دِلنویس✍

چه دنیاییه همه‌مون داریم تو خودمون دو نفره زندگی می‌کنیمیکیمون استاد ظاهرسازیهکه هر روز وانمود می‌کنه حالش خوبهکه عادی رفتار کنه، عادی حرف بزنه، عادی زندگی کنهکه بلده حتی وسط خستگی‌هاش بخنده، حرف بزنه، جواب بده که نشون بده همه چی خوبه همه چی رو به راههولی اون یکی همیشه یه جایی ته وجودمون  نشستهبی‌صدا، بی‌حرکتفقط خسته‌ست، فقط پره،  فقط هستتا هیچکس نفهمه چه فشاری روشه.❤️‍🩹

داشتم فکر میکردم بعضی ‌هامون خیلی بی‌ رحمانه داریم یه درد هایی رو تحمل میکنیم ، درد هایی که خیلی بزرگ‌ تر از قد و قواره ماست ، هیچوقت حق انتخابی براشون نداشتیم ، زورشون خیلی بیشتر از لبخند هامونه ، درد هایی که هر بار از خودت میپرسی چرا من؟ و هر بار جوابی که هیچوقت پیداش نکردی غمگین و غمگین‌ ترت میکنه.❤️‍🩹‌.

ودراخر؛غلط است هرکه میگوید دل به دل راه دارد؛دل ما ز غصه خون شد دل او خبر ندارد.

بلاخره این روزا میگذره و میره ، یا مثلا میشه گفت این شور و شوق یا حس و حالی که داریم بلاخره تموم میشه و میفهميم كه هر شب تاریکی كه تو زندگيمون اومد ، گذشت ، اين حجم از علاقه ای كه توی سينه مون داره بی قراری ميكنه ، يه روز اروم ميشه ، ميفهميم كه اين همه دست و پا زدن و اين همه قصه سازی فقط واسه عذاب دادن خودمون بود ، اين همه ترس از دست دادن هم تموم ميشه و ميفهميم که هر كسی مناسبمون باشه ميمونه و هر كسی نباشه هر چقدر هم خوب باشه حذف ميشه ‌، همه چی ميگذره و تموم ميشه ، بعد ميفهميم چيزي كه ما رو نگه داشته بود ، همون یک جمله " يک درصد ممكنه بشه " بود ‌، چون هم اونقدر اون یک بزرگ بود كه بهش درصد بدن و هم اون "بشه" اونقدر شيرين بود كه آدم براش ادامه بده ، چيزی كه ما رو وصل كرده بود به اين زندگي ، نه عشق و علاقه بود ، نه ترس بود ، نه پول بود ، اميد بود كه ما رو نگه داشته بود ‌، اميد بود.💜🗯

من و تو در کنار هم به قدری زیباییم که گاهی دلم میخواهد مثل دیگران از دور خودمان را ببینم ..😍💋‍‌

به جای دوستت دارمای تکراریاینو بهش بگو :تو هرروز برام امن تر میشیهرروز بیشتر دوست دارم کنارم باشیهربار بهم ثابت شهتو همون انتخاب درست قلبمی نفسم

دارم فکر میکنم یه روزی تو یه سال نه چندان دور ، میشینیم به تماشای این روزا و شبایی که مثل برق و باد گذشت. به روزایی که قضاوت کردیم دروغ گفتیم تهمت زدیم دل شکوندیم حتی به شب هایی که بخشیدیم محبت کردیم شکستیم موندیم رسیدیم و دوباره بلند شدیم. دارم فکر میکنم یه روز میشینیم زیر همون آسمون ، کنار همین زندگی ، به تماشای روزا و شبایی که هر لحظه‌ش ارزش شکستن و دلخوری هارو نداشت. هر روزش تاب تحمل اون همه بی مهری و اضطراب و نداشت. دارم فکر میکنم یه روز به داشته هایی که قدر ندونستیم و به راحتی از دستش دادیم غبطه میخوریم.🩶

میگن :عشق که به گریه رسیده باشه هیچوقت دروغ نبوده....من برای تو خیلی گریه کردم(:

دیدی وقتی یه شیشه میشکنه لبش تیز میشه و هیچ جوره نمیتونی تیکه هاشو به هم بچسبونی قلبم همینه وقتی میشکنه نمیتونی مثل روز اول درستش کنی و اون آدمی که قلبش شکسته دیگه هیچوقت نمیتونه همون آدم سابق بشه چونکه یه عضو مهم بدنش خورد شده و بدجور زخم دیده پس انتظار نداشته باش از آدمی که با چشمای باز دلشو شکوندی با چشمای بسته باهات خوب بمونه ، تو اگه یک بار قلب کسی رو بشکونی و به راحتی از کنارش رد بشی این قلب شکستن برات تبدیل به عادت میشه و مثل آب خوردن هی میشکونی قلبارو و اصلا هیچی از عذاب وجدان حالیت نیست و انگار نه انگار یکیو بدجور داغون کردی پس هیچوقت نذار شکستن قلب بقیه برات عادت بشه اون موقعست که به خودت میای و میبینی همه ازت فاصله گرفتن و کسی رو جز خودت نداری.🥀🚶🏿‍♂.

من هیچوقت دختری رو که بخاطر افتادن یه قاشق روی زمین سه ساعت گریه میکنه رو قضاوت نمیکنم چون هردومون میدونیم ماجرا اصلا فقط یه قاشق نبوده.

کاش می شد....

مرگت یه روز عادی میرسه، وسط برنامه‌هایی که هنوز تموم نکردی و دنیا بدون تو راه خودش رو ادامه میده، پس کمی زندگی کن.

شد شد، نشد بیا اینجا با هم سیگار بکشیم غصه‌اش رو بخوریم.

آدما خیلی دیر میرسن؛ دیر میفهمن، دیر پشیمون میشن، دیر معذرت‌خواهی می‌کنن، دقیقا وقتی از چشمت افتادن و دیگه هیچوقت بهشون حسی پیدا نمی‌کنی.

آخرش به ما خانوم‌های خوشگل چی رسید؟ فقط کم خونی، مردان بی‌لیاقت، قلب‌های شکسته، لاو بامب‌های منطقی اما گذرا.

یه بزرگی می‌گفت:آدمارو وقتی هیچ سودی از تو نمی‌برنبشناس!اونجاست که میشن؛ خود واقعیشون...

من از آدم‌هایی که همیشه مطمعنن حق با خودشونه متنفرم، باید بگم آدمی که حتی یک درصد احتمال اشتباه بودن به خودش نمیده عملا دیگه دنبال فهمیدن نیست، بلکه فقط دنبال سجده بر جهل خودش است.

دوستان نه من و نه شما هیچکدوممون مقصر نیستیم، اصلا خیلی چیزهایی بوده که انتخاب ما نبودن، اما تقاصش رو با جان و روح و روانمون دادیم.

سعی کردم ساعت خوابم رو درست کنم ولی دیدم دنیا فقط ۱۱ تا ۵ صبح بی سر و صدا و آرومه.