مرا جوری در آغوش بگیر‏که انگار فردا می‌میرم؛‏و فردا چطور؟‏جوری در آغوشم بگیر‏که انگار از مرگ بازگشت…

‏یه شرکتی هست بعد مرگ، توو خاکسترت نهال درخت میکارن و وقتی درخت بزرگی شد از چوبش آلات موسیقی میسازن...فک کن چه قشنگ! ترانه های عاشقانه ای که از وجود توعه و برا عاشقا پخش میشه، ادمایی که با اون اهنگا غمگین میشن، شاد میشن و زندگی میکنن... و تویی که همچنان زنده ای.@torraanjj🌞🌾

🤌🏾🤌🏾@torraanjj🌞🌾

‏من خیلی آدم واکنش نشون نده‌ای هستم، اگه دیدید خیلی واکنش نشون میدم بدونید لایه‌های عمیق روح، روان و وجودم رو لمس کردید@torraanjj🌞🌾

چیزی که ما از آن عمیقاً و شخصاً رنج می‌بریم، برای دیگران غیرقابل‌درک و غیرقابل‌دسترسی است.نیچه، حکمت شادان، گفتار ۳۳۸@torraanjj🌞🌾

چرا انسان تنها موجودی است که می‌خندد؟ پاسخ نیچه: چون انسان _ و تنها انسان _ چنان ژرف رنج می‌برد که از اختراع خنده ناگزیر بوده است (اراده‌ی معطوف به قدرت)

و فهمیدم آدم می‌تواند هرگز کسی را ندیده باشد و نشناسد، اما با اندوه و زخم او، قلبش هزاران تکه بشود.متن منتسب به یلدا سیدی است@torraanjj🌞🌾