میان لحظهی تکبر و خودخواهی و لحظهی فروتنی و سرشکستگی در پیشگاه پروردگار چیزی نیست جز امر الهی:إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ (82) یس«شأن او، این است که چون (پیدایش) چیزی را اراده کند، فقط به آن میگوید: «موجود شو» و بیدرنگ موجود میشود.»