کشنده‌ترین موجود روی زمین – باکتریوفاژمیلیاردها ساله که پیکاری برپاست و هر روز تریلیون‌ها کشته بجا…

یه پژوهش که مستقیم رفته سراغ یکی از قدیمی‌ترین معماهای تکاملی انسان: چرا اندام تناسلی مردانه‌ی انسان، نسبت به بدنش، خیلی بزرگ‌تر از سایر پستانداران عالی مثل شامپانزه و گوریله؟ حتی جالب‌تر، انسان برخلاف بیشتر پستاندارها، اصلاً استخوان آلت (baculum) نداره و کاملاً به جریان خون متکیه محققای دانشگاه استرالیای غربی و چند دانشگاه دیگه، ۳۴۳ فیگور کامپیوتری از مردا با اندازه‌های مختلف بدن، قد و اندام تناسلی ساختن، و ازشون دو تا سوال متفاوت پرسیدن:- از زن‌ها: این مرد به‌عنوان پارتنر چقدر جذابه؟- از مردهای دیگه: این مرد به‌عنوان یه رقیب، چقدر خطرناک و قوی به نظر می‌رسه؟نتیجه خیلی جالب بود: زن‌ها اندام بزرگ‌تر رو تا یه حد بهینه جذاب‌تر می‌دونستن (نه بی‌نهایت بزرگ، یه بازه‌ی مشخص). اما نکته‌ی غافلگیرکننده‌تر این بود که مردها، وقتی رقبای دیگه رو با اندام بزرگ‌تر می‌دیدن، اونا رو «قوی‌تر و ترسناک‌تر برای مبارزه» ارزیابی می‌کردن؛ یعنی مغز مردا این ویژگی رو ناخودآگاه به‌عنوان یه نشونه‌ی تستوسترون بالا، قدرت بدنی و توانایی رقابت می‌خونه، نه فقط یه ویژگی جنسی صرف.پس نتیجه‌گیری محققا اینه که این اندازه‌ی غیرعادی احتمالاً محصول دو فشار تکاملی هم‌زمان بوده: هم انتخاب جنسی توسط زن‌ها (جذابیت)، هم رقابت بین خود مردها (نشونه‌ی زورآزمایی و اجتناب از درگیری). یعنی یه سیگنال دوکاره که هم‌زمان هم برای جذب جفت کار می‌کرده هم برای اعلام «باهام درنیفت»!منتشرشده در PLOS Biology (۲۰۲۶).منبع: psypost.org/human-penis-size-is-an-evolut… @science_magazine

ذهنت چجوری مانع پیشرفتت میشه؟🆔 @science_magazine

••• بهترین ها خواستنی هستند••• 🌟 به زودی این پست حذف خواهد شد لطفاً زودتر وارد شوید🔂از فرصت پیش آمده استفاده کنید...✨️🥇

این پست تبلیغاتی نیست، برای پیشرفت و رشد شماست، مجموعه ای از بهترین ها.🥳😀😀 { کانال ها بادقت زیادی انتخاب شده است. } با انتخاب کلید موردنظر، به جامعه دوستداران دانش، هنر، سینما و فلسفه بپیوندید.

#چالشدر دوران دانشجویی چه کارهایی باید انجام داد/نداد.🆔 @science_magazine

یه مورد جالب که در واقع یه باور رایج و محبوب رو با شواهد علمی محکم رد می‌کنه؛ درباره‌ی «ترتیب تولد و شخصیت» 👶فرانک سالووی، در کتاب معروفش «Born to Rebel» (۱۹۹۶)، با الهام از نظریه‌ی تکاملی «Family Niche Theory»، ادعا کرد که فرزندان یک خانواده، دقیقاً مثل سهره‌های داروین (Darwin's finches)، برای کاهش رقابت مستقیم با هم، جایگاه‌های روان‌شناختی متفاوتی رو در خانواده اشغال می‌کنن؛ فرزند اول محافظه‌کار و باوجدان‌تر می‌شه (چون باید والدین رو راضی نگه داره)، فرزندهای بعدی سرکش‌تر و اجتماعی‌ترن (چون باید یه جایگاه دیگه پیدا کنن که رقیب فرزند اول نباشه). این ایده سال‌ها فرهنگ عامه رو تسخیر کرد.اما یه پژوهش بزرگ در PNAS (توسط رورر، اگلوف و اشموکله)، با استفاده از سه نمونه‌ی ملی گسترده از آمریکا، انگلستان و آلمان، این فرضیه رو با قدرت آماری بالا آزمایش کرد. نتیجه؟ ترتیب تولد عملاً هیچ تأثیر پایداری روی صفات شخصیتی بزرگ پنج‌گانه (برون‌گرایی، وجدان‌گرایی، توافق‌پذیری و...) نداره؛ میانگین همبستگی فقط حدود ۰.۰۲ بود، یعنی عملاً صفر.نکته‌ی جالب‌ترش اینه که تنها جایی که یه اثر واقعی (هرچند خیلی کوچیک) پیدا کردن، توانایی کلامی و هوشه؛ فرزندان اول یه ذره برتری کوچیک در نمرات هوش کلامی دارن، احتمالاً به‌خاطر تعاملات کلامی بیشتر با والدین در سال‌های اولیه، قبل از این‌که خواهر و برادر بعدی بیان.پس این یه مثال خوب از این‌که چطور یه ایده‌ی جذاب و شهودی (حتی با پایه‌ی تکاملی)، وقتی با داده‌ی بزرگ و روش درست تست می‌شه، ممکنه اصلاً تأیید نشه؛ و این خودش یکی از نقاط قوت علم روان‌شناسیه.منتشرشده در PNAS (۲۰۱۵) همچنان یکی از قوی‌ترین و پراستنادترین مطالعات این حوزه.منبع: pnas.org/doi/10.1073/pnas.1506451112%F0%9… @science_magazine