عادت، بیرحمترین زهر زندگیست.زیرا آهسته وارد میشود و در سکوت کمکم رشد میکند و از بیخبریِ ما سیراب میشود و وقتی کشف میکنیم که چطور مسمومِ آن شدهایم ، میبینیم که هر ذرهٔ بدنمان با آن عجین شده است.میبینیم که هر حرکتِ ما تابع شرایط اوستو هیچ دارویی هم درمانش نمیکند!