🟢پارادوکس خالص سازی !✍🏻مرتضی صارمی 🔱در بخشی از گفتمان اصولگرا و برخی محافل سیاسی و نظامی، گاهی گفت…
انتشار: 2026/08/23 03:34 UTCدریافت: 2026/08/23 06:35 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/23 06:35 UTC
🟢پارادوکس خالص سازی !✍🏻مرتضی صارمی 🔱در بخشی از گفتمان اصولگرا و برخی محافل سیاسی و نظامی، گاهی گفته میشود اگر امامان شیعه از قدرت و سازوبرگ نظامی بیشتری برخوردار بودند، شکست نمیخوردند و امروز نیز باید چنان قدرتی داشت که حکومت هرگز شکست نخورد. اما این نگاه یک پرسش اساسی را نادیده میگیرد: هدف، حفظ جامعه است یا حفظ حکومت؟🪽در سیره امام علی(ع) و امام حسن(ع)، حکومت هدف نهایی نبود. در مقاطعی که ادامه منازعه میتوانست جامعه را بیشتر فرسوده کند، با" سکوت و صلح" مصلحت جامعه بر بقای قدرت ترجیح دادند. امام حسین(ع) نیز در کربلا حکومتی نداشت که برای حفظ آن بجنگد. مسئله او پیش از آنکه نظامی باشد، مسئله مشروعیت و اجبار بود؛ یزید از او بیعت میخواست و «نه» گفتن امام، به معنای نپذیرفتن مشروعیتبخشی اجباری به قدرت بود.〽️از این منظر، تقلیل عاشورا به این درس که «باید آنقدر قوی باشیم که حکومت شکست نخورد»، میتواند معنای عاشورا را وارونه کند. اگر حکومت وسیلهای برای عدالت و خیر عمومی است، بقای آن نباید به هدفی مستقل از جامعه تبدیل شود.همین پرسش را میتوان درباره مفهوم «خالصسازی» نیز مطرح کرد. وقتی گفته میشود «بگذارید ریزش صورت بگیرد»، یعنی کنار رفتن بخشی از جامعه امری مطلوب تلقی میشود. اما در مقابل، استفاده گسترده و پرهزینه تبلیغاتی از مناسکی مانند اربعین برای جذب مردم، پرسشبرانگیز است: اگر ریزش مطلوب است، چرا اینهمه تلاش برای جذب و حفظ همراهی جامعه؟🔻البته اربعین را نمیتوان صرفاً یک پروژه سیاسی دانست و حضور مردم در آن لزوماً به معنای حمایت سیاسی نیست. بحث بر سر استفاده سیاسی از یک سرمایه دینی و اجتماعی است؛ تناقضی میان «خالصسازی» از یک سو و «جذب حداکثری» از سوی دیگر.در نهایت، شاید پرسش عاشورا برای امروز این نباشد که چگونه حکومت را به هر قیمت حفظ کنیم؛ بلکه این باشد که حکومت برای جامعه است یا جامعه برای بقای حکومت؟ اگر قدرت وسیله است، نباید خود به هدف تبدیل شود.@sobhema_ir
