🟢با توجه به متن مصوبهای که در گزارش امروز آمده، بهخصوص بندی که برای «پیشنهادات سیاستی یا تقنینی…
انتشار: 2026/08/16 13:33 UTCدریافت: 2026/08/16 23:30 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/16 23:30 UTC
🟢با توجه به متن مصوبهای که در گزارش امروز آمده، بهخصوص بندی که برای «پیشنهادات سیاستی یا تقنینی یا اجرایی» برخلاف مصالح اساسی نظام مجازات سنگین پیشبینی میکند، حرف رمضانزاده را میشود از یک واکنش شخصی فراتر برد و به مسئله امنیت فکری و کیفیت حکمرانی وصل کرد. 🔻وقتی قانون از نقد میترسد، حکمرانی ضعیف میشود🔱واکنش تند عبدالله رمضانزاده به مصوبه امروز مجلس، بیش از آنکه صرفاً یک اعتراض سیاسی باشد، هشداری درباره یک مسئله بنیادیتر است: مرز میان مقابله با نفوذ و محدود کردن اندیشه و نقد کجاست؟🔻رمضانزاده در واکنش به مصوبه، آن را «عقیمسازی تفکر در امور مدیریت، سیاست، اقتصاد و اجتماع» خوانده و هشدار داده است که پیامدهای چنین تصمیمی باید مورد توجه قرار گیرد. 🪽اصلِ مقابله با نفوذ بیگانگان و حفظ امنیت ملی، قابل مناقشه نیست. هیچ کشوری نمیتواند نسبت به جاسوسی یا تلاش سازمانیافته برای اثرگذاری بر تصمیمات حاکمیتی بیتفاوت باشد. اما مسئله دقیقاً از جایی آغاز میشود که تعریف نفوذ چنان گسترده شود که پیشنهاد، نقد، اختلاف نظر و حتی خطای کارشناسی نیز در معرض تعبیر امنیتی قرار گیرد.🔱طبق گزارش منتشرشده درباره مصوبه، برای پیشنهادهای سیاستی، تقنینی یا اجرایی که «برخلاف مصالح اساسی نظام» تلقی شوند یا آرای مردم را به نفع یک جریان خاص جهت دهند، مجازات بسیار سنگینی پیشبینی شده است. 🔻اینجا یک پرسش جدی شکل میگیرد:چه کسی تعیین میکند یک پیشنهاد کارشناسی، «مخالف مصالح اساسی» است و چه کسی تشخیص میدهد یک دیدگاه، اصلاحطلبی، منتقدانه یا حتی اشتباه است و نه «نفوذ»؟☘️در نظام حکمرانی سالم، اختلاف نظر یک تهدید نیست؛ ماده اولیه تصمیمگیری بهتر است.مدیری که فقط نظرات موافق را میشنود، ممکن است احساس آرامش کند؛ اما الزاماً تصمیم درست نمیگیرد. سیاستگذاری زمانی کیفیت پیدا میکند که موافق و مخالف، کارشناس و منتقد، و حتی صاحبان دیدگاههای متفاوت بتوانند استدلال خود را مطرح کنند.🔱خطر بزرگتر اینجاست که وقتی هزینه اظهار نظر بالا برود، جامعه الزاماً ساکت نمیشود؛ فقط افراد عاقلتر و متخصصتر زودتر سکوت میکنند.🔻در نتیجه، آنچه باقی میماند ممکن است مجموعهای از نظرات تأییدکننده باشد؛ نه لزوماً مجموعهای از بهترین نظرات.این همان جایی است که تعبیر رمضانزاده درباره «عقیمسازی تفکر» اهمیت پیدا میکند.🪽کشوری که با تهدید خارجی مواجه است، بیش از هر زمان دیگری به فکر، تخصص، نقد و خطاپذیری مدیریتی نیاز دارد. مقابله با نفوذ نباید به قیمت از بین رفتن قدرت تشخیص و نقد در داخل تمام شود.🔻امنیت ملی بدون امنیت فکری پایدار نمیماند.اگر قرار است با نفوذ مقابله کنیم، باید میان «نفوذ» و «اندیشه متفاوت» مرز روشنی وجود داشته باشد؛ وگرنه ممکن است در تلاش برای بستن راه نفوذ، راه نقد و اصلاح را هم ببندیم.و این شاید بزرگترین هزینه چنین رویکردی باشد:جامعهای که در آن همه از ترس مجازات یکسان فکر کنند، الزاماً جامعهای امنتر نیست؛ ممکن است فقط جامعهای باشد که اشتباهاتش دیرتر دیده میشوند.@sobhema_ir

