ذهنِ تأویلگر و جهانِ پدیداریِ هایکو ذهن ایرانی در مواجهه با شعر هایکو با چه دشواریهایی مواجه است؟…
انتشار: 2026/08/02 17:38 UTCدریافت: 2026/08/07 22:30 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/07 22:30 UTC
ذهنِ تأویلگر و جهانِ پدیداریِ هایکو ذهن ایرانی در مواجهه با شعر هایکو با چه دشواریهایی مواجه است؟ ✍سینا جهاندیده پس از هر موج انتشار هایکو در ایران، جدلی قدیمی دوباره زنده میشود: آیا آنچه میخوانیم واقعاً هایکو است یا صرفاً شعر کوتاه؟ پاسخ این پرسش معمولاً…ما قرنها جهان را خواندهایم؛ هایکو از ما میخواهد جهان را ببینیم. ما آموختهایم که از هر پدیده عبور کنیم تا به معنایی دیگر برسیم؛ هایکو از ما میخواهد در خودِ پدیده مکث کنیم. ما جهان را به زبان تبدیل کردهایم؛ هایکو میکوشد زبان را دوباره به جهان بازگرداند.شاید از همین رو، ترجمهی کامل هایکو هرگز تنها با ترجمهی واژهها ممکن نمیشود. آنچه باید ترجمه شود، نه فقط زبان، بلکه شیوهای از حضور در جهان است.از این منظر، مسئلهی اصلی آن نیست که چرا ایرانیان هایکو را «درست» نمینویسند. مسئله آن است که آیا میتوان برای لحظهای، ذهن استعارهساز و تأویلگر خود را معلق کرد و به جهان اجازه داد پیش از آنکه به معنا تبدیل شود، خود را آشکار کند؟شاید هایکو، پیش از آنکه گونهای از شعر باشد، تمرینی برای همین تعلیق باشد؛ تعلیقِ میل به تفسیر، تا جهان بتواند دوباره دیده شود.@tabarshenasi_ketab
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 2 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — تبارشناسی کتاب
فردریک چارلز بیزر(Frederick C Beiser)، ( ۱۹۴۹ - ) فیلسوف آمریکایی و استاد فلسفه در دانشگاه سیراکیوز است. وی از برجستهترین محققان انگلیسیزبان ایدهآلیسم آلمانی است. @tabarshenasi_ketabروزگارزدگی: بدبینی در فلسفهی آلمان فردریک بیزر ( بیسر) چاپ اصل کتاب ۲۰۱۶ترجمهی عرفان موسویان چاپ اول ترجمهی فارسی ۱۴۰۵ مرداد
سیروس رادمنش در گفتوجوی داریوش کیارسچاپ اول ۱۴۰۵ مرداد148 ص
این توصیههای راسل خیلی به درد ما ایرانیان میخورد. ویدئویی تکراری است اما بگذارید این توصیهها شعار شود. هر بار که میشنوم حس خوبی به من دست میدهد. @tabardhenasi_ketabتمام محققانی که این روزها با زاویهی خاص دربارهی ایران و شاهنامه تحقیق میکنند، بیش از هر زمان دیگری باید به این سخن راسل وفادار بمانند؛ در غیر این صورت تمام تحقیاتشان به زودی از دل تاریخ پاک خواهد شد و آیندگان بیتردید رسوایشان میکنند.پیام اول راسل به محققان است و پیام دوم او به سیاستمداران و البته دربارهی تحمل دیگری، هر دو پیام گویی برای امروز ایران است.
این توصیههای راسل خیلی به درد ما ایرانیان میخورد. ویدئویی تکراری است اما بگذارید این توصیهها شعار شود. هر بار که میشنوم حس خوبی به من دست میدهد. @tabardhenasi_ketab
رنه وِلِک (۲۲ اگوست ۱۹۰۳ در وین- ۱۱ نوامبر ۱۹۹۵ در همدن)، منتقد ادبی چکی-آمریکایی بود. او در وین متولد و بزرگ شده و به زبان چکی و آلمانی صحبت میکرد. وی قبل از عزیمت به تدریس در دانشکده اسلاوی و مطالعات اروپای شرقی (اکنون بخشی از کالج دانشگاه لندن) در سال ۱۹۳۵، ادبیات را در دانشگاه چارلز در پراگ تحصیل کرد و در بین زبان شناسان مدرسه پراگ نیز فعال بود. ولک یکی از بنیانگذاران روانشناسی موسیقی بود و در آلمان زندگی می کرد. قبل از سال ۱۹۳۹ ، ولک حدود ۶۰ مقاله را منتشر كرد كه همگی به زبان چكی نوشته شده بودند.رنه ولک افزون بر نظریهپردازی، منتقد و تاریخنگاری برجسته در عرصه مطالعات ادبی، تطبیقگری کمنظیر در عرصهی مطالعات ادبیات تطبیقی بهویژه در آمریکا نیز هست. او را پایهگذار مکتب آمریکایی ادبیات تطبیقی میدانند؛ مکتبی که ادبیات را پدیدهای جهانی و کلیتی در عرصهی تخیل هنری به شمار میآورد. رنه ولک برای ۲۶ سال، از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۷۲، رئیس کارگروه ادبیات تطبیقی دانشگاه ییل بود؛ از پایهگذاران مجلهی «ادبیات تطبیقی» و یکی از کسانی بود که در انتشار کتابنامهی ادبیات تطبیقی سهم فراوانی داشت.@tabarshenasi_ketab
