مرا صدا کن... نه میان هیاهوی سنگستان، که کنارکارون، آنجا که نخلها با باد راز میگویند و نیلبک چوپ…
انتشار: 2026/08/15 06:02 UTCدریافت: 2026/08/17 17:50 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/17 17:50 UTC
مرا صدا کن... نه میان هیاهوی سنگستان، که کنارکارون، آنجا که نخلها با باد راز میگویند و نیلبک چوپانی غم هور را تا آسمان میبرد.مرا صدا کن چنانکه باران خاک تشنهی خوزستان را، چنانکه موج، ساحل اروند را، چنانکه پرواز عقاب، آسمان گرم جنوب را.نامم را آرام بگو، تا در رگهایم عطر خرما، شرجی عاشقانهی غروب و آواز پرندگان هور دوباره جان بگیرد.من فرزند جنوبم... اگر صدایم کردی، بگذار در لهجهی گرم نخلستان باشد، که هیچ آوازی برای دل من، شیرینتر از صدای جنوب نیست✍دریا_زکی زاده


