میترسم فراموشت کنم و تو منتطر باشی،ومیترسم منتظرت بمانم و تو فراموشم کرده باشی.

🚶🏻‍♀🥀

از او در من شبی ماند که هرگز صبح نخواهد شد.

والا من هرچی میگردم قیافه‌ای نمیبینم که تو بخوای برامون بگیری.

و در نهایت قدر بودن در نبودن ثابت میشه.

شاید در دنیای بعدی،جایی باشم که درخت ها بیشترند و آدم ها کمتر.

و دیگر هیچ چیز مثل قبل نشد؛نه ما،نه زندگی،نه ایران.