🟢مذاکره؛ نه تابو، نه هدف؛ ابزاری در خدمت منافع ملی✍🏻پاسخ قاليباف به شريعتمداري:🔻مذاکره در نگاه اینج…

🟢مناظره دیدنی بر سر توافق !@sobhema_ir

🟢پاسخ محمدباقر قالیباف به حسین شریعتمداری: هر اقدام عقلانی نباید در ذیل سازش و انفعال تعریف شود🔻مذاکره در نگاه این جانب، نه ارزش ذاتی دارد و نه تابو است؛ نه مطلقا خیر است و نه مطلقا شر. مذاکره هنگامی معنا می‌یابد که ابزار پیشبرد منافع ملی، احقاق حقوق ملت، رفع ظلم و تثبیت دستاوردهای مقاومت باشد✨هر اقدام عقلانی از موضع انقلابی، هر گفت‌وگوی مقتدرانه یا هر تلاش برای گرفتن حق ملت از دشمن، نباید به نادرست در ذیل سازش و انفعال تعریف شود. شانه از زیر بار مسئولیت مذاکره با دشمن خالی کردن و به کمین نشستن تا هر دستاورد تیم مذاکره‌کننده را خیانت نامیدن، عین عافیت‌طلبی دانستم@sobhema_ir

🟢سپاه پاسداران انقلاب اسلامی:با کشور عمان در مورد تنگه هرمز توافقاتی حاصل شده است.⚡️در این توافقات، سهم هر کشور در آب‌های تنگه و همچنین سهم هر کشور از درآمدهای حاصل از آن تعیین شده است.✨اگر دشمن امریکایی از ایجاد اختلال در این روند دست بردارد و به تفاهمی که امضا شده بازگردد، می‌توانیم تنگه هرمز را در چارچوب این توافقات باز کنیم.شرایط ما باید توسط امریکا پذیرفته شود و اگر شرایط ما را نپذیرد، تنگه هرمز به هیچ وجه باز نخواهد شد@sobhema_ir

🟢واكنش جواد امام سخنگوي جبهه اصلاحات و دبيركل حزب مجمع ايثارگران به نامه رئيس مجلس به مديرمسئول بولتن کیهان و سخنگوی غیر رسمی تندروها؛✨اگر نامه #قالیباف به شریعتمداری را فراتر از مناقشه #مذاکره بخوانیم، یک پرسش مهم‌تر پیش روی اوست:🪽اگر «هسته سخت انقلاب» واقعاً ۹۰ میلیون نفر است، چرا همین مردم در انتخابات، نقد، اعتراض و تصمیم‌گیری درباره #سرنوشت_کشور سهم و صدای کافی ندارند؟🎋مردم‌باوری فقط دعوت مردم به همراهی در بحران‌ها نیست؛ پذیرش حق مردم برای انتخاب، نقد و مشارکت واقعی است.✨انسجام ملی با شعار ساخته نمی‌شود؛ با اعتماد، آزادی، عدالت و به‌رسمیت‌شناختن همه شهروندان ساخته می‌شود.اگر با #خالص_سازی مرزبندی داریم، باید در عمل هم از دوگانه #خودی_و_غیر_خودی عبور کنیم.مردم را فقط در روزهای جنگ «۹۰ میلیون نفر» نبینیم؛ در روزهای انتخابات، اعتراض و مطالبه‌گری هم ۹۰ میلیون نفر بدانيم @sobhema_ir

‍ 🟢توضیحی در باره یک نوشته جعلی منسوب به مهندس عبدالعلی بازرگان✍🏻حسن یوسفی اشکوری   اشاره: اخیرا نوشته‌ای به نام عبدالعلی بازرگان در رسانه‌ها منتشر و یا بازنشر شده که جعلی است و نادرست. بازرگان در نوشته یاد شده داستانی را در ارتباط با زندانی شدن پدرش زنده یاد مهندس مهدی بازرگان در دهه چهل نقل می‌کند و در آن از جمله ادعا شده که زندان به دلیل درگذشت پدرش حاج عباسقلی خان بازرگان چند روز به او مرخصی می‌دهند ولی دیگر سراغش نمی‌آیند. در پایان آمده است که: «به آن حکومت می‌گفتند دیکتاتور، اما این حکومت چه نام دارد . . .؟».✨از آنجا که بسیار محتمل بود این نوشته (مانند موارد بسیاری دیگر) جعل باشد، متن برای دوست گرامی جناب مهندس عبدالعلی ارسال شد تا در این باب نظر دهند. ایشان نیز با شفافیت تمام این متن را تکذیب کردند.در زیر متن پاسخ ایشان، البته با اجازه خودشان، عینا نقل می شود تا پاسخی باشد برای جعالان حرفه‌ای. به ویژه جمله آخر، که عینا نقل شد، به عیان نشان می‌دهد که جعل‌کنندگان، به انگیزه تبلیغات برای رژیم گذشته، چنین متنی را برساخته اند.   جناب اشکوری عزیز با سلام و تحیت و تشکر، این نوشته آدم را به یاد جمله « خسن و خسین سه خواهر مغاویه بودند» می اندازد که در ۶ کلمه ۵ غلط دارد! نسبت اغلاط آن خاطره به بنده نسبت داده شده بیش از آنست!۱- مادر ایشان فوت کرده بود نه پدرشان، پدرشان سالیان پیش درگذشته بودند.۲-پدر هنوز محاکمه و محکوم نشده بودند.۳- در محاکمات سال بعد به ۱۰ سال محکوم شدند نه ۵ سال.۴- مراجعه بنده به زندان قزل قلعه برای اطلاع دادن به پدر بود، نه اقدامی از طریق زندان.۵- من با «استوار ساقی» مامور زندان صحبت کردم، سروانی در کار نبود.۶- به توصیه بعدی پدر، من برای اجازه شرکت ایشان در مراسم ترحیم به دادستانی ارتش رفته بودم و با زندان کاری نداشتیم.۷- بر خلاف این ادعا، کوشش من برای کسب موافقت رییس دادستانی ارتش، پس از دو بار مراجعه به نتیجه نرسید و با مشورت با مقامات بالا سرانجام مخالفت کردند.۸- پس پدر اصلا در مراسم نتوانستند شرکت کنند و این ادعا که بعد از مراسم سراغشان نیامدند و آزادشان کردند، خواب و خیال است.چهارشنبه 4 شهریور 1405                                                                                              @sobhema_ir

🟢‍فیلترینگ؛ سیاستی که مردم را فیلترشکن‌فروش کرد🌱وقتی وزیر ارتباطات می‌گوید «پرونده فیلترینگ باید بسته شود»، یعنی خود سیاست‌گذار هم دیگر نمی‌تواند هزینه‌های این سیاست را نادیده بگیرد⚡️سال‌هاست فیلترینگ با عنوان‌هایی همچون «صیانت»، «امنیت» و «حفاظت از فضای مجازی» توجیه شده است؛ اما حاصل چه بوده؟مردمی که برای دسترسی به اینترنت عادی باید VPN نصب کنند؛ کسب‌وکارهایی که برای فعالیت روزمره به فیلترشکن وابسته شده‌اند؛ کاربرانی که هزینه اینترنت می‌دهند و دوباره برای رسیدن به همان اینترنت، هزینه فیلترشکن پرداخت می‌کنند.🔻حالا وزیر ارتباطات صریح می‌گوید:«پرونده فیلترینگ باید در کشور بسته شود.»و مهم‌تر از آن، هشدار می‌دهد که استفاده گسترده از فیلترشکن‌ها خسارت بزرگی ایجاد کرده است.این جمله را نباید یک اظهارنظر معمولی تلقی کرد. این سخن در واقع اعترافی به یک واقعیت است: سیاستی که قرار بود دسترسی مردم را کنترل کند، در عمل یک بازار عظیم برای دور زدن فیلترینگ ساخته است.🔻فیلتر کردیم؛ مردم فیلترشکن خریدنداگر هدف فیلترینگ حذف پلتفرم‌های مسدودشده از زندگی مردم بود، نتیجه چندان موفقیت‌آمیز نبوده است.🪷کاربر ایرانی راه خودش را پیدا کرده است.VPN، پروکسی، DNS و انواع ابزارهای دور زدن محدودیت‌ها، بخشی از زندگی روزمره میلیون‌ها کاربر شده‌اند.یعنی به جای آنکه مسئله حل شود، یک لایه اضافی و پرهزینه به اینترنت اضافه شده است.کاربر ابتدا پول اینترنت می‌دهد؛ بعد برای دسترسی به سایت یا پلتفرمی که مسدود شده، پول فیلترشکن می‌دهد؛ سپس با اینترنت کندتر، ناپایدارتر و گاه ناامن‌تر مواجه می‌شود.🔻سؤال ساده است:این چه نوع حکمرانی اینترنتی است که شهروند را مجبور می‌کند برای استفاده از اینترنت، از اینترنت فرار کند؟🫆فیلترینگ فقط مردم را محدود نکرد؛ هزینه روی دست اقتصاد گذاشتاقتصاد امروز بدون اینترنت عملاً نمی‌تواند به شکل عادی فعالیت کند.فریلنسر، برنامه‌نویس، فروشنده اینترنتی، تولیدکننده محتوا، دانشجو، استاد دانشگاه، خبرنگار، صادرکننده خدمات و هزاران کسب‌وکار دیگر به اینترنت جهانی نیاز دارند.🔻هر اختلال در اینترنت یعنی:کاهش بهره‌وری، از دست رفتن مشتری، اختلال در ارتباطات، افزایش هزینه و کاهش فرصت‌های اقتصادی.🌾در چنین شرایطی، استمرار محدودیت‌های گسترده دیگر فقط یک تصمیم فرهنگی یا سیاسی نیست؛ مستقیماً به اقتصاد کشور مربوط می‌شود.کشوری که می‌خواهد اقتصاد دیجیتال توسعه دهد، نمی‌تواند همزمان اینترنت را به یک میدان مین دائمی تبدیل کند.🔻تناقض بزرگ؛ امنیت یا ناامنی؟یکی از استدلال‌های اصلی طرفداران محدودیت اینترنت، افزایش امنیت است.👈🏻اما یک سؤال جدی وجود دارد:وقتی میلیون‌ها کاربر برای عبور از فیلترینگ به ابزارهای ناشناخته و بعضاً ناامن متوسل می‌شوند، آیا امنیت بیشتر شده است؟کاربری که VPN ناشناس نصب می‌کند، ممکن است نداند چه کسی پشت آن سرویس قرار دارد و داده‌های او چگونه مدیریت می‌شود.بنابراین سیاستی که با هدف «امنیت» اجرا می‌شود، می‌تواند کاربران را به سمت ابزارهایی سوق دهد که خودشان ریسک امنیتی دارند.این تناقض باید جدی گرفته شود.🔻فیلترینگ؛ کارخانه تولید بی‌اعتمادیمشکل فقط سرعت اینترنت نیست.فیلترینگ گسترده یک پیام اجتماعی هم دارد:«ما بهتر از شما می‌دانیم چه چیزی باید ببینید و چگونه باید به اینترنت دسترسی داشته باشید.»وقتی این نگاه برای سال‌ها ادامه پیدا کند، فاصله میان سیاست‌گذار و جامعه بیشتر می‌شود.🎋به‌خصوص وقتی مردم می‌بینند بسیاری از محدودیت‌ها را می‌توان با یک VPN دور زد.در این شرایط، فیلترینگ از یک ابزار بازدارنده به یک مسابقه دائمی میان فیلترکننده و فیلترشکن‌ساز تبدیل می‌شود.و در این مسابقه، هزینه را چه کسی می‌دهد؟مردم.🔻اینترنت طبقاتی؛ خطرناک‌تر از خود فیلترینگماجرا وقتی حساس‌تر می‌شود که دسترسی به اینترنت برای همه یکسان نباشد.🎋اگر گروهی بتوانند بدون محدودیت به اینترنت جهانی دسترسی داشته باشند و گروه دیگری برای ساده‌ترین ارتباطات مجبور به استفاده از VPN باشند، دیگر بحث فقط «فیلترینگ» نیست.🔻بحث بر سر عدالت دیجیتال است.اینترنت نباید تبدیل به امتیاز گروه‌های خاص شود.حق دسترسی به اطلاعات و ارتباطات نباید به جایگاه شغلی، سیاسی یا اجتماعی افراد وابسته باشد.⚡️چه کسانی از ادامه این وضعیت سود می‌برند؟این شاید حساس‌ترین سؤال پرونده باشد.وقتی بازار بزرگی برای فروش VPN، کانفیگ و ابزارهای دور زدن فیلترینگ ایجاد می‌شود، طبیعی است که گروه‌هایی از ادامه وضعیت موجود منتفع شوند.👈🏻اما منافع یک بازار غیرشفاف نباید بر منافع عمومی جامعه غلبه کند.@sobhema_ir