#پیام_پرسنل من از پرسنل اداره اصناف سازمان زیباسازی شهرداری تهران هستم.راستش دیگر نمیدانیم باید در…
انتشار: 2026/07/29 06:47 UTCدریافت: 2026/08/04 14:42 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/04 14:42 UTC
#پیام_پرسنل من از پرسنل اداره اصناف سازمان زیباسازی شهرداری تهران هستم.راستش دیگر نمیدانیم باید درد دلمان را به چه کسی بگوییم. انگار اصلاً کسی حاضر نیست به این اداره ورود کند. انگار هیچ مسئولی علاقهای ندارد ببیند در اینجا چه میگذرد. انگار کسی این اداره را گردن نمیگیرد. مگر میشود این همه اعتراض، این همه گلایه، این همه نامه و پیگیری وجود داشته باشد و حتی یک بار هم کسی از نزدیک بیاید و حرف کارکنان را بشنود؟انگار برای هیچکس مهم نیست که پرسنل این اداره هر روز چه خوندلهایی میخورند. انگار مهم نیست که محیط کار به جای آرامش، به محلی برای اضطراب، نگرانی و فرسودگی روحی تبدیل شده است.اگر همه چیز اینجا درست است، پس چرا هیچکس حاضر نیست بیاید و واقعیت را از نزدیک ببیند؟ اگر هم درست نیست، چرا کسی مسئولیت رسیدگی را بر عهده نمیگیرد؟مدیر این اداره از سازمان امور مالیاتی مانور شده، برای ایشان که سالها در سازمان امور مالیاتی مشغول بوده، امروز در این جایگاه قرار گرفته است. اگر ایشان مدیری موفق و مورد نیاز آن مجموعه بودهاند، چگونه آن سازمان حاضر شده نیرویی را که سالها برای او هزینه و سرمایهگذاری کرده، در اختیار دستگاه دیگری قرار دهد؟ این پرسشی است که پاسخ آن میتواند بسیاری از ابهامات را برطرف کند.اما مهمتر از همه این است که امروز ما با این شرایط باید چه کنیم؟اگر پرسنل یک اداره، با نحوه مدیریت آن مجموعه مشکل جدی داشته باشند، باید صدای خود را به چه کسی برسانند؟ چه کسی مسئول شنیدن حرف کارکنان است؟ مدیرعامل؟ شهردار؟ شورای شهر؟ سازمان بازرسی؟ حراست؟ یا باید آنقدر سکوت کنیم تا فرسوده شویم و کسی هم متوجه نشود؟کسی پیدا نمیشود که بیطرفانه وارد این اداره شود، بدون پیشداوری، بدون جانبداری، فقط بیاید، حرف کارکنان را بشنود و خودش شرایط را قضاوت کند.اگر ما اشتباه میکنیم، با سند و دلیل به ما بگویند.اما اگر حق با کارکنان است، چرا هیچ اقدامی برای پایان دادن به این وضعیت انجام نمیشود؟❇️ T.me/Tehrannameh