گاهی خودمان آنقدر خستهایم که میپنداریم ذهن آشفتهمان دیگر توان نگهداری خاطرهها، احساسهایی را نخ…
انتشار: 2026/08/10 22:41 UTCدریافت: 2026/08/14 12:42 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/14 12:42 UTC
گاهی خودمان آنقدر خستهایم که میپنداریم ذهن آشفتهمان دیگر توان نگهداری خاطرهها، احساسهایی را نخواهد داشت که منِ آسیبپذیرِ ما تنها جایگاه و یگانه وسیلۀ تحقق آنهاست. و از این متأسفیم، زیرا همۀ لطف زندگی به روزهایی است که در آنها خاک واقعیت با شن جادو میآمیزد، و رویداد ناچیزی انگیزهای شاعرانه میشود. آنگاه قلهای از جهان دستنیافتنی از دل روشنای رؤیا بیرون میزند، و در زندگی ما جا میگیرد، در زندگیی که چون خفتۀ تازهبیدارشدهای، کسانی را در آن میبینیم که خوابشان را با چنان شوری میدیدیم که میپنداشتیم هرگز جز در خواب نخواهیمشان دید.@rahi_be_rahaei— مارسل پروست. در جستجوی زمان ازدسترفته. در سایۀ دوشیزگان شکوفا. ترجمۀ مهدی سحابی
پستهای تلگرام — راهی به رهایی..
استاد #ایرج@rahi_be_rahaei
🔺حرف زدن کافی نیست..متن: #کافکاگوینده: #سعید_الیف@rahi_be_rahaei
زندگی معنادار...@rahi_be_rahaei
و خداآدم و حوّا را غافلگیر کرد وبه آنها گفتادامه بدهید، خواهش میکنمخودتان را برای خاطر من ناراحت نکنیدخیال کنید انگار نیستم.— ژاک پرِوِر. «و خدا ...». ترجمۀ اصغر عسکری خانقاه@rahi_be_rahaei
پدربزرگم میگفت: «زندگی عجیب کوتاه است. حالا که گذشته را به یاد میآورم، زندگی بهنظرم چنان فشرده میآید که مثلاً نمیفهمم چطور ممکن است جوانی تصمیم بگیرد با اسبش به دهکدۀ بعدی برود، اما نترسد که مبادا—قطع نظر از اتفاقات بد—مدتزمان همین زندگی عادی خوشوخرم کفایت چنین سفری را نکند.»— فرانتس کافکا. دهکدۀ بعدی. ترجمۀ فرامرز بهزاد@rahi_be_rahaei