مولوی > دیوان شمس > رباعیات > رباعی شمارهٔ ۴۲۶ناگاه بروئید یکی شاخ نباتناگاه بجوشید چنین آب حیاتناگ…

🌸صدق الله علی العظیم 🌸🌸@TALANGOREKHODAYI

🌸صدق الله علی العظیم🌸@TALANGOREKHODAYI

🍂تلنگر خدایی🍂 pinned «از بس که دلم نشان تو جست گم گشت نشان بی نشانان😭 از شدت عشق و دلبستگی به تو، دل من آنقدر به دنبال نشانی از تو گشت که دیگر نشانه‌ای از بی‌نشان‌ها پیدا نکرد. # جان خود که بود که خون نگردد در عشق جمال چون تو جانان😭 هیچ کس نمی‌تواند در عشق چهره‌ای چون تو جانش…»

ثُمَّ قَبَضْناهُ إِلَيْنا قَبْضاً يَسِيراًآنگاه، (با نزدیک شدن ظهر،) سایه را (همچون پارچه‌ای که شخصی آن را پهن کرده، سپس) به‌آرامی به‌سوی خود (جمع می‌کند،) جمع می‌کنیم.فرقان - ۴۶🌸@TALANGOREKHODAYI

چون‌‌که سلطان خراسان لطف‌هایش بی‌حد استقبله‌ی حاجات ما دائم به‌ سوی مشهد استعشق ما را می‌کشاند تا درِ این آستاندر دلِ ما این‌ محبت ارث جد اَندر‌ جد استدور یا نزدیک فرقی نیست بین زائرانبا سلام از هر کجا دل، زائرِ این مرقد است▪️سالروز شهادت هشتمین امام، ولی نعمتمان امام رضا علیه السلام تسلیت باد.▪️🕌@TALANGOREKHODAYI

«بِسم الله الرحمن الرحيم» حَسْبي اللهُ تَوَكَّلْتُ عَلَي اللهِ اللهمَّ إنّي أسئلُكَ خَيْرَ اُموُري كُلّهاواعوذُ بِكَ مِنْ خِزْي الدّنْياو عَذابِ الاخِرَةِ🌸@TALANGOREKHODAYIبه نام خداوند بخشاينده بخشايشگر، خدا مرا بس است. بر او توکل مي کنم. بارالها! من از تو همه خيرها و اموري که به صلاحم است را مي طلبم و از خواري دنيا و عذاب آخرت به تو پناه مي برم.