بهاءالدین محلاتیبسم الله الرحمن الرحیم وصلی الله علی محمّد وآله الطاهرینبا اینکه شهرت و نام خانوادگ…
انتشار: 2026/08/18 07:03 UTCدریافت: 2026/08/18 14:15 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/18 14:15 UTC
بهاءالدین محلاتیبسم الله الرحمن الرحیم وصلی الله علی محمّد وآله الطاهرینبا اینکه شهرت و نام خانوادگی شناسنامهایش محلاتی است، ولی در عینحال، اصالتی شیرازی دارد و آباء و اجدادش شیرازیالاصل، و بعضاً از عالمان دینی بودهاندزادهی سال ۱۲۷۵ هش (۱۳۱۴ هق) نجفاشرف و هم بزرگشده و تحصیلکردهی آن وادیالأَیمن مقدس استشرکت فعال در درس بزرگانی همچون محمدحسین نائینی، ضیاالدین عراقی، سید ابوالحسن اصفهانی، و ... و اخذ اجازهی اجتهاد از برخی از ایشان، کافی بود تا شیخ بهاءالدین را در قامت رهبری جوان و استادی زبردست به عام و خاص بنمایاند.علیرغم اصرار برخی از اساتیدش به ماندن در نجف و راهاندازی کرسی تدریس (که نشان از موقعیت ممتاز او و موفقیتش در این عرصه داشته) به امر پدرش به موطنش شیراز برگشت و در مدرسهی مقیمیهی آن شهر به تدریس خارج فقه و اصول پرداخترسول جعفریان در کتاب جریانها و سازمانهای مذهبیسیاسی ایران، سهم او در مبارزات سیاسی عمومی بر ضد حکومت ستمشاهی پهلوی را بسیار مؤثر و ممتاز و در حدّ جایگاه رهبری ترسیم نموده استهرچند سابقهی مبارزاتی او به زمان انقلاب اسلامی محدود نمیشود؛ در کارنامهاش حتی مبارزه با کشف حجاب رضاخانی و بلکه حضور فعال در جریانهای مبارزاتی پیش از آن نیز دیده میشودحضرت آیتالله العظمیٰ حاج شیخ بهاءالدین محلاتی شیرازی، یکی از بزرگترین علمای شیراز بود که از همان آغازین ساعات انقلاب اسلامی به رهبری حضرت امام روحالله خمینی به حمایت از آن نهضت مقدس و رهبری مبارزات مردمی خطهی شیراز پرداخت:- مخالفت با اصلاحات ارضی شاهنشاهی- مبارزه با انجمنهای ایالتی و ولایتی- حمایت از قیام خونین ۱۵ خرداد ۴۲- اعتراض شدید به بازداشت و حبس امام امت، که به زندانی شدن چهارماهاش انجامید- اعتراض به کاپیتولاسیون و تبعید امام خمینی- و ...نشاندهندهی یک رهبری کاریزماتیک و مدیریت قوی و منسجم او و دیگر رهبران مبارز در شیراز بوده استمحلاتی در عینحال با برخی تندرویها به نام انقلاب مخالف بود و سعی در اتحاد نیروهای مبارز بر علیه دستگاه طاغوت داشت؛ او حتی پس از انقلاب نیز با بعضی تحرکات تند دادگاههای انقلاب مخالفت کرد که با بیحرمتیهایی از سوی عدهی قلیلی از انقلابینماها موجه شد و امام خمینی در واکنش به آن بیادبیها، از آیتالله محلاتی تجلیل کردآن عالم فرزانه و راهبلد، با راهاندازی جمعیت دین و دانش، تربیت سازمانیافتهی جوانان انقلابی را به منظور تأمین نیروهای کارآمد جهت ادارهی جامعه در تراز انقلاب و جمهوری اسلامی سرلوحهی فعالیتهای ارشادی و تبلیغی خویش قرار داد، و علیرغم داشتن رأی بالا و مقبولیت عمومی قابل قبول برای تصدی هرنوع سمتی، از همهی آن موقعیتها چشم پوشید و وظیفهی الهی خود تبلیغ و ترویج دین و معارف اهلبیت علیهم السلام را نصبالعین خویش قرار دادمحلاتی از مروّجین طرح مبارک تقریب مذاهب اسلامی بود و در این راستا، با شرکت و سخنرانی مؤثر و راهگشا در کنفرانس مکه، با حسن البنا بنیانگذار اخوان المسلمین مصر و دیگر شخصیتهای مطرح و معروف جهان اسلام دیدار و گفتگو کرداسفند ۱۳۵۹ به دلیل عارضهی قلبی در تهران بستری شد ولی معالجه و مداوا مؤثر واقع نشد و به شیراز بازگشت، و آخرالامر در ۲۷ مرداد سال ۱۳۶۰ دار فانی را وداع گفته، پس از تشییعی باشکوه در امامزاده علی بن حمزهی شیراز به خاک سپرده شدحضرت امام، در پیام تسلیت به مناسبت رحلت آیتالله محلاتی، از فقدان آن شخصیت عظیم اظهار تأسف و ناراحتی کرد. روحش شاد والسلام علیکم ورحمتالله وبرکاتهعلیرضا احمدی دهبالایی (ایلامی)سه شنبه ۲۷ مرداد ۱۴۰۵ ؛ ۵ ربیعالاول ۱۴۴۸@shabnamshabna

