جامعه شناس و پژوهشگر اجتماعی در اصفهان بر این باور است تجرد قطعی در حال تبدیل شدن به نوعی از سبک زن…
انتشار: 2026/08/13 18:40 UTCدریافت: 2026/08/19 01:15 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/19 01:15 UTC
جامعه شناس و پژوهشگر اجتماعی در اصفهان بر این باور است تجرد قطعی در حال تبدیل شدن به نوعی از سبک زندگی است و بخشی از جامعه به مجردماندن تمایل بیشتری دارد.آمارهای رسمی از وجود بیش از ۱۸ میلیون نفر مجرد قطعی بالای ۴۵ سال و بیش از ۲۴ میلیون مجرد به علت طلاق یا فوت همسر در پهنه جغرافیایی کشور حکایت دارد.تجرد قطعی بر اساس برخی تعریفهای جمعیت شناختی، برای افرادی به کار میرود که بدون حتی یک بار ازدواج، وارد سن ۴۰ سالگی شدهاند. بر اساس دیگر تعریفها و البته به خاطر تغییر سن ازدواج، برخی ورود به سن ۵۰ سالگی که احتمال ازدواج را بطور تقریبی به صفر نزدیک میکند مترادف با تجرد قطعی میدانند.در همین پیوند امان الله باطنی روز جمعه در گفتوگو با ایرنا اظهار داشت: برای بخشهای قابل تاملی از جامعه میل به تجرد تبدیل به سبک زندگی شده است که در برخی موارد حتی والدین نیز از آن حمایت میکنند.این پژوهشگر اجتماعی افزود: برخی طبقات خاص جامعه حتی پا را فراتر نهادهاند به طوریکه برطرف کردن نیازهای عاطفی و حتی جنسی را به صورت منظم در سبک زندگی خود گنجاندهاند، اما تعهد در قالب ازدواج رسمی در روابط آنها جایگاهی ندارد.باطنی با بیان اینکه تجرد قطعی در جامعه ایرانی نه یک انتخاب و نه یک اجبار بلکه بیشتر یک انتخاب اجباری است؛ بیان کرد: حقیقت این است که در این پدیده فرد علاقه به ازدواج دارد، از قرار گرفتن در موقعیت ازدواج بدش نمیآید، اما شرایط اجتماعی اجازه ازدواج به او نمیدهد و یا مسوولیت اجتماعی ازدواج را نمیخواهد قبول کند که برای همین میتوان آن را یک انتخاب اجباری تلقی کرد.وی با مروری بر آسیبهای این مقوله گفت: تجرد قطعی برای دختران به طور معمول با برچسبهای اجتماعی بیشتر و چالشهای مهمتر همراه است.این پژوهشگر اجتماعی اضافه کرد: پیامدهای تجرد قطعی در سطح فردی افسردگی و خلاء عاطفی و در سطح اجتماعی پدیدارشدن بحران سالمندان مجرد و خودکشیهای تقدیر گرایانه ناشی از خستگی خواهد بود.باطنی توضیح داد: تجرد قطعی در مکتب فکری جامعه شناسی کارکردگرا؛ ناشی از کژکارکرد نهادهای اجتماعی بخصوص خانواده است که در آن والدین هلیکوپتری مقصرند.وی بیان کرد: والدین هلیکوپتری آن دسته از والدینی هستند که به جای توانمند سازی فرزندان همیشه به آنها خدمت رسانی کرده و مانند یک هلیکوپتر بالای سر بچهها به پرواز در میآیند تا از آنها مراقبت کنند.باطنی افزود: فرزندان این والدین خود را ملزم به استقلال و ازدواج نمیبینند و فرآیند بلوغ اجتماعی آنها و پذیرش مسوولیت ازدواج شان درست پیش نمیرود، به همین دلیل میل به تجرد در میان آنها بسیار بالاست.این پژوهشگر اجتماعی با اشاره به طلاق به عنوان یکی دیگر از کژکارکردهای نهاد خانواده تصریح کرد: پژوهشها نشان میدهد بسیاری از فرزندان طلاق یا فرزندان طلاق عاطفی نسبت به ازدواج نوعی مقاومت نشان میدهند که این موضوع متاثر از تجربه زیسته تلخ آنان از طلاق یا طلاق عاطفی پدر و مادرشان است که به میل به تجرد آنها دامن میزند.وی با بیان اینکه در جامعه شناسی کارکردگرا، تجرد قطعی و میل به تجرد را میتوان ناشی از کژکارکرد نهاد حاکمیت نیز دانست، گفت: بحران اقتصادی کنترل نشده و تورم فزاینده جامعه را دچار هنجار پریشی میکند؛ یعنی بسیاری از هنجارهای اجتماعی مثل ازدواج کردن به عنوان یک قاعده اجتماعی کمرنگ میشود، زیرا برای بسیاری افراد جامعه امکان پذیر نیست.باطنی ادامه داد: میل به تجرد در مکتب فکری جامعه شناسی تعارض گرا ناشی از تعارضهای اجتماعی بخصوص شکاف فرهنگی بین نسلهاست.این پژوهشگر اجتماعی اظهار داشت: نسلهای جدید، ارزشهای متفاوتی نسبت به نسلهای قبلی دارند و واقعیت این است که ازدواج کردن برای آنها چندان دارای معنا و ارزش نیست.وی بیان کرد: تجرد قطعی در جامعه شناسی تعامل گرا به دلیل تغییر محتوا و فرم تعامل اجتماعی دختران و پسران نسبت به دهههای قبل (مانند عشق رمانتیک و ازدواج سفید) و نیز تغییر معنای ازدواج در ذهن آن هاست.باطنی تاکید کرد: بنابراین هنجارپریشی به واسطه بحران اقتصادی، کمرنگ شدن قواعد اجتماعی و احساس تعلیق و فرار از مسوولیت ازدواج به واسطه حمایتهای بی انتهای والدین مهمترین دلایل فزونی این پدیده اجتماعی است.بر اساس آمار هفت میلیون و ۲۳۹ هزار و ۱۹۰ زن کمتر از ۴۰ سال و هفت میلیون و ۶۹۵ هزار و ۹۸۷ زن کمتر از ۴۵ سال هرگز ازدواج نکرده در کشور داریم.همچنین ۹ میلیون و ۳۳۸ هزار و ۴۷۳ مرد کمتر از ۴۰ سال و ۹ میلیون و ۸۱۲ هزار و ۲۸۱ مرد کمتر از ۴۵ سال در کشور تاکنون ازدواج نکردهاند.مجموع مجردین هرگز ازدواج نکرده کشور را ۱۸ میلیون و ۷۷۵ هزار و ۴۵۲ نفر اعلام کرده است.@Salehnikbakht
پستهای تلگرام — صالح نیکبخت
سمکۆی شکاک دەفەرموێت: 🔹دەبێت گەلی کورد بە ئومێدی وڵاتانی زل هێز نەژی، گەلێک بۆ ئازادی خۆی تێنەکۆشێت، دەبێتە کۆیلە و ژێردەست.🔸مردم کورد نباید بە امید کشورهای ابرقدرت زندگی کنند.مردمی کە برای آزادی خویش نکوشد همیشه زیردست و برده خواهدبود.t.me/kurdokurdistan
وێنەیەکی (موعتبەر خانم) دایکی پاڵەوانی کورد #سمکۆی_شکاک لە ناوچەی وورمێ ...ڕەحمەت لەو شیرەی کە دایەتی بە سمکۆ..١٠٠ ساڵ پێش ئێستا...✍ سەرچڵ یونسt.me/kurdokurdistan
💥با تحریف تاریخ مقابله بکنیم!✍️علی مرادی مراغه ایامروزه زدنِ مصدق جزو ضروریات طرفداران پهلوی شده است برخی آشکار و برخی کمی زیرآبی!طرف رفته یک کانالی بنام «نقدی بر تاریخ معاصر» زده که کارش نه نقد مصدق بلکه تحریف تاریخ و به لجن کشیده مصدق است!در روز روشن نصف صفحه را از کتاب«خاطرات و تالمات دکتر مصدق» می بُرد و و در کانالش می گذارد و سپس می نویسد که مصدق گفته:«بهتر آن است که تمام جراید توقیف شوند...».در حالیکه جمله قبلی مصدق را که نیاورده این بوده که «بعضی از وزرا در دولت مستوفی الممالک چنین اظهار نظر میکنند که توقیف یک روزنامه مخالف بی طرفی است بهتر آن است که تمام جراید توقیف شوند...»مهمتر از همه اینکه، این جاعلان اصلا هیچ ترسی ندارند که دروغ و تحریفشان ممکن است برملا شود!در تصویر اصلی عین صفحات قبل و بعد را آورده ام و در تصویر دیگر نیز تصویر جعلیِ جاعل را آورده ام تا خودتان قضاوت کنید!.در ضمن کتاب «خاطرات و تالمات دکتر مصدق» را اینجا دانلود کرده خودتان صفحه 112و قبلِ آنرا ببینید.این کارها غیراخلاقی می باشد.بخاطر نسل های آینده، با تحریف تاریخ مقابله بکنیم...❇️لینک یوتیوب و تلگرام ما
آشکارا میبینیم که همهی تجربههای دیگر که مبتنی بر حکومت کردنِ "عدّهی معدود" بوده است با ناکامی مواجه گردیده است؛زیرا این "عدّهی معدود" که بر "قدرتِ سِلاح" تكيه داشتهاند پس از چندی کارشان به فساد انجامیده است، و برای حفظِ موقعِ خود و پوشانیدنِ این فساد، ناگزیر بودهاند که با آمیختهای از «زور و فریب» به فرمان راندن پردازند؛ و برای لوث کردنِ گناهی به گناهِ دیگر دست بزنند؛ چون معتادی که با پیشرفت زمان، هر چند گاه به "کیلهی" بیشتری از مادّهی مورد اعتیاد، نیاز پیدا میکند، آنان نیز سال به سال بر مقدارِ "زور و فریب" افزودهاند، تا سرانجام تابِ تحمّلِ مردم به پایان برسد و کار به انفجار بکشد. ذکر مناقب حقوقبشر✍دکتر محمّدعلی اسلامی نُدوشن@Salehnikbakht
🔔 کانال اندیشه و تفکر 🔔🔴بمان میهن داغدارم بمانبه اشک دل سوگوارم بمان گر اشکی تو را مانده در این ستیزبه اوراق تاریخ خونین بریز که تاریخ هم بر تو گریان شودچو من برگ برگش پریشان شودبمان ای پریشان تر از بخت منچو خواهی بمانم بمان ای وطنکه ایران بسی امتحان داده استبس افتاده هست و بس استاده استاگر گفت و گو ها ز افتادگیستهمین خود سرآغاز استادگیستبمان بمان میهن داغ دارم بمان.... 📕 ادب و اندیشه✍ معینی کرمانشاهیکانال اندیشه و تفکر در تلگرام 👇t.me/andishe_tafakor%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8… ۱ ، ۲ ، ۳ اندیشه و تفکر در واتساپ 👇chat.whatsapp.com/0ZQyHeBttp68FfrDvcgjae%…
💠*غلامرضاانصاری* درگفتگوبا*خبرگزاری جریان* :در رابطه با مسائل پیرامون دریای خزر و کنوانسیونی که قرار وضع بشه 🔸دریای خزر یکی از پیچیدهترین پروندههای حقوقی و ژئوپلتیک ایران است. برای درک بهتر، باید این کلاف را از نظر تاریخی و حقوقی باز کنیم:۱. آیا در زمان شوروی قراردادی وجود داشت؟بله. دو قراردادِ اصلی بین ایران و اتحاد جماهیر شوروی در سالهای ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ منعقد شد.• ماهیت: این قراردادها *رژیمِ حقوقیِ مشاع* را تعریف میکردند. یعنی خزر به عنوان یک «دریایِ بسته» (یا دریاچه)، بین دو کشور به صورتِ مشاع (اشتراکی) تقسیم شده بود.• نکته کلیدی: در این قراردادها صحبتی از «تقسیمِ بستر و زیربستر» (منابعِ نفت و گاز) نشده بود، اما حقِ کشتیرانی و ماهیگیری برای هر دو کشور برابر (۵۰-۵۰) تعریف شده بود.۲. چرا بحثِ ۵۰، ۲۰ یا ۱۲ درصد مطرح است؟بعد از فروپاشیِ شوروی در سال ۱۹۹۱، تعدادِ کشورهایِ ساحلی از ۲ به ۵ (ایران، روسیه، قزاقستان، ترکمنستان، آذربایجان) افزایش یافت. از اینجا بود که بازیِ اعداد شروع شد:• ادعای ۵۰ درصد: برخی معتقد بودند چون قراردادهای ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ مشاع بوده، حالا که شوروی رفته، باید خزر بین ۵ کشور به صورت مساوی (۲۰ درصد برای هر کدام) تقسیم شود یا ایران همچنان ۵۰ درصدِ مشاع را داشته باشد.• ادعای ۱۲ تا ۲۰ درصد: کشورهایِ دیگر (بهویژه آذربایجان، قزاقستان و روسیه) با استفاده از «کنوانسیون حقوق دریاهای ۱۹۸۲» (که برای اقیانوسهاست)، پیشنهاد دادند که سهم هر کشور بر اساس «طولِ خطِ ساحلی» تعیین شود. چون خط ساحلیِ ایران نسبت به بقیه کوتاهتر است (حدود ۱۳-۱۴ درصد)، سهمِ ایران در این مدل به حدود ۱۲ تا ۱۳ درصد میرسد.۳. کنوانسیونِ رژیم حقوقی (۲۰۱۸)؛ برد یا باخت؟در سال ۲۰۱۸، کنوانسیونِ رژیم حقوقیِ دریای خزر در «آکتائو» امضا شد.• وضعیتِ کنونی: این کنوانسیون خزر را نه «دریا» مینامد و نه «دریاچه»، بلکه یک «وضعیتِ حقوقیِ منحصر به فرد» برایش تعریف کرده است.• نکاتِ مثبت: مانع از حضورِ نظامیِ کشورهایِ فرامنطقهای (مثل آمریکا) در خزر شد که یک پیروزیِ امنیتی برای ایران و روسیه است.• نکاتِ مبهم (چالشها): این کنوانسیون درباره «تقسیمِ بستر و زیربستر» (منابعِ نفت و گاز) سکوت کرده و آن را به توافقاتِ دوجانبه بینِ کشورهایِ همسایه واگذار کرده است.• چرا این برای ایران خطرناک است؟ چون کشورهایِ دیگر (آذربایجان، قزاقستان و روسیه) قبلاً توافقاتِ دوجانبهای با هم امضا کردهاند که عملاً سهمِ ایران را در بسترِ دریا به همان ۱۲-۱۳ درصد محدود میکند. ایران هنوز زیر بارِ این تقسیمبندیِ بستر نرفته و به همین دلیل، اختلافاتِ ایران با آذربایجان بر سرِ برخی میدانهایِ گازی (مثل میدانِ البرز/آلو) همچنان پابرجاست.۴. تحلیلِ نهایی: آیا به نفعِ ماست یا ضرر؟پاسخ کوتاه: «یک توافقِ ناتمام و پرچالش».• از منظرِ امنیت: کنوانسیونِ ۲۰۱۸ به نفعِ ماست، چون خزر را از تبدیل شدن به حیاطِ خلوتِ نظامیِ غرب دور نگه میدارد.• از منظرِ اقتصادی/حقوقی: تا زمانی که تکلیفِ «بستر و زیربستر» مشخص نشود، ما در موضعِ ضعف هستیم. اگر ایران بر «تقسیمِ مساوی» (۲۰ درصد) اصرار کند، با مخالفتِ شدیدِ ۴ کشورِ دیگر روبرو میشود. اگر به «خطِ ساحلی» تن بدهد، سهمش به حداقل میرسد.در حالِ حاضر در یک «موضعِ انتظارِ فعال» است. ما کنوانسیون را امضا کردیم تا از انزوا در خزر خارج شویم و امنیتِ دریا را حفظ کنیم، اما هرگز «تقسیمِ بستر» را بر اساسِ خطِ ساحلی نپذیرفتهایم.خط ساحلی ایران مقعروهمسایه شمال شرقی مامحدب است،اگرمبناء خط ساحلی باشد،منطقی به نظرنمی رسدوخشکی ساحل محدب هم بایدمشاع به حساب آید؟🔻ومعقول تقسیم سهم سه کشورجنوبی خزرباید دربسترمثلثی تقسیم گردد،که سهم ایران۳۳درصددرمنابع نفتی بسترخواهدبود.🔻اینکه میگویند «ایران سهمش را از دست داد»، یک بزرگنمائی رسانهای است؛ واقعیت این است که ایران 🔻هنوز در حالِ چانهزنیِ حقوقی است و تا زمانی که توافقِ نهایی بر سرِ «بستر» امضا نشود، 🔻هیچچیز به صورتِ رسمی واگذار نشده است. 🔸استراتژیِ ایران باید حفظِ امنیتِ جمعی در کنارِ مذاکراتِ سختِ دوجانبه برایِ گرفتنِ سهمِ ۳۳درصدی از منابعِ انرژی باشد.@Salehnikbakht