صدای درون

گاهی فکر می‌کنیم اگر زندگی‌مان را تغییر دهیم، خودمان هم تغییر خواهیم کرد.شهرمان را عوض می‌کنیم.آدم‌های اطرافمان را تغییر می‌دهیم.به محیطی تازه می‌رویم.سفر می‌کنیم و حتی از زندگی قبلی‌مان فاصله می‌گیریم...اما اکهارت توله یک سؤال مهم می‌پرسد:چه مقدار از خودِ شرطی‌شده‌تان را با خودتان به این زندگی جدید آورده‌اید؟اگر خشم، ترس، اضطراب، قضاوت یا الگوهای قدیمی درون ما باقی مانده باشند، ممکن است حتی در زیباترین و متفاوت‌ترین محیط هم همان زندگی قبلی را تجربه کنیم.چون مشکل همیشه در محیط نیست؛گاهی نحوه تجربه کردن ماست که همراه‌مان به همه‌جا می‌آید.«هر جا که بروید، خودتان هم آنجا هستید.»شاید تغییر واقعی زمانی آغاز شود که به جای تغییر دادن مداوم بیرون، ببینیم چه چیزی در درون ما هنوز همان الگوهای قدیمی را تکرار می‌کند.#اکهارت_توله @sedaye_daron

همچون یک بذر زاده شده و به دنیا آمده ایمیتوانی همان بذر بمانی و بمیریاما می ‌توانی گل باشی و بشکفی ،می توانی درخت باشی و ببالی#اوشو@sedaye_daron

نشخوار فکری فقط مجموعه‌ای از افکار منفی نیست؛ بلکه یک چرخه عصبی-روانی است که هر بار با تکرار شدن، مسیرهای عصبی مرتبط با اضطراب و استرس را فعال‌تر می‌کند. به همین دلیل، هرچه بیشتر درگیر این افکار می‌شویم، رها شدن از آن‌ها دشوارتر به نظر می‌رسد.خبر خوب این است که مغز انعطاف‌پذیر است. با تمرین مهارت‌هایی مانند آگاهی از لحظه حال، تنفس آهسته و عمیق، پذیرش احساسات بدون قضاوت و هدایت آگاهانه توجه، می‌توان این چرخه را به‌تدریج ضعیف کرد. این کار به فعال شدن سیستم عصبی پاراسمپاتیک کمک می‌کند؛ بخشی از سیستم عصبی که مسئول آرامش، بازیابی و تنظیم هیجان‌هاست.به یاد داشته باشید، هدف این نیست که هرگز افکار منفی نداشته باشید؛ هدف این است که اجازه ندهید آن افکار کنترل زندگی شما را در دست بگیرند. هر بار که آگاهانه چرخه نشخوار را متوقف می‌کنید، در واقع در حال آموزش دوباره مغز و تقویت مسیرهای عصبی سالم‌تر هستید. تغییر، نتیجه یک تصمیم لحظه‌ای نیست؛ بلکه حاصل صدها انتخاب کوچک و آگاهانه است که به مرور زمان، ذهنی آرام‌تر و زندگی رضایت‌بخش‌تری می‌سازند.@sedaye_daron

اگر نتوانید فکر کردن را متوقف کنید، چه کسی کنترل زندگی‌تان را در دست دارد؟بیشتر انسان‌ها تصور می‌کنند ذهن، خودِ واقعی آن‌هاست؛ اما اکهارت توله می‌گوید این بزرگ‌ترین توهم است.ذهن قرار بود ابزاری برای حل مسئله باشد، نه اینکه کنترل زندگی را به دست بگیرد.اگر هر زمان که بخواهید نتوانید فکر کردن را متوقف کنید، شاید این شما نیستید که از ذهن استفاده می‌کنید؛ بلکه ذهن است که از شما استفاده می‌کند.لحظه‌ای از خودتان بپرسید:آیا دکمه خاموش ذهنم را پیدا کرده‌ام؟#اکهارت_توله @sedaye_daron

ذهن فقط می تواند دوگانگی را تصور کند، روز و شب جدا از هم است ذهن نمی تواند تصور کند که روز فقط شکل دیگری از شب است.نور فقط کمتر تاریک است و تاریکی فقط کمی کمتر نور دارد تمایز بین آنها دوگانگی نیست بلکه فقط در نسبیت است. آنها یکی هستند به همین دلیل است که خیلی آسان، شب به روز تبدیل می شود، روز به شب تبدیل می شود. اگر دوگانگی بود، ممکن بود شب بگوید نمیخواهم بروم، یا خورشید می گفت بس است، امروز می روم برای ماهیگیری. اما آنها جدا نیستند آنها فقط فازهای یک انرژی هستند. زندگی و مرگ نیز به همین ترتیب است. دو فاز انرژی یکسانند، مرگ پایان زندگی نیست. مرگ خود بخشی از زندگی است و زندگی ادامه دارد..✍️اشو@sedaye_daron

گاهی آن‌قدر درگیر فکرهایمان هستیم که دیگر نمی‌توانیم احساسات خود را به‌وضوح احساس کنیم.اکهارت توله پیشنهاد ساده‌ای دارد:توجهت را به بدن برگردان.بدنت را از درون احساس کن.به میدان انرژی درونی بدنت توجه کن؛ بدون اینکه بخواهی چیزی را تغییر بدهی یا تحلیلی درباره آن انجام دهی.وقتی توجه از ذهن و افکار به بدن منتقل می‌شود، کم‌کم ارتباطمان با احساسات نیز بیشتر می‌شود.شاید لازم نباشد همیشه احساساتمان را با فکر کردن درباره آنها پیدا کنیم؛گاهی کافی است ساکت شویم و آنچه همین حالا در بدنمان جریان دارد، احساس کنیم.همین توجه ساده می‌تواند دریچه‌ای به سوی حضور و آگاهی باشد.@sedaye_daron

به سادگي بياساييدتقاضاي معنويات نكنيدتقاضاي ملكوت نكنيدحتي خدا را هم آرزو نكنيدخدا تقاضا كردني نيستوقتي بي آرزو باشيداو به سمت شما مي آيدرهايي تقاضا كردني نيستخواستن، خود محدوديت استوقتي آرزو نداشتيد، آزاد شده ايدمقام بودا را نمي توان طلب كردزيرا طلب و آرزو، خود مانع استوقتي مرزي وجود نداشتبه ناگهان بودا در شما شكوفا مي شوداشو@sedaye_daron

⁨ چرا ذهن رنج را بیشتر از آرامش تکرار می‌کند؟آیا تا به حال دقت کرده‌اید که یک اتفاق تلخ ممکن است روزها یا حتی سال‌ها در ذهنتان تکرار شود، اما لحظه‌های زیبا خیلی زود فراموش می‌شوند؟اکهارت توله توضیح می‌دهد که ذهن تمایل دارد روی اتفاقات منفی مکث کند؛ توهین، شکست، ناراحتی و رنج را بارها مرور می‌کند، در حالی که اتفاقات مثبت را خیلی زود رها می‌کند.به همین دلیل، بخش بزرگی از فعالیت ذهن بسیاری از انسان‌ها، منفی است.اما شما ذهن نیستید.اولین قدم برای رهایی، دیدن این صدای درونی است؛ همان صدایی که مدام گذشته را تکرار می‌کند. وقتی آن را مشاهده می‌کنید، دیگر مجبور نیستید هر فکر و هر احساسی را باور کنید.#زندگی_در_لحظه_حال#اکهارت_توله@sedaye_daron

ذهن خودت را نگاه کن:آن یک میمون است ، یک میمون بازیگوش.برای ۳۰ دقیقه هرچه به ذهنت می ‌آید را روی کاغذی بنویس وآن را به هر کسی که می ‌خواهی نشان بده. همه آن ‌ها ‌گواهی خواهند داد که تو یک دیوانه ‌ای.#اوشو@sedaye_daron

هیچگاه چیزی را که خودت تجربه نکرده‌ ای تکرار نکن. دانشی که از دیگران قرض گرفته ‌ای ، تو را اصیل نمی ‌کند. خرد تنها از تجربه مستقیم خودت زاده می‌ شود.اشو@sedaye_daron

هر چیزی که ظاهر می‌شود ، آن‌ گونه که به نظر می ‌رسد نیست. ما درگیر ظواهر می شویم ، واکنش نشان می ‌دهیم و فکر می ‌کنیم چیزی اشتباه است ؛ اما با شناختِ طبیعت حقیقی خود ، همه چیز روشن می ‌شود.آنچه ما حقیقت می ‌پنداریم ، اغلب فقط یک ظاهر است. با شناخت حقیقتِ خود ، ترس و قدرتِ چیزهایی که ما را اسیر کرده‌ اند ، از بین می ‌رود. #رابرت_آدامز@sedaye_daron

⁨ چرا ذهن رنج را بیشتر از آرامش تکرار می‌کند؟آیا تا به حال دقت کرده‌اید که یک اتفاق تلخ ممکن است روزها یا حتی سال‌ها در ذهنتان تکرار شود، اما لحظه‌های زیبا خیلی زود فراموش می‌شوند؟اکهارت توله توضیح می‌دهد که ذهن تمایل دارد روی اتفاقات منفی مکث کند؛ توهین، شکست، ناراحتی و رنج را بارها مرور می‌کند، در حالی که اتفاقات مثبت را خیلی زود رها می‌کند.به همین دلیل، بخش بزرگی از فعالیت ذهن بسیاری از انسان‌ها، منفی است.اما شما ذهن نیستید.اولین قدم برای رهایی، دیدن این صدای درونی است؛ همان صدایی که مدام گذشته را تکرار می‌کند. وقتی آن را مشاهده می‌کنید، دیگر مجبور نیستید هر فکر و هر احساسی را باور کنید. آگاهی، آغاز آزادی است. برای شنیدن ادامه کتاب صوتی نیروی حال و همچنین ترجمه سخنرانی‌ها و آموزه‌های اکهارت توله، صفحه ما را دنبال کنید و همراه ما باشید.#زندگی_در_لحظه_حال#اکهارت_توله@sedaye_daron

چقدر از وقتت را در حال شوخی کردن هستی؟تمام وقت صدرصد؟ صدرصد و من می توانم هر چیزی بگویم، چون فرد غیر جدی در هیچ چهارچوبی گرفتار نیست  اما با آن هایی که تو را جدی می گیرند چه می کنی؟ آن ها احمق هستند.  آن ها باید یاد بگیرند که مرا جدی نگیرند، همان طور که من تمام دنیا  را جدی نمی گیرم.  اگر این را یاد نگیرند، بی دلیل وحشت می کنند و دچار فروپاشی عصبی می شوند .  در حالی که من کاملا غیر جدی هستم. ✍️اشو@sedaye_daron

اگر کسی خصوصیتی را در حد کمال داشته باشد به فکرش خطور نمی‌کند که آن را به معرض نمایش بگذارد.نعلی که صدا می‌کند حتما یک میخ کم دارد.» آرتور_شوپنهاور@sedaye_daron

چگونه ذهن، کنترلش را بر شما از دست می‌دهد؟ذهن تا زمانی بر شما قدرت دارد که خودتان را با افکارت یکی بدانید.اما وقتی فقط «شاهد» افکار می‌شوید، دیگر به آن‌ها انرژی نمی‌دهید. آرام‌آرام صدای ذهن ضعیف‌تر می‌شود و میان افکار، لحظه‌هایی از سکوت پدیدار می‌شود.شاید این سکوت در ابتدا فقط چند ثانیه طول بکشد، اما همین چند ثانیه آغاز یک تحول بزرگ است.اکهارت توله می‌گوید در همین وقفه‌های کوتاه، صلحی را تجربه می‌کنید که وابسته به شرایط بیرونی نیست. این همان آغاز یکی شدن با «بودن» و رهایی از سلطه ذهن است. هر بار که سکوتی میان افکارت پدید می‌آید، به جای ترسیدن، آن را احساس کن؛ شاید همان چیزی باشد که تمام عمر دنبالش بوده‌ای.@sedaye_daron

هر چه آگاهی عمیق‌ تر می‌شود ، نیاز تو به باورها کمتر می ‌شود.حقیقت چیزی نیست که بتوان آن را از کتاب‌ها آموخت یا از دیگران قرض گرفت. حقیقت باید تجربه شود. تا وقتی فقط به گفته‌های دیگران تکیه کرده‌ای ، دانشت وام ‌گرفته است. اما لحظه‌ای که خودت ببینی ، همهٔ تردیدها فرو می ‌ریزند.مراقبه ، راه رسیدن به پاسخ نیست ؛ راه رسیدن به دیدن است. و وقتی ببینی ، دیگر نیازی به باور کردن نخواهی داشت. باور از نادانی می‌آید ؛ تجربه از آگاهی.به همین دلیل ، انسان آگاه کمتر بحث می ‌کند و بیشتر زندگی می ‌کند. او حقیقت را اثبات نمی‌کند ؛ حقیقت را زندگی می ‌کند.#اوشو@sedaye_daron

اگر فکر می‌کنید مدیتیشن یعنی فقط نشستن با چشمان بسته، اکهارت توله نگاه دیگری دارد.او می‌گوید حتی شستن دست‌ها، بالا رفتن از پله‌ها یا هر کار ساده روزمره می‌تواند به یک تمرین عمیق آگاهی تبدیل شود.فقط کافی است تمام توجه خود را به همان کاری که انجام می‌دهید بیاورید؛به صدای آب...به حرکت دست‌ها...به تنفس...و به همین لحظه.وقتی کاملاً در اکنون حضور دارید، ذهن آرام می‌شود و چیزی ارزشمندتر از هر موفقیتی را تجربه می‌کنید؛ صلح درونی.اکهارت می‌گوید معیار موفقیت این تمرین بسیار ساده است:هرچه صلح بیشتری در درون احساس کنید، یعنی حضور بیشتری را تجربه کرده‌اید.#اکهارت_توله@sedaye_daron

مهربانی چیزی نیست که بتوانی آن را تمرین کنی یا به خودت تحمیل کنی. مهربانی ، عطرِ آگاهی است. هرچه انسان آگاه ‌تر می ‌شود ، بی‌ آنکه تلاشی کند ، مهربان ‌تر می‌ شود. زیرا دیگر دیگری را جدا از خود نمی  ‌بیند ؛ رنج او را رنج خود احساس می‌ کند.اگر مهربانی از روی وظیفه یا ترس باشد ، واقعی نیست. مهربانی حقیقی زمانی شکوفا می‌شود که انسان در صلح با خودش باشد. کسی که با خودش در جنگ است ، حتی اگر ظاهراً مهربان رفتار کند ، در درونش خشونت پنهان مانده است. اما وقتی ذهن آرام و قلب آگاه باشد ، مهربانی به ‌طور طبیعی در نگاه ، کلام و رفتار جاری می ‌شود.#اشو@sedaye_daron

در وجود همه ما نیاز بزرگی هست که دوست داره پذیرفته و تایید بشه. اما باید به چیزی که در شما متفاوت و منحصر به فرد هست، اعتماد کنید حتی اگر عجیب و غریبه یا بقیه اون رو نمی‌پسندن. به قول فراست: یک دو راهی در جنگل سر بر آورده بود و من جاده‌ای را در پی گرفتم که رد کمتری در آن نمایان بود و این همانی بود که راه را متفاوت می‌ساخت!#ان_اچ_کلاین_بام@sedaye_daron

کار شما چیست؟ کار من سرکار گذاشتن استهمه ادیان به مردم آموزش داده اند که دنیا را ترک کنند کار من این است که به مردم‌کمک کنم تا دنیا را ترک نکنند. سرکارهایتان بمانید. تمامی ادیان بدون استثنا بر علیه زندگی هستند. کار من نابود کردن تمام شرطی شدگی هایی است که  شما  را مجبور به مقابله با زندگی کرده اند. تا به شما سروری را بدهم، تا شما را عاشق زندگی کند.آواز بخوان، برقص زیرا زندگی جشن است. کار من این است که کل هستی را به یک جشن تبدل کنم .✍️ اشو@sedaye_daron

بیشتر ما تصور می‌کنیم برای رسیدن به آرامش باید بیشتر فکر کنیم، بیشتر تحلیل کنیم و پاسخ‌های بیشتری پیدا کنیم.اما اکهارت توله نگاه متفاوتی دارد...او می‌گوید قرار نیست «حضور» را با ذهن درک کنید؛ بلکه باید آن را تجربه کنید.کافی است چند لحظه از فکر کردن فاصله بگیرید و تمام توجهتان را به همین لحظه بیاورید.هر بار که لحظه اکنون را همان‌گونه که هست می‌پذیرید، ذهن کمی آرام‌تر می‌شود و راهی به سوی سکوت درونی باز می‌شود.گاهی یک نفس آگاهانه، یک نگاه به آسمان، یا حتی یک مکث کوتاه، می‌تواند دریچه‌ای باشد برای بازگشت به «اکنون».@sedaye_daron

📚 «تهران ۲۵۵ منتشر شد...»گاهی یک شهر فقط خیابان‌ها و ساختمان‌هایش نیست؛قصه‌ی آدم‌هایی است که در آن زندگی می‌کنند، انتخاب می‌کنند، می‌بازند، دوباره شروع می‌کنند و با تمام پیچیدگی‌هایشان ادامه می‌دهند.«تهران۲۵۵» روایتی است از زندگی در ایرانِ امروز؛ از تجربه‌های انسانی، رابطه‌ها، دغدغه‌ها و لحظه‌هایی که شاید برای بسیاری از ما آشنا باشند.این کتاب را با عشق نوشته‌ام و خوشحال می‌شوم آن را بخوانید و برداشت خودتان را با من به اشتراک بگذارید.📖 برای تهیه‌ی کتاب نسخه چاپی:https://arishpublication.com/product/%d8%aa%d9%87%d8%b1%d8%a7%d9%86-255/#به_قلم_پریا_پژوهان ✍️#تهران۲۵۵ #رمان_معاصر@pariapazhuhan

توهم کامل شدن با اشیاءآیا تا به حال شده به چیزی که خیلی دوست داشتید (پول، رابطه، موقعیت) برسید، اما بعد از مدتی دوباره همان حسِ «خالی بودن» سراغتان بیاید؟ذهن (نفس) همیشه فکر می‌کند ناقص است و برای کامل شدن نیاز به «چیزی» بیرون از خودش دارد.گاهی به شکلِ وسواسِ خرید کردن.گاهی به شکلِ نیازِ شدید به توجه و شهرت.و گاهی به شکلِ این فکرِ آزاردهنده که: «من هنوز به اندازه کافی خوب نیستم.»اما حقیقت این است: این خلأ، با «داشتن» پر نمی‌شود؛ چون ریشه‌ی آن در ذهنِ شماست، نه در دنیای بیرون. #اکهارت_توله @sedaye_daron

اگر خدا را فقط به‌عنوان یک «موجود» تصور کنیم، ناخودآگاه برای او مکانی هم در نظر می‌گیریم؛ جایی در آسمان یا نقطه‌ای دوردست.اما اکهارت توله نگاه متفاوتی را مطرح می‌کند...او می‌گوید خدا چیزی نیست که بتوان آن را مانند یک جسم یا یک شخص در جایی از جهان پیدا کرد. هر مفهومی که خدا را به یک «موجود محدود» تبدیل کند، از حقیقت بی‌نهایت او فاصله گرفته است.شاید به همین دلیل است که بسیاری در جست‌وجوی خدا به بیرون نگاه می‌کنند، در حالی که عمیق‌ترین تجربه حضور، در سکوت و آگاهی درون رخ می‌دهد.#اکهارت_توله @sedaye_daron

@sedaye_daron

وقتی درون آرام شود ،راهِ آمدنِ نور باز می ‌شود.لیاقت یعنی پذیرش ؛یعنی آماده بودن برای دیدن آنچه همیشه بوده.و هرگاه پذیرش در تو زنده باشد ،خوبی ، به هزار شکلدر وجودت آشکار می ‌شود...@sedaye_daron

تنها راه نجات و آزادی نسل بشر، آگاهیستاگه مدام در ذهن زندگی کنیم ، مدام مثل یک برده زندگی میکنیم که هیچوقت آزادی حقیقی رو تجربه نمیکنه، برده ی جامعه، برده ی نظر و توجه دیگران، برده ی دوست و خانواده و و و تنها راه آگاهیهبا آگاه شدن و بیدار شدن از وجود حقیقیته که میتونی از بند ذهن رها بشی و برای خودت زندگی کنی، زندگی رو به طور حقیقی تجربه کنیولی خارج شدن از این محیط امنی که برای خودت ساختینیاز به شجاعت دارهشجاعت رفتن به ناشناخته ...#اشو@sedaye_daron

آرامش همه جا هست. تو در حال شنا کردن در اقیانوسی از آرامشی.وقتی از نیروی چسبنده الهی که این جهان را نگه داشته آگاه شدی ، همه جا زیبایی می ‌بینی. #پارماهانسا_یوگاناندا@sedaye_daron

اگر از معنویت کلافه می‌شوید، به این دلیل است که اولویت‌هایتان مدام در حال تغییر هستند.آن وقت فقط یک قدم به جلو و یک قدم به عقب خواهید برداشت.اولویت شما همیشه باید فراتر رفتن از محدودیت‌هایتان باشد.کار، خانواده، هر جنبه‌ای از زندگی، فقط باید آن‌ها را به این دلیل انجام دهید که می‌خواهید از نظر معنوی رشد کنید.#سادگورو @sedaye_daron

امروز که زنده‌ای، زندگی کن. فردا خواهی مردهمانطور که یک ساعت پیش بایست مرده باشیوقتی که سراسر زندگی‌ات در برابر ابدیتلحظه‌ای بیش نیست،چه جای آن است که خود را عذاب دهی؟#لئو_تولستوی@sedaye_daron

روشنگری چیزی نیست که به آن دست پیدا کنی ؛ بلکه چیزی است که پس از رها شدنِ همهٔ وابستگی‌ها ، ترس‌ها و هویت‌های دروغین آشکار می ‌شود. آسمان همیشه آنجاست ؛ این ابرها هستند که باید کنار بروند.#اشو@sedaye_daron

نمی‌توانید فقط نتایجی را انتخاب کنید که دوست دارید.هر انتخاب، هر فکر، هر احساس و هر عمل، اثری از خود بر جای می‌گذارد و دیر یا زود، بازتاب آن به زندگی‌مان بازمی‌گردد.گاهی دلیل تکرار روابط ناسالم، کمبودهای مالی، ترس‌های بی‌دلیل یا موانعی که بارها تجربه می‌کنیم، فقط شرایط بیرونی نیست؛ بلکه الگوهایی است که هنوز در لایه‌های عمیق وجودمان باقی مانده‌اند.اگر احساس می‌کنید زمان رها شدن از این چرخه‌های تکراری فرا رسیده است، همسویی‌های کارماسوزی با هدف پاکسازی الگوهای محدودکننده و ایجاد فضایی برای انتخاب‌های آگاهانه‌تر طراحی شده‌اند.وقتی بار گذشته سبک‌تر شود، مسیر برای تجربه‌های تازه نیز هموارتر خواهد شد. شاید وقت آن رسیده باشد که به‌جای تکرار گذشته، آینده‌ای متفاوت خلق کنید.@sedaye_daron

⁨ ساکت باش، چشمانت را ببند. احساس کن بدنت کاملا منجمد شده این مناسبترین لحظه برای نگریستن به درون ات خواهد بود. هنگامی که تمام نیروی حیاتی ات به سوی مرکز وجودت جاری میشود. تمام هوشیاری تو لازم است تا همچون پیکانی رها شده از کمان به عمیقترین و سریع ترین شکل ممکن حرکت کند، یک موقعیت اضطراری، گویی که این آخرین لحظه حضور تو رو زمین است بدون این حس ضرورت، هرگز نخواهی توانست به مرکز وجودت دست یابی. این همان نقطه ای است که از آنجا با کیهان پیوند میخوری و این همان نقطه ای است که تو را به یک بودا، یک بیدار شده تبدیل می کند و این همان نقطه ای است که در میابی : جاودانه ای.تو همیشه اینجا بوده ای و همیشه اینجا خواهی بود، چه به صورت فیزیکی و چه به صورت غیر فیزیکی هر چه بیشتر به وجود خود نزدیک میشوی سکوتی عظیم بر تو فرود می آید و آرامشی عظیم در وجودت بر می خیزد لحظه ای که به عمیق ترین مرکز خود می رسی، دیگر «تویی» وجود ندارد این بوداست تنها کیفیتی که بودا دارد آگاهی ناب و هوشیاری است،مشاهده گری است، مشاهده گری کلید واژه ای است برای همه مراقبه گران.مشاهده کن که بدن نیستی مشاهده کن که ذهن نیستی مشاهده کن که تو تنها یک مشاهده کنندن (شاهد) هستی...⁩✍️اشو@sedaye_daron

.در سال ۶۴ من یک راهنمای گردشگری شدم زیر درختی نشسته بودم که یک جیپ زیر آن درخت توقف کرد اشو رانندگی می کرد، وارد معبد شدیم هر دانشی که در مورد این معابد داشتیم، در طول ساعت ها به او منتقل کردم پس او گفت چیز بیشتری بلدی؟ گفتم چیز بیشتری نمی دانم او گفت: دفعه بعدی که بیایم، تو توریست خواهی بود و من راهنمای تو خواهم بود او به معابد طوری نگاه می کرد که پلک نمی زد عمیقا در یک مجسمه خاص نفوذ می کرد…تانترا کاملا به زندگی «آری» می گوید هر آنچه در زندگی تان پیش می آید را بپذیر اما راهی هم برای فراتر رفتن وجود دارد چیزی به نام «نه» وجود ندارد چیزی به نام توقف وجود ندارد این یک جریان است یک رودخانه است که هر لحظه تازه و تازه جاری است.✍️اشو@sedaye_daron

از نگاه کارل گوستاو یونگ، هر آنچه در خود انکار یا سرکوب می‌کنیم، از بین نمی‌رود؛ بلکه در قالب واکنش‌ها، قضاوت‌ها، خشم‌ها، ترس‌ها و رفتارهای ناخودآگاه خود را نشان می‌دهد. این بخش پنهان شخصیت، همان چیزی است که یونگ آن را «سایه» می‌نامد.خودشناسی از جایی آغاز می‌شود که به‌جای فرار از سایه‌ها، جرئت دیدن و پذیرفتن آن‌ها را پیدا کنیم. پذیرش، به معنای تأیید همه رفتارها نیست؛ بلکه نخستین گام برای تغییر و رشد است.شما تا به حال متوجه شده‌اید که کدام ویژگی‌ای که در دیگران آزارتان می‌دهد، شاید بازتاب بخشی از خودتان باشد؟#کارل_یونگ@sedaye_daron

انسان همیشه از خودش فرار می ‌کند. خود را با کار  ، روابط ، سرگرمی ، جاه ‌طلبی یا حتی عبادت مشغول می‌ کند تا مجبور نباشد با تنهایی درونش روبرو شود. اما هر چه بیشتر فرار کنی ، بیشتر گم می ‌شوی. روزی باید بایستی ، سکوت کنی و به درونت نگاه کنی. شاید در ابتدا چیزی جز آشفتگی نبینی ، اما اگر صبور باشی و فقط شاهد بمانی ، آن آشفتگی نیز فرو می ‌نشیند. درست همان ‌گونه که گل ‌ولایِ آب ، اگر دست از هم زدنش برداری ، خودبه‌خود ته ‌نشین می‌شود. آنگاه برای نخستین بار، زلالیِ وجودت را خواهی دید؛ جایی که نه ترسی هست، نه تقلیدی، نه نیازی به تأیید دیگران. همان جا آغاز #آزادی_حقیقی است.#اوشو@sedaye_daron

توجه دیگران برای ما اهمیت دارد چون ما به شکی ذاتی به ارزش خود مبتلا هستیم که در نتیجهٔ آن تمایل داریم تا به ارزیابی دیگران اجازه دهیم نقشی تعیین‌کننده در چگونگی نگاه ما به خودمان بازی کنند. حس هویت ما زندانی داوری آنهایی است که در میانشان زندگی می‌کنیم. آلن دوباتن@sedaye_daron

"" خدا "" برای تو یعنی ؟ .....ارامش ؟ عشق ؟ امید ؟ نور ؟ سکوت ؟ حضور ؟ تا وقتی رابطه‌ ما با خداوند بر پایه‌ ترس یا معامله باشد، هنوز او را از پشتِ نیازهای خودمان می‌بینیم.اما آن‌گاه که عشق، جای ترس را بگیرد...عبادت، از یک وظیفه به یک دیدار تبدیل می‌شود.عارفان گفته‌اند:آن‌که خدا را برای پاداش عبادت می‌کند، تاجر است.آن‌که از ترس مجازات عبادت می‌کند، برده است.و آن‌که خدا را به خاطر خودِ خدا دوست دارد،طعم عشق را چشیده است.@sedaye_daron

فردیت، جوهر وجود توست. شخصیت چیزی است که جامعه به تو داده است ؛ اما فردیت ، هدیه هستی است. هر بار که از ژرفای وجودت عمل می ‌کنی ، فردیتت شکوفاتر می ‌شود و هر بار که از روی نقاب شخصیت عمل می ‌کنی ،  از حقیقت خود دورتر می ‌شوی.#اوشو@sedaye_daron

یاد بگیرید که ساکت باشید.شما میتوانید در حال صحبت کردن نیز ساکت باشید....زمانی که شما از هویت واقعیِ خود آگاه هستید، وقتی صحبت میکنید، مثل یک بازیگر هستید که از نقش آفرینی خود آگاه است...بازیگر وقتی روی صحنه نمایش است، نقش خود را خیلی خوب بازی میکند، اما چیزی درون او وجود دارد که باعث میشود تا بازیگر درک کند که او واقعاً آن شخص نیست....او ممکن است نقش یک قاتل یا عاشق یا پیرمرد یا جوان را بازی کند. اما بازیگر آگاه است که "من این شخص نیستم"....بنابراین در این زندگی شما نیز یک بازیگرید، با این تفاوت که شما نقش خود را خیلی جدی گرفته اید. شما نقش خود را به عنوان یک زنیا مرد بیش از حد جدی میگیرید. نقش همسر، شوهر، کارمند، کارفرما و ....   این همان چیزی است که شما را نگه میدارد.#رابرت_آدامز@sedaye_daron

. دیدن، یک فرآیند طبیعی و خودکار است. چشم باز است، نور وارد می‌شود و مغز، تصویر را پردازش می‌کند. ممکن است هزار چیز را ببینی، اما هیچ‌کدام، واقعاً وارد آگاهی‌ات نشوند؛ اما مشاهده یک عمل آگاهانه است. وقتی مشاهده می‌کنی، فقط به ظاهر نگاه نمی‌کنی؛ با تمام توجهت حضور داری. جزئیات را می‌بینی، تغییرات را حس می‌کنی و بدون عجله برای قضاوت، اجازه می‌دهی واقعیت، خودش را به تو نشان دهد. ممکن است هر روز از کنار یک درخت بگذری و آن را ببینی، اما یک روز، چند دقیقه کنارش بایستی، به بافت پوستش، حرکت برگ‌ها، نور خورشید، صدای باد و حتی احساست نسبت به آن توجه کنی؛ آن وقت درخت را مشاهده کرده‌ای. در مدیتیشن، نیز همین تفاوت وجود دارد. دیدنِ یک فکر، یعنی متوجه شوی فکری در ذهنت هست؛ اما مشاهدهٔ فکر، یعنی بدون درگیر شدن، بدون جنگیدن یا دنبال کردن آن، فقط شاهدِ آمدن، ماندن و رفتنش باشی. مشاهده، امری آگاهانه است. #جو_دیسپنزا@sedaye_daron

گفت‌وگوی زنده _امشب ساعت ۲۲_ اساتید حرفه ای متافیزیکhttps://t.me/+8Isra6fGmUNiODY0

یک نکته بسیار با اهمیت اینست که نفرت با گذشته و آینده وجود دارد ، اما عشق ، نیازی به گذشته و آینده نداردعشق در زمان حال ، موجود است...نفرت مرجعی در گذشته یا آینده دارد کسی دیروز به حقوق شما تجاوز کرده و شما دارید آنرا مانندیک زخم ، یک سردرد ، حمل میکنید یا شما میترسید که کسیفردا به حقوق شما تجاوز کند ، یک ترس ، سایه یک ترس ...و شما دارید پیشاپیش آماده میشوید با آن روبرو شویدشما نمیتوانید در زمان حال ، متنفر باشید ، امتحان کنید ،مطلقاً ناتوان خواهید بود ، چون نیاز به مرجعی در گذشته یا آینده دارید ..،اما میتوانید عشق بورزید ،عشق نیازی به مرجع ندارداین زیبایی عشق است ، آزادی عشق است.نفرت یک اسارت است ، نفرت زندان استزندانی که توسط خود شما بر شما افکنده میشودو نفرت ، نفرت ایجاد میکند ، اگر شما از کسی متنفر باشید دارید در قلب خودتان نسبت به خودتان نفرت ایجاد میکنید و کل جهان در نفرت است ، در تخریب و خشونت در حسادت و رقابت است ، مردم در واقعیت و در عمل یا حداقل در ذهن های بیمارشان ، در افکارشان ، دارند گلوی هم را می فشارندبه همین دلیل است که ما از این زمین زیبا یک جهنم ساخته ایم.@sedaye_daron

«درون و بیرون دو نام‌ اند برای یک آینه.اگر درون تهی باشد ، بیرون نیز تهی ‌ست.تهی از قضاوت ، تهی از تفسیر ، تهی از پنهان ‌کاری.آن ‌که به خلوص می‌ رسد ،نه درون دارد و نه بیرون ؛زیرا هیچ چیز را پنهان نمی ‌کندو هیچ چیز را بیرون از خود نمی ‌بیند.در راه ذن ،آشکار بودن همان رهایی‌ ست.»@sedaye_daron

لحظه ‌ای که شروع می ‌کنی خودت را همان‌ گونه که هستی بپذیری ، جنگ درونت پایان می ‌یابد. تمام رنج از این می ‌آید که می‌ خواهی کسی غیر از آنچه هستی باشی. پذیرش ، آغاز دگرگونی است ؛ زیرا تنها زمانی که با خودت در صلح باشی ، امکان رشد واقعی پدید می ‌آید.#اوشو@sedaye_daron

🌈🌈🌈💎برترین کانال‌های تلگرام:📕کتاب‌های خواندنی:@farin_ebook🔹هماهنگی جهت تبادل:@mrsmafd

تفاوت انسان معمولی با بودا در مقدار دانش یا تجربه نیست ، بلکه در کیفیت آگاهی است.انسان می ‌تواند تمام عمرش را صرف جمع ‌آوری اطلاعات ،قدرت یا موفقیت کند ، اما تا زمانی که از خوابِ ذهن بیدار نشود ،تحول واقعی رخ نداده است.#اوشو@sedaye_daron

اگر ترس از افتادن باشد،تنها راه نجات در پریدنی داوطلبانه استترس تو هر کجا که باشدوظیفه ات نیز همانجاستدقیقا در همانجایی که بیشترین ترس یا درد را احساس می کنیدبزرگ ترین فرصت برای رشد پنهان استاگر ترس از افتادن باشد، تنها راه نجات در پریدنی داوطلبانه استببینید شخص از چه چیزی بیشتر از همه میترسدتا بدانی که بعدا از کجا رشد خواهد کرد‘بگذار سقوط کنیاگر قرار است سقوط کنیآنکه خواهی ‌شد تو را خواهد گرفت’کارل یونگ‌@sedaye_daron

خداوند افرادی را وارد زندگی شما می‎کند تا شما همانند معجزه‎ای آن‌ها را به سوی سرنوشت ‏شان سوق دهید.به نسبتی که شما آن‏ را بالا بکشید، خودِ شما بالاتر می‎ روید. به نسبتی که نیازهای آن‏ها را برطرف کنید، خداوند نیازهای شما را برطرف می‎کند.خلاف این امر هم صادق است. اگر شما حاضر نیستید زمانی را به دیگران اختصاص دهید، دیگران هم زمانی را به شما اختصاص نمی‌دهند. اگر شما تنها به تحقق رویای خود می‌اندیشید و حاضر نیستید دیگران را در مسیر رویاهای‎شان یاری کنید، در نقطه‎ای گیر خواهید افتاد و جلوتر نخواهید رفت. اگر می‌خواهید به حداکثر توانایی خود دست یابید، به دیگران کمک کنید که آن‎ها نیز به حداکثر توانایی‎شان دست یابند. این موضوع دقیقاً همانند یک بومرنگ عمل می‎کند. هنگامی که دست دیگران را می‎گیرید و بالا می‏‌کشید، عمل خیر شما به خودتان برمی‎گردد. به همین علت وقتی کار خیر انجام می‌دهید مغز شما ده برابر بیشتر با ترشح دوپامین به شما پاداش می‌دهد و شما حس سرخوشی دارید.جول_اوستین@sedaye_daron

در اعماق قلبت بدان که همه چیز خوب است. درک کن که کائنات دوست توست و هرگز نمی‌تواند به تو آسیبی برساند. #عشق، زیربنای تمام هستی است! وقتی آگاهی عاشقانه را در خود پرورش دهی، هیچ مشکلی نمی‌تواند وجود داشته باشد.#عشق مراقب همه چیز است. #عشق همان، آگاهی مطلق، هوش خالص یا قدرت خداست. وقتی عشق کافی در درون خود دارید، واقعاً هیچ مشکلی وجود ندارد. مشکلات فقط زمانی بوجود می‌آیند که باور داشته باشید جدا هستید و عشق ندارید.#رابرت_آدامز@sedaye_daron

پیش از این می گفتمهر کس باید راهش را  انتخاب کند اما گفته ام ناقص بود ؛درستش اینست ، هر کس باید راهش را اختراع کند ، بسازد ، بیافریند .ژان پل سارتر@sedaye_daron

بخش بزرگی از اضطراب‌های ما نه از واقعیت، بلکه از تصویری می‌آید که تصور می‌کنیم دیگران از ما دارند. ترس از قضاوت، بسیاری از انسان‌ها را وادار می‌کند خود واقعی‌شان را پنهان کنند، رؤیاهایشان را کنار بگذارند یا فقط برای پذیرفته شدن، برخلاف باورهایشان زندگی کنند. تا زمانی که ارزش خود را به تأیید دیگران گره بزنیم، آزادی درونی را تجربه نخواهیم کرد. آزادی واقعی از جایی آغاز می‌شود که جرئت کنیم زندگی‌مان را بر اساس وجدان، ارزش‌ها و انتخاب‌های خودمان بسازیم، نه بر پایه‌ی ترس از نگاه دیگران.اوشو @sedaye_daron

جایی برای خودانگیختگی نیست، اگر واقعاً خود به خود زندگی می کنید دیگر نگران نیستی و این یعنی تو در هر ثانیه داری زندگی میکنی، وقتی در هر ثانیه زندگی میکنید قضاوت کجاست؟زمان برای عصبانی شدن کجاست؟ تلاش برای تغییر کسی یا متقاعد کردن کسی به هر چیزی. هیچ مکانی و زمانی برای انجام همه این کارها وجود ندارد.اما وقتی در زمان بروی آن وقت تمام افکار مربوط به دیروز به سراغت می آیند، نگرانی ها درباره فردا به سراغت می آیند و باید تصمیم بگیری. همه این چیزها در زمان و مکان صورت می گیرد. باز هم وقتی خود به خود زندگی می کنید زمان و مکان برای شما وجود ندارد.شما هر ثانیه به طور کامل زندگی می کنید هر ثانیه تو وجود داری،شما به عنوان چیز خاصی وجود ندارید شما به عنوان یک مرد یا یک زن وجود ندارید. شما به سادگی وجود دارید.و در آن خودانگیختگی جهان هستی اما به محض جدا شدن از آن، یک بار دیگر تبدیل به یک فرد می‌شوید. شما یک جسم و یک ذهن می شوید و دیگران را جسم و ذهن می بینید اما زمانی که در آن خودانگیختگی هستی فضایی نیست و جایی برای چیزی نیست.شما تبدیل به آزادی مطلق شده اید این آزادی برای من شخصی نیست، وقتی خود به خود زندگی میکنید، هیچ کس نمی ماند که چیزی بداند.#رابرت_آدامز@sedaye_daron

ﻣﺮاﻗﺒﻪ ﻣﻦ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺁﺳﺎﻥ اﺳﺖﻫﻴﭻ تمرینی اﺣﺘﻴﺎﺝ ﻧﺪاﺭﺩﻣﻦ ﻓﻘﻄ ﻣﻴﺮﻗﺼﻢ وﻣﻲ ﺧﻮاﻧﻢ و ﻫﻤﻪ اﻳﻨﻬﺎ ﺭا ﺩﺭ ﺳﻜﻮﺕ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻣﻴﻜﻨﻢ.   ﻓﻘﻄ و ﻓﻘﻄ ﻫﻤﻴﻦ...#اوﺷﻮ@sedaye_daron

🌹🌹🌹💎برترین کانال‌های تلگرام:🔹هماهنگی جهت تبادل:@mrsmafd

💢لیست نهایی امشب + نکات مهم⬆️⬆️⬆️سلام و درود⏰لطفاً تا ساعت ۲۲ در کانالتان فوروارد شودکپی نشود❌❌⚠️بعد از ده دقیقه تاخیر، جبرانی دو برابر لحاظ می شود❇️جهت یاد آوریتبادل ۲۲ ساعته است لیست پست آخر و تک لیست  تا ساعت ۸صبحاز این ساعت به بعد گذاشتن پست مجاز است (حداکثر ۸ پست بعد از لیست، تعداد بیشتر لیست ریشات شود)و لیست  تا ساعت ۲۰ جمعه در کانال ها باقی می ماند.سپاس ازهمکاری و همراهی شما  🌹

#عشقهر حقیقتی برای آن ‌که به مقصد برسد ، به یک حامل نیاز دارد.آب، حامل حیات است. خون، حامل اکسیژن و مواد حیاتی در بدن است. نور، حامل گرما و روشنایی است.و در مسیر معنویت نیز، انوار الهی برای آن‌که در جان انسان جاری شوند، به بستری مناسب نیاز دارند.عشق، حامل همه انوار الهی است.هرگاه قلب انسان از عشق، شفقت، فروتنی و اخلاص لبریز شود، گویی راه برای تجلی نور الهی هموار می‌شود. عشق، دل را آماده پذیرش می‌کند، کینه را می‌شوید، ترس را کاهش می‌دهد و میان انسان و حقیقت، پلی از حضور و یگانگی می‌سازد.اگر حکمت بدون عشق باشد، ممکن است به غرور بینجامد. اگر قدرت بدون عشق باشد، ممکن است به سلطه تبدیل شود. اگر دانش بدون عشق باشد، ممکن است فاصله‌ای میان انسان و دیگران ایجاد کند.اما هنگامی که عشق، حامل این نعمت‌ها باشد، حکمت به روشنایی، قدرت به خدمت و دانش به آگاهی تبدیل می‌شود.از این رو، عشق تنها یکی از پرتوهای الهی نیست؛ بستری است که پرتوهای دیگر در آن شکوفا می‌شوند و در زندگی انسان به ثمر می‌نشینند.پس اگر خواهان دریافت انوار الهی هستیم، پیش از هر چیز باید ظرف وجود خود را با عشق، مهربانی، صداقت و خدمت آماد@sedaye_daron

عشق ورزيدن همان دينداری است. عشق ورزيدن به هستی همان عبادت است. تو بايد كيفيت عشق خود را توسعه دهی.بايد آن را بيشتر و بيشتر منتشر نمايی؛ بی قيد و شرط ، بدون انگيزه ، بدون چشمداشت ، بدون سلطه جويي ، بدون منيت سازی . وقتی عشق تو كاملا ناب شود ، به خدا می رسی. هيچ چيزي بالاتر از آن نيست.به نهايت كمال زندگی مي رسي. عشق جوهر هستی است، پس بگذار راه تو راه عشق باشد.#اشو@sedaye_daron

بنیادی‌ترین سؤال—این‌که «من کیستم؟»بگذار آگاهی‌ات کمکت کند که با این پرسش بمانی.من قرار نیست هیچ پاسخی به تو بدهم؛ تو همین حالا هم پاسخ‌های زیادی داری.مردم پیش من می‌آیند و می‌گویند:«همه‌چیز به‌طرز زیبایی ساکت شده، مراقبه در حال عمیق‌ترشدن است، خشم از بین رفته.»اما بعد دچار تردید می‌شوند: «نکند همهٔ این‌ها یک رؤیاست؟»با تردید، رؤیا ادامه پیدا می‌کند.با اعتماد، ناگهان بیدار می‌شوی.این تجربهٔ خودشان است که ساکت شده‌اند، که خشم از بین رفته،که میل جنسی کمتر و کمتر حالت فرمانده داردو بیشتر و بیشتر به یک خدمت‌گزار تبدیل می‌شود. تمام این هستی، باغی از زندگی است.تمام این هستی، رقصی از زندگی است.من عشق به زندگی را تعلیم می‌دهم.برای من، هنر مقدس است—از پایین‌ترین پلهٔ نردبان تا بالاترین آن.این همان یک نردبان است:ازبدن به روح، از فیزیکی به معنوی،از سکس تا سامادهی (آگاهی کامل)✍️اشو@sedaye_daron

غرور چیز بدی نیست وقتی وادارمان می‌کند جراحاتمان راپنهان کنیم، نه آنکه به دیگرانجراحتی وارد کنیم.جورج الیوت@sedaye_daron

#روشن_شدگی_چیست ؟روشن شدگی آن است که همه زندگی رامعبد ببینیروشن شدگی آن است که خدا را در آینه ی سیمای همگان مشاهده کنی ...حتی اگر بعضی از آینه ها کدر باشند . آینه ی کدر را می توان صیقلی کرد ...آدم های خواب رفته را می توان بیدار کرد ... کافی است اندکی آب به صورتشان بپاشی ،بیدار خواهند شد . #اوﺷﻮ@sedaye_daron

رشد واقعی همیشه در لحظه‌های آسان اتفاق نمی‌افتد. گاهی زندگی از ما می‌خواهد مکث کنیم ، مشاهده کنیم و بدون عجله به مسیر ادامه دهیمبه خودم یادآوری می‌کنم که هر دانه ‌ای برای شکوفا شدن به زمان نیاز دارد و هر سپیده‌ دمی پس از تاریک ‌ترین ساعت شب فرا می‌ رسد.اکنون با هر نفس ، آرامش را به درون می‌ کشم و بی ‌قراری را رها می‌ کنم. به جای جنگیدن با شرایط ، قدرت خود را در پذیرش آگاهانه و ادامه دادن پیدا می ‌کنم و مجبور نیستم همه پاسخ‌ها را همین امروز بدانم فقط کافی است قدم بعدی را با آگاهی و استواری بردارم هر چالش ، بخشی از توانمندی پنهان را آشکار می‌کند. هر تأخیر ، فرصتی برای پخته ‌تر شدن است. هر مانع ، درسی برای عمیق‌تر شدن استامروز به خودم و به مسیر اعتماد می‌ کنم. به زمان‌ بندی زندگی اعتماد می ‌کنمبا صبر، ریشه‌هایم را عمیق‌تر می‌کنم و با ایستادگی، به سوی نور رشد می‌کنم.@sedaye_daron

اقیانوسِ هستیافکار ، موج ‌هایی بر سطح ‌اند.خودِ حقیقی ، اقیانوسِ خاموش است.خود را با حرکت‌ها یکی ندان.در ژرفای درون فرو برو.آرامش در آنجا در انتظار توست.#رامانا_ماهاراشی@sedaye_daron

گاهی شادی.گاهی غم.گاهی انرژی.گاهی خستگی.ذهن می ‌خواهد فقط شادی را نگه دارد.اما همان ‌طور که نمی ‌توانی فقط روز داشته باشی و شب هیچ ‌وقت نیاید ، احساسات هم دائماً تغییر می ‌کنند.و زندگی چرخه ای  از هر دو است...#یین_ویانگ@sedaye_daron

#روشن_شدگی_چیست ؟روشن شدگی آن است که همه زندگی رامعبد ببینیروشن شدگی آن است که خدا را در آینه ی سیمای همگان مشاهده کنی ...حتی اگر بعضی از آینه ها کدر باشند . آینه ی کدر را می توان صیقلی کرد ...آدم های خواب رفته را می توان بیدار کرد ... کافی است اندکی آب به صورتشان بپاشی ،بیدار خواهند شد . #اوﺷﻮ@sedaye_daron

اگر ما به دنبال امنیت و صلح هستیم باید جایی دنبال آن باشیم که در آنجا اقامت دارد. آنجا همان جوهر وجودی ما است.همه‌ ی افراد وجودشان را به روشنی نمی ‌دانند. و این دلیلی است که چرا همه‌ ی افراد صلح ، آرامش و شادی بی ‌قید و شرط را که طبیعت وجودی ما است، احساس نمی‌کنند.بنابراین اگر ما به دنبال صلح در این زمانه هستیم تمام چیزی که نیاز داریم پناه‌ بردن به خودمان است. تمام آرامش و شادی که در زندگی به دنبال آن بودیم در درون مان سکنی دارد.کسانی که با جوهرشان در ارتباط هستند به معنای واقعی کلمه خوشبخت هستند زیرا آنها با ارزش ‌ترین چیز را در زندگی دارا هستند.#روپرت_اسپایرا