.#داستان_کوتاه سلسلۀ موی دوستنویسنده: فاطمه دریکوندچشمم روی میز است و بافه‌‎های مو، تصویر قدیمی با…

.#داستان_کوتاه «سرنوشت ما را رها می‌کند»نویسنده: علیرضا افتخاری«در نهایت قاضی و هیئت منصفه به دلیل روش زندگی‌اش، او را به چهل سال بیرون آوردن روده از شکمش و مجددا قراردادن آن سرجایش محکوم کرد».این جمله‌ی نهایی نمایش‌نامه‌ای بود که به خاطر قدمت بالای کتاب و چندین‌بار صحافی شدن و از دست رفتن چند صفحه‌ی اول، اسم آن واضح نبود. این کتاب از خانه‌ی پسرعموی جد پدری‌اش سر از خانه‌ی پدرش درآورده بود و او کتاب را به‌عنوان تزئینی برای کتابخانه‌اش کش رفته بود. به گفته‌ی صاحبان قبلی، کتاب متعلق به قرن ۱۶ میلادی بود اما براساس اسناد تاریخی کسی در آن دوره در منطقه‌ی جغرافیایی حاضر نمایش‌نامه‌نویس نبوده است. هرچند گمانه‌هایی مبنی بر اینکه کتاب از زبان دیگری ترجمه شده باشد نیز وجود دارد.درهرصورت آقای پ.ر پس از یک روز بدون خوابیدن و خوردن و انجام دادن کارهای اولیه، این کتاب را برای بار چهلم تمام کرده بود. بار اول سه روز طول کشید تا کتاب را تمام کند. او معتقد بود نشانه‌هایی در این کتاب وجود دارد که او موظف است آنها را کشف و بازگو کند. او فکر می‌کرد در سن ۸۳ سالگی این آخرین مسئولیتی است که بر دوش او قرار داده شده است و او باید به بهترین شکل ممکن آن را به سرانجام برساند. البته در مورد کتاب و یادداشت‌هایش به کسی چیزی نگفته بود و این گفته‌ها نیز پس از آنکه پلیس به قتل او مشکوک شده بود، در کشوی میز مطالعه‌اش یافت شده بود و تمام اطلاعات ما از کتاب، همان چیزهایی است که آقای پ.ر در یادداشتش به آن اشاره کرده است.متن کامل این داستان را می‌توانید در سایت پیرنگ از طریق لینک زیر بخوانید: peyrang.org/1804/@peyrang_dastanwww.peyra…