من میبینمو سرانگشتم را که به تاراج میبریدبا پلکم مینویسمبا مژههایم نقاشی میکنمبا تکان سرمسرودی…
انتشار: 2026/08/04 08:57 UTCدریافت: 2026/08/07 10:00 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/07 10:00 UTC
من میبینمو سرانگشتم را که به تاراج میبریدبا پلکم مینویسمبا مژههایم نقاشی میکنمبا تکان سرمسرودی میسازمپلنگی آرام بودمپسرانم را خوردهایدبا چرمینهای از پوستشانبرابر من راه میرویدچمدانی پرمکه تحمل هیچ قفلی را ندارمشیپوری از یاد رفتهام که همهمهای شنیدمو از هیجان نبردبر خود میلرزم#شمس_لنگرودی@مندیر
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 0 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — \مندیر/
زخمهایم را دوست دارم،آنها شاهدان اصلیام هستندکه چطور شجاعانه زندگی کردم...
با نگاهی کہ شبِ دوش اشارت کردیبہ خدا بود و نبودم همہ غارت کردیشعر و شور و دلِ دیوانہ و آزادگیامهمہ را بستهی زنجیرِ اسارت کردینادر از هند نَبُرد، آنچہ تو بُردی ز دلمکہ تو مهری و مهاری و مهارت کردی#مهدیاخوانثالث@مندیر
سلام بر کسانیکه میان استخوانهای سینه مان نفس میکشند...سلام بر تو ❤️@مندیر
يقول أحدهم واصفًا كتمان شوقه: "و لولا صلابة الاضلع لخرج القلب من مكانه." «کسی در توصیفِ پنهان کردنِ دلتنگی میگوید: و اگر سختیِ استخوانهایِ سینهام نبود، قطعا قلبم از جا کنده میشد.»
این همہ گندم زارِ سوختهدر چشمهاے توچہ مے ڪنند ...؟#يغماگلرويی@مندیر
سلام بر آنانکه شاهد اشکها و لبخندها یمان بودند و همچنان قهرمانشان محسوب میشویم...سلام بر تو❤️@مندیر