‏⁧ طرح_سقاب⁩ برای بنزین و بی‌عرضگی دولت؛ طرحی با ریسک آشوب اجتماعی است.‏بر اساس ⁧ #گزارش_محرمانه⁩ د…

برای کمک به اگاهی گستری بیشتر در صورتی که محتوای کانال اندیشکده خرد را می پسندید، ضمن بازنشر محتوای آن ، دیگران به عضویت در این کانال در لینک زیر دعوت کنید.t.me/andishkadeye_kherad

‏بحث ⁧ #بنزین ⁩ داغ شده هم دولت توان پرداخت سوبسید بنزین را نداره هم اقتصادمعیشتی توان ⁧ #تورم ⁩ ناشی از از واقعی شدن قیمت بنزین را ندارد اینجا راهکار اساسی تغییر برخی استراتژی های شکسته خورده مانند حمایت کور از خودروسازداخلی است که سالهاست مال و‌جان مردم را بخاطرناکارامدی ‏گروگان گرفته . راه دیگر انقلاب در حمل و نقل عمومی است که استفاده از خودرو شخصی را از نظر اقتصادی ناموجه کند. و این مهم نیز به سرمایه گذاری خارجی نیاز دارد و این هم به ارامش و ثبات و پایان جنگ ‌تنش وابسته است .اگر از این زنجیره فرصت استفاده نشود همچنان اندر خم کوچه خواهیم ماند.t.me/andishkadeye_kherad

‏همزمان با فشارهای اقتصادی بالا و اعلام جنگ تمام عیار تحریم و فشار از سوی امریکا که نیازمند تمرکز بر حل مشکلاتی معیشتی است ، یک جریان مشکوک و قابل درگیری مجددا به بهانه مساله ⁧ #حجاب ⁩ درحال روایت سازی دروغ در فضای مجازی و تحریک برخی اقشار و مسوولین است تا ارامش جامعه را بر هم بزند‏همه نهادها و مقامات و افراد اثرگذار مراقب باشند مانند برخی تجربه های تلخ گذشته در زمین طراحی شده دشمن بازی نکرده و اولویت‌های حکمرانی را فراموش نکنند. روایت های ⁧ #فضای_مجازی ⁩ لزوما بازتاب واقعیات اجتماعی نیست و هر مساله و مشکل و دغدغه ای تدبیر خردمندانه می خواهد. ‏t.me/andishkadeye_kherad

بازخوانی آهنگ بسیار زیبای «رقص پروانه» از زنده یاد بانو رویاصفحه اینستاگرام:instagram.com/persianaivoice%DA%A9%D8%A7%… یوتیوب:youtube.com/@PersianAIVoice%F0%9F%86%94 @PersianAIVoice

شیخ حسن جهرمی می‌گوید: در سالی که گذارم به جندی‌شاپور افتاد، سخنی از محمد مهتاب شنیدم که تا گور بر من تازیانه می‌زند. دیدمش که زیر آفتاب تموز نشسته، نخ می‌ریسد و ترانه‌ زمزمه می‌کند. گفتم ای مرد خدا، مرا عاشقی بیاموز تا خدا را همچون عاشقان عبادت کنم. محمد مهتاب گفت: نخست بگو آیا هرگز خطی خوش، تو را مدهوش کرده است؟ گفتم: نه. گفت: هرگز شکفتن گلی در باغچۀ خانه‌ات تو را از غصه‌های بی‌شمار فارغ کرده است؟ گفتم: نه. گفت: هرگز صدایی خوش و دلربا، تو را به وجد آورده است؟ گفتم: نه. گفت: هرگز صورتی زیبا تو را چندان دگرگون کرده است که راه از چاه ندانی؟ گفتم: نه. گفت: هرگز زیر نم‌نم باران، آواز خوانده‌ای؟ گفتم: نه. گفت: هرگز به آسمان نگریسته‌ای به انتظار برف، تا آن را بر صورت خویش مالی و گرمای درون فرو نشانی؟ گفتم: نه. گفت: هرگز خندۀ کودکی نازنین، تو را به خلسۀ شوق برده است؟ گفتم: نه. گفت: هرگز غزلی یا بیتی یا سخنی فصیح، چندان تو را بی‌خود کرده است که اگر نشسته‌ای برخیزی و اگر ایستاده‌ای بنشینی؟ گفتم: نه. گفت: هرگز زلالی آب یا بلندی سرو یا نرمی گلبرگ یا کوشش مورچه‌ای، اشک شوق از دیدۀ تو سرازیر کرده است؟ گفتم: نه. گفت: هرگز شده است که بخندی چون دیگری خندان است و بگریی چون دیگری گریان است؟ گفتم: نه. گفت: هرگز بر سیبی یا اناری، بیش از زمانی که به خوردن آن صرف می‌کنی، چشم دوخته‌ای؟ گفتم: نه. گفت: هرگز عاشق کتابی یا نقشی یا نگاری یا آموزگاری شده‌ای؟ گفتم: نه. گفت: هرگز دست بر روی خویش کشیده‌ای و با چشم و گوش و ابروی خویش معاشقت کرده‌ای؟ گفتم: نه. گفت: از من دور شو ای ملعون که سنگ را عاشقی می‌توان آموخت، تو را نه. رضا باباییt.me/andishevaghalamadabi