#خطاهای_رایج در کاربست CBT❌ خطای ۴۹: ناتوانی در برقراری ارتباط درمانی مؤثر با مراجعگاهی درمانگر آنقدر بر ساختار، فرمولبندی و تکنیکهای CBT تمرکز میکند که رابطهی درمانی (Therapeutic Relationship) به حاشیه میرود.بهعنوان مثال، مراجع دربارهی موضوعی حساس صحبت میکند و درمانگر بلافاصله میگوید:«این فکر شما یک تحریف شناختی است. بیایید شواهد موافق و مخالفش را بررسی کنیم.»ممکن است تکنیک درست باشد، اما اگر مراجع احساس کند درمانگر او را نمیشنود یا تجربهاش را درک نمیکند، احتمال مشارکت مؤثر کاهش مییابد.✅ رویکرد درست:قبل از ورود به تکنیک، مطمئن شوید که ارتباط و همکاری درمانی شکل گرفته است.به نشانههای مراجع توجه کنید:- آیا با شما احساس راحتی میکند؟- آیا میتواند مخالفت خود را بیان کند؟- آیا احساس میکند قضاوت نمیشود؟- آیا متوجه است چرا این مداخله را انجام میدهید؟- آیا با هدف و روش درمان موافق است؟- آیا در جلسه مشارکت میکند یا صرفاً پاسخ میدهد؟گاهی یک سؤال ساده بسیار مهم است:> «روند جلسه و شیوهای که داریم پیش میرویم، برای شما چطور است؟»یا:> «آیا چیزی در صحبتهای من هست که باعث شده احساس کنید درست متوجه شما نشدهام؟»💡 نکتهی بالینی:رویکرد CBT فقط مجموعهای از تکنیکها نیست؛ تکنیکها در بستر رابطهی درمانی اجرا میشوند.اگر مراجع احساس کند درمانگر بیشتر به اجرای پروتکل اهمیت میدهد تا فهمیدن او، ممکن است حتی بهترین تکنیکها نیز اثر محدودی داشته باشند.بنابراین درمانگر باید مرتباً سه چیز را بررسی کند:- آیا مراجع را میفهمم؟- آیا مراجع احساس میکند فهمیده شده است؟- آیا دربارهی مسیر درمان با هم توافق داریم؟گاهی مشکل در اجرای تکنیک نیست؛ مشکل این است که رابطهی کافی برای اجرای آن تکنیک شکل نگرفته است.🔰 کانال «درمان شناختی-رفتاری»@CBTtoday