🔹Himanshu Sinha:ژاپن کاری را انجام داده که هیچ اقتصاد بزرگ دیگری موفق به انجام آن نشده است. نسبت د…
انتشار: 2026/08/15 15:49 UTCدریافت: 2026/08/15 17:55 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 17:55 UTC
🔹Himanshu Sinha:ژاپن کاری را انجام داده که هیچ اقتصاد بزرگ دیگری موفق به انجام آن نشده است. نسبت دین به تولید ناخالص داخلی (GDP) این کشور کاهش یافته است — از نقطه اوج ۲۲۹ درصد به ۲۰۴ درصد — آن هم بدون اینکه حتی یک دلار (یا ین) از بدهی خود را بازپرداخت کرده باشد. در واقع، بدهی این کشور طی این پنج سال ۱۱ درصد افزایش یافته است.این روش نامی دارد که بیشتر مردم هرگز نشنیدهاند: سرکوب مالی.ایده بسیار ساده است: نرخ بهره را پایینتر از نرخ تورم نگه دار. کل این سیاست همین است.به آنچه یک دولت به دست میآورد و آنچه میپردازد فکر کنید. دولت مالیات دریافت میکند. مالیات سهمی از تمام چیزهایی است که در کشور خریداری، فروخته و کسب میشود؛ بنابراین وقتی تورم قیمتها و دستمزدها را بالا میبرد، درآمدهای مالیاتی به طور خودکار افزایش مییابند. همان نرخهای مالیاتی، اما با ارقام بزرگتر.آنچه دولت میپردازد، سود بدهیهای قدیمی است. اگر بانک مرکزی نرخ بهره را پایین نگه دارد در حالی که تورم در حال تازاندن است، آن هزینه سرکوبشده تقریباً تغییری نمیکند.در نتیجه، درآمد دولت سال به سال بالا میرود در حالی که صورتحساب بدهیهایش ثابت میماند. اگر این شکاف را به اندازه کافی باز نگه دارید، این نسبت ناپایدار ناچار به کاهش است. بدون هیچگونه کاهش بودجه و بدون هیچ بازپرداختی. فقط زمان.ژاپن دقیقاً همین مسیر را پیش برد. در سال ۲۰۲۳، نرخ تورم ۳.۳ درصد بود و نرخ بهره ارزیابیشده بانک مرکزی ژاپن همچنان منفی — یعنی زیر صفر — بود. طی پنج سال، اقتصاد ژاپن بر حسب ین ۲۰ درصد رشد کرد، در حالی که بدهیها ۱۱ درصد افزایش یافت. این نسبت خود به خود پایین آمد.در این میان یک بازنده وجود دارد، و آن هم خارجیها نیستند. بازنده، پساندازکننده ژاپنی است که سپردهاش هیچ سودی دریافت نکرده، در حالی که قیمتها سالانه ۳ درصد افزایش یافته است. فاصله بین آنچه پساندازکنندگان باید به دست میآوردند و آنچه دریافت کردند، دقیقاً همان چیزی است که دولت برای خود نگه داشت؛ مالیاتی که هیچکس به آن رای نداده بود.اما حالا نکتة اصلی: این روش تنها زمانی کارساز است که شما طلبکاران خود را کنترل کنید.ژاپن این کنترل را دارد. بانک مرکزی ژاپن ۴۸ درصد از اوراق قرضه دولتی این کشور را در اختیار دارد؛ بانکها، شرکتهای بیمه و صندوقهای بازنشستگی ژاپنی نیز اکثر مابقی آن را دارند. خارجیها تنها مالک ۸ درصد آن هستند. وقتی توکیو نرخها را سرکوب میکند، موسسات مالی خودش بار این خسارت را به دوش میکشند و در بازار باقی میمانند.اما آمریکا نمیتواند چنین کاری کند. خارجیها مالک ۳۱ درصد از بدهیهای عمومی ایالات متحده — معادل ۹.۲ تریلیون دلار — هستند. وقتی واشنگتن در سالهای ۲۰۲۱-۲۰۲۲ اجازه داد تورم اوج بگیرد، این ترفند در آنجا هم شروع به کار کرد: بدهی از ۱۳۳ درصد GDP به ۱۱۹ درصد کاهش یافت. اما دارنده خارجی کاری را انجام داد که طلبکارانِ اسیر نمیتوانند انجام دهند. آنها اوراق را فروختند و برای ماندن، سود بیشتری طلب کردند. بازدهی اوراق ۱۰ ساله در اکتبر ۲۰۲۳ از ۵ درصد گذشت که بالاترین میزان از سال ۲۰۰۷ بود. نرخهای بالاتر بر روی هر اوراق قرضه جدید، تمام سودهای قبلی را از بین برد و هدف کلی را با شکست مواجه کرد. این نسبت اکنون به ۱۲۶ درصد بازگشته و در حال صعود است.بنابراین، تنها عددی که تعیین میکند چه کسی میتواند این بازی را اجرا کند، اصلاً نسبت بدهی به GDP نیست. بلکه خالص وضعیت سرمایهگذاری بینالمللی است — یعنی آنچه یک کشور در خارج از کشور مالک آن است منهای آنچه خارجیها از آن کشور مالکند. ژاپن: مثبت ۵۶۲ تریلیون ین (پسانداز چندین دهه). آمریکا: منفی ۲۱ تریلیون دلار. کشور اول به خودش بدهکار است؛ کشور دوم به تمام جهان بدهکار است.> دیدگاهها شخصی است. این متن توصیه سرمایهگذاری نیست.> https://x.com/i/status/2087908490815926491@BetweenDichotomies
پستهای تلگرام — بریدهها و برادهها
⭕️ «طرح مقابله با نفوذ سرویسهای اطلاعاتی یا دولتها یا نهادهای بیگانه در کشور» که امروز در مجلس تصویب شد انقدر در جزئیات پراشکال و پرآسیب و عجیب و بعضا مضحک است که مخاطب احساس میکند نویسنده آن را برای زدن لطمهای کاری به اعتبار مجلس یا مضحکه کردن مجلس و…این طرح احمقانه و خائنانه باعث فرار تمام استادان و دانشجویان نخبه ایرانی و خالی شدن مراکز تحقیقاتی و تشدید مهاجرت در همه رشته های پزشکی و مهندسی و علوم انسانی خواهد شد. دقیقا چیزی که دشمنان ایران از تحریم ها دنبالش هستند.👈 ۶ ماه تا ۲ سال زندان برای هرگونه همکاری علمی با دانشگاه ها، موسسات و سازمانهای خارجی که وزارت اطلاعات تایید نکند / انتخابhttps://x.com/i/status/2088926320369557506
⭕️ «طرح مقابله با نفوذ سرویسهای اطلاعاتی یا دولتها یا نهادهای بیگانه در کشور» که امروز در مجلس تصویب شد انقدر در جزئیات پراشکال و پرآسیب و عجیب و بعضا مضحک است که مخاطب احساس میکند نویسنده آن را برای زدن لطمهای کاری به اعتبار مجلس یا مضحکه کردن مجلس و تولید خشم در گروههای مرجع نوشته است. جرمانگاری شدید و امنیتیسازی افراطی و تفسیرپذیری که در این طرح شامل انواع فعالیت اندیشکدهای، دانشگاهی، هنری و رسانهای شده است میتواند شبیه چند موشک بالستیک اسراییل به ظرفیت حل مساله نهادهای عمومی و مدنی ایران عمل کند و درست در شرایطی که نیازمند تقویت همهٔ مولفههای قدرت ملی و همبستگی و امید بیشتر و کاهش شکافهاییم، موجب انزوا و تضعیف ایران و فعالسازی انواع شکافها شود و نارضایتی خلق کند. طرح به نام امنیت نوشته شده، ولی عملا خودش تهدید امنیت میشود. متن فوقالعاده ضعیف و پراشکال طرح نشانهٔ تلخی از ضعف حاد پشتوانهٔ کارشناسی و بیتوجهی به لوازم منافع و امنیت ملی است و شروعی بسیار بد و ضعیف برای مجلس پس از چند ماه تعطیلی.@jalaeipour
#اختصاصی_آوش هر آمریکایی متجاوز به ایران را بکشید یا تحویل دهید، ۵ میلیارد تومان پاداش میگیریدطرح جدید ارتش که توسط سرلشکر حاتمی فرمانده کل ارتش اعلام شد:پنج میلیارد تومان پاداش برای کسی که هر آمریکایی متجاوز به خاک و آب ایران عزیز را بکشد یا به واحدهای ارتش تسلیم کند.همینطور اگر هر زن ایرانی، یک آمریکایی متجاوز را بکشد یا دستگیر کند، مبلغ پاداش دو برابر یعنی ده میلیارد تومان خواهد بود./ آوش◽️ @Avash_media ◽️ avash.ir ◽️
ترکیب منابع خورشیدی و بادی بینظیر، هزینههای بسیار پایین تولید برق پاک، پروژههای گیگاواتی در حال اجرا و خط لوله سرمایهگذاری صدها میلیارد دلاری، این منطقه را به مقصدی استراتژیک برای سرمایهگذاران تبدیل کرده است.تصمیمات این دهه نهتنها آینده انرژی و اقتصاد کشورهای منطقه، بلکه بخشی از امنیت انرژی و مسیر کربنزدایی جهان را شکل خواهد داد.منابع اصلی: IEA: The Future of Electricity in the Middle East and North Africa (2025) Dii Desert Energy: MENA Energy Outlook 2026 DNV: Middle East and North Africa Energy Transition Outlook Mission Possible Partnership: Clean Industry Rising (2026)@Iran_Simorq
گزارش جامع: پتانسیلها و سرمایهگذاریهای انرژی در منطقه MENA(بر اساس جدیدترین گزارشهای معتبر بینالمللی ۲۰۲۵-۲۰۲۶)منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا (MENA) در نقطه عطف تاریخی قرار گرفته است. این منطقه که دههها ستون اصلی تأمین نفت و گاز جهان بوده، اکنون به یکی از مهمترین مراکز رشد تقاضای برق، توسعه انرژیهای تجدیدپذیر، هیدروژن سبز و سرمایهگذاریهای صنعت پاک تبدیل شده است. دادههای جدید نشان میدهد که MENA در حال ورود به فاز نمایی رشد پاک است و فرصتهای سرمایهگذاری عظیمی ایجاد کرده است.رشد انفجاری تقاضای برق طبق گزارش آژانس بینالمللی انرژی (IEA) با عنوان The Future of Electricity in the Middle East and North Africa (۲۰۲۵)، تقاضای برق منطقه از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴ سهبرابر شده و بیش از ۱۰۰۰ تراواتساعت افزایش یافته است. این منطقه پس از چین و هند، سومین عامل اصلی رشد تقاضای جهانی برق بوده است.تا سال ۲۰۳۵، تقاضا حدود ۵۰ درصد دیگر رشد خواهد کرد؛ معادل تقاضای فعلی آلمان و اسپانیا با هم. حدود ۴۰ درصد این رشد از دو نیاز حیاتی منطقه ناشی میشود: سرمایش (به دلیل افزایش دما با سرعتی بیش از دو برابر میانگین جهانی) و نمکزدایی آب. تولید آب شیرین تا ۲۰۳۵ سهبرابر میشود و تقریباً تمام ظرفیت جدید با فناوری اسمز معکوس برقی تأمین خواهد شد.وضعیت فعلی و چشمانداز تولید برق در حال حاضر بیش از ۹۰ درصد برق منطقه از گاز طبیعی (حدود ۷۰ درصد) و نفت (حدود ۲۰ درصد) تأمین میشود. با این حال، سیاستهای فعلی نشان میدهد:ظرفیت نیروگاههای گازی بیش از ۱۱۰ گیگاوات افزایش مییابد. سهم نفت در تولید برق به حدود ۵ درصد کاهش پیدا میکند. ظرفیت خورشیدی فتوولتائیک تا ۲۰۳۵ حدود ۱۰ برابر رشد میکند (افزایش نزدیک به ۲۰۰ گیگاوات) و سهم تجدیدپذیرها در تولید برق به حدود ۲۵ درصد میرسد. ظرفیت هستهای سهبرابر شده و به ۱۹ گیگاوات میرسد. سرمایهگذاری بخش برق در سال ۲۰۲۴ به ۴۴ میلیارد دلار رسید و پیشبینی میشود تا ۲۰۳۵ حدود ۵۰ درصد رشد کند. نزدیک به ۴۰ درصد این سرمایهگذاریها به شبکههای انتقال، کاهش تلفات و اتصالهای منطقهای اختصاص خواهد یافت.رشد سریع تجدیدپذیرها، هیدروژن و ذخیرهسازی گزارش MENA Energy Outlook 2026 از Dii Desert Energy تصویر دقیقتری از تحولات ارائه میدهد:ظرفیت عملیاتی تجدیدپذیر تا پایان ۲۰۲۵ به ۴۳٫۷ گیگاوات رسید (افزایش رکورد ۱۳٫۴ گیگاوات یا ۴۴ درصد فقط در یک سال). خورشیدی ۳۴٫۵ گیگاوات و باد ۷٫۴ گیگاوات سهم اصلی را دارند. خط لوله پروژهها به ۲۰۲ گیگاوات رسیده است (۳۸ گیگاوات در حال ساخت). این رقم تقریباً به اهداف ملی تجمعی ۲۰۳۰ (۲۳۵ گیگاوات) نزدیک شده و فاصله اجرایی را به تنها ۳۳ گیگاوات کاهش داده است. سناریوهای ۲۰۳۰: محافظهکارانه ۱۶۵ گیگاوات، متعادل (مطابق اهداف ملی) ۲۳۵ گیگاوات و «انقلاب سبز» ۲۹۰ گیگاوات. عربستان سعودی رکوردهای جهانی هزینه را شکسته است: خورشیدی حدود ۱٫۰۹ سنت دلار به ازای هر کیلوواتساعت و باد ۱٫۳۳ سنت. امارات با پروژههایی مانند پارک خورشیدی ۵٫۲ گیگاواتی همراه با ۱۹ گیگاواتساعت باتری، پیشرو در تولید برق پاک ۲۴ ساعته است.گزارش DNV نیز پیشبینی میکند ظرفیت خورشیدی و بادی منطقه تا ۲۰۴۰ حدود ۱۰ برابر و تولید آنها حدود ۱۴ برابر شود. تا ۲۰۶۰، تجدیدپذیرها میتوانند حدود ۸۷ درصد تولید برق را تأمین کنند.سرمایهگذاریهای عظیم در صنعت پاک گزارش Clean Industry Rising از Mission Possible Partnership (ژوئن ۲۰۲۶) نشان میدهد ۸۴ پروژه اعلامشده در MENA پتانسیل سرمایهگذاری ۶۴۲ میلیارد دلاری در سوختهای پاک، کود، فولاد و آلومینیوم دارند. این منطقه میزبان یکی از بزرگترین خطوط لوله جهانی صنعت پاک است.مصر: پیشرو از نظر تعداد پروژه (۲۵ پروژه، ۱۰۸٫۵ میلیارد دلار) عمدتاً در کریدور کانال سوئز. عمان: بزرگترین خط لوله از نظر ارزش (۱۹ پروژه، ۲۷۱ میلیارد دلار) و اولین تصمیم نهایی سرمایهگذاری در آمونیاک سبز دقم. عربستان سعودی: پروژه هیدروژن سبز نئوم (۱٫۲ میلیون تن آمونیاک پاک در سال) بهعنوان شاخصترین پروژه منطقه.فرصتها و چالشها فرصتهای اصلی شامل:آزادسازی نفت و گاز برای صادرات با جایگزینی آنها در بخش برق. تبدیل شدن به قطب صادرات هیدروژن سبز، آمونیاک و برق پاک به اروپا و آسیا. ایجاد مشاغل سبز و تنوع اقتصادی در چارچوب چشماندازهایی مانند ویژن ۲۰۳۰ عربستان و اهداف امارات.چالشهای اصلی نیز شامل نیاز به سرمایهگذاری سنگین در شبکهها و ذخیرهسازی، کاهش یارانههای سوخت فسیلی، ثبات مقرراتی و جذب سرمایه خصوصی در برخی کشورهاست.جمعبندی منطقه MENA دیگر فقط تأمینکننده هیدروکربن نیست؛ بلکه به سرعت در حال تبدیل شدن به یکی از رقابتیترین و کمهزینهترین قطبهای انرژی پاک جهان است.