2️⃣2️⃣عامر بن محمد کُوّازیاو عبارت است از: عامر بن محمد بن مُتْقِمِر، ابونصر کُوّاز بصری. در بغداد…
انتشار: 2026/07/22 07:47 UTC
2️⃣2️⃣عامر بن محمد کُوّازیاو عبارت است از: عامر بن محمد بن مُتْقِمِر، ابونصر کُوّاز بصری. در بغداد و سامرا (سرّ مَن رأی) حدیث نقل کرد. از افرادى همچون کامل بن طُلحه و محمد بن بشر بن ابیبشر مُزَلَّق روایت کرد. محمد بن جعفر مَطیَری، احمد بن فضل بن خزیمه و عبدالله بن اسحاق بن خراسانی از او روایت کردهاند. او فردی مورد اعتماد و به عنوان شاهد عادل (در دادگاهها) پذیرفته شده بود. (۱) منسوب بودن او به اشاعره:حافظ ابن عساکر گفته است: «هنگامی که خداوند متعال، شیخ ابوالحسن اشعری را از بدعتهای معتزله که بر آن بود رهایی بخشید و به سوی آنچه موجب خشنودی او بود - یعنی نصرتدهی به اهل سنت و جماعت - هدایت کرد، امر او (مکتب اشعری) آشکار شد و کتابهایش پس از سال ۳۰۰ هجری منتشر گردید. ابوالحسن اشعری تا سال ۳۲۴ هجری در قید حیات بود. از جمله کسانی که نزد او تربیت یافتند و به محضرش رفتند و از او بهره بردند، فردی معروف به ابوالحسن باهلی است... و همچنین از کسانی که با او مصاحبت داشت، ابونصر کُوّازی در شیراز بود. او به دیدار ابوالحسن اشعری شتافت و بسیاری از کتابهایش را نزد او استنساخ کرد. از جمله آن کتابها، کتاب او (اشعری) در نقض (ردیه) بر جُبّائی در اصول [دین] بود که نزدیک به چهل جزء (جلد) را شامل میشد. من [ابن عساکر] خود از کتابی که کُوّازی از نسخه اصلی شیخ ابوالحسن اشعری در بصره استنساخ کرده بود، نسخهبرداری کردم.» (۲)