ما از دیگران تنها همان چیزی را مطالبه میکنیم که خود از بخشیدن آن به خویشتن دریغ ورزیده ایم. اگر ا…
انتشار: 2026/08/11 12:44 UTCدریافت: 2026/08/14 10:50 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/14 10:50 UTC
ما از دیگران تنها همان چیزی را مطالبه میکنیم که خود از بخشیدن آن به خویشتن دریغ ورزیده ایم. اگر از خوددوستی یا اعتبار نفسانیِ ناکافی رنج ببریم، نیاز ما به شیوهای ناخودآگاه و با توسل به راهبردهای قهری در مواجهه با دیگران بروز مییابد. این اعمالِ قهرآمیز غالباً در پوشش فضیلت، عشق یا دگرخواهی رخ میدهند. چنین خودخواهی ناخودآگاهی، بیثمر است و هم برای خودِ فرد و هم برای دیگران ویرانگر. این رویکرد در دستیابی به هدف خود ناکام میماند؛ زیرا کور است و از شناخت خویش بهرهای ندارد. آنچه ضرورت دارد، ریشهکن ساختن خودخواهی نیست — که امری ناممکن است — بلکه پیوند دادن آن با آگاهی است تا از این طریق اثربخش گردد. تمامی یافتههای زیستشناسی و روانشناسی به ما میآموزند که هر واحدِ فردیِ حیات، تا اعماق وجود خود، خودمحور است. تنها عامل متغیر، میزان آگاهی همراه با این حقیقت است.— ادوارد ادینگر«ایگو و کهنالگو: تفرد و کارکرد دینی روان»📍@ravantahlil | گروه آموزشی روان تحلیل 📚





