روزی که بر لب آید جانم در آرزویشجان را بدو سپارم، تن را به خاک کویشچون از وصال آن گل دیدم که نیست ر…
انتشار: 2026/08/24 04:38 UTCدریافت: 2026/08/24 04:50 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/24 04:50 UTC
روزی که بر لب آید جانم در آرزویشجان را بدو سپارم، تن را به خاک کویشچون از وصال آن گل دیدم که نیست رنگیآخر بهصد ضرورت قانع شدم به بویشخورشیدِ روی او را نسبت به ماه کردمزین کار نامناسب شرمندهام ز رویشمسکین دل از ملامت آوارۀ جهان شدای باد، اگر ببینی، از ما سلام گویشدهقان ز جوی تاکم سیراب ساخت، یارباز آب زندگانی خالی مباد جویشاز جستجوی وصلش منعم مکن، هلالیگیرم که هم نیابم، شادم به جستجویش.#هلالی_جغتایی🌾🌼🌾🌼🌾🌼🌾꧁꧂♥️شعروادب♥️꧁꧂

