پیام جمعی از پرسنل اداره اصناف سازمان زیباسازی شهرداری تهرانمدتهاست که ما کارکنان اداره اصناف سازم…
انتشار: 2026/08/02 09:15 UTCدریافت: 2026/08/11 14:45 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/11 14:45 UTC
پیام جمعی از پرسنل اداره اصناف سازمان زیباسازی شهرداری تهرانمدتهاست که ما کارکنان اداره اصناف سازمان زیباسازی نسبت به نحوه مدیریت این مجموعه، بهویژه مدیریت فردی که خارج از بدنه شهرداری تهران به این مسئولیت آمده و آشنایی کافی با مأموریتها و اقتضائات این اداره ندارد، اعتراض و گلایه داریم. این دغدغهها بارها از مسیرهای مختلف مطرح شده، اما تاکنون رسیدگی مؤثری از سوی مسئولان ذیربط مشاهده نشده است.آنچه امروز بیش از هر چیز موجب تعجب و نارضایتی ما شده، غیبتهای مکرر مدیر اداره و نبود حضور مستمر ایشان در محل کار است؛ موضوعی که باعث شده بسیاری از امور اداری و پیگیریهای مربوط به اربابرجوع و همکاران با کندی یا بلاتکلیفی مواجه شود.اگر قرار نیست ایشان مسئولیت این اداره را بهصورت تماموقت و مؤثر بر عهده بگیرند، چرا تکلیف این مدیریت مشخص نمیشود؟ اگر بنا بر ادامه مسئولیت است، انتظار طبیعی کارکنان این است که مدیر نیز مانند سایر همکاران، بهطور منظم در محل کار حاضر باشد و مسئولیتهای خود را شخصاً مدیریت کند.آنچه این وضعیت را برای کارکنان تلختر میکند، تناقض آشکار میان انتظار از کارکنان و عملکرد مدیریتی است. مدیری که در مقاطع مختلف، حتی در شرایط خاص و دشوار، بر حضور حداکثری کارکنان در محل کار تأکید داشته و همه را بدون اغماض به رعایت ساعات اداری ملزم کرده است، امروز خود چرا از همان استانداردی که برای دیگران تعیین کرده، تبعیت نمیکند؟عدالت اداری زمانی معنا پیدا میکند که قانون و انضباط، برای همه یکسان اجرا شود؛ نه اینکه سختگیری برای کارکنان باشد و تساهل برای مدیران!از مدیرعامل محترم سازمان زیباسازی انتظار داشتیم به جای بیتفاوتی نسبت به این گلایهها، شخصاً در این موضوع ورود کرده و پاسخ روشنی به کارکنان بدهند. سکوت در برابر چنین وضعیتی، تنها موجب افزایش بیاعتمادی و تضعیف انگیزه نیروهایی میشود که سرمایه اصلی سازمان هستند.شاید این روزها معنای عبارت الناسُ علی دینِ مُلوکِهِم را بیش از همیشه در سازمان زیباسازی میبینیم. وقتی مدیرعامل سازمان در برابر انبوه گلایههای کارکنان و مشکلات مدیریتی سکوت اختیار میکند و مسائل متعدد و حتی وظایف ذاتی سازمان را بدون تعیین تکلیف رها میسازد، آیا میتوان از مدیران زیرمجموعه انتظار دیگری داشت؟ مدیری که از بالادست خود، بیتفاوتی و رها کردن امور را میآموزد، طبیعی است که همان شیوه را در اداره خود دنبال کند؛ و نتیجه آن چیزی نیست جز تضییع حقوق کارکنان، بلاتکلیفی اربابرجوع و انباشته شدن مشکلاتی که هر روز عمیقتر میشوند.✅ T.me/Tehrannameh