روابط عمومی انجمن داروسازان ایرانhttps://t.me/anjomandaroosazaniranقسمت اول👇👇👇
انتشار: 2026/08/21 16:33 UTCدریافت: 2026/08/22 11:39 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/22 11:39 UTC
روابط عمومی انجمن داروسازان ایرانt.me/anjomandaroosazaniran%D9%82%D8%B3%D9… اول👇👇👇
پستهای تلگرام — کانال خبری داروسازان ایران
نظرسنجی/آیا استفاده از آمپولهای لاغری برای شما مناسب است؟!🟧این روزها عنوان آمپولهای لاغری (مثل مونجارو) زیاد به گوش میرسد؛ اما این روش درمانی ممکن است برای همه مناسب نباشد و مصرف خودسرانه آن میتواند عوارضی خطرناک بههمراه آورد.پرسشنامه زیر توسط جمعی از پزشکان متخصص غدد و تغذیه تهیه شده تا شما با پاسخ به چند سؤال کوتاه در کمتر از یک دقیقه متوجه شوید آیا شرایط استفاده از آمپولهای لاغری را دارید یا خیر.👈شروع ارزیابی🟧 @fansalaran
✅️ مردم برای یک قرص مسکن آواره داروخانهها شدند!✔️ منبع: مجله اینترنتی برترینها✅️ کمبود دارو دیگر فقط به داروهای خاص، خارجی یا گرانقیمت محدود نیست؛ حالا گاهی برای پیدا کردن یک مسکن، داروی معده یا بعضی داروهای اعصاب و آرامبخش هم باید چند داروخانه را گشت.✅️ نسخهای که در یک داروخانه کامل نمیشود. بیمار نسخهای پنجقلمی روی پیشخوان میگذارد؛ دو قلم موجود است، یکی شاید جایگزین داشته باشد و دو قلم دیگر هنوز از شرکت پخش نرسیدهاند.✅️ دارو هست؛ اما دسترسی به آن پایدار نیست. ممکن است دارویی هفته قبل رسیده باشد، چند روز فروخته شود و دوباره موجودی آن به صفر برسد؛ بدون اینکه زمان محموله بعدی مشخص باشد.✅️ یکی از پرسشهای تکراری بیماران این است که چرا بعضی داروهای تولید داخل نیز کمیاب میشوند. بخشی از مواد مؤثره، مواد جانبی، بستهبندی و نهادههای صنعت دارو همچنان به واردات وابستهاند. اگر قیمت نهایی یک دارو نتواند هزینه تولید آن را پوشش دهد، تولید بعضی اقلام برای کارخانه صرفه اقتصادی کمتری پیدا میکند و کاهش تولید میتواند در نهایت خودش را در قفسه خالی داروخانه نشان دهد.✅️ گاهی دارو هست، اما سهم همه نیست. بعضی بیماران روایت کردهاند که داروخانهها در شرایط کمبود، بخشی از موجودی بعضی داروها را برای بیماران ثابت نگه میدارند. این رفتار را نمیتوان به همه داروخانهها تعمیم داد، اما نشان میدهد کمبود طولانیمدت میتواند خود داروخانه را هم به سمت اولویتبندی موجودی سوق دهد.✅️ برای بیمار اما مرز میان دو جمله هر روز مبهمتر میشود: "دارو نیست" و "دارو هست، اما به من نمیرسد."@dastandarou
تاریخچه تشکیلات صنفی داروسازان در ایرانروایتی از اسناد تاریخی، فراز و فرودها و چشمانداز آینده💢مقدمهداروسازی نوین در ایران با ورود استادان اروپایی و افتتاح نخستین داروخانههای به سبک جدید در تهران آغاز شد؛ کسانی که بعدها داروسازان ایرانی از آنان آموختند و خود به تأسیس داروخانه در تهران و شهرستانها روی آوردند. اما پیش از آنکه سخن از «صنف» و «تشکل» به میان آید، سالهای درازی طول کشید تا داروسازان ایرانی به شکلی سازمانیافته گرد هم آیند. به روایت پیشکسوتان این حرفه، داروسازان از قدیمیترین نهادهای اجتماعی را در میان همهٔ مشاغل پزشکی و غیرپزشکی کشور دارند و این نوشتار میکوشد سیر شکلگیری این نهادها را از دل اسناد تاریخی بازخوانی کند.جوانههای نخستین: از داروسازان تجربی تا نخستین اتحادیهدر سال ۱۲۹۵ خورشیدی، زمانی که هنوز حتی یک نفر با عنوان «دکتر داروساز» در کشور وجود نداشت و تنها چند استاد خارجی در مدرسهٔ طب و داروسازی دارالفنون تدریس میکردند، «دواسازان تجربی» -پدران معنوی داروسازان بعدی- داروخانههایی پیشرفتهتر از عطاریها دایر کرده و به مداوای بیماران با نسخههای فرمولی میپرداختند. برای هماهنگکردن فعالیتهای حرفهایشان، این گروه نهادی به نام «هیأت اتحادیهٔ دواسازان ایران» تشکیل دادند و حتی خبرنامهای نیز منتشر میکردند. همزمان، نبود مقررات مشخص باعث شده بود هرکس پس از مدتی شاگردی نزد استادان خارجی، بتواند داروخانه دایر کند؛ وضعیتی که زمینهٔ سوءاستفادهٔ افراد ناصالح را فراهم میآورد. به همین دلیل، وزارت معارف در سال ۱۲۹۸ خورشیدی «نظامنامهٔ دواافروشی» را وضع کرد تا صاحب داروخانه ملزم به داشتن تصدیقنامهٔ داروسازی باشد.ادامه دارد....