بخش پنجم از #داستان_امروز *«عدم کفایت»؛ با معیار خود رئیسجمهور*ابعاد اقتصاد، فرهنگ، انرژی، فضای م…
انتشار: 2026/08/20 19:09 UTCدریافت: 2026/08/20 21:45 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/20 21:45 UTC
بخش پنجم از #داستان_امروز *«عدم کفایت»؛ با معیار خود رئیسجمهور*ابعاد اقتصاد، فرهنگ، انرژی، فضای مجازی و سایبر و امنیت را در پیامهای قبل مرور فرمودید👈 اینجا و اینجا و اینجا و اینجا 🔹 حالا نوبت سیاست خارجی گرهخورده به مذاکرات است؛مذاکره کردیم، اما نتیجه را هم ببینیمبه خاطر دارید که آقای پزشکیان پیش از انتخابات فرمودند:*«من قائل به مذاکره برای رفع تحریم هستم.»*حتی احیای برجام و رفع تحریمها را به این شیوه #شدنی معرفی کردند پس این حوزه را هم باید دقیقاً با همان هدفی که رئیسجمهور تعیین کردند بسنجیم یعنی:کاهش تحریم، کاهش تنش و دورکردن سایه جنگ.🔻اما بیایید روند اتفاقات را مرور کنیم:در بهار ۱۴۰۴، ایران و آمریکا چند دور مذاکره کردند. پس از دور پنجم مذاکرات نیز از پیشرفت و سازندهبودن مذاکرات سخن گفته میشد و دور ششم در آستانه برگزاری بود.اما درست در همان مقطع و در حالی که مذاکرات هنوز در جریان بود، اسرائیل و آمریکا حمله را آغاز کردند.در همان روزهای نخست، فرماندهان ارشدمان و تعداد زیادی از دانشمندان هستهایمان به شهادت رسیدند و کشور وارد جنگ ۱۲روزه شد.جنگ به یکباره در اوج استیصال دشمن با آتشبس متوقف شد!اما آیا این آتشبس و ادامه مسیر دیپلماسی، امنیت ماندگار ایجاد کرد؟!❗️به فاصلهی چند ماه دوباره مذاکرات آغاز شد و باز از چشمانداز مثبت و امکان توافق سخن گفته شد...اینبار نیز آمریکا و اسرائیل حملات گسترده دیگری علیه ایران آغاز کردند....و در این جنگ، خسارتها بسیار سنگینتر شد؛ اوج خسارت شهادت اماممان بودتعدادی دیگر از فرماندهان و مقامات کشور هم به شهادت رسیدند و کودکان میناب و غیر نظامیان قربانی شدند و زیر ساختها مورد حمله قرار گرفت و ...⬅️ البته جنگ ۱۲روزه اولین تعرض امنیتی این دوره نبود؛ پیش از آن، اسماعیل هنیه در قلب تهران ترور شد، سفیر ایران در لبنان در عملیات انفجار پیجرها مجروح شد، سیدحسن نصرالله به همراه سردار عباس نیلفروشان در حمله اسرائیل به بیروت به شهادت رسیدند و در ۵ آبان ۱۴۰۳ نیز اسرائیل مستقیماً مراکز نظامی داخل ایران را هدف قرار داد.یعنی اگر امنیت را با منطق «وحدت ساحات» ببینیم، پیش از رسیدن به جنگ تمامعیار، نشانههای تشدید تهدید یکی پس از دیگری آشکار شده بود؛ از هدف قرارگرفتن متحدان و نیروهای ایرانی در منطقه تا ترور در تهران و نهایتاً حمله مستقیم به خاک ایران.دشمن مرحلهبهمرحله از خطوط پیشین عبور میکرد و سطح و دامنه تعرض را افزایش میداد؛ تا جایی که این روند نهایتاً به جنگ مستقیم ۱۲روزه و شهادت فرماندهان ارشد و دانشمندان کشور رسید.پس جنگ ۱۲روزه یک حادثه ناگهانی و جدا از روند پیشین نبود؛ اوج مسیری از تشدید تهدید بود که نشانههای آن ماهها پیش مقابل دولت قرار گرفته بود.🔸روند ساده این سیاست مذاکره در حین تهدید و تهاجم دشمن در دولت چهاردهم اینگونه است:*مذاکره در دل تهدید= جنگ اولعبرت نگرفتن از تجربه و عدم توجه به تذکرات مکرر امام جامعه آتشبس و بازگشت به مذاکره=جنگ دوم ...*یک چیز کاملا روشن است:*نشستن پای میز مذاکره با دشمن، نه مانع حمله شد و نه برای کشور تضمین امنیت ایجاد کرد نه ...ماجرا همینجا هم تمام نشد👇*پس از جنگ دوم دوباره در نقطه استیصال دشمن به یکباره آتشبس و حرکت بهسوی توافق شکل گرفت؛ اما این حرکت عملا از روز اول با بدعهدی دشمن در رعایت شروط توافق زمین خورد و ظرف چند هفته فروپاشید و تلاشهای عجیب دولت برای احیای آن به نتیجه نرسید❌و نه تنها سیاست اتکا به مذاکره با دشمن تحریمی را رفع نکرد امنیتی را ایجاد نکرد بلکه بعد از همانآتش بس و توافق ننگین و بازگشت به پای میز مذاکرهآمریکا بار دیگر بستههای تحریمی تازهای علیه اشخاص، شرکتها، شبکههای مالی و کشتیرانی مرتبط با ایران اعمال کرد و اتحادیه اروپا نیز تحریمهای جدیدی افزود!*پس دولتی که با شعار «مذاکره برای رفع تحریم» آمد، امروز باید با سند خروجی عملکردش به مردم آسیب دیده از این خطای محاسباتیش پاسخ دهد:*❓ تحریمها چه مقدار کمتر شد؟❓ سایه جنگ چه مقدار دورتر شد؟❓ چرا حداقل دو بار در میانه مسیر مذاکره، کشور وارد جنگ و پس از آن تجاوزات مکرر دشمن شد؟❓ آتشبس و توافقها چه میزان دوام آوردند؟❓ و نهایتاً اثر این همه مذاکره بر امنیت و معیشت مردم چه بود؟📌ادامه در پیام بعد✍ #م_طالبی_دارستانی



