امشب تصمیم میگیریم که همه چیز را به خداوند بسپاریم ....سپردن تلاش بیهوده نکردن است,,👍

سؤال;👇امروز چه چیز جدیدی در خود کشف کردم,,

فکر می‌کنیم زندگی همان اتفاقاتی است که برایمان می‌افتد؛اما زندگی، عمیق‌تر از اتفاقات است.ممکن است شرایط سخت باشد، ممکن است چیزی طبق خواسته‌مان پیش نرود، اما در پشت تمام این‌ها، لحظه‌ای زنده وجود دارد که هنوز می‌توانیم در آن نفس بکشیم، ببینیم و حضور داشته باشیم.زندگی را در شرایط جست‌وجو نکنخودِ این لحظه، زندگی است,,

Voice messageگاهی آن‌قدر درگیرِ شرایط زندگی می‌شویم که یادمان می‌رود خودِ زندگی، چیزی فراتر از شرایط است.مشکلات، گذشته، آینده و اتفاقات بیرونی فقط بخشی از مسیرند؛ اما زندگی واقعی در همین لحظه‌ای جریان دارد که اکنون در آن هستیم.وقتی دست از جنگیدن با «آنچه هست» برمی‌داریم، آرامشی را پیدا می‌کنیم که هیچ شرایط بیرونی نمی‌تواند به ما بدهد یا از ما بگیرد.شاید زندگی همیشه مطابق میل ما پیش نرود، اما همیشه در همین لحظه فرصتی برای حضور، پذیرش و دوباره شروع کردن وجود دارد,,

#کتاب_صوتی#نیروی_حال#اکهارت_تلهبخش۳-حرکت عمیق به درون لحظه حالقسمت ۹-یافتن زندگیدر ورای شرایط زندگی

#روز_به_روز_ بیست و ششم مرداد ماهبیماری وابستگی را این‌گونه تعریف کرده‌اند که فرد وابسته دراثر احساس بی‌ارزشی در خود و نداشتن ابزاری برای اداره‌ی زندگیم به طرف افرادی و یا چیزهایی گرایش پیدا کرده‌ام و به آن ارزش بی‌حد داده و به آن‌ها عادت و ابتلا (هم‌وابستگی) پیدا می‌کنم. به صورت ساده‌تر بیماری وابستگی یعنی کمبود و یا نداشتن خدا و خلأ معنوی است. در اصل بیماری وابستگی یک بیماری معنوی و نبود خداوند در زندگی این بیماران است. امروز می‌دانم که باورهای سالم، با ارزش‌ترین هدیه از جانب خداوند است که من از آن بهره‌مند می‌شوم و تقسیم آن با دیگران بزرگترین عشق از طرف من است، که هیچ وقت چیزی را رایگان و بدون توقع در اختیار کسی قرار نمی‌دادم. کسانی که در وجود خود اعتقادی به خداوند ندارند و خود را موجودی منزوی و تنها و بی‌ارزش می‌دانند، به آن باورهای ناسالم مبتلا می‌شوند. امروز می‌دانم که دعا کردن مرا از نگرانی‌ها می‌رهاند. تنها مرجع و پناه من خداوند است، که به من احساس آرامش و امنیت می‌دهد ...!پروردگاراتو را به خاطر رهایی و آزادی ام ومحافظت تو از من برای نیفتادن در دام وابستگی‌ها شکر می‌گویم,,,,خداوند، ما را تنها نمی‌گذارد,,

Voice messageبیشتر رنج‌های ما از چیزی می‌آیند که همین حالا وجود ندارد؛یا در گذشته‌ای که تمام شده زندگی می‌کنیم،یا در آینده‌ای که هنوز نرسیده است.ذهن وقتی از «اکنون» فاصله می‌گیرد،شروع می‌کند به ساختن ترس، نگرانی، حسرت و خشم.اما لحظه حال جایی است که زندگی واقعاً در آن جریان دارد.هر وقت دیدی ذهنت دوباره تو را به گذشته یا آینده برد،آرام برگرد به همین لحظه...شاید آرامش، همین‌قدر نزدیک باشد؛در همین لحظه‌ای که داری زندگی‌اش می‌کنی,,