلوی تلگرافخانه تجمع می‌کنند و از احوال یکدیگر با خبر می‌شوند و علیه سلطنت آشوب می‌کنند.»اما هراس ما از فناوری، با هراس از بیگانگان تثبیت و تحکیم می‌شود. شاید ریشه‌های بیگانه‌هراسیِ تاریخیِ ما ایرانیان به دلیل جغرافیای این سرزمین در اتصال آسیا-اروپا باشد؛ واقعیتی قابل ادراک که ما را همواره در معرض تهاجم قرار داده است.شاه‌کلید اصلی در فرموده‌ی شاه این جمله طلایی است که: «اگر راه آهن ساخته شود هزار نفر [فرنگی]‌بیایند؛ چه خواهیم کرد!»ناصرالدین شاه باور دارد که حضور خارجی‌ها و افزایش ارتباط با خارجی‌ها یک تهدید بزرگ است. این هراس البته تنها متعلق به نهاد حاکمیت نیست؛ بلکه هراسی عمومی است.اما نقطه‌ی اوج این خاطره در ادامه‌ی آن است. اعتمادالسلطنه ادامه می‌دهد:«خانهٔ کتابچی رفتم. صحبت راه آهن شد. گفت امین السلطان صورت راه‌آهن انگلیس را به من داده که انتقاد کنم.من صریح نوشتم که «راه آهن مضر است برای استقلال شما». این بود که موقوف شد.توقف فناوری اما نیاز به بیش از هراس دارد. اینجاست که نظریه‌ پردازانی همچون کتابچی پا به میدان می‌گذارند، و اغلب نظریه‌ی آنان بر یک موضوع استوار است: «برای استقلال مضر است!»این روایت کوتاه نشانه‌ای از پدیده‌ای است ایرانی، که در طول دویست سال اخیر اصلی‌ترین شیوه‌ی مواجهه‌ی ایرانیان، از هر قشر و گروهی، با فناوری بوده است و من این پدیده را با واژه‌ای خود ساخته‌ای بنام  Xechnophobia) معرفی خواهم کرد.هراس از شبکه‌های اجتماعی نمونه‌ای از این «بیگانه-فن-هراسی» ماست. اگرچه شواهد زیادی می‌تواند این هراس را تقویت کند اما شاید اکنون زمان مواجهه‌ای از نوع دیگر باشد.پنجره را که باز میکنیم، پشه‌ها و مگس‌ها هم وارد اتاق می‌شوند؛ اما راه حل بستن پنجره نیست!خداحافظی با این «بیگانه-فن-هراسی» در هوشمندی ماست وقتی هم پنجره باز باشد و هم پشه‌ها آسیب‌رسان نباشند!اما زمان می‌گذرد تا ما ایرانیان با همان فناوری که هراسیده‌ایم، آشتی کنیم. زمان است که گرچه آشتی می‌دهد؛ افسوس که از دست هم می‌رود. زمان از دست می‌رود و همچنان دروغ بزرگ باقی می‌ماند: «ماهی را هر وقت از آب بگیرید تازه است.t.me/donyayecinema

دنیای سینما:درخشش سینمای مستند ایران در جهان/ جایزه بهترین فیلم جشنواره ایدفا برای مهرداد اسکوییمهرداد اسکویی مستند «روباه و ماه صورتی» برنده جایزه بهترین فیلم بخش مسابقه بین‌الملل جشنواره ایدفا شد.۲۹ آبان برندگان سی‌وهشتین دوره جشنواره مستند ایدفا در آمستردام معرفی شدند که مستندسازان ایرانی جایزه‌های بهترین فیلم را در دو بخش کسب کردند.در بخش مسابقه بین‌الملل جایزه بهترین فیلم به «روباه و ماه صورتی» ساخته مهرداد اسکویی و ثریا خلاقی تعلق گرفت و در بخش مسابقه «انویژن» هم مستند «گذشته آینده استمراری» به کارگردانی مرتضی احمدوند و فیروزه خسروانی جایزه بهترین فیلم را گرفت.این دو فیلم که هر دو تولید مشترک با کشورهای دیگر هستند، جایزه نقدی ۱۵ هزار یورو دریافت می‌کنند.مستند ۷۶ دقیقه‌ای «روباه و ماه صورتی» محصول مشترک ایران، فرانسه، انگلیس، امریکا و دانمارک است و پرتره خودنگاره ثریا، دختر هنرمند افغانستانی که پنح سال است که تلاش می کند به اروپا برود ودر تمام این مدت تمامی اتفاقات را با گوشی اش ثبت می‌کند، همزمان تمام ترس ها و نگرانی هایش را در آثار هنری تجسم می بخشد./ ایسناt.me/donyayecinema

دنیای سینما:*  آهنگ جدید علیرضا قربانی" گل های باران خوردهt.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:انتقادهای تند رابرت دنیرو ستاره هالیوود از دونالد ترامپ* می خواهم دوباره کشورم را دوست داشته باشم.* من نمی توانم کشوری را دوست داشته باشم که جنگ های احمقانه و غیرانسانی راه می اندازد.من نمی توانم کشوری را دوست داشته باشم که توسط دونالد ترامپ و کنگره مطیع او اداره می شود.t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:قطعه فاجعهاثر استاد حسین علیزاده t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

Channel photo updated

دنیای سینما:موسیقی خاطره‌انگیز سریال "در برابر باد"این سریال اوایل دهه هفتاد پخش می‌شد. داستان زندگی دختری به نام مری که در گیرودار اشغال ایرلند توسط انگلیس، به استرالیا تبعید شد و همانجا با مردی به نام جاناتان ازدواج کرد و ...t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:عصر افول رسانه های متصل و آینده روشن رسانه های مستقل، جریان ساز و مرجعگفتگوی تفصیلی با حامد مظفری منتقد، روزنامه نگار و کارشناس باسابقه رسانه اشاره:حامد مظفری بدون شک، یکی از خلاق ترین و متفاوت ترین منتقدان و روزنامه‌نگاران حال حاضر کشور است.  روزنامه نگاری که بیش از دو دهه در اغلب رسانه های مطرح اعم از دولتی، خصوصی و مستقل _ شنیداری و دیداری و نوشتاری_ حضور موثر داشته است. او با پیشینهٔ و کارنامه ای پر و پیمان، به بهانه روز خبرنگار در این گفتگو، به تحلیل وضعیت رسانه ها و آینده رسانه های مستقل پرداخت.* آینده رسانه های مستقل حتما بهتر خواهد شد چون مردم را دارند و با آنها جلو خواهند رفت.* متاسفانه بسیاری از محتواهای ارگانی حتی ارزش نشر اول را ندارند چه برسد به بازنشر. فقط هم بحث سینما نیست، در حیطه نشریات ورزشی و سیاسی نیز باز تحلیلگران رسانه ای مستقل حاضر در رسانه های خصوصی، مخاطب بیشتری دارند.*  ورود بیش از حد دولت و نهادهای مختلف در زمینه رسانه‌داری، باعث دلزدگی و بی اعتمادی و ریزش مخاطب شده و بناگزیر،  مردم بر آن شدند تا خواسته های خود را در جای دیگری  بجویند. رسانه های مستقل. * از اواسط دهه ۸۰ و با شیوع رسانه های آنلاین، اوضاع رسانه های سینمایی به مراتب بهتر شد چون بسیاری از توانمندان عرصه نقد و تحلیل به سمت راه اندازی رسانه های سینمایی افتادند و از این رهگذر رسانه هایی راه اندازی شد که هم به سینما کمک کرد و هم باعث تربیت نیروهایی تازه‌نفس برای رسانه شد.* نمیشود دولت پُز خصوصی سازی بدهد و در مقابل چندین و چند خبرگزاری و ده ها رسانه ی وابسته داشته باشد. ارگانهای دیگر هم نیاز به این همه رسانه ندارند. رسانه را باید ژورنالیست های حرفه ای اداره کنند و ژورنالیست حرفه ای هم سخت تن به سفارش و توصیه می دهد و نتیجه اینکه رسانه ارگانی از چنین نیروهایی خالی می شود و وقتی تولید محتوای حرفه ای نباشد، مخاطب هم از کف می رود.* مخاطب امروز مجبور نیست که فقط یک یا دو روزنامه بخواند بلکه به لطف فضای مجازی با انبوه رسانه مواجه است و خودش تشخیص میدهد کدام محتوا را انتخاب کند و باز در فضای مجازی هم رسانه هایی موفق هستند که صلب ترین محتوا را به سرگرم کننده ترین شکل ممکن ارائه دهند و کنارش به جای بازنشر به مخاطب، تحلیل و راهبرد ارائه دهند.متن تکمیلی گفتگو در لینک زیر: cinemafa.com/detail/316520https://t.me/do…

دنیای سینما: آفت کلیشه در تولید "پیام های مناسبتی" روز خبرنگارامروز، هفدهم مردادماه به بهانه روز خبرنگار فضای رسانه ها و شبکه های اجتماعی پر شده از پیام های تکراری و مشابهی که گویی بسیاری از آن ها،  از روی دست یکدیگر به نگارش درآمده اند و یا انگار، شخص واحدی برای بسیاری از مراکز و مجموعه ها نوشته است.اغلب این پیام ها،  کپی کاری از "متن های پیش ساخته" و آماده ای است که با سرچ ساده در جستجوگرها قابل اخذ و کپی است. اینکه به بهانه این روز، مدیران و مسئولان احساس وظیفه کنند برای قدردانی از زحمات، رنج ها و تلاش های شبانه روزی جامعه خبری و خبرنگاران پیام تشکر و قدردانی بفرستند کار ارزشمند و پسندیده است ولی ای کاش، از آن جایی که با طیفی" آگاه، ادبیات شناس و روشنفکر" سروکار دارند و قرار است این پیام ها به استحضار آن ها برسد، کمترین انتظار این است مدیران و روسا، بویژه، مدیران فرهنگی و هنری با صرف انرژی و کمی تمرکز، بکوشند از کپی کاری، استنساخ، ادبیات تعارف آمیز و متن های کلیشه ای و نخ نما خودداری نمایند.نکته راهبردی تر در انتشار پیام ها، نسبت متن، مضمون و مفاهیم پیام ها با حوزه ماموریت های سازمان ها است. دقتی که در برخی پیام ها رعایت شده است. مانند پیام" مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی" که به ماموریت مشترک دو حوزه رسانه و سینمای مستند در " روایت گری و روایت سازی" از جامعه و تاریخ اشاره دارد.[ اطلاع‌رسانی در جهان امروز، با وجود سرعت و روش‌های نو، درگیر قلب واقعیت و جذب مخاطب به هر شیوه است. سینمای مستند می‌کوشد با ثبت واقعیت، روایت‌های آمیخته با اشتباه و ناراستی را پشت سر بگذارد و به واقعیت و پس از آن حقیقت نزدیک شود. این نقطه اشتراک سینمای مستند و خبرنگاری است، فرا رسیدن روز خبرنگار، بر همه فعالان رسانه که می‌کوشند انعکاس واقعیت و صدای بی‌صدایان باشند، فرخنده باد.]t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:🔻شهرام مُكری، متاسينما و بازي با حافظه و زمان🔹تحليلي بر فيلم «خرگوش سياه، خرگوش سفيد» ساخته جديد این کارگردان🔹*وقتي اشياء حرف مي‌زنند*حسام فروزان🔹در فيلم «خرگوش سياه، خرگوش سفيد»، چيزها از آدميان پيشي مي‌گيرند؛ اشياء سخن مي‌گويند پيش از آنكه كسي حرفي بزند، پوسترها حافظه‌اي پنهان را آشكار مي‌كنند و لباس‌ها انگار رازهاي تن را براي خود نگه داشته‌اند. روايت چونان موزاييكي از اپيزودهاي به‌ ظاهر بي‌ارتباط جلوه مي‌نمايد: ليلايي باندپيچي ‌شده كه پس از تصادفي مبهم گمان مي‌كند مي‌تواند اشياء را با نيروي ذهن جابه‌جا كند؛ بازيگري سرگشته ميان سوله‌هاي عظيم كه در جست‌وجوي كارگرداني گمشده است؛ گروهي كه مشغول بازآفريني صحنه‌اي از «هزاردستان»ند؛ دنيايي كه همزمان شعبده‌گر است و مي‌خواهد بازيگر شود. 🔹اين روايت‌هاي پراكنده، در بافتي از لوپ‌هاي زماني، ارجاعات سينمايي و بازي‌هاي ادراكي به هم مي‌پيوندند و فيلمي مي‌آفرينند كه بيشتر درباره خود سينماست تا درباره سرنوشت تك‌تك شخصيت‌ها.متن کامل در سایتcinemaetemad.ir/?p=87887https://t.me/dony…

دنیای سینما:▪️پنجاه صحنه‌ی غم‌انگیز سینمای جهانt.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

فقط. یک روز  به یادشان نباشیمآن ها، در طول سال و شب و روز، با قلم و قدم، با دل و جان و با گذشت و شرف،  چراغ آگاهی را بر فراز جامعه روشن نگه می دارند. در تندبادهای حوادث و بحران ها، در صحنه حضور دارند.طعنه ها، تهمت ها، ناسزاها و تحقیرها را به جان می خرند اما پای شرافت و اخلاق حرفه ای شان می ایستند. از جان و آبرو مایه می گذارند.  صحبت از خبرنگاران است نه پاپاراتزی ها.پس، لطفا، فقط امروز، فقط یک روز، بیاد شان نباشیم. آنها، همیشه و همواره، در صحنه و  در میدان حضور دارند پس همیشه بیادشان باشیم. احترام آن ها با ارسال پیام های پرطمطراق و شیک و انبوه، انشای ادبیات فخیمه و تلنبار کلمات چشم نواز اتفاق نمی افتد.آن ها، شریف، مستقل و جان بر کف اند، یاد بگیریم پاسدار و قدردان آگاهی بخشی. شرف، جایگاه ، استقلال و فداکاری شان باشیم.دنیای سینما،  روز خبرنگار را به همه آنهایی که در سخت‌ترین روزها، چراغ آگاهی را روشن نگه می‌دارند تبریک می گوید.t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:✅️ ۱۷ مرداد؛ روز خبرنگار، روز پاسداری از حقیقت۱۷ مرداد، روز خبرنگار، فرصتی است برای گرامیداشت انسان‌هایی که رسالتشان دیدن، پرسیدن و گفتن است؛ حتی آنجا که گفتن حقیقت آسان نیست.خبرنگار مستقل، دشمن هیچ‌کس نیست؛ چشم بیدار جامعه و پل ارتباطی میان مردم و حاکمیت است. جامعه‌ای که خبرنگار آزاد و مسئول داشته باشد، زودتر از فساد، ناکارآمدی، تبعیض و تضییع حقوق مردم باخبر می‌شود و راه اصلاح را پیدا می‌کند.یک تلنگر به حاکمیت؛تنگ‌نظری، محدود کردن رسانه‌ها و نگاه امنیتی به خبرنگار و مطالبه‌گری، نه امنیت پایدار می‌آورد و نه مشکلات جامعه را حل می‌کند. برعکس، وقتی صدای منتقد خاموش شود، واقعیت‌ها پنهان می‌مانند و تصمیم‌گیران از مشکلات واقعی مردم فاصله می‌گیرند.جامعه برای توسعه، پیشرفت و مبارزه با فساد، بیش از هر چیز به شفافیت، پرسشگری و شنیدن سخن حق نیاز دارد.خبرنگار مستقل را تهدید نبینیم؛ او می‌تواند یکی از مهم‌ترین یاران اصلاح، عدالت و سلامت جامعه باشد.۱۷ مرداد، روز خبرنگار را به همه خبرنگاران، روزنامه‌نگاران و اصحاب رسانه که شجاعانه قلم می‌زنند، تبریک و گرامی می‌دارم.محسن وثوقی۱۷ مرداد ۱۴۰۵t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:بخشی از مستند خانه Home با موسیقی و آواز ایرانیt.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:🔹مراسم ختم شادروان "مریم همتیان" با حضور جمعی از هنرمندان برگزار شد.t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:🎵The lnner Temple🎼Karunesh🎶«The Inner Temple»« یکی از شناخته‌شده‌ترین و تأثیرگذارترین آثار کارونش (Karunesh)، آهنگساز برجسته‌ی آلمانیِ سبکِ «نیو ایج» (New Age) و موسیقیِ تاملی است. این قطعه، که در سال ۱۹۹۲ در آلبوم «Heart Chakra Meditation» (مدیتیشنِ چاکرایِ قلب) منتشر شد.t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما: رئیس آینده صداوسیما؛ از مدیریت سازمان تا معماری رسانه ملیرضا رضایی_ صبادر ماه‌های پیش رو، یکی از مهم‌ترین تصمیم‌های حوزه فرهنگ و ارتباطات کشور، انتخاب رئیس آینده سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران خواهد بود. این انتخاب، در ظاهر یک انتصاب مدیریتی است، اما در واقع تصمیمی درباره آینده رسانه عمومی کشور و نسبت آن با جامعه‌ای است که ساختار ارتباطات آن به‌طور بنیادین تغییر کرده است.برای دهه‌های متمادی، صداوسیما مهم‌ترین رسانه فراگیر ایران بود و بخش مهمی از خبر، آموزش، فرهنگ و سرگرمی جامعه را تأمین می‌کرد. اما امروز با گسترش شبکه‌های اجتماعی، سکوهای نمایش برخط، تولیدکنندگان مستقل محتوا و ظهور هوش مصنوعی، انحصار رسانه‌ای گذشته جای خود را به رقابتی گسترده داده است. در این محیط جدید، مرجعیت رسانه‌ای دیگر با تعداد شبکه‌ها یا ساعات پخش سنجیده نمی‌شود، بلکه حاصل اعتماد، کیفیت، سرعت، نوآوری و شناخت دقیق مخاطب است.این تحول، محدود به ایران نیست. رسانه‌های عمومی در سراسر جهان نیز با کاهش مخاطبان رسانه‌های سنتی و تغییر الگوی مصرف محتوا مواجه شده‌اند و بسیاری از آنها مأموریت خود را از «سازمان پخش» به «رسانه عمومی چندسکویی» بازتعریف کرده‌اند؛ رسانه‌ای که تلویزیون، رادیو، فضای مجازی و فناوری‌های نوین را در قالب یک اکوسیستم واحد مدیریت می‌کند.جامعه ایران نیز از این دگرگونی مستثنا نیست. مخاطب امروز تنها دریافت‌کننده پیام نیست؛ او روایت‌ها را مقایسه می‌کند، خود تولیدکننده محتواست و انتظار دارد رسانه با او گفت‌وگو کند، نه صرفاً برای او سخن بگوید. در چنین شرایطی، بازگشت به الگوهای مدیریتی دوران انحصار رسانه‌ای نه ممکن است و نه پاسخگوی نیازهای امروز.از این منظر، پرسش اصلی این نیست که رئیس آینده صداوسیما چه کسی خواهد بود؛ پرسش مهم‌تر آن است که از رئیس آینده چه انتظاری داریم؟اگر انتظار، صرفاً اداره یک سازمان بزرگ و حفظ ساختارهای موجود باشد، احتمالاً تحول معناداری رخ نخواهد داد. اما اگر هدف، بازآفرینی رسانه ملی متناسب با واقعیت‌های قرن بیست‌ویکم باشد، معیارهای انتخاب نیز باید دگرگون شود.رئیس آینده، بیش از آنکه مدیر ساختمان‌ها، بودجه‌ها و جدول پخش باشد، باید معمار تحول رسانه‌ای باشد؛ مدیری که بپذیرد رسانه ملی دیگر در محیطی انحصاری فعالیت نمی‌کند، بلکه بخشی از یک اکوسیستم رقابتی است که در آن اعتماد عمومی، مهم‌ترین سرمایه رسانه محسوب می‌شود.این ضرورت، با تجربه بحران‌ها و تنش‌های سال‌های اخیر اهمیت بیشتری یافته است. در شرایط جنگ و بحران، رسانه عمومی یکی از ارکان امنیت روانی و انسجام ملی است و باید بتواند اطلاعات معتبر، سریع و قابل اتکا در اختیار جامعه قرار دهد. اما مأموریت رسانه با پایان بحران خاتمه نمی‌یابد. در دوره پسابحران، مسئولیت مهم‌تری آغاز می‌شود؛ بازسازی اعتماد، تقویت امید اجتماعی، ایجاد زمینه گفت‌وگوی ملی و همراهی با فرآیند بازسازی کشور.از همین رو، مهم‌ترین مأموریت رئیس آینده را باید بازسازی مرجعیت رسانه ملی دانست؛ مرجعیتی که نه با انحصار و نه با توسعه صرف ساختارهای فنی، بلکه با کیفیت حرفه‌ای، صداقت، پاسخگویی، نوآوری و شناخت جامعه به دست می‌آید.شاید زمان آن رسیده باشد که در کنار پرسش «چه کسی رئیس آینده صداوسیما خواهد بود؟»، پرسش بنیادی‌تری مطرح شود:صداوسیمای آینده قرار است چه نوع رسانه‌ای باشد؟پاسخ به این پرسش، نه‌تنها معیار انتخاب رئیس آینده را روشن می‌کند، بلکه مسیر تحول رسانه ملی در سال‌های پیش رو را نیز مشخص خواهد کرد. در شرایطی که کشور هم‌زمان با تحولات فناورانه، دگرگونی‌های اجتماعی و الزامات دوران بحران و پسابحران روبه‌رو است، انتخاب رئیس سازمان دیگر صرفاً یک انتصاب اداری نیست؛ بلکه تصمیمی راهبردی درباره آینده یکی از مهم‌ترین نهادهای اثرگذار بر سرمایه اجتماعی، انسجام ملی و قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران است.این یادداشت، صرفاً تلاشی برای طرح مسئله و گشودن باب گفت‌وگو درباره آینده رسانه ملی است. در یادداشت‌های بعدی، به موضوعاتی همچون معیارهای انتخاب رئیس آینده صداوسیما، تفاوت میان «مدیر سازمان» و «معمار رسانه ملی»، الزامات تحول ساختاری و شاخص‌های ارزیابی یک برنامه عملیاتی برای آینده رسانه ملی پرداخته خواهد شد.t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:🎥 #مستند «روزگار بهروز»در باره‌ی بهروز رضوی (یادش گرامی!)کارگردان: ابوالفضل توکلیt.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما: موسیقی زیبای فیلم سینمایی "هارمونی‌های ورکمایستر" ساخته بلا تارآهنگساز : میهای ویگt.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:سرانجام شد آنچه باید میشد/از #سووشون تا #بامداد_خمار و...عاطفه جواهری(فعال فرهنگی)تاریخی سازی در ایران دیرپاست اما صنعتی نشده و نگاه ارگانها نیز به سمت ایجاد صنعت تاریخی سازی نبوده؛ با این همه هرازگاه استعدادهایی می‌آیند که حس و حال تاریخ را آن طور که ایرانیان دوست دارند، ارائه میکنند.در تاریخی سازی و بخصوص بعد از شهرزاد، دیگر شبکه خانگی گوی رقابت را ربود و سریالهایی مثل خاتون،شبکه مخفی زنان،تاسیان،رهایم کن و... را داشتیم که بحث برانگیز بودند. شمه دیگری از تاریخی‌سازی با تولید سریال اقتباسی سووشون توسط نماوا شکل گرفت و بعدش هم سریال اقتباسی بامداد خمار در شیدا و جالب اینکه مثل خاتون و تاسیان -تینا پاکروان-هر دو سریال اخیر را یک کارگردان زن-نرگس آبیار-ساخت.ورای تلاش پلتفرم‌هایی که شرایط حمایت از چنین تولیداتی را فراهم کردند اینکه رمان سترگ سیمین دانشور توسط یک زن، سریال شد یا رمان جوان‌پسند فتانه حاج سیدجوادی یعنی در همین ساختار فعلی فرهنگی هم میشود سریال اقتباسی معقول خلق کرد‌. پلتفرمها سد را شکستند و  باید اقتباس از آثار  سرشناس در تلویزیون هم جدی گرفته شود.t.me/donyayecinema

دنیای سینما:حسین پناهی دژکوه (زاده ۶ شهریور ۱۳۳۵ در قلعه دژکوه، درگذشته ۱۴ مرداد ۱۳۸۳ در تهران) بازیگر، کارگردان، نویسنده و شاعر.  روحش شادt.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:RisingLhasa De Selaلاسا دی سلا (لهاسا)من گرفتار طوفان شدم  بلند می‌شدمبه زمین برخورد می‌کردم می‌شکستم و می‌شکستمگرفتار طوفان شده بودم  همه‌چیز به اطراف پرتاب می‌شدو درها به هم می‌خوردند  و پنجره‌ها می‌شکستند  و من نمی‌توانستم حرف‌های تو را بشنوم لهاسا یا لاسا دی سلا (Lhasa de Sela )خواننده آمریکایی مکزیکی که در ۳۷ سالگی بر اثر سرطان درگذشت.t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:«محمد حقیقی» درگذشت🔹«محمد حقیقی» صداگذار و صدابردار پیشکسوت سینما شب گذشته پس از تحمل یک دوره بیماری درگذشت.🔹محمد حقیقی صداگذار و صدابردار پیشکسوت سینما در آثاری همچون: لیلی با من است، سفر به چزابه، دل‌شکسته، رویای خیس، آوازخوان، دبستان شوک، چشم تنگ دنیادار و ... به عنوان صدابردار یا صداگذار فعالیت داشته است.تسلیت به جامعه هنری و خانواده سینمای کشورt.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:طرح "تسهیم از مبدا فروش بلیت سینماها" مصوبه کدام دولت؟ دوازدهم،  سیزدهم یا چهاردهم؟ابوالفضل ذوالفقاریاین روزها از سوی سازمان سینمایی و موسسه سینماشهر از موسسات اقماری این سازمان، گزارش ها، مصاحبه ها و مطالب زیاد و گل درشتی، پیرامون طرحی تحت عنوان " تسهیم فروش بلیت سینما از مبدا" در حال انتشار است و به نظر می رسد با توجه به شرایط پیچیده وضعیت سینماگران و اقتصاد خانواده سینما، این موضوع ، بهانه مناسبی برای اشباع فضای افکار عمومی و "فعال نمایی"  در رخوت فضای فعلی سینما باشد. مدیریت فعلی سینماشهر هم در حال مصادره و ثبت این طرح به نام خویش است.   ای کاش، این عزیران گزارشی از پیشینه این طرح و ایده اولیه آن در دولت دوازدهم، و تدوین نهایی آن در دولت سیزدهم و حتی، اجرای آزمایشی آن به صورت پایلوت در آن دولت ها اطلاعاتی ارائه می دادند یا در سخنرانی ها و مصاحبه های متعدد و مطول  به طور ضمنی به تلاش و طراحی مدیران پیشین هم، اشاره می کردند تا آیندگان هم، رندانه، از خدمات آن ها عبور نکنند.  با منابع اطلاعاتی موجود در عصر اینترنت، با یک جستجوی ساده می توان پی برد که طرح تسهیم از مبدا اتفاقی نیست که در این دوره و دولت افتاده باشد. ایده اولیه این طرح با بازنگری در دولت سیزدهم به تصویب رسید و مقدمات عملیات اجرایی آن فراهم شد.  جهت اطلاع مضاعف مدیران سینمایی جا دارد اشاره‌ کنیم که " طرح تسهیم" در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۴۰۲ در جلسه شورای راهبردی اکران با حضور محمد خزاعی رئیس وقت سینما، مرضیه برومند مدیرعامل وقت خانه سینما، حبیب ایل بیگی، منوچهر شاهسواری، غلامرضا موسوی رئیس اتحادیه تهیه‌کنندگان سینمایی، سید جمال ساداتیان، مرتضی شایسته رئیس کانون پخش‌کنندگان سینمای ایران، سیدضیا هاشمی، منوچهر محمدی، هاشم میرزاخانی مدیرعامل وقت موسسه سینماشهر، روح‌الله سهرابی مدیرکل وقت دفتر نظارت بر نمایش فیلم و محسن امیر یوسفی رئیس کانون کارگردانان به‌روز رسانی‌، تدوین و تصویب شده بود. فراموشی ایل بیگی که خود از اعضای این شورا بودند و مصادره همه مزیت های این طرح به عنوان دستاورد دوره مدیرعاملی خویش غیراخلاقی و غیرمنصفانه است. در همین جلسه، مدیر سلف اقای ایل بیگی، از راه‌انداری طرح تسهیم از مبداء به صورت پایلوت در برخی سینماها خبر داده بود و گفت بود: این طرح به منظور تامین منافع همزمان سینمادار، پخش کننده و تهیه کننده در حوزه اکران طراحی شده و به صورت آزمایشی در تعدادی از سینماها اجرایی خواهد شد.همچنین اعضای شورای راهبردی اکران از اقدام سازمان سینمایی در تدوین این برنامه و هدف‌گذاری برای راه‌اندازی این طرح قدردانی کردند و این برنامه را یکی از ضروری‌ترین و ماندگارترین اقدامات سازمان سینمایی دولت سیزدهم یاد کردند و  مرضیه برومند به صورت مجزا ضمن استقبال از طرح تسهیم از مبداءو شفاف‌سازی اقتصاد سینما از تلاش‌های صورت گرفته برای این برنامه قدردانی کرد.همان مقطع، محسن امیر یوسفی رئیس کانون کارگردانان نیز، از سازمان سینمایی در خصوص اجرای "طرح تسهیم از مبداء" تشکر و قدردانی کرد.اینکه این طرح امروز به صورت رسمی در مقیاس گسترده در حال اجراست کاری ارزشمند و قابل تمجید است. اما، شایسته است مدیران سینمایی گاهی و لو، به اشاره، از خدمات پیشینیان هم یادی کنند مشابه اتفاقی که در خصوص " شورای سینمای استان ها" رخ داده نشود.  طرح تشکیل شورای سینما در استان ها بدون شک، با همت عالی مدیران سینمایی دولت شهید رئیسی محقق و تثبیت شد و امروز ادامه روند آن "کج دار و مریز" در حال انجام است.رعایت اخلاق حرفه ای و تقوای فردی لازمه مدیریت فرهنگی در جامعه دینی است.اجرای طرح های پیشینیان کاری ست نیکو ولی،فسانه گشت و کهن شد حدیثِ اسکندر سخن نو آر که نو را حلاوتی‌ست دگر t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:🔹نقش‌آفرینی روزبه حصاری بدون بدلکار در سریال «رویای نیمه‌شب»t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:توهین حمید رسایی به دستگاه دیپلماسی کشور  این نماینده مجلس و عضو کمیسیون فرهنگی، مذاکره کنندگان با آمریکا را الاغ توصیف کرد.رسایی در صفحه شخصی خود در فضایی مجازی ویدیوی توهین آمیز درباره مذاکرات با عنوان «داستان گرگ و الاغ ساده‌لوح و خوش‌باور» منتشر کرد.t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir… سینما:توهین حمید رسایی به دستگاه دیپلماسی کشور  این نماینده مجلس و عضو کمیسیون فرهنگی، مذاکره کنندگان با آمریکا را الاغ توصیف کرد.رسایی در صفحه شخصی خود در فضایی مجازی ویدیوی توهین آمیز درباره مذاکرات با عنوان «داستان گرگ و الاغ ساده‌لوح و خوش‌باور» منتشر کرد.t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:چرا یک مدل هوش مصنوعی چینی هالیوود را نگران کرده است؟نویسنده,اوزموند چیا و سورنجانا تواری_ بی‌بی‌سیمدل جدید هوش مصنوعی ساخته شرکت چینی مالک تیک تاک، هالیوود را تکان داده است؛ نه فقط به خاطر توانایی‌هایش، بلکه به دلیل پیامدهایی که می‌تواند برای صنعت هنر و سرگرمی داشته باشد.سی‌دنس دو که این روزها نسخه ۲/۵ آن توسط بایت دنس، غول فناوری چینی ارائه شده، می‌تواند تنها با چند دستور متنی، ویدیوهایی در حد و کیفیت آثار سینمایی تولید کند؛ ویدیوهایی که حتی شامل جلوه‌های صوتی و گفت و گو نیز هستند.بسیاری از کلیپ‌هایی که گفته می‌شود با استفاده از سی‌دنس ساخته شده‌اند و شخصیت‌های محبوبی مانند اسپایدرمن و ددپول را نشان می‌دهند، در شبکه‌های اجتماعی فراگیر شدند.استودیوهای بزرگ مانند دیزنی و پارامونت به سرعت بایت‌دنس را به نقض حق نشر متهم کردند، اما نگرانی‌ها درباره این فناوری فراتر از مسائل حقوقی است.سی‌دنس چیست و چرا جنجال به پا کرد؟سیدنس در ژوئن ۲۰۲۵ بدون هیاهوی زیاد عرضه شد، اما این نسخه دوم آن بود که هشت ماه بعد منتشر شد و جنجال بزرگی ایجاد کرد.یان ویلم بلوم از استودیوی هنری ویدیواستیت می‌گوید: «برای نخستین بار، به جای اینکه بگویم این اثر برای یک هوش مصنوعی خوب به نظر می‌رسد، احساس می‌کنم با چیزی روبه‌رو هستم که مستقیماً از یک فرایند واقعی تولید فیلم بیرون آمده است.»او اضافه می‌کند که مدل‌های غربی تولید ویدیوی مبتنی بر هوش مصنوعی در درک و اجرای دستورهای کاربران برای ساخت تصاویر چشمگیر پیشرفت‌های زیادی داشته‌اند، اما به نظر می‌رسد سی‌دنس توانسته همه این قابلیت‌ها را به شکلی منسجم و یکپارچه کنار هم قرار دهد.سی‌دنس مانند دیگر ابزارهای هوش مصنوعی، از جمله میدجرنی و سورا متعلق به شرکت اوپن‌ای‌آی، می‌تواند با استفاده از توضیحات کوتاه متنی ویدیو تولید کند. در برخی موارد، تنها یک دستور متنی کوتاه برای تولید ویدیوهایی با کیفیت بالا کافی به نظر می‌رسد.t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:موسیقی بی کلام از ماکس ریشتریکی از زیباترین ملودی های دنیاt.me/donyayecinema

دنیای سینما:چرا مردم دیگر پای تلویزیون نمی‌نشینند؟ پاسخ را الگوریتم‌ها می‌دهندجمیله عطائی چرا مردم دیگر پای تلویزیون نمی‌نشینند؟ پاسخ را الگوریتم‌ها می‌دهندسال‌هاست با انتشار هر گزارش تازه درباره افت مخاطبان تلویزیون، یک جمله تکرار می‌شود: «مردم دیگر تلویزیون نمی‌بینند.» اما آیا واقعاً چنین است؟ پژوهش‌های جدید نشان می‌دهد مسئله، کاهش علاقه مردم به تصویر نیست؛ بلکه تغییر شیوه مصرف محتواست. مخاطب از تلویزیون فرار نکرده، بلکه خانه رسانه‌ای خود را عوض کرده است.تلویزیون هنوز زنده است، اما دیگر تنها نیستمقاله‌ای که به‌تازگی در نشریه معتبر Frontiers in Communication منتشر شده، یکی از مهم‌ترین دلایل کاهش مخاطبان تلویزیون را نه شبکه‌های اجتماعی، بلکه تغییر ساختار توزیع محتوا می‌داند.نویسندگان مقاله معتقدند مدل سنتی تلویزیون بر یک اصل استوار بود؛ همه مخاطبان، در یک ساعت مشخص، یک برنامه مشخص را تماشا می‌کردند. اما ظهور پلتفرم‌های استریم، این الگو را دگرگون کرده است.امروز دیگر مخاطب منتظر ساعت ۹ شب نمی‌ماند. او تصمیم می‌گیرد چه چیزی را، چه زمانی و روی چه دستگاهی تماشا کند.الگوریتم‌ها جای کنداکتور را گرفته‌اندیکی از مهم‌ترین یافته‌های این پژوهش، نقش الگوریتم‌های پیشنهاددهنده است.در گذشته، مدیران شبکه‌های تلویزیونی تصمیم می‌گرفتند چه برنامه‌ای در چه ساعتی پخش شود. اما امروز این تصمیم را الگوریتم‌ها می‌گیرند؛ الگوریتم‌هایی که بر اساس سابقه تماشای هر کاربر، سلیقه او را تحلیل می‌کنند و محتوایی متناسب با همان علایق پیشنهاد می‌دهند.به بیان ساده، تلویزیون برای همه یک نسخه واحد می‌پیچد، اما نتفلیکس، یوتیوب یا دیگر پلتفرم‌ها برای هر مخاطب، یک جدول پخش اختصاصی می‌سازند.مخاطب کم نشده؛ پراکنده شده استشاید مهم‌ترین نتیجه این پژوهش همین باشد.برخلاف تصور رایج، میزان مصرف محتوای ویدئویی کاهش پیدا نکرده است؛ بلکه مخاطبان میان ده‌ها پلتفرم، شبکه اجتماعی و سرویس استریم تقسیم شده‌اند.اگر زمانی میلیون‌ها نفر یک مسابقه یا سریال را هم‌زمان از تلویزیون دنبال می‌کردند، امروز همان مخاطبان، همان زمان را میان نتفلیکس، یوتیوب، تیک‌تاک، اینستاگرام، فیلیمو، فیلم‌نت یا دیگر سرویس‌های آنلاین تقسیم کرده‌اند. آینده تلویزیون در شخصی‌سازی استپژوهشگران این وضعیت را به اصطلاح «نئوژنرالیسم الگوریتمی» توصیف می‌کنند؛ مدلی که در آن، پلتفرم‌ها همچنان به دنبال جذب مخاطب گسترده هستند، اما این کار را نه با یک برنامه مشترک، بلکه از طریق تجربه‌ای کاملاً شخصی‌سازی‌شده انجام می‌دهند.به همین دلیل، رقابت امروز دیگر میان تلویزیون و اینترنت نیست؛ بلکه میان مدل پخش خطی و مدل پخش مبتنی بر انتخاب مخاطب است.تلویزیون برای بقا چه باید بکند؟اگر یافته‌های این پژوهش را بپذیریم، بازگرداندن مخاطب با افزایش تعداد برنامه‌ها یا تغییر ساعت پخش به تنهایی ممکن نیست.تلویزیون برای رقابت در عصر دیجیتال، ناگزیر است تجربه کاربر را بازتعریف کند؛ از شناخت دقیق‌تر مخاطب و تولید محتوای متناسب با نیازهای او گرفته تا توسعه پلتفرم‌های آنلاین، تعامل بیشتر با کاربران و استفاده از فناوری‌های هوشمند در پیشنهاد محتوا.شاید وقت آن رسیده باشد که به جای پرسیدن این سؤال که «چرا مردم تلویزیون نمی‌بینند؟»، سؤال دیگری مطرح کنیم: چرا مردم ترجیح می‌دهند محتوای تصویری را در جایی غیر از تلویزیون ببینند؟پاسخ این پرسش، آینده صنعت رسانه را مشخص خواهد کرد. مخاطب از تصویر فاصله نگرفته است؛ او تنها رسانه‌ای را انتخاب کرده که اختیار بیشتری به او می‌دهد. در عصر استریم، برنده کسی نیست که بیشترین برنامه را تولید کند؛ برنده، رسانه‌ای است که بهتر از دیگران، مخاطب خود را بشناسد./ هفت رخمنبعFrontiers in Communication (2026)Algorithmic Neogeneralism in Streaming Platforms: Recommender Systems and Contentt.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:📽توضیحات «بهرام بدخشانی» درباره فیلم های دوئل ساخته احمدرضا درویش و هیوا ساخته زنده یاد رسول ملاقلی پورt.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:💢حسین پاکدل پس از سه دهه به اجرا بازمی‌گردد؛🔸آغاز دوباره «هزار داستان»🔷فصل جدید برنامه «هزار داستان» با اجرای حسین پاکدل، به‌زودی از شبکه نسیم روی آنتن خواهد رفت.🔷«هزار داستان» در سال‌های گذشته با روایت قصه‌های واقعی و شنیدنی از زندگی مردم، جایگاه ویژه‌ای در میان برنامه‌های تلویزیونی پیدا کرده بود. در دوره‌های پیشین، محور اصلی این برنامه روایت زندگی افرادی بود که با تجربه رویدادهایی متفاوت، به درکی تازه، تحولی مثبت یا سرنوشتی متفاوت دست یافته بودند.در فصل جدید این برنامه به تمامی افرادی که برای ارتقای امنیت جانی و روانی آحاد مردم کوشیده‌اند، ادای احترام خواهد شد. همچنین از تمامی مردمی که با همدلی در کنار یکدیگر، به امنیت ذهنی و ایجاد فضایی مطمئن مبتنی بر با هم بودن یاری رسانده‌اند، قدردانی می شود.🔷 افتتاحیه برنامه ادای احترامیست به کادر سلامت، کسانی که در حفظ جان انسان‌ها نقشی تأثیرگذار ایفا کرده‌اند.🔷فصل جدید «هزار داستان» با مشارکت وزارت بهداشت، درمان به کارگردانی محمدفواد صفاریان پور و تهیه کنندگی مشترک وی با علی زارعان از شبکه نسیم پخش خواهد شد.t.me/donyayecinema

دنیای سینما:🎼 موسیقی «غمگین‌ترین سوت تاریخ»خاطره استاد مجید انتظامی از جذب یک نوازندهt.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:آینه‌ای برای تماشای زخم‌های مشترک دو نسل / نگاهی به نمایش «ماهی رها»/ حضور تأثیرگذار مهدی غلامحیدری رضا صائمیدر روزگاری که شکاف میان نسل‌ها بیش از هر زمان دیگری موضوع بحث‌های اجتماعی و فرهنگی شده است، بسیاری از آثار نمایشی می‌کوشند این فاصله را با زبان تقابل و قضاوت روایت کنند اما «ماهی رها» مسیر دیگری را انتخاب کرده است.   این نمایش، به جای آنکه نسل دهه پنجاه و دهه هشتاد را در برابر یکدیگر بنشاند، آنها را در کنار هم قرار می‌دهد تا هر دو، رنج‌های یکدیگر را ببینند. همین انتخاب هوشمندانه، مهم‌ترین امتیاز این اثر است. «ماهی رها» بیش از آنکه درباره اختلاف نسل‌ها باشد، درباره تنهایی مشترک آنهاست. نسلی که جوانی‌اش را در آرزوی ساختن آینده‌ای بهتر سپری کرد و نسلی که در میانه انبوه امکانات ارتباطی، بیش از همیشه با اضطراب، بی‌اعتمادی و احساس دیده‌نشدن دست‌وپنجه نرم می‌کند.نمایش به زیبایی نشان می‌دهد که تفاوت تجربه‌های زیسته، مانع اشتراک در رنج‌های انسانی نیست.  متن نمایش با پرهیز از شعارزدگی، تلاش می‌کند هر دو نسل را با نقاط قوت و ضعفشان به تصویر بکشد. دهه پنجاهی‌ها با خاطره جنگ، تنگنای معیشت، امیدهای ناتمام و رؤیاهایی که فرصت تحقق نیافتند، معرفی می‌شوند و در مقابل، نسل دهه هشتاد با بحران هویت، اضطراب آینده، زندگی در فضای مجازی و احساس تنهایی. نویسندگان اثر، به جای صدور حکم، مخاطب را به همدلی دعوت می‌کنند؛ دعوتی که امروز بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز داریم. یکی از مهم‌ترین نقاط قوت نمایش، شخصیت‌پردازی دو زن از دو نسل متفاوت است. شخصیت‌هایی که در ظاهر فاصله‌ای بسیار با یکدیگر دارند، اما هرچه روایت پیش می‌رود، شباهت‌های عاطفی آنها آشکارتر می‌شود. دیالوگ‌های میان «ماهی» و «رها» به تدریج از گفت‌وگویی میان دو شخصیت فراتر می‌رود و به گفت‌وگوی دو نسل تبدیل می‌شود؛ گفت‌وگویی که نه با فریاد، بلکه با سکوت‌ها، مکث‌ها و اعتراف‌های تلخ شکل می‌گیرد.  در این میان، بازی ژاله صامتی یکی از ستون‌های اصلی موفقیت نمایش است. او با تجربه و تسلط مثال‌زدنی، شخصیتی را خلق می‌کند که نه قربانی صرف است و نه قهرمانی دست‌نیافتنی.صامتی با استفاده از حداقل اغراق، رنج‌های انباشته زنی از نسل دهه پنجاه را در نگاه، سکوت و لحن بیان می‌کند. قدرت بازی او در این است که احساسات را به مخاطب تحمیل نمی‌کند، بلکه اجازه می‌دهد تماشاگر آن را کشف کند. بسیاری از لحظات تأثیرگذار نمایش، بیش از آنکه حاصل دیالوگ باشند، محصول بازی کنترل‌شده و دقیق او هستند. در مقابل، نیاز سنجری نیز توانسته است نماینده‌ای باورپذیر از نسل جوان امروز باشد؛ نسلی که خستگی‌اش پیش از دویدن آغاز شده است. تقابل بازی او با صامتی، نه یک رقابت بازیگری، بلکه تکمیل‌کننده دو جهان متفاوت است؛ جهانی که در نهایت به نقطه‌ای مشترک می‌رسند. از منظر نگارش نیز «ماهی رها» قابل تأمل است. حضور مهدی غلامحیدری در میان نویسندگان نمایش، بی‌تردید بر کیفیت روایت اثر تأثیر گذاشته است. غلامحیدری که سال‌ها در عرصه روزنامه‌نگاری فعالیت کرده، به‌خوبی با نبض مسائل اجتماعی و دغدغه‌های نسل‌های مختلف آشناست. این پیشینه باعث شده متن نمایش، با برخورداری از زبان ادبی، از واقعیت‌های اجتماعی فاصله نگیرد. نویسنده به جای خلق موقعیت‌های مصنوعی، از دل تجربه‌های زیسته و مسائل ملموس جامعه، روایت خود را شکل داده است؛ روایتی که مخاطب به آسانی با آن ارتباط برقرار می‌کند.ویژگی مهم دیگر متن، پرهیز از دوگانه‌سازی‌های ساده‌انگارانه است. در «ماهی رها» نه نسل گذشته کاملاً مقصر معرفی می‌شود و نه نسل امروز قربانی مطلق. نمایش می‌پذیرد که هر نسل، محصول شرایط تاریخی و اجتماعی زمانه خود است و نمی‌توان تجربه‌های متفاوت را با یک معیار سنجید. همین نگاه منصفانه، اثر را از بسیاری از آثار اجتماعی سال‌های اخیر متمایز می‌کند. البته نمایش در برخی بخش‌ها می‌توانست از ایجاز بیشتری بهره ببرد. گاه برخی دیالوگ‌ها بیش از اندازه به بیان مستقیم مفاهیم اجتماعی نزدیک می‌شوند و فرصت کشف را از مخاطب می‌گیرند. در بعضی صحنه‌ها، ریتم روایت اندکی افت می‌کند و تمرکز دراماتیک کاهش می‌یابد. با این حال، این کاستی‌ها در برابر انسجام کلی اثر و تأثیر عاطفی آن چندان تعیین‌کننده نیستند. «ماهی رها» در نهایت نه مرثیه‌ای برای گذشته است و نه بیانیه‌ای درباره آینده. این نمایش تلاشی است برای فهم‌اکنون؛ اکنونی که در آن دو نسل، هر دو زخمی‌اند، هر دو حسرت‌هایی بر دوش دارند و هر دو بیش از آنکه به قضاوت نیاز داشته باشند، محتاج شنیده شدن هستند.  «ماهی رها» از آن دست نمایش‌هایی است که ارزشش تنها در روایت یک داستان نیست، بلکه در ایجاد گفت‌وگویی است که جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز دارد؛ گفت‌وگویی که زبانش نه سرزنش، بلکه همدلی است./ ایرانt.me/donyayecinema

دنیای سینما:یکی از ماندگارترین سکانس‌های تاریخ سینمای ایرانفیلم سینمایی «دونده» ساخته‌ی ماندگارِ «امیر نادری» یکی از بزرگترین آثار تاریخ سینمای ایران است.t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:🎙محسن چاوشی‌t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:از «سیاستِ تنبیهی» تا «هوشِ راهبردی»: چرا سینمای ما در تله‌ی برچسب‌زنی گرفتار است؟پرهام دلدارسینما، در ذاتِ خود، هنرِ ترکیب است؛ ترکیبِ تصویر، صدا، قصه و مهم‌تر از همه، «اندیشه». اما آنچه امروز در محافلِ به‌اصطلاح سینمایی و جمع‌هایِ دغدغه‌مندِ ما مشاهده می‌شود، نه یک «سینمایِ اندیشه‌ورز»، بلکه یک «دادگستریِ تقلیل‌گرا» است. ما به‌جایِ آنکه «معمارِ راهکار» باشیم، به «بازجویِ عقاید» تبدیل شده‌ایم.●آسیب‌شناسیِ یک «تنبلیِ مفرطِ فکری»وقتی در یک جمعِ تخصصی، به محضِ شنیدنِ یک نظرِ متفاوت، واژگانی چون «خائن»، «سربازِ دشمن» یا «نفوذی» بر زبان می‌آید، در واقع ما شاهدِ یک «فرارِ تاکتیکی» از تفکر هستیم. برچسب زدن، کوتاه‌ترین مسیر برای پایان دادن به یک چالشِ ذهنی است. برایِ کسی که دانشِ کافی برایِ تحلیلِ یک پدیده‌یِ پیچیده‌یِ صنعتی یا سیاسی را ندارد، برچسب زدن یک پناهگاهِ امن است؛ راهی است که با آن، بدونِ نیاز به مطالعه، استدلال یا ارائه راهکار، خود را در موضعِ حق و طرفِ مقابل را «حذف‌شده» قرار دهد. این رفتار، دقیقاً کپیِ ضعیفی از «سیاستِ تنبیهیِ» رایج در جوامعِِ ناکارآمد است: پاک کردنِ صورت‌مسئله به جایِ حلِ آن.●بزرگمهر در برابر هیاهوخرد ایرانی در برابر هر چالشی به هیاهو پناه نمی‌برد. وقتی شطرنج به دربار ایران فرستاده شد تا نشانه‌ای از برتری فکری هند باشد، پاسخ ایران این نبود که فرستنده را تحقیر کند یا نیت او را زیر سؤال ببرد. بزرگمهر وارد زمین بازی شد و پاسخ را با یک بازی تازه دادتخته‌نردتخته‌نرد فقط یک سرگرمی نبود. پاسخی بود به یک ادعا. شطرنج، میدان محاسبه و پیش‌بینی بود و تخته‌نرد، ترکیبی از اندیشه، احتمال، تصمیم و جسارت. بزرگمهر با ساختن بازی‌ای تازه نشان داد که می‌توان قواعد میدان را فهمید، از آن عبور کرد و میدان تازه‌ای برای سنجش هوش ساختاین تفاوت میان ذهن خلاق و ذهن هیاهوگر است. ذهن هیاهوگر وقتی با چالش روبه‌رو می‌شود، فریاد می‌زند، برچسب می‌زند و رقیب را حذف می‌کند. اما ذهن قدرتمند، پاسخ را در سطح همان چالش تکرار نمی‌کند؛ قواعد بازی را تغییر می‌دهدتخته‌نرد، در این روایت، نماد یک پاسخ تمدنی است. یعنی به جای آنکه در زمین حریف بازی کنیم، زمین تازه‌ای طراحی کنیم که توانایی‌های واقعی ما را آشکار کند. برتری در اینجا با صدای بلندتر به دست نمی‌آید؛ با ساختن چیزی به دست می‌آید که پیش از آن وجود نداشته استهنر سیاسی نیز همین است. قرار نیست هنرمند صرفاً خشم خود را بلندتر فریاد بزند یا مخالف خود را با چند برچسب از میدان بیرون کند. هنرمند باید بتواند از دل بحران، فرم تازه‌ای بسازد؛ از دل تهدید، امکان تازه‌ای بیرون بکشد و با خلاقیت، قواعد بازی را به نفع اندیشه تغییر دهدشطرنج را می‌توان تقلید کرد  اما تخته‌نرد را باید ساختو این، تفاوت میان واکنش نشان دادن و تاریخ‌سازی است.●تله‌یِ کارِ فردی و توهمِ کارِ گروهیبیماریِ مزمنِ سینمایِ ما «فردگراییِ بیمارگونه» است. ما عادت کرده‌ایم که هر کدام «جزیره‌ای باشیم که به خشکیِ دیگری فکر نمی‌کند». وقتی ناتوانیِ ما در کارِ گروهی (که لازمه‌یِ سینماست) با «سیاست‌زدگی» ترکیب می‌شود، نتیجه‌اش همین چیزی است که امروز می‌بینیم: گروه‌هایی که قرار بود محفلِ هم‌افزاییِ تخصصی باشند، به کافه‌هایی برایِ تخلیه‌یِ خشم تبدیل شده‌اند. این ناتوانی در هم‌افزایی، نشان‌دهنده‌یِ یک شکستِ بزرگتر در تربیتِ نیرویِ انسانیِ صنعتِ سینماست.●دعوت به یک بازنگریِِ بنیادینوقتِ آن رسیده است که از این «تئاترِ پوچِ برچسب‌ها» بیرون بیاییم. کسی که به هم‌وطنِ خود انگِ خیانت می‌زند، در واقع دارد اعتراف می‌کند که «من برایِ پیروزی در این گفتگو، استدلالِ کافی ندارم». سینماگرِ ترازِ اول، کسی نیست که در میادینِ مجازی با ادبیات دادگستری سینه سپر می‌کند؛ سینماگرِ ترازِ اول، کسی است که «چگونه فکر کردن» را به «چه چیزی فکر کردن» ترجیح می‌دهد.بیایید از این پس، جایگاهِ خود را با «میزانِ هوشِ راهبردی» و «توانِ حلِ مسئله» تعریف کنیم، نه با «شدتِ تندیِ کلام». اگر دغدغه‌یِ ایران را داریم، راهش ایستادن در سنگرِ «خرد» است، نه سنگرِ «هیاهو». ایران، بیش از آنکه به سربازانِ پیاده‌نظامِ فحاشی در فضایِ رسانه‌ای نیاز داشته باشد، به معمارانی نیاز دارد که بتوانند برایِ چالش‌هایِِ این سرزمین، «بازی‌هایِِ هوشمندانه» طراحی کنند.t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:💢نمایش نسخه‌های مرمت‌شده فیلم‌های «سفر» و «سلندر» در موزه سینمای ایران🔸در ادامه برنامه «کلاسیک‌های کانون» کانون کارگردانان سینمای ایران و با همکاری موزه سینما، نسخه‌های مرمت‌شده دو فیلم «سفر» (محصول ۱۳۵۱) به کارگردانی بهرام بیضایی و «سلندر» (محصول ۱۳۵۹) به کارگردانی واروژ کریم‌مسیحی روز شنبه ۱۷ مرداد در موزه سینمای ایران به نمایش گذاشته می‌شود.🔸این برنامه  ساعت ۱۷  در موزه سینمای ایران  برگزار می شود  و ورود برای عموم علاقه‌مندان آزاد است.🔸طراحی پوستر این برنامه را بهزاد خورشیدی بر عهده داشته است.t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:فیلمِ کوتاه با عنوانِ "هزار کلمه" (A Thousand Words)به کارگردانیِ "تِد_چانگ" (Ted_Chung)فیلمسازِ چینی و محصولِ سالِ 2008 کشورِ آمریکا، این فیلمِ کوتاهِ عاشقانه و زیبا، برنده یِ جایزه یِ بهترین فیلمِ کوتاهِ داستانی از جشنواره یِ "Vimeo" است. #فیلم_کوتاهhttps://t.me/donyayecinemadonyayecinema.ir

دنیای سینما:دیلمانسامان صمیمیt.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:🏴 فرارسیدن اربعین حسینی را تسلیت می گوییمdonyayecinema.irhttp//donyayecinema.ir

دنیای سینما:استاپ‌موشنی از رمان «پیرمرد و دریا» شاهکار "ارنست همینگوی"در کمتر از چهار دقیقه.t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:درباره‌ی فراخوان سینماحقیقت بیستم؛از ضرورت روایت رویدادها تا دغدغه ارتقای زبان سینما، تربیت نسل تازه فیلمسازان و تقویت فضای گفت‌وگوعلیرضا سعیدی کیاسریبیستمین فراخوان جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» را باید یکی از صریح‌ترین و هدفمندترین اسناد سیاست‌گذاری این رویداد در سال‌های اخیر دانست. فراخوان امسال، با الهام از تحولات و رخدادهای ماه‌های گذشته، تلاش کرده است نسبت سینمای مستند را با مفهوم مسئولیت اجتماعی بازتعریف کند و از مستندساز بخواهد که در بزنگاه‌های تاریخی، صرفاً ثبت‌کننده واقعیت نباشد، بلکه به تحلیل و روایت نیز بپردازد.این رویکرد، با توجه به تجربه جنگ و تهدیدهای خارجی علیه کشور، کاملاً قابل درک است. تاریخ سینمای مستند ایران نیز نشان داده که در مقاطع حساس، مستندسازان همواره در کنار ثبت تاریخ ایستاده‌اند. از همین منظر، اختصاص بخشی مستقل به روایت رویدادهای شکل گرفته از اسفند ۱۴۰۴ تا به امروز تصمیمی متناسب با شرایط خاص کشور ارزیابی می‌شود.اما آنچه می‌تواند محل گفت‌وگوی کارشناسان سینمای مستند باشد، نه اصل پرداختن به این موضوعات، بلکه نحوه تحقق آن در فرآیند انتخاب آثار است. تجربه دوره‌های گذشته سینماحقیقت نشان داده تلاش می‌کند رویکردش تنوع نگاه‌ها و حضور طیف‌های مختلف مستندسازان با زبان‌ها و شیوه‌های متفاوت روایت باشد. اما آیا در عمل توانسته کنار آثار تاریخی، اجتماعی، محیط‌زیستی، مردم‌نگار و پرتره، تصویری جامع از جریان مستندسازی ایران ارائه کند؟. این چالشی است که موافقان و مخالفان خاص و همیشگی خودش را دارد.خوشبختانه متن فراخوان دوره‌ی بیستم سینما حقیقت از نگاه خلاق، زیبایی‌شناسی سینمایی، جستار، پرتره و عبور از گزارش‌گری صرف سخن می‌گوید. همچنین بیانگر این است که سیاست‌گذاران جشنواره، حداقل روی کاغذ، دغدغه ارتقای زبان سینمای مستند را دارند و نمی‌خواهند تولیدات این دوره، تنها به بازتاب اخبار یا صرفا ثبت تصویری وقایع تقلیل پیدا کند.از سوی دیگر، ایجاد بخش مستقل فیلم‌های دانشجویی و استمرار رویدادهای پژوهشی و آموزشی، از نقاط قوت فراخوان امسال است؛ زیرا آینده سینمای مستند بیش از هر چیز به تربیت نسل تازه فیلمسازان و تقویت فضای گفت‌وگو وابسته است.با این حال، اکنون مهم‌ترین مسئولیت بر عهده هیئت انتخاب و داوران جشنواره است. اگر تنوع نگاه‌ها در آثار پذیرفته‌شده حفظ شود و فیلم‌هایی با روایت‌های متفاوت اما دلسوزانه نیز فرصت دیده‌شدن پیدا کنند، فراخوان بیستم می‌تواند آغاز فصل تازه‌ای در تاریخ سینماحقیقت باشد. اما اگر دایره انتخاب صرفاً به یک الگوی روایی محدود شود، بخشی از ظرفیت بزرگ سینمای مستند ایران نادیده خواهد ماند.کوتاه سخن ابنکه سینماحقیقت در بیستمین سال حیات خود، بیش از هر زمان دیگری این فرصت را دارد که ثابت کند روایت نبرد، مقاومت و هویت ملی، زمانی ماندگار و اثرگذار خواهد بود که در کنار تعهد، از آزادی خلاقه، تنوع روایت و کیفیت سینمایی نیز بهره‌مند باشد؛ همان ویژگی‌هایی که طی دو دهه گذشته، اعتبار این جشنواره را در میان مستندسازان ایران و جهان شکل داده است.t.me/donyayecinema

دنیای سینما:💢فریدزاده در معارفه مدیران جدید سازمان سینمایی:🔹«اعتمادسازی» یکی از مهمترین ابزارها برای جلب «مخاطب» و «هنرمند» است​ ​📌متن کامل در لینک زیرcinemaorg.ir/fa/news/6682%F0%9F%93%8C%D9%… گزارش تصویریcinemaorg.ir/fa/album/226https://t.me/don… سینما:💢فریدزاده در معارفه مدیران جدید سازمان سینمایی:🔹«اعتمادسازی» یکی از مهمترین ابزارها برای جلب «مخاطب» و «هنرمند» است​ ​📌متن کامل در لینک زیرcinemaorg.ir/fa/news/6682%F0%9F%93%8C%D9%… گزارش تصویریcinemaorg.ir/fa/album/226https://t.me/don…

دنیای سینما:مروری فشرده بر زندگی و آثار اکبر عبدی ، کاری از دویچه وله t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:🔻آغاز رویدادهای بیست‌ویکمین جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران–مبارک در موزه هنرهای معاصر تهران🔸️مراسم آغاز فعالیت‌های بیست‌ویکمین جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران–مبارک، روز جمعه ۱۶ مردادماه ۱۴۰۵، در سینماتک موزه هنرهای معاصر تهران برگزار می‌شود.🔸️این مراسم، سرآغاز مجموعه رویدادهای بیست‌ویکمین دوره جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران–مبارک است که با سخنرانی مجازی پیتر شومان، هنرمند برجسته تئاتر عروسکی و بنیان‌گذار «گروه نان و عروسک»، جان بل، مورخ تئاتر عروسکی و مدرس دانشگاه و سخنرانی حمیدرضا اردلان، پژوهشگر تئاتر، موسیقی و مدرس دانشگاه برگزار می‌شود.🔸️همچنین در این مراسم، از پوستر رسمی این دوره از جشنواره با طراحی فرزاد ادیبی رونمایی خواهد شد.🔸️بیست‌ویکمین جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران–مبارک، به دبیری پوپک عظیم‌پور تبریزی، مهرماه ۱۴۰۵ در تهران برگزار می‌شود.t.me/donyayecinema

دنیای سینما:🔹مریم همتیان بازیگر جوان سینما و تئاتر، پس از دو سال مبارزه با بیماری سرطان در سی و سه سالگی درگذشت.طلاقم بده، گیج گاه، فصل آلوچه‌های سبز، بالاتر از سیاهی، خارپشت، از جمله فیلم‌های این بازیگر فقید است.همتیان با فیلم "مرد خاموش" به کارگردانی احمد بهرامی در سال ۱۴۰۳ در جشنواره شانگهای حضور یافت.تسلیت به جامعه هنری و سینمایی کشورt.me/donyayecinema

دنیای سینما:فضاهای مجازی، فرصت مطالبه گری یا بستری برای قضاوت‌های های شتابزده؟سیدداود موسوی منش، مدرس دانشگاهفضای مجازی، در کنار ایجاد فرصت نقد و مطالبه‌گری، می‌تواند به بستری برای انتشار اخبار تأییدنشده و قضاوت‌های شتاب‌زده تبدیل شود؛ از همین‌رو، شفافیت، مسئولیت‌پذیری و نقد منصفانه، لازمه حفظ اعتماد عمومی است. فضای مجازی در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین میدان‌های شکل‌گیری افکار عمومی تبدیل شده است؛ فضایی که می‌تواند هم فرصت بزرگی برای ارتباط مستقیم مردم با مسئولان، بیان مطالبات و اصلاح فرآیندها باشد و هم در صورت نبود چارچوب‌های اخلاقی و حرفه‌ای، به بستری برای انتشار اخبار تأییدنشده، قضاوت‌های عجولانه و تخریب سرمایه‌های مدیریتی تبدیل شود.در این میان، مجموعه‌هایی که ارتباط مستقیمی با زندگی روزمره مردم دارند، بیش از سایر دستگاه‌ها در معرض توجه و گاه انتقاد قرار می‌گیرند.فارغ از اینکه هر ادعا تا چه اندازه صحت داشته باشد، یک اصل مهم وجود دارد: هرگونه اتهام یا انتقاد نسبت به مدیران و مجموعه‌ها باید بر پایه اطلاعات دقیق، مستندات روشن و مسیرهای قانونی مطرح شود.مرز میان نقد سازنده و تخریبوجود نقد نسبت به عملکرد مدیران، نه‌تنها موضوعی طبیعی بلکه لازمه پویایی هر نظام مدیریتی است. هیچ مدیریتی بدون نقد نمی‌تواند مسیر رشد و اصلاح را طی کند. پرسشگری بخشی از وظایف رسانه‌ها و جامعه مدنی است.اما تفاوت مهمی میان «نقد» و «تخریب» وجود دارد. نقد زمانی سازنده است که هدف آن اصلاح، ارائه راهکار و کمک به بهبود شرایط باشد؛ اما زمانی که مطالب بدون سند، با ادبیات اتهامی، حملات شخصی یا انتشار اطلاعات ناقص همراه شود، دیگر نمی‌توان آن را در چارچوب مطالبه‌گری تعریف کرد.تخریب مدیران، علاوه بر آسیب به اعتبار اشخاص، می‌تواند اعتماد عمومی نسبت به مجموعه‌های خدمت‌رسان را نیز تحت تأثیر قرار دهد.آیا هر انتقادی نشانه ضعف مدیریت است؟یکی از خطاهای رایج در فضای رسانه‌ای این است که گاهی هر انتقاد را نشانه ناکارآمدی تلقی می‌کنیم و در مقابل، هر دفاعی را تلاش برای پنهان‌کاری می‌دانیم. در حالی که واقعیت مدیریتی پیچیده‌تر از این دوگانه است.یک مدیریت موفق نیز ممکن است با انتقاد مواجه شود و یک مدیر باید بتواند ضمن پذیرش نقدهای منطقی، پاسخ روشن و مستدل ارائه کند. از سوی دیگر، منتقدان نیز باید میان نقد عملکرد و زیر سؤال بردن شخصیت افراد تفاوت قائل شوند.نقش شفافیت در مدیریت افکار عمومییکی از مهم‌ترین ابزارها برای کاهش حواشی و جلوگیری از شکل‌گیری شایعات، شفافیت است. مدیران مجموعه‌های عمومی باید تلاش کنند ارتباط خود با مردم و رسانه‌ها را تقویت کنند و اطلاعات درست را در اختیار جامعه قرار دهند.ارائه گزارش عملکرد، تبیین تصمیمات مهم، پاسخ به پرسش رسانه‌ها و ایجاد مسیرهای مشخص برای دریافت انتقادات، می‌تواند فضای سوءبرداشت را کاهش دهد.البته شفافیت به معنای پاسخ دادن به هر ادعای بدون پشتوانه در فضای مجازی نیست؛ بلکه به معنای ایجاد یک مرجع معتبر برای اطلاع‌رسانی و جلوگیری از شکل‌گیری روایت‌های غیررسمی و گاه نادرست است.ضرورت بررسی منصفانه ادعاهادر کنار مسئولیت مدیران برای پاسخگویی، رسانه‌ها و فعالان فضای مجازی نیز وظیفه مهمی بر عهده دارند. انتشار هر خبر یا ادعا، به‌ویژه درباره مدیران، نیازمند بررسی دقیق است.اتهاماتی که بدون بررسی و سند منتشر می‌شوند، ممکن است پیش از مشخص شدن حقیقت، آسیب اجتماعی و مدیریتی ایجاد کنند. از سوی دیگر، اگر انتقادی واقعی وجود دارد، بهترین راه، طرح آن همراه با مستندات و فراهم کردن فرصت پاسخگویی برای طرف مقابل است.رسانه حرفه‌ای تنها به دنبال انتشار یک ادعا نیست؛ بلکه به دنبال کشف حقیقت و ایجاد گفت‌وگویی عادلانه میان طرفین است.دلایل احتمالی شکل‌گیری موج‌های تخریبی در فضای مجازیدر تحلیل پدیده حملات رسانه‌ای علیه مدیران، عوامل مختلفی می‌تواند نقش داشته باشد:* اختلاف دیدگاه‌های مدیریتی و سازمانی: تغییرات مدیریتی معمولاً موافقان و مخالفانی ایجاد می‌کند.* رقابت‌های فردی یا گروهی: گاهی فضای رسانه‌ای تحت تأثیر منافع یا اختلافات خارج از چارچوب کارشناسی قرار می‌گیرد.* ضعف اطلاع‌رسانی به‌موقع: نبود پاسخ سریع و شفاف می‌تواند زمینه رشد شایعات را فراهم کند.* ماهیت شبکه‌های اجتماعی: سرعت بالای انتشار محتوا باعث می‌شود مطالب تأییدنشده نیز به سرعت دیده شوند.مسیر درست برای عبور از حواشیراهکار عبور از این شرایط، نه سکوت کامل و نه واکنش‌های احساسی است؛ بلکه گفت‌وگوی منطقی، ارائه مستندات و حرکت در مسیر قانون است.مدیران باید با عملکرد شفاف و ارتباط مؤثر، اعتماد عمومی را تقویت کنند و منتقدان نیز باید نقدهای خود را بر پایه انصاف، سند و هدف اصلاحی مطرح کنند.t.me/donyayecinema