چهل شب است که بر نیزه شدن آفتاب را بر سر شانه‌هاى آسمان مى‌گرییم. اى چرخ! غافلى که چه بیداد کرده‌ای…

ای روزگار با حسین(ع) چه کردی که شب قبل از عاشورا، تنهای تنها با خودش زمزمه می‌کرد: یا دهر! اُفٍّ لَکَ مِن خَلیل ..عزاداری‌ها قبول

‏الهی با فقر و احتیاج تو را می‌خوانم و از بینوایی به درگاهت با شوق می‌آیم و با خوف و هراس به درگاهت می‌نالم و از رنج و آلام عالم می‌گریم ..‏این آخر دعای آن حضرت(حسین) است در روزی که(عاشورا) بسیار شده بود دشمنان او ..

اکنون در سرتاسر شهرهوا بهتر استآیا مدّتی قبل خندیده‌ای؟💛✨ @Qaf_Q

🎧 بشنوید - تصوّرناپذیر🎙مداح: #حاج_محمود_کریمیwww.fotros.ir🏷 #امام_حسین

الهی؛ عقل در آستانِ کبریا، طفلِ مکتب است؛ و عشق، پیرِ راه. هر که به چراغِ عقل آمد، تا درِ سرا رسید؛ و هر که به آتشِ عشق سوخت، به صاحبِ سرا رسید. @Qaf_Qورقِ تازه‌نهاده

الهی؛ عقل در آستانِ کبریا، طفلِ مکتب است؛ و عشق، پیرِ راه. هر که به چراغِ عقل آمد، تا درِ سرا رسید؛ و هر که به آتشِ عشق سوخت، به صاحبِ سرا رسید.@Qaf_Q