نکوهش و واخواهی (انتقاد و اعتراض) به عشق های ذلیلانه و التماسی در شعر ایرانی و خوانندگانتاریخ شعر ا…

نکوهش و واخواهی (انتقاد و اعتراض) به عشق های ذلیلانه و التماسی در شعر ایرانی و خوانندگانتاریخ شعر ایرانی و عشق را پژوهش های ژرف کردمو سرانجام دریافتم که بیشتر اشعار و آهنگ ها عشق بیهوده و ملتمسانه و رنج آور استاین بسیار بسیار بد استمیلیاردها آدم رنج های بزرگ کشیدندو تن و روان آن ها تباه شداین نادرستی از آنجا آغاز شد کهایرانیان مردمانی ساده دل و مهر جو بودندو هنگام دلبستگی خود را فروتن می داشتندسال ها به دنبال معشوق، شب و روز خود را در رنج می گذراندندو از همه بدتر الگوی عشق ایرانی یعنی لیلی و مجنون استکه این الگو زندگی ایرانیان را تاریک و گمراه کرده استچرا که این دو به همدیگر نمی رسند و می میرندنام عشق برابر شده با زجر کشیدن و مردندوری و غم و هجران و آشفتگی و دردخواری و رسوایی و بیچارگیو این روش قرن ها ادامه داشته استشاعران یکی پس از دیگری این بدبختی را سروده اندو خوانندگان این فاجعه را در خود پرورانده اندو آهنگ سازان آن را به موسیقای برنواخته اندبیشتر موسیقی را با حال بد و انرژی منفی ساخته اندهمه این ها از این عشق ذلیلانه استرفتم و لیست آهنگ های خوانندگان از صد سال پیش تا کنون را گردآوری کردمبیشتر آهنگ ها دارای این نام  هاست👇دلشکسته، فراق، غم، رسوایی، بردی از یادم،  زخم، ساز شکسته، سوز جدایی، گریه، تنهایی، نالان، بی وفایی، آشفته، سرگردان، انتظار، دلتنگی، بیداد، اسیر، بیگانه، پریشان، فریاد و ....به خوبی پیداست که این عشق چیست!شما بیندیشید که هر روز این آهنگ های ناله و دردآور را گوش می دهیدروان شما افسرده می شودهنگامی که دیوان حافظ را باز می کنیدنخستین شعر این است 👇که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل هامشکل ها، بله عشق مشکل استهمینجا همه چیز را گفتآن هم عشق از گونه ایرانیچرا خود را کوچک و پست می کنید در برابر آدمی که هم نوع شماست؟چرا و به چه دلیل این همه رنج می کشید؟این عشق نیست، این زبونی استاین عشق را باید به زباله دان انداختعشقی که برای تو رنج و ناکامی و بیچارگی و کوچکی و بردگی می آورد اهریمنی استاهریمن این چیزها را می خواهدرنج و خواری و ترس و تاریکی و غم و بدبختیعشق های یک سویه و ملتمسانه هیچ نیکی در آن ها نیستباباطاهر می گوید:چه خوش بی مهربانی هر دو سر بیکه یک سر مهربانی دردسر بیعشق آن است که ترا شاد و امیدوار و سرخوش کندترا بزرگ و آسوده و کامیاب کندهر چه جز این باشد، بیهوده استمردن بهتر از التماس کردن استگدایی عشق نکنیدمگر به زور می شود به کسی گفت که مرا دوست داشته باش؟!!!یک چیز ناهنجار و عجیبیستچندی پیش شخصی را دیدم که می گفت عاشق یک نفر شده استولی او نمی خواهد، می گفت اگر مرا نخواهد خودم را می کشمگفتم اگر تا این حد خود را خوار و بی مقدار کرده ای برای انسانی که چیز ویژه ای هم ندارد و چون توستاگر خود را هم بکشی هیچ اهمیتی نه برای او و نه برای دیگران دارداگر نمی خواهد، گدایی نکن و رها کنو چه بسا کسانی که عاشق خود را نادیده می گیرندو می روند با کسانی که با چرب زبانی و دروغ و ظاهرسازی آن ها را فریب می دهندو پشیمانی های بسیاری در زندگی می بینند زیراخواهی که جهان در کف اقبال تو باشدخواهان کسی باش که خواهان تو باشدعشق نور نیست، آتش است و سوزانندهبهتر است به دنبال شور باشید نه عشقآن هم در این زمانه ای که کسی به دنبال عشق نیست و آن را ارزشی نمی گذاردو نکته دیگر اینکه، دنیای امروز دنیای سرعت و انتخاب های بیشتر استامروز از یک نفر خوشت می آید، ولی روشن نیست که چند ماه بعد همچنان او را دوست داشته باشیو اثبات این سخن را می توانی از آمار جدایی ها ببینیگویا آدم ها لحظه ای و دوره ای شده اندهمه این جداشدگان، روزی لیلی و مجنون بودند.ایرانی ها یک چیز شگفت انگیزی که در موسیقی دارنداین است که بدبختی ها را هم می توانند با ریتم شاد بخوانندآهنگی که شعر آن پر از گلایه و رنج استو با آن برقصند و قر بدهندبسیار خوانندگان توانا داریمکه هنر آن ها شاهکار استولی پر از غم و ناراحتی استالبته آدم نمی تواند همیشه ۱۰۰ درصد شاد و بی غم باشدولی باید به دنبال شادی ها گشت، غم ها خودشان ما را پیدا می کننداگر ۹ آهنگ شاد گوش دادید، می توانید یکی غمگین گوش دهیدولی راستی این است که آنچه هست ۹ آهنگ غمگین است و یک آهنگ شاددر دنیایی که غم فراوان است، برای تعادل باید شادی ها را افزون کردنه اینکه غمی بر غم دیگر نهاددر همبودگاه (جامعه) باید به همگان با مهربانی رفتار کرداگر کسی مهر ما را می خواهد از او دریغ نکنیم تا جایی که می توانیمچرا که به گسترش مهرورزی کمک کرده ایمو اگر جز این باشد، بدی و ستم و غم جایگزین آن می شودو کوشش کنید، تنهایی را هم تمرین کنیدچرا که شما را توانمند می سازد@veganism