🌹«خانواده‌ی سه‌نفره‌مون، یه‌نفره شد...»گاهی رفتن یک نفر، تمام خانه را خالی می‌کند؛ جای داغی که هیچ…

📌بازجو که از این جواب سیمین به خشم آمده بود،شدیدتر از قبل او را می‌زد و می‌گفت:{لااقل نگو: «می‌دانم و نمی‌گویم» بگـو نمـی‌دانم}✍️از خاطرات زندان اعظم حاج‌حیدری در📕کتاب «بهای انسان‌بودن»:«سیمین هژبر دختر جوان سبزه‌رو و زیبایی بود که ۱۶- ۱۷ساله می‌نمود.صدایی گرم و دلنشین داشت. خانواده سیمین اهل #لرستان بودند و خودش در تهران بزرگ شده بود. به جرم هواداری از مجاهدین دستگیر شده بود.روحیه عجیبی داشت، انگار معنی ترس را نمی‌دانست...هر روز بدون استثنا او را شلاق می زدند و به اصطلاح «جیره» داشت.اما وقتی از بازجویی برمی‌گشت، به محض اینکه درِ بند باز می‌شد و پایش را داخل می‌گذاشت با چهره #خندان و صدای گرمش، می‌زد زیر #آواز و ترانه‌های لری می‌خواند»«یکروز سیمین گفت:«یا من آنها را از رو می‌برم یا آنها مرا! اما کور خوانده‌اند، من آنها را از رو می‌برم! چه صد تا کابل بخورم، چه هزارتا، باز هم می‌خوانم.»

سحرگاه چهارشنبه ۲۸ مرداد ۱۴۰۵، در زندان ایلام دنیا محمدی، ۲۰ ساله اعدام شد

👌جواب سرخ مجاهد خلق قهرمان به دژخیم، این بود: «گر کار من از عشقش با شحنه و دار افتد / از شحنه نترسم من، از دار نیندیشم»✌️🌹مهران در تظاهرات ۳۰خرداد۱۳۶۰ در تهران دستگیر شد و از  روزهای اول دستگیریش به زندان قزل‌حصار کرج منتقل گردید.۴سال را در آن زندان گذراند و سپس به زندان گوهردشت منتقل شد. پس‌از دو‌سال در زندان گوهردشت، توانست از زندان یک‌مرخصی۴۰روزه بگیرد و به‌طور موقت آزاد شود. مهران ظرف این مدت کوتاه همهٔ امکانات پیرامونش را برای خروج از ایران و پیوستن به ارتش آزادیبخش به‌کار گرفت. وی هنگام خروج از ایران در منطقهٔ مرزی به‌اتفاق یکی از همرزمانش دستگیر شد و این‌بار او را به یکی از سلولهای انفرادی گوهردشت انداختند.مهران بی‌غم سرانجام روز ۲۹مرداد ۶۷ سرفراز و بی‌غم سربه پای آزادی نهاد.

تاریخچه جنبش دادخواهی ـ قتل‌عام و نسل‌کشی مجاهدین(قسمت دوازدهم)🔺محورها و نکات اصلی گزارش جاوید رحمان، گزارشگر ویژه سازمان ملل در پایان مأموریت ۶ ساله درباره «جنایات سبعانه و نقض فاحش حقوق ‌بشر» توسط رژیم ایران در سال‌های ۱۳۶۰ - ۱۳۶۱ و ۱۳۶۷🔹شواهد قابل توجهی وجود دارد که کشتار دسته‌جمعی، شکنجه و سایر اقدامات غیرانسانی علیه اعضای مجاهدین با قصد نسل‌کشی انجام شده است🔹”جنایات سبعانه“ در سراسر ایران، بدترین و فاحش‌ترین نقض حقوق‌بشر در تاریخ معاصر است که مقامات عالی‌رتبه حکومتی در برنامه‌ریزی، دستور دادن و ارتکاب جنایت علیه بشریت و نسل‌کشی طراحی کرده و فعالانه در آن دست داشتند🔹گزارشگر بر این عقیده است که جنایات علیه بشریت به‌ویژه قتل از طریق اعدام خودسرانه، شتاب‌زده و فراقضایی هزاران زندانی سیاسی شکنجه، آزار و اذیت و ناپدیدسازی اجباری و سایر اقدامات غیرانسانی علیه زندانیان سیاسی و هم‌چنین نسل‌کشی از اواخر ژوئیه تا پایان سپتامبر ۱۹۸۸ در ایران رخ داده است، جنایت علیه بشریت به‌خاطر ناپدیدسازی قهری ادامه دارد ...

درود بر قهرمان ملی مجاهد شهید «فرشید اسدی»، شورشی‌ترین آبدارچی جهان فرشید سه قاضی عضو هیئت مرگ در #قتل‌عام۶۷ را به درک واصل کرد

سهیل عربی، زندانی سیاسی سابق و فعال مدنی، به دلیل «کمک به زندانیان، زخمی‌ها و خانواده جان‌باختگان» در پرونده امنیتی به پنج سال حبس محکوم شد.شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ایمان افشاری، سهیل عربی را به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور» به پنج سال حبس تعزیری و دو سال محرومیت از فعالیت در شبکه‌های اجتماعی محکوم کرد.